کوپریپن چیست؟ انواع دارو، عوارض احتمالی، کاربردها و روش مصرف

• موارد مصرف: پنی ¬سیلامین در درمان بیماری ویلسون و پیشگیری از ایجاد آسیب بافتی مصرف میشود. این دارو همچنین در درمان بیماران مبتلا به زیادی سیستئین ادرار، آرتریت روماتوئید شدید و فعال که به سایر درمان¬ها پاسخ نداده¬اند و بیمارانی که مبتلا به تشکیل سنگ¬های فلزات سنگین (به ویژه مس و سرب) هستند، استفاده میگردد.

• هشدار ها: 1- در افراد با سابقه ابتلا به آگرانولوسیتوز یا کم¬ خونی آپلاستیک، باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- مصرف بلند¬مدت آن باعث کاهش گویچه ¬های سفید خون شده و احتمال بروز عفونت در اندام¬های مختلف از جمله لثه و دهان وجود دارد. بنابراین در اوایل و در طول درمان، شمارش سلول¬های خون باید انجام پذیرد. 3- چنانچه متعاقب یک سال مصرف دارو بهبودی حاصل نگردید، مصرف دارو باید قطع گردد.

• تداخلات دارویی: مصرف همزمان این دارو با کاهنده های فعالیت مغز استخوان، داروهای ضدمالاریا، ترکیبات طلا و داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی بدن (به غیر از گلوکوکورتیکوییدها) ممکن است احتمال بروز عوارض جانبی شدید خونی و کلیوی این دارو را افزایش دهد. مصرف همزمان این دارو با داروهای مکمل آهن ممکن است باعث کاهش اثر پنی سیلامین گردد.

• عوارض جانبی: 1- در افراد با سابقه ابتلا به آگرانولوسیتوز یا کم¬ خونی آپلاستیک، باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- مصرف بلند¬مدت آن باعث کاهش گویچه ¬های سفید خون شده و احتمال بروز عفونت در اندام¬های مختلف از جمله لثه و دهان وجود دارد. بنابراین در اوایل و در طول درمان، شمارش سلول¬های خون باید انجام پذیرد. 3- چنانچه متعاقب یک سال مصرف دارو بهبودی حاصل نگردید، مصرف دارو باید قطع گردد.

• توصیه ها: 1- در شروع مصرف این دارو احتمال بروز عوارض عصبی شبه¬میاستنی وجود دارد که در این صورت می¬بایست قطع مصرف دارو بررسی شود. 2- در صورت بروز عوارض پمفیگوئیدی، مصرف این دارو می¬بایست متوقف گردد. 4- مصرف این دارو طی بارداری فقط در بیماران مبتلا به بیماری ویلسون با حداقل مقدار مصرف ( 750 میلی گرم) و در 6 هفته آخر بارداری مجاز است. 5- در صورت بروز تب با مصرف این دارو در بیماران روماتوئیدی، باید مصرف دارو متوقف شود. در صورت بروز بثورات جلدی همراه با خارش مصرف دارو موقتاً قطع و پس از برطرف شدن بثورات، دوباره شروع می¬شود. 6- دارو باید با معده خالی (یک ساعت قبل یا دو ساعت پس از غذا) مصرف گردد. 7- بین مصرف این دارو و شیر، فرآورده های ¬حاوی آهن، روی و آنتی¬اسیدها حداقل یک ساعت فاصله لازم است. 8- طی مدت مصرف این دارو به دلیل افزایش نیاز بدن، روزانه 25 میلی¬گرم پیریدوکسین می-بایست مصرف شود. 9- طی مدت مصرف این دارو ممکن است فقر آهن روی دهد که در این صورت مکمل¬های آهن با رعایت فاصله 2ساعته مصرف با پنی¬سیلامین می¬توانند مصرف شوند. 10- بهبودی اولیه معمولاً پس از 6 تا 12 هفته اول درمان حاصل میشود. 11- به دلیل سوء اثر این دارو بر بهبود زخم¬ها، توصیه می¬شود در صورت نیاز به انجام هر گونه جراحی طی مدت مصرف این دارو، مقدار مصرف به 250 میلی¬گرم در روز کاهش یابد و پس از بهبودی محل زخم¬ها دوباره مقدار دارو افزایش یابد.

• موارد مصرف: پنی ¬سیلامین در درمان بیماری ویلسون و پیشگیری از ایجاد آسیب بافتی مصرف میشود. این دارو همچنین در درمان بیماران مبتلا به زیادی سیستئین ادرار، آرتریت روماتوئید شدید و فعال که به سایر درمان¬ها پاسخ نداده¬اند و بیمارانی که مبتلا به تشکیل سنگ¬های فلزات سنگین (به ویژه مس و سرب) هستند، استفاده میگردد.

• هشدار ها: 1- در افراد با سابقه ابتلا به آگرانولوسیتوز یا کم¬ خونی آپلاستیک، باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- مصرف بلند¬مدت آن باعث کاهش گویچه ¬های سفید خون شده و احتمال بروز عفونت در اندام¬های مختلف از جمله لثه و دهان وجود دارد. بنابراین در اوایل و در طول درمان، شمارش سلول¬های خون باید انجام پذیرد. 3- چنانچه متعاقب یک سال مصرف دارو بهبودی حاصل نگردید، مصرف دارو باید قطع گردد.

• تداخلات دارویی: مصرف همزمان این دارو با کاهنده های فعالیت مغز استخوان، داروهای ضدمالاریا، ترکیبات طلا و داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی بدن (به غیر از گلوکوکورتیکوییدها) ممکن است احتمال بروز عوارض جانبی شدید خونی و کلیوی این دارو را افزایش دهد. مصرف همزمان این دارو با داروهای مکمل آهن ممکن است باعث کاهش اثر پنی سیلامین گردد.

• عوارض جانبی: 1- در افراد با سابقه ابتلا به آگرانولوسیتوز یا کم¬ خونی آپلاستیک، باید با احتیاط فراوان مصرف شود. 2- مصرف بلند¬مدت آن باعث کاهش گویچه ¬های سفید خون شده و احتمال بروز عفونت در اندام¬های مختلف از جمله لثه و دهان وجود دارد. بنابراین در اوایل و در طول درمان، شمارش سلول¬های خون باید انجام پذیرد. 3- چنانچه متعاقب یک سال مصرف دارو بهبودی حاصل نگردید، مصرف دارو باید قطع گردد.

• توصیه ها: 1- در شروع مصرف این دارو احتمال بروز عوارض عصبی شبه¬میاستنی وجود دارد که در این صورت می¬بایست قطع مصرف دارو بررسی شود. 2- در صورت بروز عوارض پمفیگوئیدی، مصرف این دارو می¬بایست متوقف گردد. 4- مصرف این دارو طی بارداری فقط در بیماران مبتلا به بیماری ویلسون با حداقل مقدار مصرف ( 750 میلی گرم) و در 6 هفته آخر بارداری مجاز است. 5- در صورت بروز تب با مصرف این دارو در بیماران روماتوئیدی، باید مصرف دارو متوقف شود. در صورت بروز بثورات جلدی همراه با خارش مصرف دارو موقتاً قطع و پس از برطرف شدن بثورات، دوباره شروع می¬شود. 6- دارو باید با معده خالی (یک ساعت قبل یا دو ساعت پس از غذا) مصرف گردد. 7- بین مصرف این دارو و شیر، فرآورده های ¬حاوی آهن، روی و آنتی¬اسیدها حداقل یک ساعت فاصله لازم است. 8- طی مدت مصرف این دارو به دلیل افزایش نیاز بدن، روزانه 25 میلی¬گرم پیریدوکسین می-بایست مصرف شود. 9- طی مدت مصرف این دارو ممکن است فقر آهن روی دهد که در این صورت مکمل¬های آهن با رعایت فاصله 2ساعته مصرف با پنی¬سیلامین می¬توانند مصرف شوند. 10- بهبودی اولیه معمولاً پس از 6 تا 12 هفته اول درمان حاصل میشود. 11- به دلیل سوء اثر این دارو بر بهبود زخم¬ها، توصیه می¬شود در صورت نیاز به انجام هر گونه جراحی طی مدت مصرف این دارو، مقدار مصرف به 250 میلی¬گرم در روز کاهش یابد و پس از بهبودی محل زخم¬ها دوباره مقدار دارو افزایش یابد.

🩺 محتوای این مطلب صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام، برای تشخیص و درمان حتما از پزشکان متخصص راهنمایی بگیرید: بخش جستجوی پزشکان