تریکومونیازیس؛ بررسی علائم و بهترین روش‌ های درمان آن

رسانیکامنبع: https://rasanika.com

آنچه در این مقاله می‌خوانید

عفونت تریکومونیازیس یک بیماری مقاربتی است که توسط انگل تریکوموناس واژینالیس ایجاد می‌شود و بیشتر دستگاه تناسلی را درگیر می‌کند. این عفونت گاهی بدون علامت است اما می‌تواند باعث ترشحات بدبو، خارش، سوزش ادرار و درد هنگام رابطه جنسی شود. تشخیص بیماری با معاینه و آزمایش انجام می‌شود و درمان آن معمولا با داروهای ضدانگل خوراکی صورت می‌گیرد. همچنین برای جلوگیری از عفونت مجدد، درمان شریک جنسی هم ضروری است.

گاهی خارش، سوزش ادرار، ترشح بدبو یا درد هنگام رابطه جنسی فقط یک ناراحتی ساده به نظر می‌رسد؛ اما همین علائم ساده می‌تواند نشانه عفونت تریکومونیازیس باشد. این عفونت مقاربتی به دلیل ورود یک انگل ریز به دستگاه تناسلی ایجاد می‌شود و در زنان و مردان دیده می‌شود. تریکومونیازیس حتی ممکن است مدتی بدون علامت بماند. با این حال، جای نگرانی نیست؛ چون در بیشتر موارد با تشخیص درست و داروی مناسب درمان می‌شود. در ادامه این مطلب همراه ما باشید تا با علائم، علت، راه‌های انتقال، روش تشخیص، درمان و پیشگیری از تریکومونیازیس آشنا شویم.

عفونت تریکومونیازیس چیست؟

عفونت تریکومونیازیس (trichomoniasis) نوعی عفونت مقاربتی است که به دلیل ورود انگل تک‌سلولی تریکوموناس واژینالیس به دستگاه تناسلی ایجاد می‌شود. این انگل با چشم دیده نمی‌شود و برای زنده‌ماندن به محیط مرطوب ناحیه تناسلی نیاز دارد. تریکوموناس معمولا به شکل عفونت واژن در زنان مشاهده می‌شود و می‌تواند واژن، دهانه رحم و مجرای ادرار را درگیر کند و در مردان هم می‌تواند در مجرای ادرار یا بخش‌هایی از دستگاه تناسلی باقی بماند. این بیماری گاهی بدون علامت است؛ به همین دلیل ممکن است فرد از ابتلا به آن خبر نداشته باشد.

جدول مشخصات بیماری ترکومونیازیس

عکس عفونت تریکومونیازیس

انگل تریکوموناس واژینالیس با ساختار میکروسکوپی و تاژک‌های متحرک آن نمایش داده شده است که عامل ایجاد عفونت تریکومونیازیس محسوب می‌شود.

انگل تریکوموناس واژینالیس یک انگل تک‌سلولی، بسیار ریز و متحرک است که زائده‌هایی شبیه تاژک دارد و در نمونه ترشحات واژن، ترشحات مجرای ادرار یا ادرار بررسی می‌شود. در عکس‌های بالینی، ممکن است التهاب، قرمزی یا ترشحات غیرطبیعی ناحیه تناسلی دیده شود؛ اما ظاهر ناحیه تناسلی به‌تنهایی برای تشخیص قطعی کافی نیست.

علائم عفونت تریکومونیازیس چیست؟

علائم عفونت انگل تریکوموناس واژینالیس در همه افراد یکسان نیست. بعضی افراد هیچ نشانه‌ای ندارند و فقط از طریق آزمایش متوجه عفونت می‌شوند. در افراد علامت‌دار، نشانه‌ها معمولا در ناحیه تناسلی و ادراری دیده می‌شود و می‌تواند از تحریک خفیف تا التهاب شدید متفاوت باشد. شایع‌ترین علائم شامل خارش، سوزش، ترشح غیرطبیعی، درد هنگام ادرار و ناراحتی هنگام رابطه جنسی است. با مشاهده علائم، در زنان، بهترین کار این است که به بهترین دکتر زنان و زایمان ایران مراجعه کنید.

متن انگلیسی:
Trichomoniasis symptoms may start about 5 to 28 days after you get the infection. Or they may start later.
ترجمه فارسی:
علائم تریکومونیازیس ممکن است حدود ۵ تا ۲۸ روز پس از ابتلا به عفونت ظاهر شوند. با این حال، در برخی افراد علائم دیرتر بروز می‌کنند.

به نقل از سایت mayoclinic

علائم تریکومونیازیس در زنان چیست؟

تریکومونیازیس در زنان بیشتر واژن، دهانه رحم و گاهی مجرای ادرار را درگیر می‌کند. بعضی زنان علامتی ندارند اما در صورت بروز علائم، تغییر ترشحات واژن معمولا یکی از نشانه‌های اصلی است. ترشحات ممکن است زیاد، همراه با بوی بد واژن، زرد، سبز، سفید یا کف‌آلود باشند. این انگل می‌تواند علت خارش واژن، سوزش، قرمزی ناحیه تناسلی و درد هنگام رابطه جنسی یا ادرار هم باشد. این بیماری می‌تواند علائم زیر را در زنان ایجاد کند:

• ترشح غیرطبیعی واژن با بوی ناخوشایند یا شبیه بوی ماهی

• ترشح زرد، سبز، سفید، رقیق یا گاهی کف‌آلود

• خارش، سوزش یا تحریک ناحیه تناسلی

• قرمزی و التهاب اطراف واژن

• نشانه درد یا سوزش واژن هنگام ادرار

• درد یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی

• درد خفیف زیر شکم در بعضی موارد

جدولعلائم خطر و روش‌های درمان تریکومونازیس در مردان و زنان

علائم تریکومونیازیس در مردان

انگل تریکومونیازیس در مردان معمولا بی‌علامت است و همین موضوع باعث می‌شود فرد بدون اطلاع، عفونت را منتقل کند. اگر علامت ایجاد شود، معمولا مجرای ادرار درگیر است و فرد ممکن است سوزش، خارش یا تحریک داخل آلت را احساس کند. گاهی ترشح از آلت، سوزش بعد از ادرار یا انزال و تکرر ادرار هم دیده می‌شود. در موارد کمتر، التهاب پروستات یا اپیدیدیم ممکن است رخ دهد. این بیماری می‌تواند علائم زیر را در مردان ایجاد کند:

• خارش یا تحریک داخل آلت تناسلی

• سوزش هنگام ادرار

• سوزش بعد از انزال

• ترشح کم یا غیرطبیعی از آلت

• احساس ناراحتی در مجرای ادرار

• تکرر ادرار یا احساس نیاز فوری به ادرار در بعضی افراد

• بی‌علامتی کامل با وجود عفونت

علت بیماری تریکومونیازیس چیست؟

علت بیماری تریکومونیازیس ورود انگل تریکوموناس واژینالیس به دستگاه تناسلی است. این انگل در محیط مرطوب ناحیه تناسلی زنده می‌ماند و بیشتر از راه تماس جنسی منتقل می‌شود. پس از ورود به بدن، می‌تواند در واژن، دهانه رحم، مجرای ادرار یا دستگاه تناسلی مردان باقی بماند و باعث التهاب شود. بی‌علامت بودن بیماری به معنی نبود عفونت نیست و فرد آلوده همچنان می‌تواند انگل را منتقل کند.

راه‌ های انتقال تریکوموناس چیست؟

تریکوموناس بیشتر هنگام تماس جنسی مستقیم منتقل می‌شود؛ چون انگل در ترشحات واژن، مایع منی و ناحیه تناسلی فرد آلوده وجود دارد. انتقال معمولا از راه رابطه واژینال یا تماس ناحیه تناسلی با ترشحات آلوده رخ می‌دهد. این عفونت از راه تماس‌های روزمره مثل دست دادن، بغل کردن، استفاده از توالت، ظرف غذا یا نشستن کنار فرد آلوده منتقل نمی‌شود. مهمترین راه انتقال انگل تریکومونیازیس عبارت است از:

• رابطه جنسی واژینال بدون کاندوم

• تماس مستقیم ناحیه تناسلی با ترشحات آلوده

• انتقال از فرد بی‌علامت به شریک جنسی

• استفاده مشترک از وسیله جنسی بدون شست‌وشو و پوشش محافظ

• درمان‌نشدن شریک جنسی و انتقال دوباره عفونت

• داشتن چند شریک جنسی یا رابطه جنسی محافظت‌نشده

بیماری تریکومونا چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص تریکومونا فقط با دیدن علائم قطعی نمی‌شود؛ چون نشانه‌های آن به عفونت‌های دیگر واژن و مجاری ادراری شبیه است. پزشک معمولا شرح حال جنسی و علائم را بررسی می‌کند، معاینه انجام می‌دهد و از ترشحات واژن، ترشحات مجرای ادرار یا ادرار نمونه می‌گیرد. آزمایش می‌تواند وجود انگل یا ماده ژنتیکی آن را نشان دهد و به تشخیص دقیق کمک کند:

• معاینه بالینی: معاینه به بررسی علائم کمک می‌کند، اما برای تشخیص قطعی تریکومونیازیس باید آزمایش اختصاصی روی نمونه ترشحات یا ادرار انجام شود.

• در مواقعی که دکتر به عفونت تریکومونا مشکوک شود، از ترشحات واژن یا آلت تناسلی مرد نمونه سواب می‌گیرد. این نمونه ترشحات به آزمایشگاه فرستاده می‌شود تا برای این بیماری بررسی شود.

• گاهی از تست‌های رپید یا تست فوری برای بررسی آنتی ژن این بیماری استفاده می‌شود.

مشاهده این انگل در نمونه‌های آزمایشگاهی یکی از روش‌های تشخیص بیماری محسوب می‌شود.

درمان عفونت تریکوموناسیس چيست؟

درمان عفونت تریکوموناسیس معمولا با داروی خوراکی ضدانگل انجام می‌شود. داروهایی مانند مترونیدازول یا تینیدازول می‌توانند انگل را از بین ببرند اما نوع دارو، مدت مصرف و نیاز به تکرار درمان باید با نظر پزشک مشخص شود. درمان فقط برای فرد علامت‌دار کافی نیست؛ شریک جنسی هم باید همزمان بررسی و درمان شود تا عفونت دوباره برنگردد. تا پایان درمان و برطرف‌شدن خطر انتقال، پرهیز از رابطه جنسی توصیه می‌شود. اگر علائم ادامه پیدا کند، پزشک احتمال مصرف نادرست دارو، انتقال دوباره از شریک درمان‌نشده یا مقاومت دارویی را بررسی می‌کند.

دارو و قرص برای عفونت تریکومونیازیس

برای درمان عفونت تریکومونیازیس معمولا قرص مترونیدازول تجویز می‌شود. این دارو با از بین بردن عامل عفونت، به بهبود علائم کمک می‌کند. مصرف دارو باید دقیق و تا پایان دوره درمان ادامه یابد تا از بازگشت یا ناقص درمان شدن بیماری جلوگیری شود.

درمان تریکوموناس واژینالیس مقاوم یا تریکومونیازیس مزمن

درمان عفونت تریکوموناس واژینالیس مقاوم نیاز به بررسی تخصصی دارد. مقاومت زمانی جدی‌تر مطرح می‌شود که فرد دارو را درست مصرف کرده باشد، شریک جنسی هم درمان شده باشد و تماس محافظت‌نشده جدیدی رخ نداده باشد اما آزمایش همچنان عفونت را نشان دهد. در این شرایط پزشک ممکن است درمان جایگزین، مدت درمان متفاوت یا آزمایش حساسیت دارویی را انتخاب کند. مصرف خودسرانه دوزهای بالاتر یا ترکیب داروها می‌تواند عوارض ایجاد کند و توصیه نمی‌شود. در این شرایط مراجعه به بهترین دکتر عفونی ایران می‌تواند به بررسی دقیق علت مقاومت دارویی و انتخاب درمان مناسب کمک کند.

درمان خانگی عفونت تریکوموناس

درمان خانگی عفونت تریکوموناس جایگزین درمان پزشکی نیست. شست‌وشوی واژن، دوش واژینال، سرکه، جوش شیرین، روغن‌ها یا ضدعفونی‌کننده‌های خانگی نمی‌توانند انگل را به‌طور قابل اعتماد از بین ببرند و حتی ممکن است تحریک، خشکی یا به‌هم‌خوردن تعادل طبیعی واژن را بیشتر کنند. مراقبت خانگی فقط می‌تواند نقش حمایتی داشته باشد؛ مثل پرهیز از رابطه تا پایان درمان، استفاده نکردن از مواد محرک و مراجعه برای درمان همزمان شریک جنسی.

تریکوموناس واژینالیس یک انگل تک‌سلولی است که از طریق تماس جنسی منتقل می‌شود و عامل اصلی بروز عفونت تریکومونیازیس است.

درمان گیاهی تریکومونیازیس ممکن است؟

درمان گیاهی تریکومونیازیس از نظر علمی جایگزین داروی ضدانگل نیست. بعضی ترکیبات گیاهی ممکن است در مطالعات آزمایشگاهی اثراتی روی میکروب‌ها نشان دهند اما این موضوع به معنی درمان قطعی عفونت در بدن انسان نیست. استفاده از گیاهان، شیاف‌های دست‌ساز یا شست‌وشوهای گیاهی می‌تواند باعث حساسیت، سوزش یا تأخیر در درمان اصلی شود. برای درمان تریکومونیازیس، مراجعه به پزشک و مصرف داروی مناسب بهترین و مطمئن‌ترین مسیر است.

درمان تریکومونیازیس در مردان

درمان تریکومونیازیس در مردان هم با داروی خوراکی ضدانگل انجام می‌شود؛ حتی اگر مرد هیچ علامتی نداشته باشد. بی‌علامت بودن به معنی بی‌خطر بودن عفونت نیست و فرد می‌تواند آن را به شریک جنسی منتقل کند. پزشک بر اساس علائم، سابقه تماس جنسی و نتیجه آزمایش، داروی مناسب را انتخاب می‌کند. اگر بعد از درمان، سوزش ادرار، ترشح یا تحریک مجرای ادرار ادامه داشته باشد، باید احتمال عفونت دوباره یا بیماری‌های مقاربتی دیگر بررسی شود.

درمان تریکومونیازیس در زنان

درمان تریکومونیازیس در زنان معمولا با داروی خوراکی ضدانگل و بررسی همزمان شریک جنسی انجام می‌شود. این عفونت در زنان بیشتر واژن و دهانه رحم را درگیر می‌کند و ممکن است با ترشح بدبو، خارش، سوزش و درد هنگام رابطه همراه باشد. درمان باید کامل انجام شود؛ چون قطع زودهنگام دارو یا ادامه رابطه با شریک درمان‌نشده می‌تواند باعث برگشت عفونت شود. در بارداری و شیردهی، انتخاب دارو و زمان درمان باید حتما با نظر پزشک باشد.

انواع عفونت تریکومونیایی کدامند؟

تریکومونیازیس مثل بعضی بیماری‌ها چند نوع اصلی و جداگانه ندارد. تفاوتی که دیده می‌شود، بیشتر به محل درگیری مربوط است؛ مثلا عفونت تریکومونایی واژن در زنان یا درگیری مجرای ادرار در زنان و مردان. تریکوموناس هومینیس، تریکوموناس در مدفوع یا تریکومونیازیس کبوتر، همان تریکومونیازیس تناسلی انسان نیستند و نباید با آن یکی در نظر گرفته شوند.

عفونت تریکومونایی واژن چیست؟

عفونت تریکومونیازیس واژن زمانی رخ می‌دهد که انگل تریکوموناس واژینالیس در واژن رشد کند و باعث التهاب شود. این عفونت ممکن است بدون علامت باشد یا با ترشح زیاد و بدبو، خارش، سوزش، قرمزی، درد هنگام رابطه جنسی و سوزش ادرار همراه شود. چون علائم آن به عفونت‌های دیگر واژن شباهت دارد، تشخیص قطعی فقط با معاینه و آزمایش امکان‌پذیر است.

عفونت تریکومونیازیس عمدتاً دستگاه تناسلی و ادراری را درگیر می‌کند.

تریکوموناس در ادرار

وجود تریکوموناس در ادرار معمولا به آلودگی یا درگیری دستگاه ادراری تناسلی مربوط است. در زنان، نمونه ادرار ممکن است به دلیل تماس با ترشحات واژن، وجود انگل را نشان دهد. در مردان هم تریکوموناس می‌تواند مجرای ادرار را درگیر کند. با این حال، نتیجه آزمایش ادرار باید همراه با علائم، معاینه و در صورت نیاز آزمایش دقیق‌تر بررسی شود.

عفونت تریکومونیازیس خطرناک است؟

بیماری انگل تریکوموناس واژینالیس معمولا با درمان درست کنترل می‌شود. اگر درمان نشود، ممکن است ماه‌ها یا حتی سال‌ها در بدن باقی بماند و احتمال انتقال آن به شریک جنسی ادامه پیدا کند. عوارض بیماری تریکومونیازیس بیشتر به التهاب دستگاه تناسلی، افزایش احتمال ابتلا یا انتقال بعضی عفونت‌های مقاربتی و مشکلات بارداری مربوط است. به همین دلیل، تشخیص و درمان زودهنگام اهمیت زیادی دارد. عوارض این بیماری معمولا عبارت است از:

• ماندگاری عفونت برای مدت طولانی در صورت درمان‌نشدن

• انتقال عفونت به شریک جنسی، حتی در افراد بی‌علامت

• التهاب واژن، دهانه رحم یا مجرای ادرار

• افزایش احتمال ابتلا یا انتقال بعضی عفونت‌های مقاربتی

• درد و ناراحتی هنگام رابطه جنسی

• سوزش و تحریک مداوم ناحیه تناسلی

• افزایش خطر زایمان زودرس یا وزن کم نوزاد هنگام تولد در بارداری

• احتمال التهاب پروستات، اپیدیدیم یا مثانه در برخی مردان

روش پیشگیری از ابتلا به عفونت تریکوموناس چیست؟

پیشگیری از عفونت تریکوموناس بیشتر به کاهش تماس با ترشحات آلوده و رابطه جنسی محافظت‌نشده مربوط است. استفاده درست و مداوم از کاندوم، پرهیز از رابطه با شریک جنسی درمان‌نشده، انجام آزمایش در صورت وجود علائم و درمان همزمان شریک جنسی، خطر ابتلا و برگشت عفونت را کمتر می‌کند.

همچنین بهتر است از دوش واژینال و شست‌وشوهای تحریک‌کننده داخل واژن خودداری شود؛ چون این کارها تعادل طبیعی واژن را به هم می‌زنند و احتمال عفونت‌های تناسلی را بیشتر می‌کنند.

نتیجه گیری

تریکومونیازیس یک عفونت مقاربتی شایع و قابل درمان است اما نباید آن را ساده گرفت. این بیماری گاهی بدون علامت می‌ماند و همین موضوع باعث انتقال ناخواسته به شریک جنسی می‌شود.

پرسش‌های متداول

بیماری تریکوموناس واژینالیس چیست؟

تریکوموناس واژینالیس یا عفونت واژن از نوع تریکومونا یکی از بیماری‌های مقاربتی است که واژن و در مواقعی دهانه‌ی رحم را درگیر می‌کند.

تریکوموناس در مدفوع دیده میشود؟

تریکوموناس در مدفوع معمولا به تریکوموناس واژینالیس مربوط نیست و بیشتر با انگل‌های روده‌ای مانند تریکوموناس هومینیس یا پنتاتریکوموناس هومینیس مطرح می‌شود. این حالت با عفونت مقاربتی تریکومونیازیس تفاوت دارد. اگر در آزمایش مدفوع چنین گزارشی دیده شود، پزشک آن را همراه با علائم گوارشی، وجود انگل‌های دیگر و وضعیت ایمنی بدن تفسیر می‌کند.

تریکومونیازیس کبوتر چیست؟

تریکومونیازیس در پرندگان یا تریکومونیازیس قناری هم دیده می‌شود. این بیماری می‌تواند کبوتران و پرندگان جوان را آلوده کند. هنگامی که پرندگان به این انگل آلوده می‌شوند، بخش بالایی لوله‌ی گوارش آنها با مشکل مواجهه می‌شود و با مواد سمی پر می‌شود و مسدود می‌شود. این انسداد معمولا باعث مرگ پرنده می‌شود.

برای انگل تریکومونیازیس کبوتر یا در مواردی که پرندگان به این بیماری دچار می‌شوند نباید درمان در منزل را امتحان کنید و باید به دکتر دامپزشک مراجعه کنید. علائمی که ممکن است این پرندگان بیمار از خود نشان دهند، حال عمومی ناخوش است. از طرفی ممکن است که برجستگی و تورم هم در ناحیه‌ی گلوی آنها مشاهده شود. همچنین ممکن است که آب دهان آنها جاری شود و نتوانند آن را ببلعند.

تریکوموناس هومینیس چیست؟

تریکوموناس هومینیس، که امروزه بیشتر با نام پنتاتریکوموناس هومینیس شناخته می‌شود، نوعی انگل تک‌سلولی روده‌ای است و با تریکوموناس واژینالیس فرق دارد. این انگل در مدفوع دیده می‌شود و عفونت مقاربتی واژن یا دستگاه تناسلی ایجاد نمی‌کند. نقش بیماری‌زایی آن در انسان همیشه قطعی نیست اما در بعضی بررسی‌ها درباره ارتباط آن با علائم گوارشی یا همراهی با انگل‌های دیگر بحث شده است.

تریکومونا به خودی خود خوب می شود؟

تریکومونا معمولا به خودی خود درمان قطعی نمی‌شود و ممکن است بدون درمان برای مدت طولانی در بدن بماند. حتی اگر علائم کمتر شوند یا کاملا از بین بروند، انگل می‌تواند همچنان وجود داشته باشد و به شریک جنسی منتقل شود. برای پاک شدن عفونت، معمولا داروی خوراکی ضدانگل و درمان همزمان شریک جنسی لازم است.

درمان تریکوموناس مقاوم به مترونیدازول چیست؟

درمان عفونت تریکومونایی مقاوم به مترونیدازول زمانی مطرح می‌شود که عفونت با وجود مصرف درست قرص مترونیدازول و درمان شریک جنسی، همچنان باقی بماند. در این حالت نباید خودسرانه دارو را تکرار کرد. پزشک ابتدا احتمال تماس دوباره با فرد آلوده، مصرف ناقص دارو یا تشخیص اشتباه را بررسی می‌کند. سپس ممکن است درمان با داروی جایگزین، دوره طولانی‌تر یا بررسی حساسیت دارویی انگل را در نظر بگیرد.

اگر تریکوموناسیس را درمان نکنیم چه می شود؟

اگر تریکوموناسیس درمان نشود، عفونت می‌تواند ادامه پیدا کند و باعث التهاب، خارش، سوزش، ترشح بدبو و درد هنگام رابطه جنسی شود. فرد آلوده ممکن است عفونت را به شریک جنسی منتقل کند، حتی اگر علامتی نداشته باشد. در بارداری هم درمان‌نشدن این عفونت می‌تواند خطر بعضی مشکلات مانند زایمان زودرس یا وزن کم نوزاد را بیشتر کند.

آیا عفونت تریکومونایی بدون علامت است؟

بله، عفونت تریکومونایی می‌تواند بدون علامت باشد. بسیاری از افراد، به‌خصوص مردان، ممکن است هیچ نشانه واضحی نداشته باشند و از ابتلا به بیماری خبر نداشته باشند. با این حال، بی‌علامت بودن به معنی بی‌خطر بودن عفونت نیست. فرد همچنان می‌تواند انگل را منتقل کند و در صورت تشخیص، باید درمان کامل انجام شود.

آیا عفونت ادراری می‌ تواند باعث تریکومونیازیس شود؟

خیر، عفونت ادراری باعث تریکومونیازیس نمی‌شود. تریکومونیازیس بر اثر انگل تریکوموناس واژینالیس ایجاد می‌شود اما عفونت ادراری معمولا به دلیل رشد باکتری‌ها در مسیر ادراری رخ می‌دهد. البته علائم این ۲ بیماری ممکن است شبیه هم باشند؛ مثل سوزش ادرار یا تکرر ادرار. به همین دلیل، تشخیص دقیق با آزمایش اهمیت دارد.

تریکوموناس واژینالیس در پاپ اسمیر مشخص میشود؟

گاهی ممکن است تریکوموناس واژینالیس در نتیجه پاپ اسمیر دیده یا گزارش شود اما پاپ اسمیر روش اصلی و قطعی تشخیص این عفونت نیست. پاپ اسمیر بیشتر برای بررسی تغییرات سلول‌های دهانه رحم انجام می‌شود. اگر در گزارش پاپ اسمیر احتمال تریکوموناس مطرح شود، پزشک معمولا برای تأیید، آزمایش اختصاصی ترشحات یا ادرار را پیشنهاد می‌کند.

واژینیت تریکومونایی چیست؟

واژینیت تریکومونایی یعنی التهاب واژن بر اثر انگل تریکوموناس واژینالیس. این حالت می‌تواند با ترشح زیاد و بدبو، خارش، سوزش، قرمزی واژن، درد هنگام رابطه جنسی و سوزش ادرار همراه باشد. گاهی هم فرد علامت واضحی ندارد. چون این علائم به عفونت‌های دیگر واژن شباهت دارند، تشخیص باید با معاینه و آزمایش انجام شود.

آیا تریکومونیازیس می‌ تواند ناشی از رعایت نکردن بهداشت باشد؟

تریکومونیازیس به‌طور مستقیم به دلیل رعایت نکردن بهداشت ایجاد نمی‌شود. علت اصلی آن انتقال انگل تریکوموناس واژینالیس از راه تماس جنسی است. البته رعایت بهداشت ناحیه تناسلی می‌تواند به سلامت عمومی کمک کند اما از تریکومونیازیس به‌تنهایی جلوگیری نمی‌کند. استفاده از کاندوم، پرهیز از رابطه پرخطر و درمان شریک جنسی نقش مهم‌تری در پیشگیری دارند.

آیا عفونت تریکومونیازیس می تواند وارد گلو شود؟

تریکومونیازیس معمولا دستگاه تناسلی و مجرای ادرار را درگیر می‌کند و درگیری گلو برای آن شایع نیست. بیشتر موارد انتقال از راه رابطه جنسی واژینال و تماس مستقیم ناحیه تناسلی رخ می‌دهد. اگر بعد از تماس جنسی دهانی، گلودرد یا علائم غیرعادی دارید، بهتر است برای بررسی عفونت‌های مقاربتی دیگر هم به پزشک مراجعه کنید.