رسانیکامنبع: https://rasanika.com
از نگاه روانشناسی، سکوت در برابر بیادبی همیشه نشانه ناتوانی نیست، بلکه اغلب بیانگر خودتنظیمی هیجانی و بلوغ فردی است. وقتی انسان توان پاسخ دادن دارد اما آگاهانه سکوت را انتخاب میکند، در واقع نشان میدهد که اسیر واکنشهای تکانشی نشده و اجازه نداده رفتار دیگران سطح ارزشهای درونی او را تعیین کند. این نوع سکوت، مرزبندی سالمی میان «رفتار دیگران» و «هویت شخصی» ایجاد میکند؛ یعنی فرد میداند بیاحترامی بازتاب وضعیت روانی طرف مقابل است، نه بازتاب ارزش او. چنین انتخابی معمولاً از عزتنفس پایدار و قدرت مدیریت خشم سرچشمه میگیرد و به جای تشدید تعارض، به حفظ آرامش درونی و کرامت فردی کمک میکند.