اولین کلمات انگلیسی؛ اشیا و افراد پرکاربرد پیرامون ما

رسانیکامنبع: https://rasanika.com

یادگیری زبان انگلیسی برای بسیاری از زبان‌آموزان با مجموعه‌ای از کلمات ساده و روزمره آغاز می‌شود؛ واژه‌هایی که نام افراد، وسایل و چیزهای آشنای اطراف ما را بیان می‌کنند. وقتی یک زبان‌آموز مبتدی بتواند اشیای داخل خانه، وسایل مدرسه، اعضای خانواده و افراد حاضر در محیط‌های عمومی را به انگلیسی نام ببرد، نخستین ارتباط واقعی خود را با این زبان برقرار کرده است.

در سطح Pre-A1 هدف این نیست که زبان‌آموز جمله‌های پیچیده بسازد یا قواعد دشوار را به خاطر بسپارد. در این مرحله، شناخت واژگان پایه، تلفظ قابل‌فهم و توانایی استفاده از کلمات در عبارت‌ها و جمله‌های کوتاه اهمیت بیشتری دارد. برای نمونه، دانستن واژه‌ی table به‌تنهایی مفید است، اما وقتی زبان‌آموز بتواند بگوید This is a table یا The book is on the table، آن واژه به بخشی از زبان فعال او تبدیل می‌شود.

در این مقاله با مهم‌ترین کلمات انگلیسی مربوط به اشیا و افراد پیرامون خود آشنا می‌شویم. واژه‌ها بر اساس موقعیت‌های واقعی دسته‌بندی شده‌اند تا یادگیری آن‌ها ساده‌تر، منظم‌تر و کاربردی‌تر باشد.

چرا باید یادگیری انگلیسی را از افراد و اشیای اطراف شروع کنیم؟

ذهن انسان واژه‌های جدید را زمانی بهتر به خاطر می‌سپارد که بتواند میان آن‌ها و یک تصویر، شخص یا تجربه‌ی واقعی ارتباط برقرار کند. به همین دلیل، یادگیری نام چیزهایی که هر روز می‌بینیم، بسیار آسان‌تر از حفظ کردن واژه‌های انتزاعی و ناآشناست.

وقتی واژه‌ی door را یاد می‌گیرید، می‌توانید در همان لحظه به در اتاق نگاه کنید. برای تمرین واژه‌ی mother می‌توانید تصویر مادرتان را در ذهن مجسم کنید. هنگامی که کلمه‌ی teacher را می‌خوانید، احتمالاً یک معلم واقعی را به یاد می‌آورید. این ارتباط میان کلمه و تصویر، احتمال فراموش شدن واژه را کاهش می‌دهد.

شروع یادگیری با اشیا و افراد پرکاربرد چند مزیت مهم دارد:

• این کلمات در مکالمات روزمره بارها تکرار می‌شوند.

• بیشتر آن‌ها را می‌توان به‌راحتی با تصویر یا شیء واقعی تمرین کرد.

• برای ساختن جمله‌های کوتاه و ابتدایی بسیار مناسب‌اند.

• زبان‌آموز سریع‌تر احساس پیشرفت می‌کند.

• این واژه‌ها پایه‌ی یادگیری موضوعات گسترده‌تر مانند خانه، خانواده، مدرسه، شغل و خرید هستند.

در واقع، تعداد زیادی از نخستین جمله‌هایی که یک زبان‌آموز می‌سازد، با همین واژگان شکل می‌گیرند؛ جمله‌هایی مانند:

بنابراین یادگیری این گروه از کلمات فقط حفظ کردن چند اسم نیست؛ بلکه نقطه‌ی شروع ساخت جمله و برقراری ارتباط به زبان انگلیسی است.

کلمات انگلیسی مربوط به اعضای خانواده

اعضای خانواده معمولاً نخستین افرادی هستند که کودکان و زبان‌آموزان مبتدی درباره‌ی آن‌ها صحبت می‌کنند. واژگان این بخش در معرفی خانواده، توصیف عکس‌ها و مکالمات روزمره بسیار پرکاربردند.

در زبان انگلیسی برخی واژه‌ها گسترده‌تر از معادل فارسی خود هستند. برای مثال، کلمه‌ی uncle می‌تواند هم به معنی «عمو» و هم به معنی «دایی» باشد. همچنین aunt برای «عمه» و «خاله» به کار می‌رود. کلمه‌ی cousin نیز همه‌ی فرزندان عمو، عمه، دایی و خاله را شامل می‌شود.

برای صحبت درباره‌ی اعضای خانواده می‌توان از الگوهای ساده‌ی زیر استفاده کرد:

در جمله‌هایی که درباره‌ی یک مرد یا پسر صحبت می‌کنیم، معمولاً از ضمیر he استفاده می‌شود. برای یک زن یا دختر از she و برای چند نفر از they استفاده می‌کنیم.

افراد پرکاربرد در مدرسه و محیط آموزشی

مدرسه و کلاس زبان از نخستین محیط‌هایی هستند که زبان‌آموز باید بتواند افراد حاضر در آن‌ها را نام ببرد. شناخت این واژه‌ها برای فهم دستورهای کلاسی، معرفی افراد و انجام تمرین‌های آموزشی ضروری است.

کلمه‌ی student هم برای دانش‌آموز مدرسه و هم برای دانشجوی دانشگاه به کار می‌رود. برای مشخص کردن دقیق‌تر می‌توان از عبارت‌هایی مانند school student یا university student استفاده کرد، اما در سطح مقدماتی همان واژه‌ی student کافی است.

چند جمله‌ی کاربردی:

توجه کنید که پیش از بسیاری از اسم‌های مفرد قابل‌شمارش از a یا an استفاده می‌شود. برای مثال می‌گوییم:

اما هنگامی که درباره‌ی فرد مشخصی صحبت می‌کنیم، ممکن است از the استفاده شود:

The teacher is here.
آن معلم اینجاست.

افراد و شغل‌های رایج در جامعه

در زندگی روزمره با افراد مختلفی روبه‌رو می‌شویم که هرکدام شغل یا نقش مشخصی دارند. یادگیری نام این افراد به زبان انگلیسی در موقعیت‌هایی مانند خرید، سفر، مراجعه به پزشک و پرسیدن آدرس بسیار مفید است.

برای پرسیدن شغل یک فرد می‌توان گفت:

پاسخ‌های ساده می‌توانند به شکل زیر باشند:

در مکالمه‌های امروزی، برای برخی شغل‌ها از شکل‌های خنثی و عمومی استفاده می‌شود. برای مثال، به‌جای تأکید بر waiter یا waitress می‌توان از واژه‌ی server استفاده کرد. بااین‌حال، شناخت واژه‌های رایج‌تر همچنان برای زبان‌آموز مبتدی ضروری است.

اشیای پرکاربرد در خانه

خانه یکی از بهترین محیط‌ها برای تمرین واژگان انگلیسی است، زیرا اشیای آن همیشه در دسترس‌اند. می‌توان روی وسایل مختلف برچسب انگلیسی چسباند یا هنگام دیدن هر وسیله، نام آن را با صدای بلند گفت.

دو واژه‌ی house و home هر دو به «خانه» ترجمه می‌شوند، اما کاربردشان کاملاً یکسان نیست. House بیشتر به ساختمان خانه اشاره دارد، درحالی‌که home مفهوم محل زندگی و فضای شخصی فرد را بیان می‌کند.

برای مثال:

وسایل آشپزخانه و غذاخوری

آشپزخانه سرشار از وسایلی است که در مکالمه‌های روزمره به آن‌ها نیاز داریم. این واژه‌ها هنگام صحبت درباره‌ی غذا، آشپزی، خرید و خوردن وعده‌های روزانه کاربرد دارند.

در کلمه‌ی knife حرف k تلفظ نمی‌شود و واژه به‌صورت «نایف» خوانده می‌شود. این نوع تفاوت میان شکل نوشتاری و تلفظ در زبان انگلیسی رایج است؛ بنابراین بهتر است واژه‌ها را همراه با تلفظ یاد بگیرید.

نمونه جمله‌ها:

یکی از بهترین تمرین‌ها این است که هنگام آماده کردن غذا، نام وسایل را به انگلیسی بگویید. برای مثال، پیش از برداشتن یک قاشق بگویید spoon و هنگام باز کردن یخچال بگویید fridge. این تمرین ساده باعث می‌شود کلمات از حافظه‌ی کوتاه‌مدت وارد حافظه‌ی بلندمدت شوند.

وسایل اتاق خواب و حمام

اتاق خواب و حمام نیز مجموعه‌ای از واژگان ساده و ضروری را در اختیار زبان‌آموز قرار می‌دهند.

وسایل اتاق خواب

نمونه جمله:

وسایل حمام

نمونه جمله:

وسایل مدرسه و کلاس درس

واژگان مربوط به مدرسه برای کودکان، نوجوانان و تمام افرادی که در کلاس زبان شرکت می‌کنند اهمیت زیادی دارند. بسیاری از دستورهای ساده‌ی آموزشی با همین کلمات ساخته می‌شوند.

برخی دستورهای بسیار رایج کلاس عبارت‌اند از:

برای یادگیری بهتر، وسایل مدرسه را یکی‌یکی مقابل خود قرار دهید و با استفاده از ساختار This is a... نام آن‌ها را بیان کنید:

سپس می‌توانید چند وسیله را کنار هم بگذارید و از ساختار جمع استفاده کنید:

وسایل شخصی و چیزهایی که همراه خود داریم

بسیاری از اشیای روزمره را در کیف، جیب یا همراه خود حمل می‌کنیم. این کلمات در موقعیت‌هایی مانند گم کردن وسایل، خرید، سفر و معرفی دارایی‌های شخصی کاربرد دارند.

نمونه جمله‌ها:

دو واژه‌ی watch و clock هر دو به ساعت مربوط‌اند، اما watch معمولاً ساعت مچی است و clock به ساعت دیواری، رومیزی یا زنگ‌دار گفته می‌شود.

لباس‌ها و وسایل پوشیدنی پرکاربرد

لباس‌ها از موضوعات پایه در آموزش زبان انگلیسی هستند. با یادگیری این کلمات می‌توان درباره‌ی ظاهر افراد، خرید لباس، رنگ‌ها و آب‌وهوا صحبت کرد.

در انگلیسی بریتانیایی، trousers به معنی شلوار است. در انگلیسی آمریکایی بیشتر از pants استفاده می‌شود. واژه‌هایی مانند trousers، jeans، shoes و glasses معمولاً به شکل جمع به کار می‌روند.

مثال:

اشیای موجود در خیابان و مکان‌های عمومی

پس از یادگیری وسایل خانه و مدرسه، بهتر است دایره‌ی واژگان را به محیط بیرون گسترش دهیم. کلمات این بخش هنگام پیاده‌روی، سفر، پرسیدن آدرس و استفاده از وسایل حمل‌ونقل کاربرد دارند.

نمونه جمله‌ها:

در انگلیسی بریتانیایی برای پیاده‌رو از pavement و در انگلیسی آمریکایی بیشتر از sidewalk استفاده می‌شود. هر دو واژه درست‌اند، اما بهتر است زبان‌آموز از تفاوت کاربرد منطقه‌ای آن‌ها آگاه باشد.

وسایل نقلیه‌ی رایج

وسایل حمل‌ونقل در مکالمات مربوط به رفت‌وآمد، سفر و مسیرها بسیار پرکاربردند.

برای بیان روش رفت‌وآمد، معمولاً از by استفاده می‌کنیم:

اما برای پیاده رفتن از عبارت on foot استفاده می‌شود:

I go to school on foot.
من پیاده به مدرسه می‌روم.

برای سوار شدن داخل خودرو، تاکسی یا ون معمولاً از in استفاده می‌کنیم، اما برای اتوبوس، قطار و هواپیما بیشتر on به کار می‌رود:

He is in the car.
او داخل خودرو است.

They are on the bus.
آن‌ها داخل اتوبوس هستند.

کلمات ساده برای معرفی و اشاره به افراد و اشیا

برای استفاده از واژگان پایه، باید چند کلمه‌ی کوتاه و بسیار مهم را نیز بشناسیم. واژه‌های this، that، these و those برای اشاره به افراد و اشیا به کار می‌روند.

مثال:

برای پرسیدن نام یک شیء نیز می‌توان گفت:

پاسخ:

It is a pen.
آن یک خودکار است.

برای پرسیدن درباره‌ی چند شیء:

What are these?
این‌ها چه هستند؟

They are pencils.
آن‌ها مداد هستند.

برای پرسیدن هویت یک شخص، از who استفاده می‌کنیم:

تفاوت he، she، it و they

برای جلوگیری از تکرار نام افراد و اشیا، از ضمیرها استفاده می‌کنیم. چهار ضمیر زیر در سطح مقدماتی اهمیت ویژه‌ای دارند:

مثال:

برای حیوان خانگی، به‌ویژه زمانی که جنسیت آن مشخص و برای گوینده مهم باشد، ممکن است از he یا she نیز استفاده شود. بااین‌حال، در سطح ابتدایی استفاده از it برای حیوانات کاملاً معمول است.

ساخت جمع اسم‌های ساده

وقتی تعداد افراد یا اشیا بیشتر از یک باشد، معمولاً باید اسم را به شکل جمع به کار ببریم. در بسیاری از کلمات، تنها کافی است حرف s را به پایان اسم اضافه کنیم.

برخی کلمات با es جمع بسته می‌شوند:

برخی واژه‌ها نیز جمع بی‌قاعده دارند و باید جداگانه یاد گرفته شوند:

برای یک شیء می‌گوییم:

This is a box.
این یک جعبه است.

برای چند شیء می‌گوییم:

These are boxes.
این‌ها جعبه هستند.

همچنین فعل جمله تغییر می‌کند. همراه اسم مفرد از is و همراه اسم جمع از are استفاده می‌شود:

The book is on the desk.
کتاب روی میز است.

The books are on the desk.
کتاب‌ها روی میز هستند.

استفاده از a، an و the برای نام افراد و اشیا

در زبان انگلیسی معمولاً نمی‌توان یک اسم مفرد قابل‌شمارش را بدون تعیین‌کننده به کار برد. دو کلمه‌ی a و an به معنی «یک» هستند.

پیش از کلماتی که با صدای همخوان آغاز می‌شوند از a استفاده می‌کنیم:

a book
یک کتاب

a chair
یک صندلی

a teacher
یک معلم

پیش از کلماتی که با صدای مصوت آغاز می‌شوند از an استفاده می‌کنیم:

an apple
یک سیب

an umbrella
یک چتر

an engineer
یک مهندس

انتخاب a یا an به صدای آغازین کلمه مربوط است، نه فقط حرف اول آن. برای مثال می‌گوییم:

an hour
یک ساعت

زیرا حرف h در واژه‌ی hour تلفظ نمی‌شود.

از the هنگامی استفاده می‌کنیم که فرد یا شیء برای گوینده و شنونده مشخص باشد:

در جمله‌ی اول، کیف برای نخستین بار معرفی می‌شود؛ بنابراین از a استفاده شده است. در جمله‌ی دوم، درباره‌ی همان کیف مشخص صحبت می‌کنیم؛ پس the به کار می‌رود.

صفت‌های ساده برای توصیف افراد و اشیا

تنها نام بردن از افراد و اشیا کافی نیست. برای ساختن جمله‌های مفیدتر باید بتوانیم ویژگی‌های ساده‌ی آن‌ها را نیز بیان کنیم.

در زبان انگلیسی صفت معمولاً پیش از اسم قرار می‌گیرد:

صفت می‌تواند بعد از فعل to be نیز قرار بگیرد:

برای توصیف افراد باید در انتخاب صفت دقت کرد. برای نمونه، صفت old درباره‌ی اشیا به معنی «قدیمی» و درباره‌ی افراد به معنی «پیر» یا «سالخورده» است. در گفت‌وگوهای محترمانه، استفاده از عبارت‌هایی مانند older person یا elderly person مناسب‌تر است.

حروف اضافه‌ی ضروری برای بیان جای اشیا

برای توضیح محل افراد و اشیا باید چند حرف اضافه‌ی پایه را یاد بگیریم. این کلمات به ما کمک می‌کنند بگوییم چیزی روی میز، داخل کیف، کنار پنجره یا پشت در قرار دارد.

مثال:

برای تمرین این کلمات، یک مداد و یک کتاب بردارید. مداد را در موقعیت‌های مختلف قرار دهید و جمله بسازید:

این نوع تمرین عملی بسیار مؤثرتر از حفظ کردن ترجمه‌ی حروف اضافه است.

پرسش‌های ساده درباره‌ی افراد و اشیا

در مکالمه‌های ابتدایی، چند سؤال مشخص بارها تکرار می‌شوند. یادگیری این سؤال‌ها به زبان‌آموز کمک می‌کند اطلاعات موردنیاز خود را به‌سادگی دریافت کند.

پرسیدن نام یک شیء

What is this?
این چیست؟

It is a key.
این یک کلید است.

پرسیدن درباره‌ی چند شیء

What are those?
آن‌ها چه هستند؟

They are books.
آن‌ها کتاب هستند.

پرسیدن هویت یک فرد

Who is she?
او چه کسی است؟

She is my sister.
او خواهر من است.

پرسیدن مکان یک شیء

Where is my phone?
تلفن من کجاست؟

It is on the sofa.
روی مبل است.

پرسیدن مالکیت

Whose bag is this?
این کیف متعلق به چه کسی است؟

It is Mary’s bag.
این کیف مری است.

پرسیدن تعداد

How many chairs are there?
چند صندلی وجود دارد؟

There are four chairs.
چهار صندلی وجود دارد.

این پرسش‌ها را می‌توان با صدها کلمه‌ی مختلف ترکیب کرد. کافی است نام فرد یا شیء را تغییر دهید تا جمله‌ای تازه ساخته شود.

اشتباهات رایج در یادگیری نام افراد و اشیا

زبان‌آموزان مبتدی معمولاً در استفاده از واژگان پایه با چند اشتباه تکراری روبه‌رو می‌شوند. آگاهی از این خطاها باعث می‌شود از همان ابتدا جمله‌های دقیق‌تری بسازیم.

حذف a یا an پیش از اسم مفرد

نادرست:

This is book.

درست:

This is a book.

وقتی درباره‌ی یک اسم مفرد قابل‌شمارش صحبت می‌کنیم، معمولاً باید پیش از آن از a، an، the یا کلمه‌ای مانند my استفاده کنیم.

استفاده از is برای اسم جمع

نادرست:

درست:

همراه اسم مفرد از is و همراه اسم جمع از are استفاده می‌شود.

استفاده‌ی اشتباه از this و these

نادرست:

درست:

This برای یک چیز و these برای چند چیز نزدیک استفاده می‌شود.

فراموش کردن s جمع

نادرست:

درست:

پس از عددهای بیشتر از یک، اسم قابل‌شمارش باید جمع باشد.

اشتباه گرفتن he و she

برای مرد یا پسر از he و برای زن یا دختر از she استفاده می‌کنیم:

My father is a driver. He has a car.

My mother is a teacher. She works at a school.

ترجمه‌ی کلمه‌به‌کلمه از فارسی

در فارسی ممکن است بگوییم «این کتاب من است»، اما در انگلیسی باید ترتیب واژه‌ها را مطابق ساختار انگلیسی تنظیم کنیم:

نه:

یادگیری جمله‌های کامل به‌جای واژه‌های جداگانه، احتمال چنین اشتباه‌هایی را کاهش می‌دهد.

چگونه این کلمات را سریع‌تر و ماندگارتر یاد بگیریم؟

حفظ کردن یک فهرست بلند از واژگان، بدون تمرین و کاربرد، معمولاً نتیجه‌ی پایداری ندارد. بهتر است هر واژه را در چند مرحله و از راه‌های مختلف یاد بگیرید.

واژه‌ها را موضوعی یاد بگیرید

به‌جای حفظ کردن پنجاه کلمه‌ی پراکنده، هر روز یک گروه کوچک انتخاب کنید. برای نمونه، یک روز وسایل آشپزخانه و روز دیگر اعضای خانواده را تمرین کنید. دسته‌بندی موضوعی باعث می‌شود ذهن میان کلمات ارتباط برقرار کند.

از اشیای واقعی استفاده کنید

هنگام یادگیری book، یک کتاب واقعی را در دست بگیرید. برای تمرین door به در اشاره کنید و برای window کنار پنجره بروید. هرچه تعداد حواس درگیر در یادگیری بیشتر باشد، ماندگاری واژه نیز بیشتر می‌شود.

روی وسایل برچسب بزنید

می‌توانید برچسب‌های کوچکی با نام انگلیسی وسایل تهیه کنید و برای چند روز روی آن‌ها بچسبانید:

• روی میز: table

• روی در: door

• روی آینه: mirror

• روی یخچال: fridge

• روی صندلی: chair

با هر بار دیدن برچسب، واژه بدون فشار و تکرار اجباری مرور می‌شود.

هر کلمه را در جمله به کار ببرید

برای هر واژه‌ی جدید دست‌کم دو جمله بسازید. برای مثال، اگر کلمه‌ی bag را یاد گرفته‌اید، بگویید:

با این روش، هم معنی واژه و هم ساختار جمله را تمرین می‌کنید.

کلمات را با صدای بلند تکرار کنید

خواندن بی‌صدا برای شناخت ظاهری واژه مفید است، اما برای تقویت گفتار کافی نیست. هر کلمه را چند بار با صدای بلند بیان کنید و سپس آن را در یک جمله به کار ببرید.

از خودتان سؤال بپرسید

به یکی از اشیای اطراف نگاه کنید و بپرسید:

بعد مکان آن را بیان کنید:

The lamp is on the table.

در پایان یک ویژگی به آن اضافه کنید:

It is a small lamp.

به این ترتیب، از یک شیء ساده برای تمرین سؤال، پاسخ، حرف اضافه و صفت استفاده کرده‌اید.

مرور فاصله‌دار داشته باشید

یک واژه را فقط در روز اول تمرین نکنید. آن را یک روز بعد، سه روز بعد، یک هفته بعد و سپس دو هفته بعد مرور کنید. فاصله انداختن میان مرورها باعث می‌شود مغز برای بازیابی واژه تلاش کند و آن را عمیق‌تر به خاطر بسپارد.

تمرین کاربردی برای تثبیت واژگان

برای بررسی یادگیری خود، تمرین‌های زیر را بدون نگاه کردن به جدول‌ها انجام دهید.

تمرین اول: نام‌گذاری محیط

در یکی از اتاق‌های خانه بایستید و ده شیء را به انگلیسی نام ببرید. سپس برای پنج مورد جمله بسازید:

تمرین دوم: معرفی خانواده

خانواده‌ی خود را در پنج تا هشت جمله معرفی کنید:

تمرین سوم: پیدا کردن اشیا

یک نفر شیئی را در اتاق قرار دهد و شما درباره‌ی محل آن سؤال کنید:

پاسخ می‌تواند یکی از جمله‌های زیر باشد:

تمرین چهارم: مفرد و جمع

شکل جمع کلمات زیر را بگویید:

• • book

  • box

  • child

  • woman

  • watch

  • student

  • glass

  • person

پاسخ‌ها:

• • books

  • boxes

  • children

  • women

  • watches

  • students

  • glasses

  • people

تمرین پنجم: توصیف تصویر

یک تصویر خانوادگی، کلاس درس یا اتاق انتخاب کنید. افراد و اشیای داخل آن را با جمله‌های کوتاه توصیف کنید:

این تمرین کمک می‌کند چند گروه از واژگان را به‌صورت هم‌زمان به کار ببرید.

یک گفت‌وگوی ساده با کلمات پایه

گفت‌وگوی زیر نمونه‌ای از کاربرد واژگان مربوط به افراد و اشیای روزمره است:

این گفت‌وگو نشان می‌دهد که با تعداد محدودی کلمه‌ی پایه نیز می‌توان یک مکالمه‌ی واقعی و قابل‌فهم ساخت. نکته‌ی اصلی این است که واژه‌ها در قالب جمله و موقعیت استفاده شوند.

جمع‌بندی

نخستین کلمات انگلیسی بهتر است از میان نام افراد و اشیایی انتخاب شوند که هر روز با آن‌ها سروکار داریم. اعضای خانواده، معلم و دانش‌آموز، وسایل خانه، لوازم آشپزخانه، اشیای شخصی، لباس‌ها، مکان‌های عمومی و وسایل نقلیه از مهم‌ترین گروه‌های واژگان در سطح Pre-A1 هستند.

شناخت معنی فارسی این کلمات تنها قدم اول است. برای یادگیری واقعی باید تلفظ آن‌ها را تمرین کنید، شکل مفرد و جمع را بشناسید و هر واژه را در جمله‌های ساده به کار ببرید. ساختارهایی مانند This is...، These are...، Where is...? و Who is...? به شما امکان می‌دهند با تعداد محدودی واژه، ده‌ها جمله‌ی کاربردی بسازید.

بهتر است هر روز تعداد کمی کلمه انتخاب کنید، آن‌ها را روی اشیای واقعی پیدا کنید، با صدای بلند بگویید و در جمله به کار ببرید. استمرار در همین تمرین‌های ساده، پایه‌ی محکمی برای یادگیری مکالمه، دستور زبان و واژگان پیشرفته‌تر ایجاد می‌کند. هر بار که می‌توانید یکی از افراد یا اشیای اطراف خود را بدون مکث به انگلیسی نام ببرید، یک قدم به استفاده‌ی طبیعی‌تر از زبان انگلیسی نزدیک‌تر شده‌اید.