قدرت اقتصادی معابد بعد از حضرت یوسف

وقتی حضرت یوسف در زمان قحطی به قدرت رسید، سیاستش این بود که در سال‌های پُر محصول، غلات اضافه رو در انبارهای دولتی ذخیره کنن . بعد در دوران قحطی، مردم برای گرفتن غلات مجبور می‌شدن در ازاش پول، زمین یا حتی نیروی کار بدن.

نتیجه‌اش چی شد؟

به مرور، مالکیت زمین‌های کشاورزی و منابع غذایی از مردمِ عادی گرفته شد و رفت زیر کنترل حکومت مرکزی (فرعون) و نهادهای وابسته به اون، مثل معابد بزرگ.

🟢 بعد از دوران یوسف، این مدل تمرکز منابع و مدیریت اقتصادی ادامه پیدا کرد — اما چون پادشاهان بعدی خیلی به معابد و کاهنان وابسته بودن، ثروت و قدرت کم‌کم از حکومت به سمت معابد (مثل معبد آمون در تبس) منتقل شد.

🔴 بنابراین، مصرشناسان می‌گن که «مدل اقتصادی یوسف» (ذخیره‌سازی، تمرکز منابع، کنترل مرکزی) بعدها ابزار قدرتمندی شد برای معابد تا قدرت مالی و سیاسی زیادی بگیرن.

خلاصه‌اش:

🟠 سیاست اقتصادی یوسف در زمان خودش نجات‌بخش بود،

ولی بعدها همین ساختار باعث شد معابد بزرگ مثل آمون به مراکز قدرت مالی تبدیل بشن و حتی از خودِ فرعون هم نفوذ بیشتری داشته باشن.

تا جایی پیش رفت که معابد بالای ده تن فقط ذخایر طلا و نقره داشتند که در زمان خودشون بسیار زیاد بود.

منبع: @javaheripadide

منتشر شده توسط رسامَگ در پلتفرم رسانیکا