معرفی خود به انگلیسی؛ گفتن نام، کشور و زبان

معرفی خود به انگلیسی؛ گفتن نام، کشور و زبان

معرفی خود یکی از اولین مهارت‌هایی است که هر زبان‌آموز در شروع یادگیری زبان انگلیسی به آن نیاز دارد. فرقی نمی‌کند در کلاس زبان حضور داشته باشید، با فردی خارجی آشنا شوید، وارد یک جلسه آنلاین شوید یا بخواهید در یک سفر کوتاه با دیگران ارتباط برقرار کنید؛ تقریباً همیشه اولین مکالمه با گفتن نام، کشور محل زندگی یا ملیت و زبان‌هایی که صحبت می‌کنید آغاز می‌شود.

در سطح Pre-A1 لازم نیست از جمله‌های طولانی یا ساختارهای پیچیده استفاده کنید. چند جمله کوتاه و درست می‌تواند برای یک معرفی کامل و قابل‌فهم کافی باشد. برای مثال، جمله‌های زیر یک معرفی ساده را تشکیل می‌دهند:

My name is Sara.

I am from Iran.

I speak Persian.

I am learning English.

معنی این جمله‌ها به‌ترتیب چنین است:

نام من سارا است.
من اهل ایران هستم.
من فارسی صحبت می‌کنم.
من در حال یادگیری انگلیسی هستم.

در این آموزش، یاد می‌گیرید چگونه نام خود را بگویید، درباره کشور و ملیت خود صحبت کنید، زبان مادری و زبان‌هایی را که می‌دانید معرفی کنید و در پایان، یک معرفی کوتاه و طبیعی به انگلیسی داشته باشید.

چگونه نام خود را به انگلیسی بگوییم؟

ساده‌ترین بخش معرفی خود به انگلیسی، گفتن نام است. برای بیان نام می‌توان از چند ساختار رایج استفاده کرد. مهم‌ترین و کاربردی‌ترین ساختار برای زبان‌آموزان مبتدی عبارت است از:

My name is + name.

برای مثال:

My name is Ali.
نام من علی است.

My name is Maryam.
نام من مریم است.

My name is Reza.
نام من رضا است.

عبارت My name is به معنی «نام من ... است» به کار می‌رود. بعد از این عبارت، فقط نام خود را قرار می‌دهید.

در مکالمه‌های روزمره، شکل کوتاه‌شده این جمله نیز بسیار رایج است:

My name’s Ali.

در این جمله، کلمه name is به صورت name’s کوتاه شده است. معنی جمله تغییری نمی‌کند و فقط تلفظ آن سریع‌تر و طبیعی‌تر می‌شود.

استفاده از I am برای گفتن نام

روش ساده دیگری برای معرفی نام، استفاده از عبارت I am است:

I am Neda.
من ندا هستم.

I am Amir.
من امیر هستم.

در مکالمه معمولاً I am به شکل کوتاه I’m گفته می‌شود:

I’m Neda.
من ندا هستم.

I’m Amir.
من امیر هستم.

هر دو ساختار My name is و I am درست هستند. با این حال، در اولین معرفی، عبارت My name is کمی مستقیم‌تر است و به‌وضوح نشان می‌دهد که در حال گفتن نام خود هستید.

ساختار انگلیسی

معنی فارسی

مثال

My name is ...

نام من ... است

My name is Mina.

My name’s ...

نام من ... است

My name’s Mina.

I am ...

من ... هستم

I am Mina.

I’m ...

من ... هستم

I’m Mina.

پرسیدن نام طرف مقابل

برای پرسیدن نام یک نفر می‌توانید بگویید:

What is your name?

نام شما چیست؟

شکل کوتاه‌تر و رایج‌تر این پرسش چنین است:

What’s your name?

پاسخ مناسب:

My name is Arman.

نام من آرمان است.

یا:

I’m Arman.

من آرمان هستم.

در موقعیت‌های غیررسمی، گاهی فقط گفتن نام نیز کافی است:

What’s your name?Sara.

با این حال، برای تمرین جمله‌سازی بهتر است ابتدا پاسخ کامل بدهید:

My name is Sara.

معرفی نام کوچک و نام خانوادگی

در زبان انگلیسی، «نام کوچک» با عبارت first name و «نام خانوادگی» با عبارت last name بیان می‌شود.

My first name is Ali.

نام کوچک من علی است.

My last name is Ahmadi.

نام خانوادگی من احمدی است.

برای پرسیدن نام خانوادگی می‌توان گفت:

What is your last name?

نام خانوادگی شما چیست؟

پاسخ:

My last name is Karimi.
نام خانوادگی من کریمی است.

واژه surname نیز به معنی نام خانوادگی است و بیشتر در فرم‌ها، محیط‌های رسمی و برخی کشورهای انگلیسی‌زبان دیده می‌شود:

What is your surname?
نام خانوادگی شما چیست؟

My surname is Mohammadi.
نام خانوادگی من محمدی است.

هجی کردن نام به انگلیسی

گاهی طرف مقابل نام شما را به‌درستی نمی‌شنود یا نمی‌داند چگونه آن را بنویسد. در این شرایط ممکن است بپرسد:

How do you spell your name?
نام خود را چگونه هجی می‌کنید؟

برای پاسخ باید حروف نام خود را جداگانه بگویید. برای مثال:

My name is Sara. S-A-R-A.

یا:

It’s Sara. S-A-R-A.

عبارت How do you spell ...? برای پرسیدن املای هر کلمه‌ای به کار می‌رود.

How do you spell “Nima”?
کلمه نیما را چگونه هجی می‌کنید؟

N-I-M-A.

برای معرفی درست نام خود، آشنایی با تلفظ حروف الفبای انگلیسی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا ممکن است املای انگلیسی یک نام با شکل تلفظ‌شده آن تفاوت داشته باشد.

چگونه کشور خود را به انگلیسی معرفی کنیم؟

بعد از گفتن نام، معمولاً درباره کشور یا محل زندگی صحبت می‌کنیم. رایج‌ترین ساختار برای گفتن کشور این است:

I am from + country.

برای مثال:

I am from Iran.
من اهل ایران هستم.

I am from Turkey.
من اهل ترکیه هستم.

I am from Italy.
من اهل ایتالیا هستم.

در مکالمه، شکل کوتاه‌شده I’m from بیشتر استفاده می‌شود:

I’m from Iran.
من اهل ایران هستم.

دقت کنید که بعد از from باید نام کشور، شهر یا محل موردنظر را قرار دهید.

I’m from Tehran.
من اهل تهران هستم.

I’m from Shiraz.
من اهل شیراز هستم.

I’m from Iran.
من اهل ایران هستم.

پرسیدن کشور طرف مقابل

برای پرسیدن اینکه یک نفر اهل کجاست، می‌توان گفت:

Where are you from?
اهل کجا هستید؟

پاسخ:

I’m from Iran.
من اهل ایران هستم.

یا:

I’m from Tehran, Iran.

من اهل تهران در ایران هستم.

در زبان انگلیسی، وقتی شهر و کشور را با هم بیان می‌کنیم، معمولاً ابتدا نام شهر و سپس نام کشور را می‌گوییم:

I’m from Tabriz, Iran.

I’m from Paris, France.

I’m from Tokyo, Japan.

پرسش Where are you from? یکی از رایج‌ترین پرسش‌ها در مکالمه‌های مقدماتی انگلیسی است. بهتر است پاسخ آن را از قبل تمرین کنید تا بتوانید بدون مکث کشور یا شهر خود را معرفی کنید.

تفاوت I am from و I live in

دو عبارت I am from و I live in معنی یکسانی ندارند.

I am from درباره محل تولد، زادگاه یا کشوری است که فرد به آن تعلق دارد:

I am from Iran.
من اهل ایران هستم.

I live in درباره محل زندگی فعلی فرد است:

I live in Germany.
من در آلمان زندگی می‌کنم.

ممکن است فردی اهل یک کشور باشد، اما اکنون در کشور دیگری زندگی کند:

I am from Iran, but I live in Canada.
من اهل ایران هستم، اما در کانادا زندگی می‌کنم.

یا:

I’m from Spain. I live in France.
من اهل اسپانیا هستم. در فرانسه زندگی می‌کنم.

جمله

مفهوم

I am from Iran.

من اهل ایران هستم.

I live in Iran.

من در ایران زندگی می‌کنم.

I am from Iran, but I live in Turkey.

من اهل ایران هستم، اما در ترکیه زندگی می‌کنم.

برای یک معرفی بسیار ساده می‌توانید فقط از I’m from Iran استفاده کنید. اگر محل زندگی فعلی شما با کشور یا شهر اصلی‌تان متفاوت است، بهتر است هر دو جمله را بگویید.

چگونه ملیت خود را به انگلیسی بگوییم؟

کشور و ملیت به هم مرتبط هستند، اما از نظر ساختار جمله تفاوت دارند. برای گفتن کشور از from استفاده می‌کنیم:

I am from Iran.

برای گفتن ملیت، از صفت ملیت استفاده می‌کنیم:

I am Iranian.

من ایرانی هستم.

در جمله دوم نباید از from استفاده شود. بنابراین جمله زیر نادرست است:

I am from Iranian.

شکل درست آن یکی از این دو مورد است:

I am from Iran.

من اهل ایران هستم.

I am Iranian.

من ایرانی هستم.

چند کشور و ملیت رایج

کشور

ملیت

مثال

Iran

Iranian

I am Iranian.

Turkey

Turkish

I am Turkish.

Iraq

Iraqi

I am Iraqi.

Italy

Italian

I am Italian.

France

French

I am French.

Germany

German

I am German.

Spain

Spanish

I am Spanish.

China

Chinese

I am Chinese.

Japan

Japanese

I am Japanese.

India

Indian

I am Indian.

Brazil

Brazilian

I am Brazilian.

Canada

Canadian

I am Canadian.

Australia

Australian

I am Australian.

the United States

American

I am American.

the United Kingdom

British

I am British.

نام کشورها و ملیت‌ها در انگلیسی با حرف بزرگ آغاز می‌شوند. برای مثال، نوشتن iran یا iranian با حرف کوچک درست نیست. شکل صحیح این کلمات Iran و Iranian است.

پرسیدن ملیت

برای پرسیدن ملیت فرد می‌توان گفت:

What nationality are you?

ملیت شما چیست؟

پاسخ:

I am Iranian.

من ایرانی هستم.

در مکالمه‌های ساده، پرسش Where are you from? رایج‌تر و طبیعی‌تر است. پرسش مربوط به ملیت بیشتر در فرم‌ها، مصاحبه‌ها یا موقعیت‌هایی استفاده می‌شود که دانستن ملیت دقیق فرد اهمیت دارد.

چگونه زبان خود را به انگلیسی معرفی کنیم؟

برای گفتن زبانی که صحبت می‌کنید، از فعل speak استفاده می‌شود:

I speak Persian.

من فارسی صحبت می‌کنم.

I speak English.

من انگلیسی صحبت می‌کنم.

I speak Arabic.

من عربی صحبت می‌کنم.

ساختار اصلی جمله چنین است:

I speak + language.

برای مثال:

I speak Turkish.

من ترکی صحبت می‌کنم.

I speak French.

من فرانسوی صحبت می‌کنم.

I speak Spanish.

من اسپانیایی صحبت می‌کنم.

نام زبان‌ها نیز مانند نام کشورها و ملیت‌ها با حرف بزرگ شروع می‌شوند:

Persian

English

Arabic

French

German

Italian

گفتن زبان مادری

برای معرفی زبان مادری می‌توان گفت:

My first language is Persian.

زبان اول من فارسی است.

یا:

My native language is Persian.
زبان مادری من فارسی است.

برای زبان‌آموزان سطح مقدماتی، جمله My first language is Persian ساده‌تر است. همچنین می‌توانید بگویید:

I speak Persian as my first language.
من فارسی را به‌عنوان زبان اول خود صحبت می‌کنم.

در یک معرفی کوتاه، معمولاً جمله ساده زیر کافی است:

I speak Persian.

گفتن چند زبان

اگر بیشتر از یک زبان صحبت می‌کنید، می‌توانید نام زبان‌ها را با and به هم متصل کنید:

I speak Persian and English.

من فارسی و انگلیسی صحبت می‌کنم.

I speak Arabic and French.

من عربی و فرانسوی صحبت می‌کنم.

اگر سه زبان یا بیشتر را نام می‌برید، میان موارد اول از ویرگول و پیش از مورد آخر از and استفاده کنید:

I speak Persian, English, and Turkish.

من فارسی، انگلیسی و ترکی صحبت می‌کنم.

برای سطح مقدماتی، لازم نیست جمله را پیچیده کنید. نام بردن ساده زبان‌ها کاملاً طبیعی و قابل‌فهم است.

بیان سطح زبان

گاهی می‌خواهید توضیح دهید که یک زبان را خوب، کمی یا بسیار کم می‌دانید. در این حالت می‌توانید از عبارت‌های ساده زیر استفاده کنید:

I speak English well.

من انگلیسی را خوب صحبت می‌کنم.

I speak a little English.

من کمی انگلیسی صحبت می‌کنم.

I speak a little French.

من کمی فرانسوی صحبت می‌کنم.

I don’t speak German.

من آلمانی صحبت نمی‌کنم.

عبارت a little به معنی «کمی» است. این عبارت برای زبان‌آموزانی که تازه یادگیری یک زبان را شروع کرده‌اند بسیار کاربردی است:

I speak a little English.

من کمی انگلیسی صحبت می‌کنم.

همچنین می‌توانید بگویید:

My English is basic.

انگلیسی من در سطح مقدماتی است.

I am a beginner in English.

من در زبان انگلیسی مبتدی هستم.

I am learning English.

من در حال یادگیری زبان انگلیسی هستم.

آخرین جمله برای معرفی زبان‌آموزان بسیار طبیعی است:

I speak Persian, and I am learning English.

من فارسی صحبت می‌کنم و در حال یادگیری انگلیسی هستم.

پرسیدن درباره زبان

برای پرسیدن اینکه فردی چه زبانی صحبت می‌کند، می‌توان گفت:

What language do you speak?
چه زبانی صحبت می‌کنید؟

پاسخ:

I speak Persian.

من فارسی صحبت می‌کنم.

اگر احتمال می‌دهید فرد چند زبان بداند، می‌توانید بپرسید:

What languages do you speak?

چه زبان‌هایی صحبت می‌کنید؟

پاسخ:

I speak Persian and English.

من فارسی و انگلیسی صحبت می‌کنم.

تفاوت این دو پرسش در مفرد و جمع بودن کلمه language است:

What language do you speak?

چه زبانی صحبت می‌کنید؟

What languages do you speak?

چه زبان‌هایی صحبت می‌کنید؟

ساختار کامل معرفی خود به انگلیسی

اکنون می‌توانیم نام، کشور و زبان را در یک معرفی کوتاه کنار هم قرار دهیم. یک الگوی ساده به این شکل است:

Hello.

My name is + name.

I am from + country.

I speak + language.

I am learning English.

مثال:

Hello. My name is Leila.
I am from Iran.
I speak Persian.
I am learning English.

ترجمه:

سلام. نام من لیلا است.
من اهل ایران هستم.
من فارسی صحبت می‌کنم.
من در حال یادگیری انگلیسی هستم.

شکل طبیعی‌تر و کوتاه‌شده همین معرفی:

Hi, I’m Leila.
I’m from Iran.
I speak Persian, and I’m learning English.

برای یک مکالمه روزمره، استفاده از شکل کوتاه I’m بسیار رایج است. با این حال، هنگام یادگیری دستور زبان بهتر است بدانید که I’m همان شکل کوتاه‌شده I am است.

نمونه معرفی بسیار کوتاه

Hi. I’m Omid. I’m from Iran. I speak Persian.

سلام. من امید هستم. اهل ایران هستم و فارسی صحبت می‌کنم.

نمونه معرفی کوتاه و کامل

Hello. My name is Zahra. I’m from Iran. I live in Tehran. I speak Persian and a little English.

سلام. نام من زهرا است. من اهل ایران هستم. در تهران زندگی می‌کنم. فارسی و کمی انگلیسی صحبت می‌کنم.

نمونه معرفی با ملیت

Hi. I’m Daniel. I’m from Germany. I’m German. I speak German and English.

سلام. من دنیل هستم. اهل آلمان هستم. آلمانی هستم و آلمانی و انگلیسی صحبت می‌کنم.

نمونه معرفی فردی که خارج از کشور خود زندگی می‌کند

Hello. My name is Mina. I’m from Iran, but I live in Canada. I speak Persian and English.

سلام. نام من مینا است. من اهل ایران هستم، اما در کانادا زندگی می‌کنم. فارسی و انگلیسی صحبت می‌کنم.

مکالمه ساده برای معرفی خود

یادگیری جمله‌ها به‌تنهایی مفید است، اما برای استفاده واقعی باید آن‌ها را در قالب مکالمه نیز تمرین کنید.

مکالمه اول: پرسیدن نام و کشور

A: Hello! What’s your name?
B: Hi! My name is Arash. What’s your name?
A: I’m Emma. Nice to meet you.
B: Nice to meet you, too.
A: Where are you from?
B: I’m from Iran. How about you?
A: I’m from Canada.

ترجمه:

الف: سلام! نام شما چیست؟
ب: سلام! نام من آرش است. نام شما چیست؟
الف: من اما هستم. از آشنایی با شما خوشحالم.
ب: من هم از آشنایی با شما خوشحالم.
الف: اهل کجا هستید؟
ب: من اهل ایران هستم. شما چطور؟
الف: من اهل کانادا هستم.

عبارت Nice to meet you به معنی «از آشنایی با شما خوشحالم» است. برای پاسخ می‌توان گفت:

Nice to meet you, too.
من هم از آشنایی با شما خوشحالم.

مکالمه دوم: پرسیدن زبان

A: What languages do you speak?B: I speak Persian and a little English.A: Are you learning English?B: Yes, I am.A: Great!

ترجمه:

الف: چه زبان‌هایی صحبت می‌کنید؟
ب: فارسی و کمی انگلیسی صحبت می‌کنم.
الف: آیا در حال یادگیری انگلیسی هستید؟
ب: بله.
الف: عالی است!

مکالمه سوم: معرفی کامل

A: Hi. I’m Jack.B: Hello. My name is Parisa.

A: Nice to meet you, Parisa.

B: Nice to meet you, too.

A: Where are you from?

B: I’m from Iran, but I live in France.

A: What languages do you speak?

B: I speak Persian, French, and a little English.

ترجمه:

الف: سلام. من جک هستم.
ب: سلام. نام من پریسا است.
الف: از آشنایی با شما خوشحالم، پریسا.
ب: من هم از آشنایی با شما خوشحالم.
الف: اهل کجا هستید؟
ب: من اهل ایران هستم، اما در فرانسه زندگی می‌کنم.
الف: چه زبان‌هایی صحبت می‌کنید؟
ب: فارسی، فرانسوی و کمی انگلیسی صحبت می‌کنم.

کلمات ضروری برای معرفی خود

برای معرفی خود به انگلیسی، دانستن چند واژه و عبارت پایه ضروری است.

واژه یا عبارت

معنی

name

نام

first name

نام کوچک

last name

نام خانوادگی

country

کشور

city

شهر

nationality

ملیت

language

زبان

speak

صحبت کردن

live

زندگی کردن

learn

یاد گرفتن

from

از، اهل

native language

زبان مادری

beginner

مبتدی

a little

کمی

well

خوب

hello

سلام

nice to meet you

از آشنایی با شما خوشحالم

how about you?

شما چطور؟

برای یادگیری بهتر، این کلمات را به‌صورت جداگانه حفظ نکنید. هر واژه را در یک جمله کوتاه تمرین کنید:

My name is Ali.

I live in Tehran.

I speak Persian.

I am a beginner.

I am learning English.

تفاوت country، nationality و language

یکی از اشتباه‌های رایج زبان‌آموزان مبتدی، جابه‌جا کردن نام کشور، ملیت و زبان است. برای جلوگیری از این اشتباه باید تفاوت این سه مفهوم را به‌خوبی بشناسید.

مفهوم

مثال درباره ایران

جمله نمونه

کشور

Iran

I am from Iran.

ملیت

Iranian

I am Iranian.

زبان

Persian

I speak Persian.

به نمونه‌های بیشتر توجه کنید:

کشور

ملیت

زبان

Iran

Iranian

Persian

Turkey

Turkish

Turkish

France

French

French

Germany

German

German

Italy

Italian

Italian

Spain

Spanish

Spanish

Japan

Japanese

Japanese

China

Chinese

Chinese

در برخی موارد، واژه ملیت و زبان یکسان است. برای مثال:

I am French.
من فرانسوی هستم.

I speak French.
من فرانسوی صحبت می‌کنم.

در جمله اول، French ملیت است و در جمله دوم، نام زبان. نقش کلمه از ساختار جمله مشخص می‌شود.

اشتباهات رایج در معرفی خود به انگلیسی

شناخت اشتباه‌های متداول باعث می‌شود جمله‌های صحیح را سریع‌تر یاد بگیرید.

استفاده نادرست از from

نادرست:

I am from Iranian.

درست:

I am from Iran.

یا:

I am Iranian.

بعد از from باید نام کشور یا شهر بیاید، نه ملیت.

حذف فعل am

نادرست:

I from Iran.

درست:

I am from Iran.

در زبان انگلیسی جمله به فعل نیاز دارد. در این ساختار، am فعل جمله است و نباید حذف شود.

استفاده از am قبل از فعل speak

نادرست:

I am speak Persian.

درست:

I speak Persian.

فعل speak به‌تنهایی بعد از I قرار می‌گیرد. در جمله ساده زمان حال، نیازی به am نیست.

استفاده از زبان به‌جای کشور

نادرست:

I am from Persian.

درست:

I am from Iran.

کلمه Persian نام زبان است، اما Iran نام کشور است.

استفاده از country به‌جای nationality

نادرست:

My nationality is Iran.

درست:

My nationality is Iranian.

کلمه Iran کشور است و Iranian ملیت.

نوشتن نام کشورها با حرف کوچک

نادرست:

I am from iran.

درست:

I am from Iran.

نام کشورها، شهرها، ملیت‌ها و زبان‌ها در انگلیسی با حرف بزرگ آغاز می‌شوند.

اشتباه در I و i

نادرست:

i am from Iran.

درست:

I am from Iran.

ضمیر I همیشه با حرف بزرگ نوشته می‌شود، حتی اگر در وسط جمله قرار بگیرد.

استفاده نادرست از live

نادرست:

I live Iran.

درست:

I live in Iran.

بعد از فعل live برای گفتن محل زندگی معمولاً به حرف اضافه in نیاز داریم:

I live in Tehran.

I live in Turkey.

I live in a small city.

چگونه معرفی خود را طبیعی‌تر کنیم؟

پس از یادگیری جمله‌های پایه، می‌توانید معرفی خود را با چند عبارت ساده طبیعی‌تر کنید. لازم نیست همه اطلاعات را در یک جمله طولانی قرار دهید. جمله‌های کوتاه، واضح و درست برای سطح مقدماتی مناسب‌تر هستند.

به‌جای گفتن جمله‌ای بسیار طولانی، اطلاعات را جدا کنید:

Hi, I’m Nima.

I’m from Iran.

I live in Mashhad.

I speak Persian.

I’m learning English.

این معرفی ساده، منظم و کاملاً قابل‌فهم است.

استفاده از Hi و Hello

هر دو واژه برای سلام کردن استفاده می‌شوند:

Hello.
سلام.

Hi.
سلام.

Hi کمی دوستانه‌تر و غیررسمی‌تر است. Hello در موقعیت‌های رسمی و غیررسمی قابل‌استفاده است.

استفاده از And

برای اتصال دو اطلاعات مرتبط می‌توان از and استفاده کرد:

I speak Persian, and I am learning English.

My name is Sara, and I am from Iran.

با این حال، در سطح مبتدی بهتر است از جمله‌های بسیار طولانی پرهیز کنید.

استفاده از But

کلمه but به معنی «اما» است و برای بیان تفاوت یا تضاد استفاده می‌شود:

I am from Iran, but I live in Germany.

I speak Persian, but I don’t speak Arabic.

این ساختار زمانی مفید است که محل زندگی فعلی با کشور اصلی متفاوت باشد یا بخواهید درباره زبانی که نمی‌دانید توضیح دهید.

پرسیدن سؤال متقابل

پس از پاسخ دادن، می‌توانید با عبارت How about you? همان سؤال را از طرف مقابل بپرسید:

A: Where are you from?

B: I’m from Iran. How about you?

عبارت How about you? یعنی «شما چطور؟» و باعث می‌شود مکالمه طبیعی‌تر ادامه پیدا کند.

تلفظ جمله‌های اصلی معرفی

در مکالمه، تلفظ روان از سرعت صحبت کردن مهم‌تر است. هر جمله را ابتدا آهسته و سپس با سرعت طبیعی تمرین کنید.

My name is Sara.

مای نِیم ایز سارا.

I’m from Iran.

آیم فرام ایران.

I speak Persian.

آی اسپیک پِرژِن.

I’m learning English.

آیم لِرنینگ اینگلیش.

Nice to meet you.

نایس تو میت یو.

Where are you from?

وِر آر یو فرام؟

What languages do you speak?

وات لَنگویجِز دو یو اسپیک؟

نوشتن تلفظ فارسی فقط در شروع یادگیری کمک‌کننده است. بهتر است به‌تدریج شکل انگلیسی جمله را مستقیماً بخوانید و تلفظ آن را از طریق شنیدن و تکرار یاد بگیرید.

در جمله I’m from Iran، معمولاً واژه from با فشار کمتری تلفظ می‌شود. در جمله My name is Sara، تأکید بیشتر روی name و Sara قرار دارد. تقلید آهنگ جمله به اندازه تلفظ تک‌تک کلمات اهمیت دارد.

تمرین ساخت معرفی شخصی

برای ساخت معرفی خود، اطلاعات زیر را مشخص کنید:

نام
کشور
شهر محل زندگی
ملیت
زبان مادری
زبان در حال یادگیری

سپس الگوی زیر را کامل کنید:

Hello. My name is ________.
I am from ________.
I live in ________.
I am ________.
I speak ________.
I am learning ________.

نمونه تکمیل‌شده:

Hello. My name is Hamed.I am from Iran.I live in Isfahan.I am Iranian.I speak Persian.I am learning English.

لازم نیست در هر معرفی همه این جمله‌ها را بگویید. در یک مکالمه کوتاه، سه جمله اول ممکن است کافی باشد:

Hi, I’m Hamed. I’m from Iran. I speak Persian.

در یک کلاس زبان یا جلسه آشنایی می‌توانید اطلاعات بیشتری اضافه کنید:

Hello. My name is Hamed. I’m from Iran, and I live in Isfahan. I speak Persian, and I’m learning English. Nice to meet you.

تمرین پرسش و پاسخ

برای تثبیت جمله‌ها، پرسش‌های زیر را با اطلاعات شخصی خود پاسخ دهید.

What’s your name?

پاسخ نمونه:

My name is Saba.

یا:

I’m Saba.

Where are you from?

پاسخ نمونه:

I’m from Iran.

Where do you live?

پاسخ نمونه:

I live in Tehran.

What nationality are you?

پاسخ نمونه:

I’m Iranian.

What language do you speak?

پاسخ نمونه:

I speak Persian.

Do you speak English?

پاسخ نمونه مثبت:

Yes, I do.

پاسخ همراه با توضیح:

Yes, I speak a little English.

پاسخ منفی:

No, I don’t.

Are you learning English?

پاسخ:

Yes, I am.

یا:

Yes, I’m learning English.

تمرین تشخیص جمله درست

در هر مورد، جمله درست را انتخاب کنید.

۱.

I am from Iran.

I am from Iranian.

جمله درست: I am from Iran.

۲.

I speak Persian.

I am speak Persian.

جمله درست: I speak Persian.

۳.

I live in Tehran.

I live Tehran.

جمله درست: I live in Tehran.

۴.

I am Iranian.

I am Iran.

جمله درست: I am Iranian.

۵.

My name is Amir.

My name Amir.

جمله درست: My name is Amir.

۶.

I am learning English.

I learning English.

جمله درست: I am learning English.

تمرین ترجمه از فارسی به انگلیسی

جمله‌های زیر را به انگلیسی ترجمه کنید.

نام من سارا است.

My name is Sara.

من اهل ایران هستم.

I am from Iran.

من در شیراز زندگی می‌کنم.

I live in Shiraz.

من ایرانی هستم.

I am Iranian.

من فارسی صحبت می‌کنم.

I speak Persian.

من کمی انگلیسی صحبت می‌کنم.

I speak a little English.

من در حال یادگیری زبان انگلیسی هستم.

I am learning English.

من اهل ایران هستم، اما در ترکیه زندگی می‌کنم.

I am from Iran, but I live in Turkey.

من فارسی و انگلیسی صحبت می‌کنم.

I speak Persian and English.

از آشنایی با شما خوشحالم.

Nice to meet you.

نمونه‌های بیشتر برای معرفی خود

معرفی در کلاس زبان

Hello, everyone. My name is Mahsa. I’m from Iran, and I live in Karaj. I speak Persian. I’m a beginner, and I’m learning English. Nice to meet you.

سلام به همه. نام من مهسا است. من اهل ایران هستم و در کرج زندگی می‌کنم. فارسی صحبت می‌کنم. مبتدی هستم و در حال یادگیری انگلیسی هستم. از آشنایی با شما خوشحالم.

معرفی در یک جلسه آنلاین

Hi, I’m Farid. I’m from Afghanistan, but I live in Germany. I speak Dari, German, and a little English.

سلام. من فرید هستم. اهل افغانستان هستم، اما در آلمان زندگی می‌کنم. دری، آلمانی و کمی انگلیسی صحبت می‌کنم.

معرفی در سفر

Hello. My name is Nazanin. I’m from Iran. I speak Persian and a little English.

سلام. نام من نازنین است. من اهل ایران هستم. فارسی و کمی انگلیسی صحبت می‌کنم.

معرفی بسیار ساده برای کودکان یا مبتدیان

Hi. I’m Ben. I’m from England. I speak English.

سلام. من بن هستم. اهل انگلستان هستم و انگلیسی صحبت می‌کنم.

معرفی با نام، ملیت و زبان

Hello. My name is Kenji. I’m from Japan. I’m Japanese, and I speak Japanese and English.

سلام. نام من کنجی است. من اهل ژاپن هستم. ژاپنی هستم و ژاپنی و انگلیسی صحبت می‌کنم.

یک الگوی آماده برای معرفی خود

برای داشتن یک معرفی کامل و قابل‌استفاده، می‌توانید الگوی زیر را با اطلاعات خود تکمیل کنید:

Hello.

My name is ________.

I’m from ________.

I live in ________.

I’m ________.

I speak ________.

I also speak a little ________.

I’m learning ________.

Nice to meet you.

برای مثال:

Hello. My name is Shirin.
I’m from Iran.
I live in Tehran.
I’m Iranian.
I speak Persian.
I also speak a little French.
I’m learning English.
Nice to meet you.

در موقعیت‌های کوتاه‌تر، همین معرفی را می‌توان خلاصه کرد:

Hi, I’m Shirin. I’m from Iran. I speak Persian, and I’m learning English. Nice to meet you.

مهم‌ترین نکته این است که جمله‌ها را متناسب با سطح خود انتخاب کنید. یک معرفی کوتاه و صحیح بسیار بهتر از معرفی طولانی همراه با اشتباه‌های متعدد است. ابتدا چهار جمله اصلی را تمرین کنید:

My name is ...

I’m from ...

I speak ...

I’m learning English.

پس از تسلط بر این جمله‌ها، می‌توانید محل زندگی، ملیت، زبان دوم و عبارت‌های دوستانه‌ای مانند Nice to meet you و How about you? را نیز به معرفی خود اضافه کنید.

جمع‌بندی

برای معرفی خود به انگلیسی در سطح Pre-A1، به جمله‌های پیچیده نیاز ندارید. با چند ساختار ساده می‌توانید نام، کشور، ملیت، محل زندگی و زبان خود را به‌روشنی بیان کنید.

برای گفتن نام از جمله My name is ... یا I’m ... استفاده می‌کنیم. برای معرفی کشور می‌گوییم I’m from ... و برای گفتن محل زندگی از ساختار I live in ... کمک می‌گیریم. ملیت با جمله I’m Iranian و زبان با جمله I speak Persian بیان می‌شود.

یک معرفی ساده و کامل می‌تواند چنین باشد:

Hello. My name is Sara. I’m from Iran. I live in Tehran. I speak Persian, and I’m learning English. Nice to meet you.

بهترین روش یادگیری این جمله‌ها، تکرار آن‌ها با اطلاعات واقعی خودتان است. نام، شهر، کشور و زبان خود را جایگزین کلمات نمونه کنید و معرفی را چند بار با صدای بلند بگویید. با تمرین منظم، این جمله‌ها به بخشی طبیعی از مکالمه شما تبدیل می‌شوند و می‌توانید در کلاس، سفر، جلسه آنلاین یا آشنایی‌های روزمره با اعتماد بیشتری خود را به انگلیسی معرفی کنید.

منتشر شده توسط هم‌زبان در پلتفرم رسانیکا