اتفاقا آدمای صبور میتونن ترسناک باشن!

رسانیکامنبع: https://rasanika.com

آدمای صبور واقعاً می‌تونن ترسناک باشن — نه به خاطر اینکه بد باشن، بلکه چون وقتی دیگه تموم می‌کنن، واقعاً تموم می‌کنن.

آدم صبور معمولاً:

• زیاد غر نمی‌زنه

• هی هشدار نمی‌ده

• بحث راه نمی‌اندازه

• بارها می‌بخشه و سکوت می‌کنه

ولی اون سکوت همیشه نشونه‌ی رضایت نیست.
بعضی وقتا یعنی داره اندازه می‌گیره… داره جمع می‌کنه… داره می‌فهمه ارزش ادامه دادن هست یا نه.

ترسناکیش اینجاست که:
وقتی تصمیم بگیره بره، دیگه با عصبانیت نمی‌ره…
با داد و دعوا نمی‌ره…
خیلی آروم می‌ره — و اون رفتن معمولاً برگشت نداره.

صبور بودن یعنی آستانه‌ی تحمل بالا،
اما وقتی اون آستانه رد بشه، معمولاً احترام و احساس هم باهاش می‌ره.

یه جمله هست که میگه:
«آدم صبور وقتی میره، دیگه خسته نیست… بی‌تفاوته.»

اگه این حرف از یه تجربه میاد، بدون که خیلیا این حس رو درک می‌کنن.