هنگام سکته قلبی چه کنیم؟

رسانیکامنبع: https://rasanika.com

درد قفسه سینه، درد در بالاتنه، تنگی نفس، عرق سرد، تهوع و سرگیجه از علائم شایع حمله قلبی هستند که در صورت بروز باید سریعاً به آن‌ها توجه کرد. در صورت مشکوک شدن به حمله قلبی، فوراً با اورژانس تماس بگیرید و در صورت تجویز پزشک، داروی درد قفسه سینه مانند نیتروگلیسیرین یا آسپرین مصرف کنید. در مواقعی که ضربان قلب متوقف می‌شود (ایست قلبی)، انجام CPR سریع و صحیح می‌تواند شانس زنده ماندن بیمار را چندین برابر کند. هرچه سریع‌تر اقدامات پزشکی آغاز شود، احتمال آسیب به عضله قلب کاهش یافته و فرد شانس بیشتری برای بهبودی خواهد داشت. بنابراین، آگاهی از علائم و انجام اقدامات فوری در هنگام حمله قلبی می‌تواند جان فرد را نجات دهد.

آنچه در این مقاله می‌خوانید

• سکته قلبی به دلیل انسداد رگ‌های کرونری و قطع خون‌رسانی به عضله قلب رخ می‌دهد و نیازمند اقدام فوری پزشکی است.

• اولین و مهم‌ترین اقدام در هنگام علائم سکته قلبی، تماس فوری با اورژانس (۱۱۵) است؛ هر دقیقه تأخیر شانس زنده‌ماندن را کاهش می‌دهد.

• مصرف داروهای تجویزی مانند نیتروگلیسیرین یا جویدن آسپرین (در صورت نداشتن حساسیت) می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما این داروها جایگزین درمان اورژانسی نیستند.

• انجام احیای قلبی ریوی (CPR) تنها در صورت ایست قلبی (عدم نبض و بیهوشی) مفید است و باید با سرعت ۱۰۰ تا ۱۲۰ فشار در دقیقه انجام شود.

• از اقدامات نادرست مانند سرفه‌های مکرر، فشار به قفسه سینه (مگر در ایست قلبی)، مصرف خودسرانه دارو و تأخیر در کمک‌خواهی خودداری کنید.

قلب یکی از حیاتی‌ترین اندام‌های بدن است و حفظ سلامت آن نقش کلیدی در طول عمر و کیفیت زندگی دارد. چکاپ‌های منظم قلب و شناسایی زودهنگام مشکلات قلبی می‌توانند از بروز عوارض جدی پیشگیری کنند. یکی از خطرناک‌ترین این عوارض، سکته قلبی است که همچنان یکی از دلایل اصلی مرگ‌ومیر در سراسر جهان محسوب می‌شود. حتی با وجود پیشرفت‌های پزشکی، آمار مرگ ناشی از این عارضه بالا باقی مانده است. سکته قلبی زمانی رخ می‌دهد که عضله قلب به دلیل انسداد عروق کرونری، اکسیژن کافی دریافت نمی‌کند و این وضعیت عملکرد قلب را مختل می‌سازد. اگر تجربه این عارضه را داشته‌اید یا در اطرافیان‌تان دیده‌اید، حتماً از شدت آن آگاه هستید. بنابراین بسیار مهم است بدانید هنگام سکته قلبی چه باید کرد تا بتوانید با اقدامات سریع و درست، جان خود یا دیگران را نجات دهید.

اقدامات اولیه سکته قلبی کدامند؟

در هنگام سکته قلبی، اقدام سریع و صحیح می‌تواند جان فرد را نجات دهد و از آسیب بیشتر به قلب جلوگیری کند. سکته قلبی زمانی رخ می‌دهد که یکی از رگ‌های کرونر که وظیفه تأمین خون و اکسیژن به عضله قلب را بر عهده دارد، مسدود شود. این انسداد می‌تواند باعث آسیب به عضله قلب و کاهش عملکرد آن شود. در این شرایط، هر دقیقه تأخیر در درمان می‌تواند به میزان قابل توجهی شانس زنده ماندن بیمار را کاهش دهد. در ادامه، اقدامات ضروری که باید در هنگام سکته قلبی انجام دهید را بررسی میکنیم.

1. تماس فوری با اورژانس (۱۱۵)
   بیشتر بیماران سکته قلبی قبل از رسیدن به بیمارستان می‌میرند. یک فرد به طور متوسط ۳ ساعت قبل از درخواست کمک برای علائم سکته قلبی صبر می‌کند. هرچه زودتر فرد به اورژانس برسد، شانس زنده ماندن او بیشتر است. درمان فوری پزشکی هنگام سکته قلبی از ضروریات است و میزان آسیب به عضله قلب را کاهش می‌دهد. بنابراین، در صورت مشکوک بودن به سکته قلبی، باید فوراً با اورژانس تماس گرفته و درخواست کمک کنید.

2. آرامش خود را حفظ کنید
   اگر شما یا فردی دچار سکته قلبی شده است، حفظ آرامش در چنین مواقعی بسیار مهم است. وحشت‌زدگی طبیعی است، اما سعی کنید تا آرامش خود را حفظ کنید. لباس‌های آزاد و گشاد به تن کنید و در حالت استراحت قرار بگیرید. از خوردن یا نوشیدن چیزی جز دارو خودداری کنید. در صورتی که فرد دیگری دچار سکته قلبی شده است، از دادن هر نوع خوراکی یا نوشیدنی به او جلوگیری کنید. حفظ آرامش به شما کمک می‌کند که سریع‌تر و مؤثرتر به کمک‌های پزشکی دسترسی پیدا کنید.

3. داروی درد قفسه سینه را مصرف کنید
   اگر برای شما یا فردی که دچار سکته قلبی شده است، داروهای ضد درد قفسه سینه مانند نیتروگلیسیرین تجویز شده است، از آن استفاده کنید. در صورتی که دارویی برای درد قفسه سینه ندارید، برخی از پزشکان جویدن آهسته ۳۲۵ میلی‌گرم آسپرین را برای کمک به کاهش آسیب قلبی و جلوگیری از ایجاد لخته خون خطرناک توصیه می‌کنند. البته، تنها در صورتی باید این کار را انجام دهید که فرد حساسیتی به آسپرین نداشته باشد، زیرا در غیر این صورت ممکن است به وضعیت پزشکی بدتری منجر شود.

4. در صورت لزوم احیای قلبی ریوی (CPR) را شروع کنید
   اگر فردی که دچار سکته قلبی شده است بیهوش شد و به هیچ‌گونه پاسخی نداد، باید بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید و نبض و تنفس فرد را بررسی کنید. اگر نبض وجود نداشت، عملیات احیای قلبی ریوی (CPR) را آغاز کنید. این عملیات شامل ماساژ قلبی و تنفس دهان‌به‌دهان است. انجام CPR سریع و صحیح می‌تواند شانس زنده ماندن فرد را تا ۵۰-۷۵ درصد افزایش دهد. با این حال، توجه به این نکته ضروری است که انجام CPR نادرست نه تنها مؤثر نیست، بلکه ممکن است مشکلات بیمار را بیشتر کند. بنابراین، آشنایی با تکنیک‌های صحیح CPR و یادگیری آن در دوره‌های کمک‌های اولیه، برای افرادی که در اطراف کسانی هستند که ممکن است دچار مشکلات قلبی شوند، بسیار مهم است.

اقدامات ضروری هنگام سکته قلبی

هنگام سکته قلبی چه‌ کارهایی را نباید کرد؟

در هنگام سکته قلبی، دانستن اقداماتی که باید انجام دهید و همچنین کارهایی که نباید انجام دهید، اهمیت زیادی دارد. برخی از اقدامات نادرست می‌توانند وضعیت بیمار را بدتر کرده یا شانس بقا را کاهش دهند. در اینجا به مهم‌ترین کارهایی که در هنگام سکته قلبی نباید انجام داد، اشاره می‌کنیم:

1. فقط به مصرف نیتروگلیسیرین تکیه نکنید
   مصرف نیتروگلیسیرین که به طور موقت رگ‌های خونی را گشاد می‌کند و به بهبود خون‌رسانی به قلب کمک می‌کند، نمی‌تواند سکته قلبی را متوقف کند. نیتروگلیسیرین برای درمان آنژین (درد قفسه سینه ناشی از کمبود خون در قلب) مفید است، نه سکته قلبی که ناشی از مسدود شدن رگ‌ها توسط لخته خون است. پس از مصرف نیتروگلیسیرین باید بلافاصله با اورژانس تماس گرفته و کمک‌های پزشکی فوری دریافت کنید. این دارو به‌تنهایی برای جلوگیری از آسیب‌های قلبی کافی نیست و نمی‌تواند لخته خون را از بین ببرد یا رگ‌های مسدود شده را باز کند.

2. هنگام سکته قلبی، مکرر سرفه نکنید
   سرفه‌های مکرر و پشت‌سرهم برای درمان سکته قلبی یکی از باورهای اشتباهی است که در برخی از افراد رایج است، اما از نظر علمی این روش هیچ اثربخشی ندارد. اگرچه در برخی موارد خاص، سرفه می‌تواند در بازگرداندن ضربان قلب به حالت طبیعی (در صورت وجود ضربان قلب کند) مؤثر باشد، اما این مورد در هنگام سکته قلبی صدق نمی‌کند. سکته قلبی به‌دلیل انسداد رگ‌ها و لخته شدن خون رخ می‌دهد و سرفه نمی‌تواند تأثیری در درمان یا جلوگیری از آن داشته باشد. در چنین شرایطی، بهترین کار تماس فوری با اورژانس و دریافت درمان پزشکی است.

3. به قفسه سینه فشار وارد نکنید (مگر در صورت ایست قلبی)
   اعمال فشار به قفسه سینه در طول سکته قلبی نمی‌تواند از پیشرفت سکته جلوگیری کند. فشار بر قفسه سینه تنها در صورتی مفید است که فرد دچار ایست قلبی شده باشد و ضربان قلب او متوقف شده باشد. در این مواقع، باید بلافاصله عملیات CPR (احیای قلبی ریوی) را آغاز کنید تا جریان خون به مغز و سایر ارگان‌ها حفظ شود. در غیر این صورت، فشار دادن قفسه سینه ممکن است فقط آسیب‌زا باشد و کمک به فرد نکند.

4. از مصرف داروهای غیر تجویزی خودداری کنید
   در بسیاری از مواقع، بیماران در هنگام سکته قلبی به داروهای مسکن یا دیگر داروهایی که بدون نسخه پزشک مصرف می‌کنند، روی می‌آورند. این داروها ممکن است وضعیت فرد را پیچیده‌تر کنند. برای مثال، داروهایی مانند مسکن‌های قوی که اثر رقیق‌کنندگی خون دارند، می‌توانند با داروهای تجویز شده توسط پزشک تداخل داشته باشند و از عملکرد صحیح داروها جلوگیری کنند. بهتر است تنها داروهایی را که پزشک تجویز کرده است، مصرف کنید و از مصرف داروهای غیرضروری خودداری کنید.

5. از خود درمانی و تأخیر در جلب کمک خودداری کنید
   ممکن است افراد تصور کنند که می‌توانند خودشان مشکلات قلبی را درمان کنند یا سکته قلبی را از طریق روش‌های خانگی یا باورهای غلط کنترل کنند. تأخیر در دریافت درمان پزشکی، حتی به مدت چند دقیقه، می‌تواند اثرات جبران‌ناپذیری بر سلامت فرد بگذارد. همیشه باید بلافاصله با اورژانس تماس بگیرید و فرد را به بیمارستان منتقل کنید تا از هرگونه آسیب بیشتر به قلب جلوگیری شود.

با رعایت این نکات و اجتناب از اقدامات غلط، می‌توانید شانس نجات فرد را افزایش دهید و از بدتر شدن وضعیت بیمار جلوگیری کنید. در هر شرایطی که شک به سکته قلبی دارید، سریعاً با اورژانس تماس بگیرید و از درمان‌های پزشکی فوری استفاده کنید.

متن انگلیسی:
Do not rely on just taking nitroglycerin
Taking a prescribed medication such as nitroglycerin that temporarily widens blood vessels to improve blood supply to the heart is unlikely to stop a heart attack. You still need to call for help.
ترجمه فارسی:
مصرف دارویی مانند نیتروگلیسیرین که به طور موقت رگ‌های خونی را گشاد می‌کند تا جریان خون به قلب بهبود یابد، احتمالاً سکته قلبی را متوقف نمی‌کند. شما همچنان نیاز به درخواست کمک دارید.

به نقل از healthxchange

استفاده از قرص نیتروگلیسیرین به تنهایی جلوی سکته قلبی را نمی‌گیرد. بعد از مصرف قرص زیرزبانی به سرعت به اورژانس بروید.

هنگام سکته قلبی چه اتفاقی می افتد؟

هنگام سکته قلبی، یکی از عروق کرونر که وظیفه تأمین خون و اکسیژن به عضله قلب را بر عهده دارد، مسدود می‌شود. این انسداد معمولاً به دلیل تشکیل لخته خون در محل ضایعه‌ای از عروق کرونر ناشی از تجمع چربی و پلاک‌های آترواسکلروتیک رخ می‌دهد. این انسداد باعث می‌شود که قسمتی از عضله قلب نتواند خون کافی و در نتیجه اکسیژن دریافت کند.

در پی این اتفاق، عضله قلب در معرض کمبود اکسیژن قرار می‌گیرد که می‌تواند باعث آسیب به بافت قلبی، توقف عملکرد طبیعی قلب و حتی مرگ سلول‌های قلبی شود. اگر انسداد رفع نشود، بافت آسیب‌دیده گسترش می‌یابد و عملکرد قلب به شدت مختل می‌شود.

تغییرات ضربان قلب هنگام سکته قلبی

تغییرات ضربان قلب هنگام سکته قلبی می‌تواند متنوع و گاهی خطرناک باشد. سکته قلبی معمولاً ناشی از انسداد یکی از رگ‌های کرونری است که باعث کاهش یا قطع جریان خون به عضله قلب می‌شود. این وضعیت می‌تواند ضربان قلب را تحت تأثیر قرار دهد و علائم مختلفی ایجاد کند:

1. تاکی‌کاردی (ضربان قلب سریع): یکی از رایج‌ترین تغییرات ضربان قلب در هنگام سکته قلبی، افزایش غیرطبیعی ضربان قلب است. این وضعیت که به نام تاکی‌کاردی شناخته می‌شود، به‌ویژه در مراحل اولیه سکته قلبی ممکن است رخ دهد. ضربان قلب سریع می‌تواند موجب فشار بیشتر به قلب و کاهش کارایی آن شود.

2. برادی‌کاردی (ضربان قلب کند): در برخی موارد، سکته قلبی ممکن است باعث کاهش ضربان قلب شود، به‌ویژه اگر بخش‌هایی از سیستم هدایت قلب دچار آسیب شوند. برادی‌کاردی می‌تواند باعث ضعف، سرگیجه و حتی غش کردن شود و در موارد شدیدتر نیاز به درمان فوری دارد.

3. آریتمی‌های قلبی: سکته قلبی می‌تواند باعث اختلالات ریتم قلبی (آریتمی) شود، مانند فیبریلاسیون بطنی یا تند ضربانی‌های غیرطبیعی. این اختلالات ریتمی ممکن است باعث کاهش خون‌رسانی به اندام‌ها و بافت‌ها شوند و در صورت عدم درمان سریع، خطرناک باشند.

4. ایست قلبی: در برخی موارد شدید سکته قلبی، ضربان قلب ممکن است به طور ناگهانی قطع شود که منجر به ایست قلبی می‌شود. در این وضعیت، فرد به سرعت به درمان اضطراری مانند احیای قلبی و ریوی (CPR) نیاز دارد.

تغییرات فشارخون هنگام سکته قلبی

در طول سکته قلبی، عضله قلب به دلیل کمبود اکسیژن آسیب می‌بیند. این عامل می‌تواند قلب را ضعیف کند که ممکن است منجر به کاهش فشارخون در طول یا پس از سکته قلبی شود. فشارخون پایین می‌تواند گردش خون در قلب را به خطر بیندازد. استرس در هنگام سکته قلبی نیز می‌تواند فشارخون را افزایش دهد. پس از شروع درمان، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی فشارخون را کنترل کرده و در صورت نیاز آن را تثبیت می‌کنند. فشارخون بالا می‌تواند نیاز قلب به اکسیژن را افزایش دهد.

سرفه هنگام سکته قلبی

سرفه هنگام سکته قلبی می‌تواند نشانه‌ای از شرایط جدی‌تر باشد. اگرچه سرفه معمولاً به عنوان یک علامت مستقل در سکته قلبی دیده نمی‌شود، اما در برخی موارد، ممکن است به‌ویژه در افرادی که سکته قلبی به طور شدیدتر یا گسترده‌تری رخ داده است، مشاهده شود. سرفه هنگام سکته قلبی به دلایل زیر ممکن است بروز کند:

1. احتباس مایعات در ریه‌ها (آدم ریه): در صورت بروز سکته قلبی و اختلال در عملکرد قلب، خون نمی‌تواند به‌طور مؤثر به ریه‌ها پمپاژ شود. این امر باعث تجمع مایعات در ریه‌ها و تنگی نفس می‌شود. سرفه ممکن است در پی این احتباس مایعات به وجود آید و به‌خصوص اگر فرد خون در سرفه خود مشاهده کند، می‌تواند علامت خطرناکی باشد.

2. نارسایی قلبی: در صورت نارسایی قلبی، که ممکن است پس از سکته قلبی ایجاد شود، فشار خون در ریه‌ها افزایش می‌یابد و باعث ایجاد سرفه خشک یا حتی سرفه خونی می‌شود.

بعد از سکته قلبی چه اتفاقی می افتد؟

قلب در هنگام سکته قلبی آسیب می‌بیند. میزان و شدت خساراتی که این آسیب ایجاد می‌کند به موارد زیر بستگی دارد:

• چه مقدار از جریان خون به قلب مسدود شده است؟

• میزان اکسیژن موردنیاز عضله قلب چقدر است؟

• سرعت درمان.

پس از سکته قلبی، قلب شروع به ترمیم می‌کند. گاهی اوقات روی ناحیه آسیب‌دیده زخم بافتی ایجاد می‌شود. در برخی موارد، قلب برای همیشه ضعیف می‌شود و خون کمتری پمپاژ می‌کند.

هرچند ضربان قلب بالا در طولانی‌مدت می‌تواند باعث سکته قلبی شود، اما از علائم سکته قلبی نیست. همچنین فشارخون می تواند در طول سکته قلبی به دلیل عملکرد ضعیف قلب کاهش پیدا کند یا در اثر استرس افزایش پیدا کند.

طول عمر بعد از سکته قلبی چقدر است؟

طول عمر بعد از سکته قلبی به عوامل مختلفی بستگی دارد و نمی‌توان عدد دقیقی برای همه افراد بیان کرد. عواملی مانند شدت سکته، سن بیمار، میزان آسیب به عضله قلب، سرعت دریافت درمان، وجود بیماری‌های زمینه‌ای (مثل دیابت یا فشار خون بالا) و پایبندی به درمان و تغییر سبک زندگی نقش مهمی دارند.

به‌طور کلی، اگر بیمار به‌موقع درمان شود و پس از آن داروهای خود را به‌درستی مصرف کند، رژیم غذایی و فعالیت بدنی مناسب داشته باشد، می‌تواند سال‌ها به زندگی با کیفیت ادامه دهد. در مقابل، عدم پیگیری درمان و سبک زندگی ناسالم می‌تواند خطر سکته دوم و مرگ زودرس را افزایش دهد. به همین دلیل، مراقبت‌های پس از سکته قلبی اهمیت زیادی در افزایش طول عمر دارد.

استفراغ بعد از سکته قلبی

استفراغ بعد از سکته قلبی می‌تواند نشانه‌ای از وضعیت‌های مختلف باشد. این علامت در بسیاری از موارد به دلیل کاهش جریان خون به معده و سایر اندام‌ها در اثر آسیب به قلب ایجاد می‌شود. به‌طور کلی، استفراغ ممکن است در موارد زیر اتفاق بیفتد:

1. کاهش خون‌رسانی به معده: سکته قلبی باعث اختلال در عملکرد قلب و کاهش خون‌رسانی به اندام‌ها می‌شود که ممکن است باعث ایجاد مشکلات گوارشی مانند استفراغ شود.

2. استرس و اضطراب شدید: احساس ترس و اضطراب شدید ناشی از سکته قلبی ممکن است به ایجاد علائم گوارشی مانند حالت تهوع و استفراغ منجر شود.

3. عوارض دارویی: برخی داروها که برای درمان سکته قلبی استفاده می‌شوند، مانند داروهای ضد درد یا رقیق‌کننده خون، ممکن است باعث ناراحتی معده و استفراغ شوند.

4. علائم سکته قلبی: استفراغ می‌تواند یکی از علائم سکته قلبی به‌ویژه در افراد مسن یا کسانی باشد که علائم غیرمعمول دارند.

اگر فردی پس از سکته قلبی استفراغ کند، باید فوراً به پزشک اطلاع داده شود، زیرا این علامت می‌تواند نشان‌دهنده عوارضی باشد که نیاز به توجه فوری پزشکی دارد.

سکته قلبی چقدر طول می کشد؟

سکته قلبی در همه افراد یکسان نیست و از نظر زمان و شدت می‌تواند در حالات مختلفی اتفاق بیفتد. در برخی افراد، علائم سکته قلبی ممکن است به‌تدریج بروز کنند و در برخی دیگر به طور ناگهانی. همه افراد تمام علائم سکته قلبی را تجربه نمی‌کنند و علائم ممکن است از نظر شدت و مدت‌زمان متفاوت باشند. حتی اگر فردی درگذشته سکته قلبی را تجربه کرده باشد، در دفعه بعد علائم می‌تواند نسبت به دفعه اول مشابه یا متفاوت باشد.

سخن پایانی ؛ هنگام سکته قلبی چه باید کرد؟

سکته قلبی می‌تواند علائم مختلفی از جمله درد قفسه سینه، عرق کردن، تنگی نفس، حالت تهوع، سرگیجه و خستگی ایجاد کند، اما علائم آن در هر فرد ممکن است متفاوت باشد. به‌ویژه در زنان، احتمال بروز برخی علائم مانند درد قفسه سینه کمتر است. مهم‌ترین اقدام در هنگام بروز علائم سکته قلبی، تماس فوری با اورژانس و دریافت مراقبت‌های پزشکی است. این اقدامات می‌توانند شانس بهبودی فرد را افزایش دهند. همچنین، احیای قلبی-ریوی (CPR) تنها در صورت ایست قلبی و عدم نبض فرد مفید است و نمی‌تواند به‌طور مستقیم به درمان سکته قلبی کمک کند.

پرسش‌های متداول

اگر فردی دچار سکته قلبی شد، چگونه باید CPR (احیای قلبی-ریوی) را انجام دهیم؟

اگر فردی دچار سکته قلبی شد و نبض نداشت، باید بلافاصله CPR (احیای قلبی-ریوی) را آغاز کنید. ابتدا فرد را به سطح صاف و سفت منتقل کنید، سپس زانو زده و دو دست خود را بر مرکز قفسه سینه قرار دهید. با استفاده از وزن بدن، قفسه سینه را به عمق حدود ۵ سانتیمتر و با سرعت ۱۰۰ تا ۱۲۰ فشار در دقیقه فشار دهید. پس از هر ۳۰ فشار قفسه سینه، دو تنفس دهان‌به‌دهان انجام دهید. اگر قادر به انجام تنفس دهان‌به‌دهان نیستید، تنها به فشار دادن قفسه سینه ادامه دهید. CPR باید تا زمانی که کمک‌های پزشکی برسند یا فرد دوباره تنفس کند، ادامه یابد. این اقدام می‌تواند جریان خون به مغز و سایر ارگان‌ها را حفظ کرده و شانس نجات فرد را افزایش دهد.

آیا انجام ماساژ قفسه سینه در هنگام سکته قلبی کمک‌ کننده است؟

انجام ماساژ قفسه سینه (CPR) در هنگام سکته قلبی می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما تنها در صورتی که فرد دچار ایست قلبی شده و ضربان قلب او متوقف شده باشد. در این حالت، CPR شامل فشردن قفسه سینه با فشار مناسب به حفظ جریان خون به مغز و سایر اندام‌ها کمک می‌کند. این اقدام می‌تواند شانس زنده ماندن فرد را به‌طور چشمگیری افزایش دهد. با این حال، در صورت سکته قلبی بدون ایست قلبی، ماساژ قفسه سینه مفید نبوده و باید سریعاً به اورژانس مراجعه شود. بنابراین، CPR تنها در مواقعی که ضربان قلب قطع شده است، مؤثر است و باید به‌طور صحیح و فوری انجام شود.

در صورت مشکوک شدن به سکته قلبی، اولین اقدام چیست؟

در صورت مشکوک شدن به سکته قلبی، اولین و مهم‌ترین اقدام تماس فوری با اورژانس است. هر ثانیه در این شرایط حیاتی است و دریافت کمک پزشکی سریع می‌تواند شانس بقا و کاهش آسیب به قلب را افزایش دهد. در کنار این اقدام، فرد باید از انجام هرگونه فعالیت بدنی خودداری کرده و در وضعیتی راحت استراحت کند. اگر فرد هوشیار است و هیچ حساسیت به آسپرین ندارد، می‌توان یک قرص ۳۲۵ میلی‌گرم آسپرین به او داد تا بجود، زیرا این دارو می‌تواند از تشکیل لخته خون جدید جلوگیری کند. اما مهم‌ترین مرحله، تماس با اورژانس و دریافت مراقبت‌های پزشکی فوری است.