آبله میمونی | یک اپیدمی خطرناک جدید یا یک بیماری نادر؟

رسانیکامنبع: https://rasanika.com

آبله میمونی بیماری ویروسی واگیردار و نادری است که علائم خفیفی مثل آبله مرغان دارد. آیا این بیماری کشنده است؟ این بیماری به ایران رسیده است؟

آنچه در این مقاله می‌خوانید

• آبله میمونی (ام‌پاکس) یک بیماری ویروسی نادر از خانواده ارتوپاکس است که با تب، تورم غدد لنفاوی و بثورات پوستی مشخص می‌شود و معمولاً ۲ تا ۴ هفته طول می‌کشد.

• در سال ۲۰۲۴ سویه جدید Clade Ib شیوع یافته که قابلیت انتقال بالاتر و ضایعات پوستی عمدتاً در ناحیه تناسلی دارد و باعث نگرانی‌های جهانی شده است، اما هنوز در ایران انتقال محلی تأیید نشده است.

• تشخیص قطعی با تست PCR از ضایعات پوستی انجام می‌شود و درمان بیشتر حمایتی است (مسکن، مراقبت از زخم و نوشیدن مایعات)؛ در موارد شدید از داروهای ضدویروسی مانند تکوویریمت استفاده می‌شود.

• مهم‌ترین راه‌های پیشگیری شامل پرهیز از تماس نزدیک با افراد یا حیوانات آلوده، رعایت بهداشت فردی و واکسیناسیون با واکسن آبله (تا ۸۰٪ اثربخشی) است.

پس از کاهش اپیدمی و علائم ترسناک و جهان‌گیر ویروس کرونا در تمام دنیا، حرف‌هایی از شیوع یک بیماری جدید به گوش می‌رسد؛ آبله میمونی یا ام پاکس! این بیماری یک‌بار در سال ۲۰۲۲ بر سر زبان‌ها افتاد و حالا در آگوست ۲۰۲۴، ترس‌ها و نگرانی‌های شدیدتری را برای تمامی افراد دنیا به میان کشیده است.

آیا این بیماری قرار است به مانند کرونا، اپیدمی جدیدی باشد؟ آیا ام پاکس کشنده است؟ علائم اصلی این بیماری چیست؟ در این مطلب با شما هستیم تا به طور مفصل به بررسی و معرفی و تاریخچه‌ی این بیماری بپردازیم و علائم و راه‌های درمان آن را مرور کنیم.

آبله میمونی یا ام پاکس چیست؟

به نقل از سازمان بهداشت جهانی؛ who آبله میمونی یا آبله میمون که این روزها، به وفور اسم آن را می‌شنویم، بیماری نادری است که در اثر عفونت با ویروسی به همین نام اتفاق می‌افتد. این ویروس از جنس Orthopoxvirus از خانواده Poxviridae است. ویروس آبله میمونی اولین بار در سال 1958 و در زمانی که شیوع یک بیماری مشابه آبله در میمون‌هایی که برای تحقیقات نگهداری می‌شدند کشف شد. به همین دلیل هم آبله میمونی، به این نام شناخته شد.

ام پاکس دیگر اسمی است که مدام در کنار آبله میمونی می‌شنوید. ام پاکس (mpox) یک سویه از ویروس آبله میمون (Monkeypox) است. ویروس آبله میمون به دو گونه جغرافیایی تقسیم می‌شود: آفریقای مرکزی (حوضه کنگو) و غرب آفریقا. سویه ام پاکس به یکی از این گونه‌ها مرتبط است و در مطالعات و تحقیقات به عنوان یک سویه خاص از این ویروس مورد استفاده قرار می‌گیرد.

سویه جدید Clade Ib چیست؟

بر اساس گزارش WHO و تطبیق آماری، میزان شیوع ویروس ام پاکس (آبله میمون) در سال 2024 به طرز چشمگیری افزایش یافته است. بر اساس گزارش‌های متعدد، تا اواسط آگوست 2024 بیش از 37,500 مورد ابتلا و 1,451 مرگ ناشی از این بیماری در 15 کشور عضو اتحادیه آفریقا (AU) گزارش شده است. جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) بیشترین تأثیر را تجربه کرده است و حدود 96.3 درصد از تمامی موارد و 97 درصد از مرگ‌ها را در سال 2024 به خود اختصاص داده است.

پیش از این آبله میمونی دو نوع ویروس داشته است:

• Clade I: این نوع از ویروس که در جمهوری دموکراتیک کنگو و برخی دیگر از کشورهای آفریقایی شیوع یافته، کشنده‌تر از Clade II است. نرخ مرگ و میر این نوع ویروس حدود 3 تا 4 درصد گزارش شده است، اما در برخی موارد می‌تواند به 10 درصد هم برسد.

• Clade II: این نوع ویروس که در موارد شیوع خارج از آفریقا مشاهده شده، معمولاً خفیف‌تر است و نرخ مرگ و میر بسیار کمتری دارد.

Clade Ib یا Clade 1b یکی از زیرگروه‌های ویروس آبله میمونی (Mpox) است که در سال 2024 شناسایی شده است. این زیرگروه جدید در شهر معدنی کامیتوگا در جنوب کیوو، جمهوری دموکراتیک کنگو، شناسایی شد و به نظر می‌رسد که قابلیت انتقال بیشتری نسبت به سایر سویه‌های ویروس آبله میمونی دارد.

ویژگی‌های Clade Ib:

• شدت بیماری: گزارش‌ها نشان می‌دهند که Clade Ib می‌تواند علائم شدیدتری ایجاد کند، به خصوص که زخم‌ها و ضایعات پوستی به جای دست‌ها و پاها عمدتاً در ناحیه تناسلی ظاهر می‌شوند. این ویژگی باعث می‌شود که تشخیص بیماری دشوارتر شود و احتمال انتقال خاموش (بدون علائم واضح) بیشتر باشد.

• قابلیت انتقال: به دلیل ویژگی‌های ژنتیکی و مکانی که Clade Ib در آن شناسایی شده است، این سویه ممکن است به راحتی از انسان به انسان منتقل شود، که باعث نگرانی‌هایی در مورد افزایش سرعت انتشار بیماری شده است.

• مرگ و میر: این سویه ممکن است باعث میزان مرگ و میر بالاتری نسبت به سایر سویه‌ها شود، هرچند که هنوز تحقیقات بیشتری برای تأیید این موضوع مورد نیاز است.

تاریخچه‌ی آبله میمونی

اولین مورد انسانی این ویروس و بیماری در سال 1970 در جمهوری کنگو به ثبت رسید و در ادامه نیز رفته‌رفته در مناطقی همچون آفریقای مرکزی و غربی دیده شد. تقریباً می‌توان با اطمینان گفت که پس از این ماجراها، موارد ابتلای مشاهده‌شده در خارج از آفریقا، به دلیل سفرهای بین‌المللی و یا ورود حیوانات وارداتی منتقل شده‌اند. اگر بخواهیم صادقانه به این موضوع نگاه کنیم باید بگوییم که منبع طبیعی این بیماری، همچنان ناشناخته است و در رابطه با تاریخچه طبیعی این بیماری نیز قطعیتی وجود ندارد.

میزان شیوع ویروس آبله میمونی جدید چقدر است؟

آخرین گزارش‌ها از UN News در مورد ویروس آبله میمون (که به طور رسمی به عنوان “ام پاکس” یا “mpox” شناخته می‌شود) نشان می‌دهند که این بیماری در سال 2024 شاهد افزایش بی‌سابقه‌ای در موارد ابتلا در کشورهای آفریقایی بوده است. سازمان جهانی بهداشت (WHO) وضعیت شیوع این ویروس در بیش از 15 کشور آفریقایی را به سطح هشدار بالا رسانده و تلاش‌های گسترده‌ای برای کنترل و جلوگیری از انتشار بیشتر این ویروس در دست اجرا است.

آبله میمون به ایران رسیده است؟

ایران جزو کشورهایی است که انتقال محلی آبله میمونی در آن گزارش نشده است. همچنین ایران از نظر سازمان بهداشت جهان در رتبه‌ی هشدارهای پایین قرار دارد.

در موج قبلی این بیماری که دو سال قبل بود، در ایران نیز یک مورد بیمار آبله میمونی که از خارج از کشور آمده بود را گزارش کردیم اما موج جدید این بیماری عمدتا در کشورهای آفریقایی است اما سه مورد ابتلا به این بیماری در پاکستان نیز گزارش شده است.

شیوع آبله میمونی هنوز در ایران تایید نشده است.

علائم آبله میمونی

علائم ابتلا به آبله میمونی، بی‌شباهت به علائمی که از آبله می‌دانید نیست، با این تفاوت که غالباً به شکل خفیف‌تری بروز پیدا می‌کند. از مهم‌ترین نشانه‌های این بیماری، دانه‌های پوستی (راش) به همراه تاول در صورت، دست‌ها، پاها، دهان و اندام تناسلی است.

به‌طور کلی علائم آبله میمونی (ام پاکس) معمولاً بین ۵ تا ۲۱ روز پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می‌شوند و می‌توانند تا دو تا چهار هفته ادامه داشته باشند. این علائم به دو مرحله اصلی تقسیم می‌شوند:

1. مرحله اولیه (مرحله پیش‌رونده):

• تب: یکی از اولین و مهم‌ترین علائم است که معمولاً با افزایش دما شروع می‌شود.

• سردرد شدید

• درد عضلانی و کمر درد

• خستگی و ضعف عمومی

• تورم غدد لنفاوی: این علامت به خصوص در نواحی گردن، زیر بغل، و کشاله ران ظاهر می‌شود و از ویژگی‌های اصلی آبله میمونی است که آن را از سایر بیماری‌های مشابه مانند آبله انسانی متمایز می‌کند.

2. مرحله راش (بثورات پوستی):

• بثورات پوستی معمولاً 1 تا 3 روز پس از تب شروع می‌شوند.

• بثورات ابتدا به صورت لکه‌های قرمز کوچک ظاهر می‌شوند و سپس به تاول‌های پر از مایع تبدیل می‌شوند که در نهایت خشک شده و به زخم تبدیل می‌شوند.

• این بثورات معمولاً در صورت شروع می‌شوند و سپس به سایر قسمت‌های بدن از جمله کف دست‌ها و پاها، سینه، و حتی ناحیه تناسلی گسترش می‌یابند.

• زخم‌ها می‌توانند دردناک باشند و پس از بهبود ممکن است جای زخم باقی بماند.

علائم دیگر:

• در برخی موارد، علائم تنفسی مانند سرفه و گلودرد نیز گزارش شده‌اند.

• علائم گوارشی مانند تهوع، استفراغ و اسهال نیز ممکن است رخ دهد، هرچند که این علائم کمتر شایع هستند.

موارد شدید ابتلا به آبله میمونی با علائم به مراتب شدیدتر نیز معمولاً در میان افراد مبتلا به نقص ایمنی زمینه‌ای و یا در کودکان خردسال دیده می‌شود. خانم‌های باردار نیز از دیگر افرادی هستند که در معرض ابتلا به آبله میمونی شدید قرار دارند.

شدت و مدت بیماری:

این بیماری معمولاً بین 2 تا 4 هفته طول می‌کشد.

در موارد شدید، عوارضی مانند عفونت‌های ثانویه، برونکوپنومونی (عفونت ریه‌ها)، سپسیس (عفونت خونی)، انسفالیت (التهاب مغز) و عفونت قرنیه که می‌تواند منجر به از دست دادن بینایی شود، ممکن است رخ دهد.

دانه‌های پوستی، مهمترین نشانه بیماری آبله میمونی است.

تشخیص آبله میمونی

علائم آبله میمونی ممکن است با سایر بیماری‌های ویروسی مانند آبله مرغان، تبخال، یا آبله انسانی اشتباه گرفته شود. بنابراین، تست‌های دقیق آزمایشگاهی برای تشخیص قطعی ضروری است.

تشخیص آبله میمونی (ام پاکس) معمولاً از طریق ترکیبی از ارزیابی بالینی و تست‌های آزمایشگاهی انجام می‌شود. مراحل تشخیص این بیماری به شرح زیر است:

1. ارزیابی بالینی:

• معاینه فیزیکی: پزشک علائم بالینی فرد، از جمله بثورات پوستی، تب، سردرد، تورم غدد لنفاوی، و سایر علائم مرتبط را بررسی می‌کند.

• تاریخچه تماس: اطلاعات مربوط به تماس‌های اخیر با افراد یا حیوانات آلوده، سفر به مناطق با شیوع بالا، یا شرکت در فعالیت‌های پرخطر مانند تماس نزدیک با افراد مبتلا جمع‌آوری می‌شود.

2. تست‌های آزمایشگاهی:

• تست PCR (واکنش زنجیره‌ای پلیمراز): این تست برای تشخیص ویروس آبله میمونی از نمونه‌های گرفته‌شده از ضایعات پوستی (تاول‌ها یا زخم‌ها)، بزاق، خون یا مایعات دیگر بدن استفاده می‌شود. تست PCR به عنوان استاندارد طلایی برای تشخیص ویروس آبله میمونی در نظر گرفته می‌شود زیرا می‌تواند به طور دقیق DNA ویروس را تشخیص دهد.

• کشت ویروسی: در برخی موارد، ویروس ممکن است در آزمایشگاه کشت داده شود تا تشخیص تأیید شود. این روش زمان‌برتر است و نیاز به تجهیزات تخصصی دارد.

• آزمایشات سرولوژی: این آزمایش‌ها برای شناسایی آنتی‌بادی‌های تولید شده در پاسخ به عفونت ویروسی استفاده می‌شود. این آزمایش‌ها معمولاً برای تأیید عفونت‌های گذشته استفاده می‌شوند و ممکن است در مراحل اولیه عفونت کاربرد محدودی داشته باشند.

فرق آبله میمونی با آبله مرغان چیست؟

شاید این مهم‌ترین سوال این روزهای شما باشد.در تفاوت علائم آبله مرغان با علائم آبله میمونی آمده است که تاول‌های آبله مرغان کمی بزرگ‌تر از آبله‌ی میمونی است و هم‌چنین تورم در غدد لنفاوی از ویژگی‌های متفاوت آبله‌ی میمون است.

اگرچه هر دوی آنها باعث ایجاد بثورات پوستی می شوند، ویروس های مختلف باعث ایجاد mpox و آبله مرغان می‌شوند. Mpox یک ویروس ارتوپاکس است، در حالی که آبله مرغان یک ویروس تبخال است. هر دو ویروس می‌توانند از طریق پوست به پوست یا تماس چهره به چهره طولانی‌مدت پخش شوند، اما آبله مرغان بسیار مسری‌تر است و راحت‌تر از mpox پخش می‌شود.

راش‌ها نیز متفاوت عمل می کنند. در حالی که بثورات آبله مرغان می‌تواند به صورت امواج ظاهر شود، زخم‌های آبله میمونی همزمان ایجاد می‌شوند.

یکی دیگر از تفاوت‌های اصلی این دو بیماری طول درمان آن‌هاست. علائم آبله مرغان در عرض دو هفته بهبود می‌یابند، در حالی که دو تا چهار هفته طول می‌کشد تا آبله میمونی برطرف شود.

متن انگلیسی:
People with mpox are more likely to have swollen lymph nodes than people with chickenpox.
ترجمه متن:
احتمال تورم غدد لنفاوی در افراد مبتلا به آبله میمونی بیشتر از افراد مبتلا به آبله مرغان است.

cleveland clinic

آبله میمونی چطور منتقل می شود؟

ویروس ام پاکس (آبله میمونی) از چندین روش مختلف منتشر می‌شود که شامل موارد زیر است:

1. انتقال از حیوان به انسان:

• تماس مستقیم: تماس مستقیم با خون، مایعات بدن، یا ضایعات پوستی حیوانات آلوده (مانند جوندگان و میمون‌ها) می‌تواند ویروس را به انسان منتقل کند.

• گاز گرفتن یا خراشیدن توسط حیوانات: خراش یا گاز گرفتن حیوانات آلوده می‌تواند باعث انتقال ویروس شود.

• مصرف گوشت آلوده: مصرف گوشت حیوانات وحشی که به درستی پخته نشده‌اند نیز می‌تواند منجر به عفونت شود.

2. انتقال از انسان به انسان:

• تماس مستقیم: تماس نزدیک با ضایعات پوستی، مایعات بدن، یا قطرات تنفسی فرد آلوده می‌تواند باعث انتقال ویروس شود.

• قطرات تنفسی: قطرات بزرگ تنفسی که از طریق سرفه یا عطسه منتشر می‌شوند، می‌توانند ویروس را منتقل کنند، اما این روش انتقال نیاز به تماس نزدیک و طولانی‌مدت دارد.

• اشیاء آلوده: لمس کردن اشیاء یا سطوح آلوده به ویروس مانند لباس‌ها، ملحفه‌ها، یا سایر وسایل شخصی فرد آلوده نیز می‌تواند منجر به انتقال ویروس شود.

3. انتقال مادر به جنین:

• ویروس ام پاکس می‌تواند از طریق جفت به جنین منتقل شود، که ممکن است منجر به عفونت مادرزادی شود.

4. انتقال از طریق تماس جنسی:

• برخی مطالعات نشان داده‌اند که ویروس ممکن است از طریق تماس جنسی نیز منتقل شود، اگرچه این روش هنوز به‌طور کامل تأیید نشده است.

درمان آبله میمونی چگونه است؟

به نقل از «theconversation» معمولاً برای درمان این بیماری نیاز به داروی مشخصی نیاز ندارد. از آنجایی که آبله میمونی، معمولاً علائم خفیفی دارد، بعد از گذشت دوره مشخص خود و بدون نیاز به درمان، بهبود می‌یابد. با این حال، واکسن‌هایی نیز وجود دارند که می‌توانند ابتلا به این بیماری را کنترل کنند و آن را کاهش دهند.

شما برای مدیریت علائم آبله میمونی می‌توانید این روش‌ها را امتحان کنید:

• مسکن‌ها و داروهای تب‌بر: برای کاهش تب و درد، می‌توان از داروهای مسکن مانند استامینوفن یا ایبوپروفن استفاده کرد.

• مراقبت از زخم‌ها: زخم‌ها و بثورات پوستی باید تمیز نگه داشته شوند تا از عفونت‌های ثانویه جلوگیری شود. استفاده از ضدعفونی‌کننده‌های ملایم و پوشاندن زخم‌ها می‌تواند مفید باشد.

• هیدراتاسیون: نوشیدن مایعات کافی برای جلوگیری از کم‌آبی بدن مهم است، به ویژه اگر بیمار دچار اسهال یا استفراغ باشد.

علا.ه بر این به نظر می‌رسد برخی داروهای ضدویروسی هم در بهبود علائم یا پیشرفت علائم موثر باشند:

• تکوویریمت (Tecovirimat): این داروی ضد ویروسی به طور خاص برای درمان عفونت‌های ناشی از ویروس‌های ارتوپاکس (Orthopoxviruses) تأیید شده است، که شامل ویروس آبله میمونی نیز می‌شود. این دارو ممکن است در موارد شدیدتر یا در افراد با سیستم ایمنی ضعیف استفاده شود.

• برینسیدوفوویر (Brincidofovir): یک داروی ضد ویروسی دیگر است که می‌تواند در برخی موارد استفاده شود. با این حال، استفاده از آن به دلیل عوارض جانبی محدود شده است.

• ویدارابین (Cidofovir): این داروی ضد ویروسی نیز می‌تواند در شرایط خاص استفاده شود، به ویژه در موارد شدید یا تهدیدکننده زندگی.

واکسن آبله تا 80 درصد از ابتلای این بیماری جلوگیری می‌کند.

روش های پیشگیری از آبله میمونی یا ام پاکس

پیشگیری از آبله میمونی (ام پاکس) شامل مجموعه‌ای از اقدامات است که می‌تواند به کاهش خطر ابتلا و انتشار ویروس کمک کند. در زیر به برخی از مهم‌ترین روش‌های پیشگیری اشاره می‌شود:

1. اجتناب از تماس با حیوانات وحشی: از تماس با حیواناتی که ممکن است ناقل ویروس باشند، مانند جوندگان و میمون‌ها، خودداری کنید. همچنین، مصرف گوشت این حیوانات تنها در صورت پخت کامل توصیه می‌شود.

2. کاهش تماس نزدیک با افراد آلوده: در مناطقی که شیوع بیماری گزارش شده است، از تماس نزدیک با افراد آلوده یا مشکوک به ابتلا به ویروس خودداری کنید. هم‌چنین در صورتی که نیاز به تماس با فرد مبتلا وجود دارد، استفاده از ماسک و دستکش مناسب می‌تواند از انتقال ویروس جلوگیری کند.

3. رعایت بهداشت فردی: شستن مرتب دست‌ها با آب و صابون به مدت حداقل 20 ثانیه یا استفاده از مواد ضدعفونی‌کننده بر پایه الکل می‌تواند خطر انتقال ویروس را کاهش دهد. همین‌طور وسایل شخصی، ملحفه‌ها، و لباس‌های فرد مبتلا را به دقت ضدعفونی کنید تا از انتشار ویروس جلوگیری شود.

4. واکسیناسیون: برخی از واکسن‌هایی که برای آبله انسانی تولید شده‌اند، مانند واکسن Jynneos، می‌توانند در برابر ویروس آبله میمونی نیز محافظت ایجاد کنند. این واکسن‌ها به ویژه برای افرادی که در معرض خطر بالا قرار دارند، مانند کادر پزشکی، توصیه می‌شود.

5. آموزش و آگاهی‌رسانی: آگاهی‌رسانی در مورد علائم، روش‌های انتقال، و راه‌های پیشگیری از ویروس آبله میمونی می‌تواند به کاهش شیوع آن کمک کند.

نتیجه گیری و راهنمای مراجعه به پزشک

طبیعی است که بعد از اپیدمی ویروس کرونا در سراسر جهان، نگرانی‌های بسیاری در رابطه با بروز موقعیت‌های مشابه وجود داشته باشد. آبله میمونی نوعی بیماری نادر ویروسی است که علائمی مشابه با آبله مرغان اما خفیف‌تر ایجاد می‌کند. سردرد و بدن‌درد، تاول پوستی، تب و لرز از علائم اصلی این بیماری هستند. این ویروس از طریق تماس مستقیم با فرد آلوده، مایعات بدنی و رابطه جنسی، تماس با سطوح آلوده می‌تواند انتقال یابد.

افزایش اطلاعات در رابطه با بیماری‌هایی همچون آبله میمونی که شیوع مجددی پیدا کرده‌اند می‌تواند علاوه بر آگاهی جمعی، راه‌های پیشگیری و شناخت بیشتری را در رابطه با این بیماری به وجود آورد.

پرسش‌های متداول

آیا آبله میمونی کشنده است؟

می‌توان گفت که این بیماری غالباً کشنده نیست، به ویژه در افرادی که از سیستم ایمنی سالمی برخوردارند.

آیا آبله میمونی برای بچه‌ها خطرناک است؟

بله، کودکان خردسال از جمله افرادی هستند که علائم شدیدتری از این بیماری را تجربه می‌کنند.

سرعت واگیر آبله میمونی چقدر است؟

نرخ تخمینی سرعت واگیر این بیمار از ۳.۳ % تا ۳۰% است، با این حال، وضعیت شیوع اخیر آن در جمهوری کنگو نشان می‌دهد که این میزان به ۷۳% هم رسیده است.

آبله میمونی ویروسی است؟

بله، این ویروس از جنس Orthopoxvirus از خانواده Poxviridae است.

آیا جهان درگیر آبله میمونی می‌شود؟

از آنجایی که سرعت انتقال این بیماری نسبتاً زیاد است می‌توان احتمال چنین مسئله‌ای را داد، با این حال رعایت نکات مربوط به پیشگیری و یا در صورت امکان، انجام واکسیناسیون سراسری، خطر ابتلا و درگیری جهانی را کاهش می‌دهد.

آبله میمونی واگیردار است؟

بله، این بیماری از طریق تماس نزدیک و رابطه جنسی با فرد مبتلا، استنشاق ذرات تنفسی فرد وغیره انتقال می‌یابد.

آبله میمونی به ایران رسیده است؟

به نقل از خبرگزاری‌ها خوشبختانه تا به حال، موردی از ابتلا به این ویروس در ایران گزارش نشده است، مواردی هم که مشکوک بوده‌اند با انجام آزمایش، نشان از ابتلا به بیماری دیگری همچون آبله مرغان داشته‌اند.

اگر واکسن آبله زده باشم، آبله میمونی می‌گیرم؟

واکسن آبله میمونی ابتلا به این بیماری تا ۸۰ درصد کاهش می‌دهد، اما تا به حال در رابطه با اینکه آیا واکسن آبله نیز به پیشگیری از ابتلا به این نوع بیماری مؤثر هست یا نه نتیجه‌ای اعلام نشده است.

عکس آبله میمونی چگونه است؟

شکل ظاهری تاول‌ها در این آبله با دیگر انواع آن تفاوت زیادی ندارد.

راه‌های پیشگیری از آبله میمونی چیست؟

اجتناب از مصرف گوشت خام و نیمه‌خام، عدم تماس با فرد دارای علائم، اجتناب از سفر به مناطق بومی آلوده و غیره از جمله راه‌های پیشگیری از این بیماری هستند.

شیوع آبله میمونی قابل کنترل است؟

با رعایت موارد مربوط به پیشگیری از این بیماری می‌توان به خوبی آن را کنترل کرد.

آبله میمونی از کجا شروع شده است؟

نخستین مورد ابتلا به این بیماری در سال ۱۹۷۰ دیده شده و ریشه این ویروس را نیز می‌توان در مناطق محدوده آفریقای مرکزی و غربی دانست.

نحوه انتقال آبله میمونی چیست؟

تا به حال موارد بسیاری در این رابطه مطرح شده‌اند که از میان آ‌ها می‌توان به تماس نزدیک با فرد بیمار و سطوح آلوده، استنشاق ذرات تنفسی فرد آلوده، رابطه جنسی با بیمار، مصرف گوشت خام و نیمه‌خام حیوانات آلوده و غیره اشاره کرد.

آزمایش آبله چیست؟

یکی از راه‌های بررسی ابتلا به آبله میمونی دریافت نمونه‌ای از ضایعات تنفسی است که پس از بررسی‌های لازم، نتیجه توسط آزمایشگاه، اعلام خواهد شد.

بیماری آبله میمونی چند روز یا هفته طول می‌کشد؟

از زمان شروع علائم تا بروز عفونت معمولاً پروسه ۵ تا ۲۱ روزه دیده می‌شود، با این حال ممکن است در بسیاری از افراد، حدود ۲۱ روز نیز زمان ببرد تا علائم بروز پیدا کنند.

آیا باید واکسن آبله بزنیم؟

واکسن‌هایی که برای آبله انسانی استفاده می‌شوند (مانند واکسن Jynneos)، ممکن است در برابر آبله میمونی نیز مؤثر باشند. این واکسن‌ها می‌توانند برای افرادی که در معرض خطر بالای عفونت هستند، مانند کادر پزشکی یا افرادی که در تماس نزدیک با بیماران مبتلا هستند، استفاده شوند.