دیلتیژل چیست؟ انواع دارو، عوارض احتمالی، کاربردها و روش مصرف

• موارد مصرف: دیلتیازم در کنترل آنژین، پرفشاری خون، آریتمی، آنژین وازواسپاستیک یا آنژین ناپایدار مصرف می¬گردد. دیلتیازم تزریقی در درمان تاکی¬کاردی فوق بطنی و کنترل موقت ضربان بطنی سریع در فلوتر دهلیزی یا فیبریلاسیون دهلیزی مصرف می¬شود. ژل موضعی دیلتیازم 2% در بیماران مبتلا به فیشر مقعد مزمن که به درمان با نیترات¬ها پاسخ نداده¬اند، مصرف می شود.

• هشدار ها: - مقدار مصرف دیلتیازم در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه و کبد باید کاهش داده شود. 2- در صورت وجود برادی¬کاردی شدید، نارسایی قلبی، شوک کاردیوژنیک، انفارکتوس حاد میوکارد همراه با احتقان ریوی با احتیاط فراوان مصرف شود.

• تداخلات دارویی: خطر بروز برادی¬کاردی، انسداد دهلیزی-بطنی و ضعف عضله قلب ناشی از مصرف آمیودارون، درصورت مصرف همزمان با دیلتیازم افزایش می¬یابد. اثر کاربامازپین و تئوفیلین با مصرف دیلتیازم افزایش می¬یابد. دیلتیازم سبب افزایش غلظت پلاسمایی فنی توئین و دیگوکسین می¬شود. مصرف همزمان دیلتیازم با داروهای مسدد گیرنده¬های بتا-آدرنرژیک، خطر بروز برادی¬کاردی و انسداد دهلیزی-بطنی را افزایش می¬دهد. اثر دیلتیازم درمصرف با فنوباربیتال و فنی توئین کاهش می¬یابد. هنگام مصرف پروکائین¬آمید یا کینیدین همراه با داروهای مسدد کانال کلسیمی، باید احتیاط نمود. در صورت مصرف همزمان داروهای کاهنده پتاسیم خون با این دارو، اثرات کاهنده فشار خون ممکن است تشدید شود.

• عوارض جانبی: - مقدار مصرف دیلتیازم در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه و کبد باید کاهش داده شود. 2- در صورت وجود برادی¬کاردی شدید، نارسایی قلبی، شوک کاردیوژنیک، انفارکتوس حاد میوکارد همراه با احتقان ریوی با احتیاط فراوان مصرف شود.

• توصیه ها: 1- این دارو پرفشاری خون را درمان نمی¬کند،‌ بلکه آن را کنترل می¬نماید. از این رو مصرف آن ممکن است تا مدت طولانی ضروری باشد. 2- در طول درمان با این دارو، نبض بیمار باید کنترل شود و در صورتی¬ که کمتر از 50 بار در دقیقه باشد، به پزشک مراجعه شود.

• موارد مصرف: دیلتیازم در کنترل آنژین، پرفشاری خون، آریتمی، آنژین وازواسپاستیک یا آنژین ناپایدار مصرف می¬گردد. دیلتیازم تزریقی در درمان تاکی¬کاردی فوق بطنی و کنترل موقت ضربان بطنی سریع در فلوتر دهلیزی یا فیبریلاسیون دهلیزی مصرف می¬شود. ژل موضعی دیلتیازم 2% در بیماران مبتلا به فیشر مقعد مزمن که به درمان با نیترات¬ها پاسخ نداده¬اند، مصرف می شود.

• هشدار ها: - مقدار مصرف دیلتیازم در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه و کبد باید کاهش داده شود. 2- در صورت وجود برادی¬کاردی شدید، نارسایی قلبی، شوک کاردیوژنیک، انفارکتوس حاد میوکارد همراه با احتقان ریوی با احتیاط فراوان مصرف شود.

• تداخلات دارویی: خطر بروز برادی¬کاردی، انسداد دهلیزی-بطنی و ضعف عضله قلب ناشی از مصرف آمیودارون، درصورت مصرف همزمان با دیلتیازم افزایش می¬یابد. اثر کاربامازپین و تئوفیلین با مصرف دیلتیازم افزایش می¬یابد. دیلتیازم سبب افزایش غلظت پلاسمایی فنی توئین و دیگوکسین می¬شود. مصرف همزمان دیلتیازم با داروهای مسدد گیرنده¬های بتا-آدرنرژیک، خطر بروز برادی¬کاردی و انسداد دهلیزی-بطنی را افزایش می¬دهد. اثر دیلتیازم درمصرف با فنوباربیتال و فنی توئین کاهش می¬یابد. هنگام مصرف پروکائین¬آمید یا کینیدین همراه با داروهای مسدد کانال کلسیمی، باید احتیاط نمود. در صورت مصرف همزمان داروهای کاهنده پتاسیم خون با این دارو، اثرات کاهنده فشار خون ممکن است تشدید شود.

• عوارض جانبی: - مقدار مصرف دیلتیازم در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه و کبد باید کاهش داده شود. 2- در صورت وجود برادی¬کاردی شدید، نارسایی قلبی، شوک کاردیوژنیک، انفارکتوس حاد میوکارد همراه با احتقان ریوی با احتیاط فراوان مصرف شود.

• توصیه ها: 1- این دارو پرفشاری خون را درمان نمی¬کند،‌ بلکه آن را کنترل می¬نماید. از این رو مصرف آن ممکن است تا مدت طولانی ضروری باشد. 2- در طول درمان با این دارو، نبض بیمار باید کنترل شود و در صورتی¬ که کمتر از 50 بار در دقیقه باشد، به پزشک مراجعه شود.

🩺 محتوای این مطلب صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام، برای تشخیص و درمان حتما از پزشکان متخصص راهنمایی بگیرید: بخش جستجوی پزشکان