روش های درمان تالاسمی مینور را بشناسیم

رسانیکامنبع: https://rasanika.com

آنچه در این مقاله می‌خوانید

درمان تالاسمی مینور به‌عنوان یک اختلال ژنتیکی خفیف در ساخت هموگلوبین، معمولاً رویکردی متفاوت از بسیاری از بیماری‌های خونی دارد. این وضعیت اغلب با کم‌خونی خفیف یا بدون علامت همراه است و در بسیاری از موارد در بررسی‌های آزمایشگاهی شناسایی می‌شود. اهمیت آن بیشتر در تشخیص صحیح و تمایز از سایر انواع کم‌خونی است. از سوی دیگر، توجه به جنبه‌های وراثتی و پیامدهای احتمالی آن در نسل‌های بعدی، نقش مهمی در درک این وضعیت ایفا می‌کند و تصویر دقیق‌تری از مدیریت آن ارائه می‌دهد.

وقتی صحبت از یک اختلال خونی به میان می‌آید، معمولاً اولین پرسشی که در ذهن شکل می‌گیرد این است که آیا قابل درمان است یا نه. در مورد تالاسمی مینور هم این ابهام وجود دارد و بسیاری از افراد با این سؤال روبه‌رو می‌شوند که آیا تالاسمی مینور درمان دارد. از طرفی، شباهت برخی نشانه‌های آن با کم‌خونی‌های رایج‌تر باعث می‌شود این موضوع پیچیده‌تر به نظر برسد. همین مسئله باعث می‌شود افراد به دنبال درک دقیق‌تری از این وضعیت باشند و بدانند رویکردهای موجود دقیقاً چه نقشی دارند. در این مطلب، با روش‌های درمان تالاسمی مینور آشنا می‌شوید.

درمان تالاسمی مینور چیست؟

تالاسمی مینور معمولا درمان قطعی یا داروی اختصاصی نیاز ندارد، چون بیشتر افراد فقط ناقل ژن تالاسمی هستند و کم‌خونی آن‌ها خفیف است. هدف اصلی در درمان تالاسمی مینور، تشخیص درست، پیشگیری از مصرف بی‌دلیل آهن و کنترل علائمی مانند خستگی یا ضعف در صورت وجود کمبودهای تغذیه‌ای است. مصرف مکمل آهن فقط زمانی مجاز است که کمبود آهن با آزمایش تایید شود، زیرا مصرف خودسرانه آن می‌تواند باعث تجمع آهن در بدن شود. برای انجام آزمایش ژنتیک و بررسی وضعیت هموگلوبین و ژن‌های مرتبط، می‌توانید به آزمایشگاه‌ های ژنتیک تهران مراجعه کنید. روش‌های مراقبت و درمانی شامل موارد زیر است:

• بررسی آزمایش خون و فریتین: برای تشخیص تفاوت تالاسمی مینور با کمبود آهن و جلوگیری از درمان اشتباه

• مصرف آهن فقط در صورت کمبود: مکمل آهن زمانی توصیه می‌شود که پزشک کمبود آهن را تایید کرده باشد.

• مصرف فولیک اسید در برخی افراد: ممکن است برای کمک به خون‌سازی و کاهش علائم خفیف با نظر پزشک تجویز شود.

• مشاوره ژنتیک پیش از ازدواج یا بارداری: برای بررسی خطر تولد فرزند مبتلا به تالاسمی ماژور

• پیگیری پزشکی دوره‌ای: در صورت خستگی شدید، رنگ‌پریدگی، افت هموگلوبین یا بارداری ضروری است.

تالاسمی مینور مشکل حادی نیست که نیاز به درمان خیلی جدی داشته باشد.

۱. بررسی آزمایش خون و فریتین

اولین قدم در مدیریت تالاسمی مینور، تشخیص درست آن با آزمایش‌هایی مانند CBC، فریتین، آهن خون و الکتروفورز هموگلوبین است. این بررسی‌ها کمک می‌کنند تالاسمی مینور از کم‌خونی فقر آهن جدا شود، چون علائم این دو وضعیت می‌توانند شبیه باشند. اگر فریتین طبیعی باشد، مصرف آهن معمولا لازم نیست و باید از درمان خودسرانه پرهیز کرد.

۲. مصرف آهن در صورت کمبود

در تالاسمی مینور، مکمل آهن درمان اصلی نیست و فقط زمانی استفاده می‌شود که کمبود آهن با آزمایش تایید شده باشد. مصرف بی‌دلیل آهن ممکن است باعث افزایش ذخیره آهن بدن و آسیب به اندام‌ها شود. بنابراین اگر فردی با تالاسمی مینور دچار خستگی یا رنگ‌پریدگی است، ابتدا باید علت دقیق کم‌خونی بررسی شود و سپس پزشک درباره مصرف آهن تصمیم بگیرد.

تالاسمی مینور معمولاً خفیف است و با مراقبت‌های ساده و پیگیری پزشکی قابل کنترل است.

۳. مصرف فولیک اسید برای درمان تالاسمی مینور

مصرف اسید فولیک برای درمان تالاسمی مینور در بعضی افراد می‌تواند به خون‌سازی و تولید گلبول‌های قرمز کمک کند، اما درمان قطعی تالاسمی مینور محسوب نمی‌شود. نیاز به فولیک اسید به شدت کم‌خونی، رژیم غذایی، بارداری، سطح فولات بدن و نظر پزشک بستگی دارد. بهترین فولیک اسید برای تالاسمی مینور معمولا مکملی است که با دوز مناسب، کیفیت دارویی قابل اعتماد و بر اساس نیاز آزمایشگاهی فرد تجویز شود، نه محصولی که خودسرانه انتخاب شده باشد. مصرف بیش از حد فولیک اسید هم ممکن است کمبود ویتامین B12 را پنهان کند، بنابراین بهتر است پیش از مصرف منظم، آزمایش و ارزیابی پزشکی انجام شود.

۴. پیگیری پزشکی دوره‌ ای در درمان تالاسمی

بیشتر افراد مبتلا به تالاسمی مینور زندگی طبیعی دارند، اما در بعضی شرایط مانند بارداری، خستگی شدید، افت هموگلوبین یا همزمانی با کمبود آهن، نیاز به پیگیری پزشکی بیشتر است. بررسی دوره‌ای وضعیت خون به پزشک کمک می‌کند تغییرات غیرطبیعی را زودتر تشخیص دهد و از درمان‌های غیرضروری جلوگیری کند. این پیگیری به‌ویژه برای زنان باردار یا افراد دارای علائم مداوم اهمیت دارد.

متن انگلیسی:
Individuals with thalassemia minor may need to limit the amount of iron in their diet. Healthcare professionals typically recommend a nutritious diet rich in fruits and vegetables and low in fats for people with the condition.
ترجمه متن:
افراد مبتلا به تالاسمی مینور ممکن است نیاز به محدود کردن میزان آهن در رژیم غذایی خود داشته باشند. متخصصان معمولاً یک رژیم غذایی مغذی سرشار از میوه‌ها و سبزیجات و کم‌چرب را برای افراد مبتلا به این بیماری توصیه می‌کنند.

healthline

۵. برنامه غذایی برای تالاسمی مینور؛ برای کم خونی مینور چی بخوریم؟

برنامه غذایی برای تالاسمی مینور بیشتر با هدف حمایت از خون‌سازی، پیشگیری از کمبود مواد مغذی و جلوگیری از تجمع آهن طراحی می‌شود. افراد مبتلا باید رژیم متعادل با منابع طبیعی آهن و ویتامین‌ها داشته باشند، اما مصرف مکمل آهن فقط در صورت کمبود تایید شده مجاز است. همچنین توجه به مصرف کافی فولیک اسید، پروتئین و آنتی‌اکسیدان‌ها می‌تواند علائم خفیف کم‌خونی را کاهش دهد و سلامت عمومی را حفظ کند. در ادامه بررسی می‌کنیم که برای درمان تالاسمی مینور چه بخوریم:

• منابع آهن گیاهی: حبوبات، عدس، اسفناج و کلم‌پیچ که آهن غیرهم دارند و کمتر باعث تجمع آهن می‌شوند.

• منابع آهن حیوانی با احتیاط: گوشت قرمز و مرغ در مقادیر محدود و تحت نظر پزشک

• مصرف میوه و سبزیجات تازه: میوه‌های رنگی، سبزیجات برگ‌سبز و فلفل دلمه‌ای برای تامین فولات، فیبر و آنتی‌اکسیدان‌ها، بدون توصیه به افزایش جذب آهن

• غلات کامل و مغزها: جو، برنج قهوه‌ای، گردو و بادام برای حمایت از انرژی و خون‌سازی

• مصرف کافی آب و اجتناب از نوشیدنی‌های چای و قهوه نزدیک وعده‌های غذایی که جذب آهن را کاهش می‌دهند.

برنامه غذایی تالاسمی مینور باید متعادل باشد و بر تامین مواد مغذی بدون مصرف خودسرانه آهن تمرکز کند.

بهترین قرص برای تالاسمی مینور

بهترین قرص برای تالاسمی مینور به علت کم‌خونی و نتیجه آزمایش‌های فرد بستگی دارد و برای همه یکسان نیست. بیشتر افراد مبتلا به تالاسمی مینور به داروی ثابت نیاز ندارند، اما اگر کمبود آهن، فولات یا ویتامین‌های دیگر با آزمایش تایید شود، پزشک ممکن است مکمل مناسب تجویز کند. مصرف خودسرانه قرص آهن در تالاسمی مینور توصیه نمی‌شود، چون اگر ذخیره آهن طبیعی باشد، می‌تواند باعث افزایش آهن بدن شود. گزینه‌های دارویی و مکمل‌ها شامل موارد زیر است:

• قرص آهن: فقط در صورت تایید کمبود آهن با آزمایش فریتین و آهن خون

• فولیک اسید: در برخی افراد برای کمک به خون‌سازی و تولید گلبول قرمز

• ویتامین B12: فقط در صورت کمبود تایید‌شده یا رژیم غذایی ناکافی

• مولتی‌ویتامین: در صورت کمبود تغذیه‌ای و با نظر پزشک

• فیفول: فقط اگر کمبود آهن یا فولات وجود داشته باشد، نه برای همه افراد مبتلا به تالاسمی مینور

این جدول روش‌های اصلی مراقبت و درمان تالاسمی مینور را به‌صورت خلاصه و کاربردی نشان می‌دهد.

قرص آهن مناسب تالاسمی مینور چیست؟

قرص آهن مناسب برای تالاسمی مینور فقط زمانی انتخاب می‌شود که کمبود آهن با آزمایش‌هایی مانند فریتین، آهن خون و CBC تأیید شده باشد. تالاسمی مینور به‌خودی‌خود با قرص آهن درمان نمی‌شود و مصرف خودسرانه آهن، در صورت طبیعی بودن ذخایر آهن بدن، می‌تواند باعث افزایش آهن و آسیب به اندام‌ها شود. اگر کمبود آهن وجود داشته باشد، پزشک بر اساس سن، شدت کم‌خونی، وضعیت گوارشی و نیاز فرد، نوع و دوز مناسب آهن را تجویز می‌کند. بنابراین بهترین قرص آهن برای فرد مبتلا به تالاسمی مینور، مکملی است که پس از تأیید کمبود آهن و تحت نظر پزشک مصرف شود.

قرص فیفول برای تالاسمی مینور

قرص فیفول برای تالاسمی مینور فقط در صورتی مناسب است که کمبود آهن یا کمبود فولات با آزمایش تایید شده باشد، چون ففول معمولا ترکیبی از آهن و فولیک اسید است و برای کم‌خونی فقر آهن یا کمبود فولات استفاده می‌شود. در تالاسمی مینور، کم‌خونی به دلیل اختلال ژنتیکی در ساخت هموگلوبین ایجاد می‌شود و مصرف خودسرانه آهن معمولا کمکی نمی‌کند. اگر فریتین و آهن خون طبیعی باشد، مصرف فیفول می‌تواند خطر افزایش ذخیره آهن را بالا ببرد. بنابراین پیش از مصرف فیفول باید CBC، فریتین و آهن خون بررسی شود و پزشک بر اساس نتیجه آزمایش تصمیم بگیرد.

درمان تالاسمی مینور در بزرگسالان

درمان تالاسمی مینور در بزرگسالان معمولا به داروی ثابت یا درمان تهاجمی نیاز ندارد، چون بیشتر افراد فقط ناقل ژن تالاسمی هستند و کم‌خونی خفیف دارند. هدف اصلی، تشخیص دقیق، بررسی همزمان کمبود آهن یا کمبود ویتامین‌ها و پیشگیری از مصرف خودسرانه مکمل‌هاست. اگر آزمایش‌ها کمبود آهن را نشان دهند، پزشک ممکن است مکمل آهن تجویز کند، اما در صورت طبیعی بودن ذخیره آهن، مصرف آن می‌تواند مضر باشد. در برخی بزرگسالان، فولیک اسید برای حمایت از خون‌سازی توصیه می‌شود. مشاوره ژنتیک پیش از ازدواج یا بارداری، پیگیری دوره‌ای آزمایش خون و مراجعه به پزشک در صورت خستگی شدید، رنگ‌پریدگی یا افت هموگلوبین هم بخش مهمی از مدیریت تالاسمی مینور است.

متن انگلیسی:
The type of treatment a person receives depends on the type of thalassemia they have. In people with severe thalassemia, there are fewer red blood cells and less hemoglobin in the body. This leads to more severe anemia.
ترجمه متن:
نوع درمانی که فرد دریافت می‌کند به نوع تالاسمی که به آن مبتلا است بستگی دارد. در افرادی که تالاسمی شدید دارند، گلبول‌های قرمز و هموگلوبین کمتری در بدن وجود دارد. این امر منجر به کم‌خونی شدیدتر می‌شود.

به نقل از cdc

درمان تالاسمی مینور در کودکان

درمان تالاسمی مینور در کودکان معمولا به داروی خاص یا درمان سنگین نیاز ندارد، چون این وضعیت اغلب خفیف است و کودک می‌تواند رشد و زندگی طبیعی داشته باشد. هدف اصلی، تشخیص درست، افتراق آن از کم‌خونی فقر آهن و پیشگیری از مصرف خودسرانه مکمل آهن است. اگر آزمایش فریتین یا آهن خون کمبود آهن را نشان دهد، پزشک ممکن است مکمل آهن تجویز کند، اما در غیر این صورت مصرف آهن توصیه نمی‌شود. در برخی کودکان، در صورت وجود کمبود فولات، رژیم غذایی ناکافی یا نیاز بالینی، پزشک ممکن است فولیک‌اسید یا اصلاح تغذیه را برای حمایت از سلامت عمومی و خون‌سازی توصیه کند. پیگیری رشد، بررسی دوره‌ای CBC و مراجعه به پزشک در صورت خستگی شدید، رنگ‌پریدگی یا افت هموگلوبین اهمیت دارد.

درمان تالاسمی مینور برای ازدواج

درمان تالاسمی مینور برای ازدواج بیشتر به مدیریت ژنتیکی و پیشگیری از تولد فرزند مبتلا به تالاسمی ماژور مربوط می‌شود تا درمان دارویی مستقیم. اولین گام، انجام آزمایش ژنتیک و تعیین ناقل بودن زوجین است. در صورتی که هر دو والد ناقل باشند، مشاوره ژنتیک به آن‌ها کمک می‌کند ریسک تولد فرزند مبتلا را درک کرده و گزینه‌های پیشگیری مانند بررسی جنین قبل از تولد یا انتخاب روش‌های بارداری ایمن را بررسی کنند. علاوه بر آن، پیگیری وضعیت خون، بررسی کمبود آهن یا فولیک اسید و اصلاح سبک زندگی برای حفظ سلامت فردی، بخش مهمی از آماده‌سازی برای ازدواج و بارداری در افراد مبتلا به تالاسمی مینور است.

درمان خانگی تالاسمی مینور

درمان خانگی تالاسمی مینور، بیماری را از بین نمی‌برد؛ چون این وضعیت ژنتیکی است. بیشتر افراد مبتلا به تالاسمی مینور به درمان خاصی نیاز ندارند و مراقبت‌ها بیشتر برای پیشگیری از تشدید کم‌خونی، خستگی و مصرف اشتباه مکمل‌ها انجام می‌شود. مهم‌ترین نکته این است که آهن را خودسرانه مصرف نکنید، مگر اینکه کمبود آهن با آزمایش ثابت شده باشد. موارد زیر، مراقبت‌های خانگی و ایمن برای افراد مبتلا به تالاسمی مینور هستند:

• آزمایش خون دوره‌ای برای بررسی هموگلوبین و ذخیره آهن

• مصرف مکمل آهن فقط در صورت کمبود آهن و با تجویز پزشک

• داشتن رژیم غذایی متعادل شامل پروتئین، سبزیجات، میوه و غلات کامل

• مصرف منابع طبیعی اسید فولیک مانند سبزیجات برگ سبز، حبوبات و مغزها

• خواب کافی و استراحت در زمان خستگی

• پرهیز از رژیم‌های سخت و کاهش وزن ناگهانی

• مشاوره ژنتیک قبل از ازدواج یا بارداری

• مراجعه به پزشک در صورت خستگی شدید، رنگ‌پریدگی، تنگی نفس یا بدتر شدن کم‌خونی

درمان قطعی تالاسمی مینور

درمان قطعی تالاسمی مینور وجود ندارد، چون تالاسمی مینور یک ویژگی ژنتیکی و ارثی است، نه بیماری‌ای که با دارو از بین برود. بیشتر افراد مبتلا به تالاسمی مینور فقط کم‌خونی خفیف دارند و معمولا به درمان خاصی نیاز ندارند. نکته مهم این است که مکمل آهن نباید خودسرانه مصرف شود، مگر اینکه کمبود آهن با آزمایش ثابت شده باشد؛ چون کم‌خونی تالاسمی مینور با کم‌خونی فقر آهن فرق دارد. برای کنترل بهتر، آزمایش دوره‌ای، بررسی ذخیره آهن، تغذیه متعادل و مشاوره ژنتیک قبل از ازدواج یا بارداری توصیه می‌شود. درمان‌هایی مانند تزریق خون، دفع آهن یا پیوند سلول‌های بنیادی بیشتر برای انواع شدید تالاسمی مطرح هستند، نه تالاسمی مینور. (nhs.uk)

درمان کم خونی مینور در طب سنتی

در طب سنتی، درمان کم خونی مینور بیشتر بر تقویت خون و بهبود انرژی بدن تمرکز دارد و نمی‌تواند جایگزین بررسی پزشکی یا تشخیص کمبودهای واقعی شود. روش‌های سنتی معمولا شامل تغییر رژیم غذایی، استفاده از گیاهان دارویی و اصلاح سبک زندگی برای کاهش خستگی و تقویت عمومی بدن است. این رویکردها می‌توانند به کاهش علائم خفیف کمک کنند، اما مصرف مکمل‌ها یا داروهای گیاهی باید با نظر پزشک انجام شود تا از خطر تجمع آهن یا تداخل با سایر داروها جلوگیری شود. روش‌های رایج در طب سنتی شامل موارد زیر هستند:

• مصرف مواد غذایی غنی از آهن و ویتامین‌ها: گوشت کم‌چرب، حبوبات، سبزیجات برگ‌سبز و مغزها برای حمایت از خون‌سازی

• دمنوش‌های گیاهی تقویتی: گل گاوزبان، چای گزنه و نعناع برای افزایش انرژی و کاهش خستگی

• اصلاح سبک زندگی: خواب کافی، کاهش استرس و فعالیت بدنی منظم برای حفظ انرژی و تقویت عمومی بدن

• مصرف عسل و خرما: به عنوان منابع طبیعی انرژی و تقویت‌کننده خون بدون خطر مصرف زیاد آهن

• مصرف میوه‌های تازه: مرکبات و توت‌ها برای تامین ویتامین C که به جذب آهن کمک می‌کند.

پیشگیری از تالاسمی مینور چگونه ممکن است؟

پیشگیری از تالاسمی مینور بیشتر با شناسایی ناقلان قبل از ازدواج یا بارداری ممکن است، چون این وضعیت ژنتیکی است و بعد از تولد با دارو یا رژیم غذایی پیشگیری نمی‌شود. اگر هر ۲ نفر ناقل تالاسمی باشند، مشاوره ژنتیک کمک می‌کند احتمال تولد فرزند مبتلا به نوع شدید بیماری بررسی شود. موارد زیر، مهم‌ترین راه‌های پیشگیری از تولد فرزند مبتلا به نوع شدید تالاسمی هستند:

• انجام آزمایش خون قبل از ازدواج یا بارداری

• بررسی شاخص‌های خونی مانند MCV و MCH

• انجام الکتروفورز هموگلوبین در صورت نیاز

• مشاوره ژنتیک برای زوج‌های ناقل

• بررسی سابقه خانوادگی تالاسمی

• انجام آزمایش ژنتیک در موارد مشکوک

• بررسی جنین در بارداری‌های پرخطر با نظر پزشک

• استفاده از روش‌های کمک‌باروری و تشخیص ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی در بعضی زوج‌ها

مشاوره ژنتیک پیش از ازدواج یا بارداری

تالاسمی مینور معمولاً مشکلی برای سلامت فرد ایجاد نمی‌کند، اما درباره تالاسمی و ازدواج، به دلیل احتمال انتقال ژن معیوب به فرزندان، توجه ویژه‌ای لازم است. اگر هر دو زوج مبتلا به تالاسمی مینور باشند، خطر تولد فرزند مبتلا به تالاسمی ماژور وجود دارد که نوع شدید بیماری محسوب می‌شود. انجام آزمایش‌های ژنتیکی در یکی از آزمایشگاه های ژنتیک ازدواج تهران و مشاوره پیش از ازدواج می‌تواند به شناسایی این خطرات کمک کند.

با این حال، مشاوره ژنتیک یکی از مهم‌ترین راهکارها برای پیشگیری از تولد فرزند مبتلا به تالاسمی ماژور است. افراد ناقل می‌توانند با آگاهی از وضعیت ژنتیکی خود و شریک زندگیشان تصمیمات آگاهانه‌ای برای ازدواج و فرزندآوری بگیرند. این کار نقش پیشگیرانه بسیار مهمی دارد. این مورد معمولا در آزمایش های ازدواج بررسی می‌شود. اگر در یکی از شهر های جنوبی کشور قرار دارید با مراجعه به یکی از آزمایشگاه های ازدواج شیراز این مورد را بررسی کنید.

نتیجه گیری

درمان تالاسمی مینور برخلاف بسیاری از بیماری‌های خونی، معمولاً به مداخلات درمانی گسترده نیاز ندارد و بیشتر بر شناخت صحیح این وضعیت و مدیریت آن تمرکز دارد. از آنجا که این اختلال اغلب بدون علامت یا با علائم خفیف همراه است، اهمیت اصلی آن در تمایز از سایر کم‌خونی‌ها و توجه به جنبه‌های ژنتیکی آن است. بررسی دقیق شرایط فردی و نتایج آزمایشگاهی، نقش مهمی در درک بهتر این وضعیت ایفا می‌کند. در نهایت، آنچه به‌عنوان رویکرد اصلی شناخته می‌شود، درک آگاهانه و صحیح از شرایطی است که معمولاً تأثیر جدی بر زندگی روزمره ندارد.

پرسش‌های متداول

بهترین مکمل برای تالاسمی مینور چیست؟

بهترین مکمل برای تالاسمی مینور به نتیجه آزمایش خون، سطح فریتین، آهن، فولات و ویتامین B12 بستگی دارد و برای همه افراد یکسان نیست. بیشتر افراد مبتلا به تالاسمی مینور به مکمل دائمی نیاز ندارند، اما در صورت وجود کمبود واقعی، پزشک ممکن است فولیک اسید، ویتامین B12 یا مکمل آهن را تجویز کند. مصرف خودسرانه آهن در تالاسمی مینور توصیه نمی‌شود، چون اگر ذخیره آهن طبیعی باشد، می‌تواند خطر افزایش آهن بدن را بالا ببرد. بنابراین بهترین مکمل برای تالاسمی مینور مکملی است که بر اساس آزمایش و نیاز فرد انتخاب شود، نه صرفا برای درمان خود تالاسمی.

مقدار مصرف فولیک اسید در تالاسمی مینور چیست؟

مقدار مصرف فولیک اسید در تالاسمی مینور برای همه افراد ثابت نیست و به سن، شدت کم‌خونی، رژیم غذایی، بارداری، سطح فولات بدن و نظر پزشک بستگی دارد. بیشتر افراد مبتلا به تالاسمی مینور به مصرف روزانه فولیک اسید نیاز ندارند، اما در صورت کمبود فولات، افزایش نیاز بدن یا بارداری، پزشک ممکن است دوز مناسب را تجویز کند. مصرف خودسرانه یا طولانی‌مدت فولیک اسید توصیه نمی‌شود، زیرا می‌تواند کمبود ویتامین B12 را پنهان کند. بنابراین مقدار مصرف فولیک اسید در تالاسمی مینور باید پس از ارزیابی پزشکی و در صورت نیاز، با آزمایش‌های مربوط تعیین شود.