آینده با be going to؛ صحبت درباره برنامهها و قصدها در انگلیسی
منبع: https://rasanika.com
برای صحبت درباره آینده در زبان انگلیسی، فقط یک ساختار وجود ندارد. انگلیسیزبانها با توجه به نوع تصمیم، میزان قطعیت، وجود برنامه قبلی و شواهد فعلی، از ساختارهای متفاوتی استفاده میکنند. یکی از مهمترین و پرکاربردترین این ساختارها، be going to است؛ ساختاری که معمولاً برای بیان برنامهها، قصدها و پیشبینیهای مبتنی بر شواهد به کار میرود.
یادگیری آینده با going to برای زبانآموزان سطح پیشمتوسط اهمیت زیادی دارد، زیرا در مکالمات روزمره بارها لازم است درباره برنامه آخر هفته، اهداف تحصیلی، تصمیمهای کاری، سفرهای آینده یا اتفاقاتی که نشانههای آنها را میبینیم صحبت کنیم. جملههایی مانند «میخواهم امشب درس بخوانم»، «قرار است تابستان سفر کنیم» یا «به نظر میرسد باران میبارد» معمولاً با همین ساختار ساخته میشوند.
در این مقاله، ساختار be going to را از پایه بررسی میکنیم، کاربردهای اصلی آن را توضیح میدهیم، شکل مثبت، منفی و سؤالی را یاد میگیریم و تفاوت آن را با will و زمان حال استمراری میبینیم. همچنین با مثالها، جدولها، اشتباهات رایج و تمرینهای کاربردی آشنا میشویم تا بتوانید این ساختار را با اطمینان در مکالمه و نوشتار استفاده کنید.
ساختار be going to چیست؟
ساختار be going to یکی از روشهای اصلی بیان آینده در زبان انگلیسی است. این ساختار از سه بخش تشکیل میشود:
فعل be + going to + شکل ساده فعل اصلی
منظور از شکل ساده فعل، همان شکل پایه فعل بدون پسوند، بدون to اضافه و بدون تغییر است؛ مانند:
study
travel
buy
work
call
meet
فعل be باید با فاعل جمله هماهنگ شود. بنابراین با توجه به فاعل، از am، is یا are استفاده میکنیم.
فاعل | شکل مناسب فعل be | ساختار |
I | am | I am going to work |
He / She / It | is | She is going to work |
You / We / They | are | They are going to work |
چند مثال ساده:
I am going to study tonight.
من قصد دارم امشب درس بخوانم.
She is going to buy a new phone.
او قصد دارد یک گوشی جدید بخرد.
We are going to visit our grandparents.
ما قرار است به دیدن پدربزرگ و مادربزرگمان برویم.
They are going to start a new project.
آنها قرار است پروژه جدیدی را شروع کنند.
نکته مهم این است که عبارت going to در این ساختار همیشه باید بعد از یکی از شکلهای فعل be قرار بگیرد. حذف am، is یا are یکی از رایجترین اشتباهات زبانآموزان است.
نادرست:
I going to study.
درست:
I am going to study.
کاربرد اول: بیان برنامه و قصد قبلی
مهمترین کاربرد be going to زمانی است که پیش از لحظه صحبت، درباره انجام کاری تصمیم گرفتهایم. به بیان سادهتر، وقتی یک برنامه یا قصد از قبل در ذهن ما وجود دارد، معمولاً از going to استفاده میکنیم.
برای مثال، فرض کنید صبح تصمیم گرفتهاید که عصر به باشگاه بروید. اگر بعداً کسی از شما بپرسد چه برنامهای دارید، میتوانید بگویید:
I am going to go to the gym this evening.
قرار است عصر به باشگاه بروم.
این تصمیم درست در لحظه صحبت گرفته نشده است؛ بلکه از قبل درباره آن فکر کردهاید. به همین دلیل going to انتخاب مناسبی است.
مثالهای بیشتر:
I am going to learn Spanish next year.
قصد دارم سال آینده اسپانیایی یاد بگیرم.
Sara is going to change her job.
سارا قصد دارد شغلش را عوض کند.
We are going to paint the kitchen this weekend.
قرار است این آخر هفته آشپزخانه را رنگ کنیم.
My brother is going to apply for university.
برادرم قصد دارد برای دانشگاه درخواست بدهد.
They are going to move to another city.
آنها قصد دارند به شهر دیگری نقلمکان کنند.
در همه این مثالها، گوینده درباره برنامهای صحبت میکند که از قبل شکل گرفته است. ممکن است جزئیات برنامه کاملاً مشخص نباشد، اما قصد انجام کار وجود دارد.
تفاوت قصد با آرزو
باید توجه داشت که be going to معمولاً برای بیان یک قصد واقعی یا برنامه احتمالی به کار میرود، نه صرفاً یک آرزو یا خواسته دور از دسترس.
برای بیان آرزو میتوانیم از فعلهایی مانند want، hope یا would like استفاده کنیم.
I want to travel around the world.
میخواهم دور دنیا سفر کنم.
I am going to travel to Turkey next month.
قرار است ماه آینده به ترکیه سفر کنم.
جمله اول فقط یک خواسته را بیان میکند و ممکن است هنوز هیچ برنامهای برای آن وجود نداشته باشد. جمله دوم نشان میدهد که تصمیم یا برنامهای برای سفر شکل گرفته است.
کاربرد دوم: پیشبینی بر اساس شواهد
کاربرد مهم دیگر be going to، پیشبینی اتفاقی در آینده بر اساس شواهد فعلی است. یعنی اکنون چیزی میبینیم، میشنویم یا میدانیم که نشان میدهد احتمال وقوع یک اتفاق در آینده بسیار زیاد است.
به این مثال توجه کنید:
Look at those dark clouds. It is going to rain.
به آن ابرهای تیره نگاه کن. قرار است باران ببارد.
در این جمله، ابرهای تیره شواهدی هستند که نشان میدهند باران بهزودی شروع میشود.
مثال دیگر:
Be careful! You are going to fall.
مراقب باش! الان میافتی.
در اینجا شاید شخصی در وضعیت نامتعادلی قرار دارد و گوینده با دیدن شرایط، افتادن او را پیشبینی میکند.
مثالهای بیشتر:
The baby is very tired. She is going to fall asleep soon.
نوزاد خیلی خسته است. احتمالاً بهزودی خوابش میبرد.
That car is moving too fast. It is going to crash.
آن ماشین خیلی سریع حرکت میکند. احتمالاً تصادف میکند.
The team is playing very well. They are going to win.
تیم خیلی خوب بازی میکند. احتمالاً برنده میشود.
He did not study at all. He is going to fail the exam.
او اصلاً درس نخواند. احتمالاً در امتحان مردود میشود.
در این نوع جملهها، پیشبینی فقط یک حدس شخصی نیست. معمولاً شواهد یا شرایط مشخصی وجود دارد که احتمال اتفاق را بالا میبرد.
شکل مثبت be going to
فرمول جمله مثبت به صورت زیر است:
فاعل + am / is / are + going to + فعل ساده
فاعل | جمله نمونه |
I | I am going to cook dinner. |
He | He is going to call his manager. |
She | She is going to study medicine. |
It | It is going to rain. |
You | You are going to enjoy the movie. |
We | We are going to travel by train. |
They | They are going to open a new store. |
مثالهای بیشتر:
I am going to clean my room.
قصد دارم اتاقم را تمیز کنم.
He is going to meet his friends after work.
او قرار است بعد از کار دوستانش را ببیند.
She is going to make a cake for her mother.
او قصد دارد برای مادرش کیک درست کند.
We are going to have a meeting tomorrow morning.
ما قرار است فردا صبح جلسه داشته باشیم.
You are going to love this book.
تو از این کتاب خوشت خواهد آمد.
شکل کوتاه در مکالمه
در مکالمات روزمره، معمولاً فعل be را به صورت کوتاهشده به کار میبریم.
شکل کامل | شکل کوتاه |
I am | I’m |
He is | He’s |
She is | She’s |
It is | It’s |
You are | You’re |
We are | We’re |
They are | They’re |
بنابراین میتوان گفت:
I’m going to study tonight.
She’s going to buy a new laptop.
We’re going to have lunch outside.
They’re going to visit us next week.
شکلهای کوتاه در مکالمه طبیعیتر هستند، اما در نوشتههای رسمی ممکن است شکل کامل مناسبتر باشد.
شکل منفی be going to
برای منفی کردن این ساختار، کافی است not را بعد از فعل be قرار دهیم.
فرمول جمله منفی:
فاعل + am / is / are + not + going to + فعل ساده
مثال:
I am not going to go out tonight.
قصد ندارم امشب بیرون بروم.
He is not going to sell his car.
او قصد ندارد ماشینش را بفروشد.
We are not going to stay at a hotel.
ما قرار نیست در هتل بمانیم.
They are not going to attend the meeting.
آنها قرار نیست در جلسه شرکت کنند.
برای is not و are not شکل کوتاه نیز وجود دارد:
شکل کامل | شکل کوتاه |
is not | isn’t |
are not | aren’t |
am not | معمولاً I’m not |
مثالها:
She isn’t going to cook tonight.
او قرار نیست امشب آشپزی کند.
We aren’t going to travel this summer.
ما قرار نیست تابستان امسال سفر کنیم.
I’m not going to buy that jacket.
من قصد ندارم آن کت را بخرم.
نکته مهم این است که در انگلیسی معیار، شکل amn’t وجود ندارد. برای منفی کردن I am معمولاً از I’m not استفاده میشود.
ساختن سؤال با be going to
برای ساختن سؤال بله یا خیر، فعل be را به ابتدای جمله منتقل میکنیم.
فرمول:
Am / Is / Are + فاعل + going to + فعل ساده؟
مثال:
Are you going to study tonight?
آیا قرار است امشب درس بخوانی؟
Is she going to join us?
آیا او قرار است به ما ملحق شود؟
Are they going to buy a house?
آیا آنها قصد دارند خانه بخرند؟
Is it going to rain?
آیا قرار است باران ببارد؟
Am I going to need a passport?
آیا به گذرنامه نیاز خواهم داشت؟
پاسخ کوتاه
برای پاسخ کوتاه به سؤالهای going to، از همان فعل be استفاده میکنیم.
Are you going to travel next week?
Yes, I am.
بله.
No, I’m not.
خیر.
Is Ali going to call you?
Yes, he is.
بله.
No, he isn’t.
خیر.
Are they going to move?
Yes, they are.
بله.
No, they aren’t.
خیر.
در پاسخ کوتاه مثبت، معمولاً از شکل کوتاه استفاده نمیکنیم. برای مثال، پاسخ Yes, he’s بهتنهایی صحیح نیست. باید بگوییم:
Yes, he is.
سؤال با کلمات پرسشی
برای پرسیدن درباره جزئیات برنامههای آینده، میتوانیم از کلمات پرسشی مانند what، where، when، why، who و how استفاده کنیم.
ساختار کلی:
کلمه پرسشی + am / is / are + فاعل + going to + فعل ساده؟
مثال:
What are you going to do tonight?
قرار است امشب چه کار کنی؟
Where are they going to stay?
آنها قرار است کجا بمانند؟
When is she going to start her new job?
او چه زمانی قرار است شغل جدیدش را شروع کند؟
Why are you going to leave early?
چرا قرار است زود بروی؟
Who is he going to invite?
او قرار است چه کسی را دعوت کند؟
How are we going to solve this problem?
چطور قرار است این مشکل را حل کنیم؟
پاسخها نیز معمولاً با ساختار going to ساخته میشوند:
What are you going to do this weekend?
I’m going to visit my family.
این آخر هفته قرار است خانوادهام را ببینم.
Where are you going to have lunch?
We’re going to have lunch at a small restaurant near the office.
قرار است در یک رستوران کوچک نزدیک اداره ناهار بخوریم.
قیدهای زمانی پرکاربرد با going to
از آنجا که be going to درباره آینده صحبت میکند، معمولاً همراه با عبارتهای زمانی آینده میآید.
عبارت زمانی | معنی |
tonight | امشب |
tomorrow | فردا |
tomorrow morning | فردا صبح |
next week | هفته آینده |
next month | ماه آینده |
next year | سال آینده |
this weekend | این آخر هفته |
in two days | دو روز دیگر |
soon | بهزودی |
later | بعداً |
in the future | در آینده |
مثالها:
I am going to call you tomorrow.
قرار است فردا با تو تماس بگیرم.
We are going to finish the project next week.
قرار است هفته آینده پروژه را تمام کنیم.
She is going to start exercising soon.
او قصد دارد بهزودی ورزش را شروع کند.
They are going to get married next year.
آنها قرار است سال آینده ازدواج کنند.
My parents are going to visit us in two days.
پدر و مادرم قرار است دو روز دیگر به دیدن ما بیایند.
عبارت زمانی میتواند در پایان یا ابتدای جمله قرار بگیرد.
Tomorrow, I’m going to talk to my teacher.
فردا قرار است با معلمم صحبت کنم.
I’m going to talk to my teacher tomorrow.
قرار است فردا با معلمم صحبت کنم.
هر دو جمله صحیح هستند، اما قرار دادن عبارت زمانی در ابتدای جمله معمولاً باعث تأکید بیشتر بر زمان میشود.
تفاوت be going to و will
یکی از مهمترین پرسشها در آموزش زمان آینده انگلیسی، تفاوت میان be going to و will است. هر دو ساختار برای صحبت درباره آینده به کار میروند، اما کاربرد آنها همیشه یکسان نیست.
بهطور کلی، going to بیشتر برای برنامه و قصد قبلی یا پیشبینی بر اساس شواهد استفاده میشود. در مقابل، will معمولاً برای تصمیم لحظهای، پیشنهاد، قول و پیشبینی شخصی به کار میرود.
موقعیت | be going to | will |
تصمیمی که از قبل گرفته شده | بله | معمولاً خیر |
تصمیم در لحظه صحبت | معمولاً خیر | بله |
پیشبینی بر اساس شواهد | بله | کمتر رایج |
پیشبینی بر اساس نظر شخصی | ممکن است | بسیار رایج |
قول دادن | معمولاً خیر | بله |
پیشنهاد کمک | معمولاً خیر | بله |
تصمیم قبلی در برابر تصمیم لحظهای
به این مکالمه توجه کنید:
A: What are your plans for the weekend?
B: I’m going to visit my aunt.
الف: برای آخر هفته چه برنامهای داری؟
ب: قرار است به دیدن خالهام بروم.
در اینجا برنامه از قبل وجود داشته است؛ بنابراین going to مناسب است.
حالا مثال زیر را ببینید:
A: The phone is ringing.
B: I’ll answer it.
الف: تلفن زنگ میزند.
ب: من جواب میدهم.
در اینجا گوینده همان لحظه تصمیم میگیرد تلفن را پاسخ دهد؛ بنابراین will طبیعیتر است.
پیشبینی با شواهد در برابر پیشبینی شخصی
Look at the sky. It’s going to snow.
به آسمان نگاه کن. قرار است برف ببارد.
گوینده نشانهای مانند ابرهای سنگین یا شرایط مشخص جوی میبیند.
I think it will snow this winter.
فکر میکنم امسال زمستان برف خواهد بارید.
این جمله بیشتر یک نظر یا پیشبینی شخصی است و شواهد مستقیم در لحظه صحبت مطرح نشده است.
قول و پیشنهاد
برای قول دادن یا پیشنهاد کمک، will انتخاب رایجتری است.
I’ll help you with your homework.
در انجام تکالیفت به تو کمک میکنم.
I’ll call you when I arrive.
وقتی برسم با تو تماس میگیرم.
Don’t worry. I won’t tell anyone.
نگران نباش. به کسی نمیگویم.
استفاده از going to در این جملهها همیشه از نظر دستوری غلط نیست، اما معمولاً معنای برنامه قبلی ایجاد میکند و لحن طبیعی جمله را تغییر میدهد.
تفاوت going to و حال استمراری برای آینده
زمان حال استمراری نیز میتواند برای بیان آینده استفاده شود، بهویژه زمانی که یک برنامه مشخص و هماهنگشده وجود دارد.
مثال:
I’m meeting Sara tomorrow.
فردا سارا را میبینم.
I’m going to meet Sara tomorrow.
قرار است فردا سارا را ببینم.
هر دو جمله صحیح هستند، اما تفاوت ظریفی میان آنها وجود دارد.
جمله اول با حال استمراری نشان میدهد که ملاقات احتمالاً قطعیتر است و هماهنگیهایی مانند تعیین زمان یا مکان انجام شده است.
جمله دوم با going to بیشتر بر قصد یا برنامه گوینده تأکید میکند، حتی اگر هنوز همه جزئیات مشخص نشده باشند.
ساختار | مفهوم اصلی |
be going to | قصد یا برنامه از قبل |
حال استمراری | برنامه مشخص و هماهنگشده |
will | تصمیم لحظهای، قول یا پیشبینی شخصی |
مثال دیگر:
We’re going to travel to Shiraz next month.
قصد داریم ماه آینده به شیراز سفر کنیم.
این جمله نشان میدهد قصد سفر وجود دارد.
We’re traveling to Shiraz next month.
ماه آینده به شیراز سفر میکنیم.
این جمله معمولاً نشان میدهد برنامه جدیتر و مشخصتر است؛ شاید بلیتها نیز خریداری شده باشند.
با این حال، در مکالمه روزمره این دو ساختار گاهی به جای یکدیگر استفاده میشوند و مرز معنایی آنها همیشه کاملاً سخت و قطعی نیست.
استفاده از go در ساختار going to
گاهی زبانآموزان با جملههایی مانند I am going to go اشتباه میکنند، زیرا دو بار واژه go را میبینند. با این حال، این ساختار کاملاً صحیح است.
در جمله زیر، going to بخشی از ساختار آینده است و go فعل اصلی جمله محسوب میشود:
I am going to go to the library.
قرار است به کتابخانه بروم.
ساختار جمله:
I + am + going to + go
مثالهای بیشتر:
She is going to go shopping.
او قرار است برای خرید برود.
We are going to go home early.
ما قرار است زود به خانه برویم.
They are going to go camping this weekend.
آنها قرار است این آخر هفته به اردو بروند.
البته در مکالمه، گاهی به جای be going to go از حال استمراری استفاده میشود:
I’m going to the library this afternoon.
امروز بعدازظهر به کتابخانه میروم.
این جمله نیز صحیح است، اما ساختار آن حال استمراری است، نه be going to.
شکل گفتاری gonna
در مکالمات غیررسمی، going to اغلب به صورت gonna تلفظ میشود. ممکن است این شکل را در فیلمها، سریالها، موسیقی و گفتوگوهای روزمره زیاد بشنوید.
I’m gonna call you later.
بعداً با تو تماس میگیرم.
She’s gonna study abroad.
او قرار است در خارج از کشور تحصیل کند.
What are you gonna do?
قرار است چه کار کنی؟
با این حال، gonna بیشتر متعلق به زبان گفتاری و نوشتار بسیار غیررسمی است. در مقاله، ایمیل رسمی، آزمون، نامه اداری یا تکلیف دانشگاهی بهتر است از going to استفاده شود.
همچنین gonna فقط زمانی جایگزین going to میشود که going to ساختار آینده باشد.
I’m going to buy a car.
I’m gonna buy a car.
هر دو در گفتار قابل استفادهاند.
اما در جملهای که going to معنای حرکت کردن به یک مکان را دارد، نمیتوان همیشه آن را با gonna جایگزین کرد.
I’m going to the bank.
دارم به بانک میروم.
در این جمله بعد از going to یک مکان آمده است، نه فعل ساده. بنابراین جمله I’m gonna the bank صحیح نیست.
اشتباهات رایج در استفاده از be going to
یادگیری ساختار کلی کافی نیست. شناخت اشتباهات رایج باعث میشود در مکالمه و نوشتار دقیقتر عمل کنید.
حذف فعل be
نادرست:
She going to travel.
درست:
She is going to travel.
پیش از going to باید حتماً یکی از شکلهای am، is یا are قرار بگیرد.
استفاده از شکل نادرست فعل be
نادرست:
They is going to study.
درست:
They are going to study.
فعل be باید با فاعل هماهنگ باشد.
استفاده از فعل با پسوند
نادرست:
He is going to studies English.
درست:
He is going to study English.
بعد از going to همیشه شکل ساده فعل میآید.
نادرست:
We are going to traveling.
درست:
We are going to travel.
استفاده از to اضافی
نادرست:
I am going to to buy a laptop.
درست:
I am going to buy a laptop.
عبارت going to خودش دارای to است و نباید to دیگری پیش از فعل اضافه شود.
استفاده از do برای ساخت سؤال
نادرست:
Do you are going to travel?
نادرست:
Do you going to travel?
درست:
Are you going to travel?
از آنجا که جمله دارای فعل be است، برای سؤالسازی به do یا does نیاز نداریم.
استفاده از do not برای منفی کردن
نادرست:
I don’t going to work tomorrow.
درست:
I’m not going to work tomorrow.
منفیسازی باید با not پس از فعل be انجام شود.
فراموش کردن فعل اصلی
نادرست:
We are going to tomorrow.
درست:
We are going to leave tomorrow.
بعد از going to باید یک فعل اصلی بیاید، مگر آنکه going to بخشی از ساختار آینده نباشد و معنای رفتن به مکان خاصی را بدهد.
چگونه درباره برنامههای شخصی صحبت کنیم؟
یکی از بهترین روشهای تمرین going to، صحبت درباره برنامههای واقعی زندگی است. میتوانید از موضوعاتی مانند آخر هفته، تعطیلات، تحصیل، کار، خانواده و اهداف شخصی استفاده کنید.
برنامه آخر هفته
This weekend, I’m going to stay home on Friday morning. I’m going to clean my room and finish a book. In the afternoon, I’m going to meet two of my friends. We’re going to have coffee and talk about our travel plans. On Saturday, I’m going to visit my grandparents.
این آخر هفته، صبح جمعه قرار است در خانه بمانم. قصد دارم اتاقم را تمیز کنم و یک کتاب را تمام کنم. بعدازظهر قرار است دو نفر از دوستانم را ببینم. میخواهیم قهوه بخوریم و درباره برنامه سفرمان صحبت کنیم. شنبه نیز قرار است به دیدن پدربزرگ و مادربزرگم بروم.
برنامه تحصیلی
I’m going to improve my English this year. I’m going to study for thirty minutes every day. I’m also going to watch English videos and learn ten new words each week. Next month, I’m going to join an online speaking class.
قصد دارم امسال زبان انگلیسیام را تقویت کنم. قرار است هر روز سی دقیقه مطالعه کنم. همچنین میخواهم ویدئوهای انگلیسی تماشا کنم و هر هفته ده کلمه جدید یاد بگیرم. ماه آینده نیز قرار است در یک کلاس آنلاین مکالمه شرکت کنم.
برنامه کاری
Our company is going to launch a new product next season. We’re going to create a new website and prepare an advertising campaign. The sales team is going to contact new customers, and the design team is going to work on the product packaging.
شرکت ما قرار است فصل آینده محصول جدیدی عرضه کند. میخواهیم یک وبسایت جدید طراحی و یک کمپین تبلیغاتی آماده کنیم. تیم فروش قرار است با مشتریان جدید تماس بگیرد و تیم طراحی روی بستهبندی محصول کار خواهد کرد.
پرسیدن درباره برنامه دیگران
برای داشتن یک مکالمه طبیعی، فقط نباید درباره برنامه خود صحبت کنیم. لازم است بتوانیم درباره برنامه دیگران نیز سؤال بپرسیم.
نمونه پرسشهای کاربردی:
What are you going to do after work?
بعد از کار قرار است چه کار کنی؟
Are you going to travel during the holidays?
آیا در تعطیلات قرار است سفر کنی؟
Where are you going to stay?
قرار است کجا بمانی؟
Who are you going to travel with?
قرار است با چه کسی سفر کنی؟
How are you going to get there?
چطور قرار است به آنجا بروی؟
How long are you going to stay?
قرار است چه مدت بمانی؟
Are you going to take any classes next term?
آیا ترم آینده قرار است در کلاسی شرکت کنی؟
What are you going to study at university?
قرار است در دانشگاه چه رشتهای بخوانی؟
این پرسشها برای گفتوگو درباره سفر، تحصیل، کار، تعطیلات و برنامههای شخصی بسیار مفید هستند.
یک مکالمه کامل با going to
A: What are you going to do this weekend?
B: I’m going to visit my cousin in Isfahan.
A: That sounds great. How are you going to travel?
B: I’m going to take the train.
A: Where are you going to stay?
B: I’m going to stay at my cousin’s apartment.
A: Are you going to visit any famous places?
B: Yes, we’re going to visit Naqsh-e Jahan Square and a few historical buildings.
A: When are you going to come back?
B: I’m going to return on Sunday evening.
ترجمه:
الف: این آخر هفته قرار است چه کار کنی؟
ب: قرار است به دیدن پسرعمویم در اصفهان بروم.
الف: عالی به نظر میرسد. چطور قرار است سفر کنی؟
ب: قرار است با قطار بروم.
الف: کجا قرار است بمانی؟
ب: قرار است در آپارتمان پسرعمویم بمانم.
الف: آیا قرار است از مکانهای معروفی دیدن کنید؟
ب: بله، قرار است از میدان نقش جهان و چند بنای تاریخی دیدن کنیم.
الف: چه زمانی قرار است برگردی؟
ب: قرار است یکشنبه عصر برگردم.
تمرین تبدیل جمله
جملههای زیر را با استفاده از be going to کامل کنید.
I ______ going to study tonight.
She ______ going to buy a new bag.
They ______ going to visit us tomorrow.
We are going to ______ dinner at home.
He is not going to ______ the car.
______ you going to call your mother?
What ______ she going to do?
It is going to ______.
پاسخها:
am
is
are
have / cook
sell / drive / use
Are
is
rain / snow
تمرین ساخت جمله منفی
جملههای مثبت زیر را منفی کنید.
I am going to travel next week.
She is going to attend the class.
They are going to buy a new house.
We are going to work on Friday.
He is going to tell them the truth.
پاسخها:
I am not going to travel next week.
She is not going to attend the class.
They are not going to buy a new house.
We are not going to work on Friday.
He is not going to tell them the truth.
تمرین ساخت سؤال
از جملههای زیر سؤال بله یا خیر بسازید.
You are going to meet Reza.
She is going to study tonight.
They are going to move to Tehran.
He is going to cook dinner.
We are going to need more time.
پاسخها:
Are you going to meet Reza?
Is she going to study tonight?
Are they going to move to Tehran?
Is he going to cook dinner?
Are we going to need more time?
تمرین انتخاب بین going to و will
در هر جمله گزینه مناسب را انتخاب کنید.
The doorbell is ringing. I ______ open the door.
Look at those clouds. It ______ rain.
We bought the tickets yesterday. We ______ travel next Friday.
I think people ______ use more electric cars in the future.
I forgot to call Mina. I ______ call her now.
Be careful with that glass! You ______ drop it.
پاسخها:
will
تصمیم در لحظه صحبت گرفته شده است.
is going to
شواهد فعلی، یعنی ابرها، وجود دارد.
are going to
برنامه از قبل شکل گرفته و بلیت نیز خریداری شده است.
will
این جمله یک پیشبینی یا نظر شخصی درباره آینده است.
will
گوینده در همان لحظه تصمیم میگیرد تماس بگیرد.
are going to
شرایط فعلی نشان میدهد افتادن لیوان بسیار محتمل است.
راهکارهای یادگیری بهتر آینده با going to
برای تسلط بر این ساختار، فقط خواندن فرمول کافی نیست. لازم است آن را به شکل فعال در جملهسازی، نوشتن و مکالمه به کار ببرید.
برنامه فردای خود را بنویسید
هر شب پنج جمله درباره برنامه روز بعد بنویسید.
Tomorrow, I’m going to wake up at seven.
I’m going to have breakfast at home.
I’m going to go to work by bus.
I’m going to call my friend after lunch.
I’m going to watch a movie in the evening.
این تمرین ساده باعث میشود ساختار به بخشی از زبان فعال شما تبدیل شود.
درباره آخر هفته صحبت کنید
به سؤالهای زیر با صدای بلند پاسخ دهید:
What are you going to do this weekend?
Who are you going to meet?
Where are you going to go?
Are you going to study?
Are you going to stay home?
تلاش کنید پاسخها کامل باشند و فقط به yes یا no محدود نشوند.
از شواهد اطراف خود پیشبینی بسازید
به محیط اطراف، تصاویر یا صحنههای فیلم توجه کنید و اتفاق بعدی را پیشبینی کنید.
That child is going to cry.
The man is going to miss the bus.
They are going to win the game.
The glass is going to fall.
It is going to rain.
این تمرین کاربرد دوم going to را تقویت میکند.
تفاوت ساختارها را در متن پیدا کنید
هنگام تماشای فیلم یا خواندن مکالمههای انگلیسی، جملههای دارای going to و will را یادداشت کنید. سپس بررسی کنید چرا گوینده از هر ساختار استفاده کرده است. توجه به موقعیت مکالمه، از حفظ کردن فرمولها بسیار مؤثرتر است.
جمعبندی
ساختار be going to یکی از ضروریترین مباحث گرامر انگلیسی سطح A2 و پیشمتوسط است. این ساختار بیش از همه برای بیان برنامهها و قصدهایی استفاده میشود که پیش از لحظه صحبت شکل گرفتهاند. همچنین زمانی به کار میرود که بر اساس شواهد موجود، وقوع اتفاقی را در آینده پیشبینی میکنیم.
فرمول اصلی آن ساده است:
فاعل + am / is / are + going to + فعل ساده
برای منفی کردن، not را بعد از فعل be قرار میدهیم و برای سؤالسازی، am، is یا are را به ابتدای جمله منتقل میکنیم.
مهمترین نکته در استفاده صحیح از این ساختار، تشخیص موقعیت است. اگر تصمیم از قبل گرفته شده باشد، going to انتخاب مناسبی است. اگر تصمیم در همان لحظه صحبت گرفته شود، معمولاً will طبیعیتر خواهد بود. همچنین برای برنامههای کاملاً هماهنگشده میتوان از زمان حال استمراری استفاده کرد.
با تمرین جملهسازی درباره برنامههای واقعی، پاسخ دادن به سؤالهای مربوط به آینده و پیشبینی اتفاقها بر اساس شواهد، میتوانید be going to را بهتدریج و بدون نیاز به ترجمه ذهنی در مکالمات خود به کار ببرید. این ساختار نهتنها برای پاسخ دادن به پرسشهای روزمره مفید است، بلکه به شما کمک میکند درباره اهداف، تصمیمها و برنامههای آینده با دقت و اعتماد بیشتری صحبت کنید.
