آینده با will؛ پیش‌بینی، تصمیم لحظه‌ای و قول دادن

رسانیکامنبع: https://rasanika.com

در زبان انگلیسی، صحبت کردن درباره آینده همیشه به یک ساختار محدود نمی‌شود. انگلیسی‌زبان‌ها با توجه به نوع تصمیم، میزان اطمینان، برنامه قبلی و منظور گوینده، از ساختارهای مختلفی استفاده می‌کنند. یکی از مهم‌ترین و پرکاربردترین این ساختارها، آینده با will است.

ساختار will در مکالمات روزمره، محیط کار، پیام‌ها، ایمیل‌ها، فیلم‌ها و متن‌های عمومی بسیار دیده می‌شود. با این حال، یادگیری آن فقط به حفظ کردن فرمول «فاعل + will + فعل» محدود نیست. برای استفاده درست از این ساختار باید بدانیم چه زمانی یک جمله واقعاً به will نیاز دارد و چه زمانی بهتر است از ساختار دیگری مانند be going to یا زمان حال استمراری استفاده کنیم.

سه کاربرد اصلی آینده با will عبارت‌اند از:

• پیش‌بینی درباره آینده

• تصمیم‌گیری در همان لحظه صحبت

• قول دادن، پیشنهاد کمک یا اعلام آمادگی

در این مقاله، ساختار آینده با will را به‌صورت کامل بررسی می‌کنیم، تفاوت‌های مهم آن را توضیح می‌دهیم و با مثال‌های متنوع یاد می‌گیریم چگونه در مکالمه انگلیسی از آن طبیعی و درست استفاده کنیم.

ساختار آینده با will چگونه ساخته می‌شود؟

ساختار پایه آینده با will بسیار ساده است. بعد از will همیشه شکل ساده فعل قرار می‌گیرد.

فاعل + will + شکل ساده فعل

به مثال‌های زیر توجه کنید:

• I will call you tonight.
  امشب با تو تماس خواهم گرفت.

• She will arrive tomorrow.
  او فردا خواهد رسید.

• They will help us.
  آن‌ها به ما کمک خواهند کرد.

در این ساختار، فعل بعد از will تغییر نمی‌کند. فرقی ندارد فاعل جمله I، he، she یا they باشد.

مثلاً:

• I will work.

• He will work.

• She will work.

• We will work.

• They will work.

بنابراین برخلاف زمان حال ساده، برای فاعل سوم‌شخص مفرد هیچ s یا es به فعل اضافه نمی‌شود.

نادرست:

• She will works tomorrow.

درست:

• She will work tomorrow.

همچنین بعد از will نباید از to استفاده کنیم.

نادرست:

• I will to call you.

درست:

• I will call you.

شکل کوتاه will در مکالمه

در مکالمه انگلیسی، will معمولاً به شکل کوتاه‌شده استفاده می‌شود. شکل کوتاه آن ’ll است.

مثال:

• I’ll see you tomorrow.
  فردا می‌بینمت.

• She’ll call you later.
  او بعداً با تو تماس می‌گیرد.

• We’ll finish the project soon.
  ما به‌زودی پروژه را تمام می‌کنیم.

• They’ll be here at eight.
  آن‌ها ساعت هشت اینجا خواهند بود.

در نوشتار رسمی می‌توان از شکل کامل will استفاده کرد، اما در گفت‌وگو، پیام‌های دوستانه و مکالمه طبیعی، شکل کوتاه‌شده بسیار رایج‌تر است.

ساختار منفی آینده با will

برای منفی کردن جمله، کافی است بعد از will کلمه not را قرار دهیم.

فاعل + will not + شکل ساده فعل

مثال:

• I will not forget.
  فراموش نخواهم کرد.

• She will not come today.
  او امروز نخواهد آمد.

• We will not accept this offer.
  ما این پیشنهاد را نخواهیم پذیرفت.

شکل کوتاه will not، کلمه won’t است.

• I won’t forget.

• She won’t come today.

• We won’t accept this offer.

نکته مهم این است که won’t فقط شکل کوتاه will not است و نباید آن را با want اشتباه گرفت.

• I won’t go.
  من نخواهم رفت.

• I want to go.
  من می‌خواهم بروم.

این دو عبارت از نظر تلفظ و معنا متفاوت‌اند.

ساختار پرسشی با will

برای ساختن سؤال، will را قبل از فاعل قرار می‌دهیم.

Will + فاعل + شکل ساده فعل؟

مثال:

• Will you come tomorrow?
  آیا فردا می‌آیی؟

• Will she join us?
  آیا او به ما ملحق خواهد شد؟

• Will they finish the work today?
  آیا آن‌ها امروز کار را تمام خواهند کرد؟

برای پاسخ کوتاه می‌توان از ساختارهای زیر استفاده کرد:

• Yes, I will.

• No, I won’t.

• Yes, she will.

• No, she won’t.

• Yes, they will.

• No, they won’t.

مثال:

• Will you call me tonight?

• Yes, I will.

یا:

• Will he be at the meeting?

• No, he won’t.

کاربرد اول will: پیش‌بینی درباره آینده

یکی از اصلی‌ترین کاربردهای will، بیان پیش‌بینی درباره آینده است. پیش‌بینی یعنی نظر، تصور یا حدس ما درباره اتفاقی که هنوز رخ نداده است.

مثلاً ممکن است بر اساس تجربه، احساس شخصی یا تحلیل خود بگوییم:

• I think it will rain tomorrow.
  فکر می‌کنم فردا باران خواهد بارید.

• She will probably pass the exam.
  احتمالاً او در امتحان قبول خواهد شد.

• People will use more electric cars in the future.
  مردم در آینده بیشتر از خودروهای برقی استفاده خواهند کرد.

در این نوع جمله‌ها، گوینده درباره آینده نظر می‌دهد، اما معمولاً مدرک آشکار و فوری در مقابل او وجود ندارد.

استفاده از I think با will

عبارت I think یکی از رایج‌ترین عبارت‌هایی است که همراه با will استفاده می‌شود.

• I think you will like this book.
  فکر می‌کنم این کتاب را دوست خواهی داشت.

• I think our team will win.
  فکر می‌کنم تیم ما برنده خواهد شد.

• I think he will become a good manager.
  فکر می‌کنم او مدیر خوبی خواهد شد.

در زبان طبیعی، شکل کوتاه بیشتر به کار می‌رود:

• I think you’ll like this book.

• I think our team will win.

• I think he’ll become a good manager.

عبارت‌های رایج برای پیش‌بینی

عبارت‌های زیر معمولاً همراه با آینده با will دیده می‌شوند:

مثال:

• I’m sure she will understand.
  مطمئنم او درک خواهد کرد.

• He will probably arrive late.
  احتمالاً او دیر می‌رسد.

• Maybe they will change their decision.
  شاید آن‌ها تصمیمشان را تغییر دهند.

• We will definitely need more time.
  قطعاً به زمان بیشتری نیاز خواهیم داشت.

جایگاه probably و definitely

در جمله‌های مثبت، قیدهایی مانند probably و definitely معمولاً بعد از will قرار می‌گیرند.

• She will probably come.

• They will definitely agree.

• It will probably be expensive.

اما در جمله‌های منفی، probably معمولاً قبل از won’t می‌آید.

• She probably won’t come.
  احتمالاً او نمی‌آید.

• They probably won’t agree.
  احتمالاً آن‌ها موافقت نمی‌کنند.

• It probably won’t take long.
  احتمالاً زیاد طول نمی‌کشد.

تفاوت پیش‌بینی با will و be going to

هم will و هم be going to می‌توانند برای پیش‌بینی استفاده شوند، اما تفاوت مهمی میان آن‌ها وجود دارد.

از will معمولاً برای پیش‌بینی بر اساس نظر، فکر یا باور شخصی استفاده می‌کنیم. از be going to بیشتر زمانی استفاده می‌کنیم که شواهد مشخصی در زمان حال وجود دارد.

مثال با will:

• I think it will rain tomorrow.
  فکر می‌کنم فردا باران می‌بارد.

در این جمله، گوینده فقط نظر خود را بیان می‌کند.

مثال با be going to:

• Look at those dark clouds. It’s going to rain.
  به آن ابرهای تیره نگاه کن. قرار است باران ببارد.

در جمله دوم، ابرهای تیره نشانه‌ای واضح برای بارش باران هستند.

مثال دیگر:

• I think Ali will get the job.
  فکر می‌کنم علی آن شغل را به دست می‌آورد.

• Ali has a lot of experience. He’s going to get the job.
  علی تجربه زیادی دارد. به نظر می‌رسد آن شغل را به دست می‌آورد.

در جمله اول، گوینده نظر خود را بیان می‌کند. در جمله دوم، تجربه زیاد علی به‌عنوان نشانه و دلیل مطرح شده است.

کاربرد دوم will: تصمیم لحظه‌ای

یکی از مهم‌ترین کاربردهای will، بیان تصمیمی است که در همان لحظه صحبت گرفته می‌شود. یعنی قبل از مکالمه برنامه‌ای وجود نداشته و گوینده ناگهان تصمیم می‌گیرد کاری انجام دهد.

به این گفت‌وگو توجه کنید:

• The phone is ringing.
  تلفن زنگ می‌خورد.

• I’ll answer it.
  من جواب می‌دهم.

گوینده از قبل برنامه نداشته که تلفن را جواب دهد. او در همان لحظه تصمیم می‌گیرد.

مثال دیگر:

• We don’t have any milk.

• I’ll buy some.

ما شیر نداریم.
من مقداری می‌خرم.

در اینجا تصمیم خرید شیر در همان لحظه گرفته شده است.

مثال‌های رایج تصمیم لحظه‌ای

• I’m tired. I’ll take a short break.
  خسته‌ام. کمی استراحت می‌کنم.

• It’s cold in here. I’ll close the window.
  اینجا سرد است. پنجره را می‌بندم.

• You look busy. I’ll come back later.
  به نظر سرت شلوغ است. بعداً برمی‌گردم.

• I forgot to send the email. I’ll do it now.
  فراموش کردم ایمیل را بفرستم. همین حالا انجامش می‌دهم.

• The door is open. I’ll shut it.
  در باز است. آن را می‌بندم.

در همه این مثال‌ها، تصمیم در لحظه شکل گرفته است.

تفاوت تصمیم لحظه‌ای با برنامه قبلی

برای تصمیم لحظه‌ای از will استفاده می‌کنیم، اما برای برنامه‌ای که از قبل گرفته شده معمولاً be going to مناسب‌تر است.

به تفاوت دو جمله زیر توجه کنید:

• I’ll call Sara tonight.

• I’m going to call Sara tonight.

جمله اول می‌تواند به این معنی باشد که گوینده همین الان تصمیم گرفته با سارا تماس بگیرد.

جمله دوم نشان می‌دهد تماس با سارا از قبل در برنامه او بوده است.

مثال در گفت‌وگو:

• Sara needs your help.

• Really? I’ll call her tonight.

سارا به کمک تو نیاز دارد.
واقعاً؟ امشب با او تماس می‌گیرم.

تصمیم در همان لحظه گرفته شده است.

اما:

• What are your plans for tonight?

• I’m going to call Sara.

برای امشب چه برنامه‌ای داری؟
می‌خواهم با سارا تماس بگیرم.

در این مثال، تماس با سارا بخشی از برنامه قبلی است.

کاربرد سوم will: قول دادن

از will برای قول دادن نیز استفاده می‌شود. وقتی می‌خواهیم به شخصی اطمینان بدهیم که کاری را انجام خواهیم داد، will ساختار بسیار مناسبی است.

• I’ll help you.
  به تو کمک خواهم کرد.

• I’ll call you when I arrive.
  وقتی برسم با تو تماس می‌گیرم.

• I’ll never forget you.
  هرگز تو را فراموش نخواهم کرد.

• I’ll be there on time.
  به‌موقع آنجا خواهم بود.

• I won’t tell anyone.
  به کسی نخواهم گفت.

قول‌ها ممکن است مثبت یا منفی باشند. در قول مثبت، فرد تعهد می‌دهد کاری را انجام دهد. در قول منفی، تعهد می‌دهد کاری را انجام ندهد.

عبارت I promise

برای تأکید بیشتر بر قول، می‌توان از عبارت I promise استفاده کرد.

• I’ll finish the work today. I promise.
  امروز کار را تمام می‌کنم. قول می‌دهم.

• I promise I’ll be careful.
  قول می‌دهم مراقب باشم.

• I promise I won’t be late again.
  قول می‌دهم دوباره دیر نکنم.

• Don’t worry. I’ll return your money next week.
  نگران نباش. هفته آینده پولت را پس می‌دهم.

قول دادن در مکالمه روزمره

در مکالمات واقعی، بسیاری از جمله‌های ساده با will در واقع نوعی قول یا تعهد هستند.

• I’ll text you later.

• I’ll send you the address.

• I’ll check the information.

• I’ll talk to the manager.

• I’ll take care of it.

معنی این جمله‌ها به‌ترتیب چنین است:

• بعداً به تو پیام می‌دهم.

• آدرس را برایت می‌فرستم.

• اطلاعات را بررسی می‌کنم.

• با مدیر صحبت می‌کنم.

• به آن رسیدگی می‌کنم.

این ساختارها در محیط کار، مکالمات دوستانه و موقعیت‌های خدماتی بسیار کاربردی هستند.

استفاده از will برای پیشنهاد کمک

یکی دیگر از کاربردهای مهم will، پیشنهاد داوطلبانه برای انجام کاری است. وقتی می‌بینیم کسی به کمک نیاز دارد، می‌توانیم با I’ll اعلام آمادگی کنیم.

• I’ll carry your bag.
  کیفت را حمل می‌کنم.

• I’ll help you with your homework.
  در انجام تکالیفت به تو کمک می‌کنم.

• I’ll open the door for you.
  در را برایت باز می‌کنم.

• I’ll make some tea.
  کمی چای درست می‌کنم.

• I’ll drive you home.
  تو را به خانه می‌رسانم.

در این جمله‌ها، I’ll فقط درباره آینده صحبت نمی‌کند، بلکه نشان‌دهنده آمادگی، همکاری و پیشنهاد کمک است.

تفاوت I’ll و Shall I

برای پیشنهاد کمک، ساختار Shall I…? نیز رایج است، به‌ویژه در انگلیسی بریتانیایی.

• Shall I open the window?
  پنجره را باز کنم؟

• Shall I carry that for you?
  آن را برایت حمل کنم؟

• Shall I make some coffee?
  کمی قهوه درست کنم؟

تفاوت اصلی این است که I’ll بیشتر اعلام تصمیم یا پیشنهاد مستقیم است، اما Shall I…? از طرف مقابل نظر یا اجازه می‌خواهد.

• I’ll open the window.
  پنجره را باز می‌کنم.

• Shall I open the window?
  پنجره را باز کنم؟

استفاده از will برای درخواست

در جمله‌های پرسشی، will می‌تواند برای درخواست از دیگران استفاده شود.

• Will you help me?
  به من کمک می‌کنی؟

• Will you close the door, please?
  لطفاً در را می‌بندی؟

• Will you call me later?
  بعداً با من تماس می‌گیری؟

• Will you wait here for a moment?
  یک لحظه اینجا منتظر می‌مانی؟

این ساختار در مکالمه رایج است، اما در برخی موقعیت‌ها ممکن است مستقیم به نظر برسد. برای درخواست مؤدبانه‌تر می‌توان از Would you…? یا Could you…? استفاده کرد.

با این حال، اضافه کردن please لحن جمله با will را نرم‌تر می‌کند.

• Will you send me the file, please?

• Will you wait a moment, please?

استفاده از will برای هشدار یا تهدید

گاهی will برای بیان نتیجه قطعی، هشدار یا حتی تهدید استفاده می‌شود.

• Be careful, or you’ll fall.
  مراقب باش، وگرنه می‌افتی.

• If you touch that, you’ll hurt yourself.
  اگر به آن دست بزنی، به خودت آسیب می‌زنی.

• You’ll regret this.
  از این کار پشیمان خواهی شد.

• Stop doing that, or I’ll call the police.
  این کار را متوقف کن، وگرنه با پلیس تماس می‌گیرم.

در این جمله‌ها، will همچنان به آینده اشاره دارد، اما کاربرد آن فقط پیش‌بینی ساده نیست. لحن جمله می‌تواند هشداردهنده، جدی یا تهدیدآمیز باشد.

استفاده از will در شرطی نوع اول

ساختار will در جملات شرطی نوع اول بسیار پرکاربرد است. این نوع جمله برای موقعیت‌های واقعی یا محتمل در آینده استفاده می‌شود.

فرمول کلی:

If + حال ساده، will + فعل ساده

مثال:

• If it rains, we will stay home.
  اگر باران ببارد، در خانه می‌مانیم.

• If you study, you will pass the exam.
  اگر درس بخوانی، در امتحان قبول می‌شوی.

• If she calls, I will tell you.
  اگر او تماس بگیرد، به تو می‌گویم.

• If we leave now, we will arrive on time.
  اگر الان حرکت کنیم، به‌موقع می‌رسیم.

نکته مهم این است که معمولاً در بخش بعد از if از will استفاده نمی‌کنیم.

نادرست:

• If it will rain, we will stay home.

درست:

• If it rains, we will stay home.

در بخش شرط، زمان حال ساده می‌آید؛ با اینکه معنی جمله درباره آینده است.

جابه‌جایی دو بخش جمله شرطی

می‌توان جای دو بخش جمله را تغییر داد.

• If you study, you will pass.

• You will pass if you study.

هر دو جمله درست‌اند. اگر جمله با if شروع شود، معمولاً بین دو بخش ویرگول می‌گذاریم.

استفاده از will بعد از when، after و before

در جمله‌هایی که به آینده اشاره دارند، بعد از کلماتی مانند when، after، before، as soon as و until معمولاً از زمان حال ساده استفاده می‌کنیم، نه will.

مثال درست:

• I’ll call you when I arrive.
  وقتی برسم با تو تماس می‌گیرم.

مثال نادرست:

• I’ll call you when I will arrive.

مثال‌های بیشتر:

• We’ll eat after Dad comes home.
  بعد از اینکه پدر به خانه بیاید غذا می‌خوریم.

• I’ll finish this before I leave.
  قبل از رفتن این را تمام می‌کنم.

• She’ll text you as soon as she gets there.
  به‌محض اینکه به آنجا برسد به تو پیام می‌دهد.

• We won’t start until everyone is ready.
  تا زمانی که همه آماده نباشند شروع نمی‌کنیم.

اگرچه این جمله‌ها درباره آینده هستند، فعل بعد از این کلمات معمولاً در زمان حال ساده قرار می‌گیرد.

تفاوت will و زمان حال استمراری برای آینده

زمان حال استمراری نیز می‌تواند برای آینده استفاده شود، اما معمولاً درباره برنامه مشخص و هماهنگ‌شده صحبت می‌کند.

• I’m meeting my manager tomorrow.
  فردا با مدیرم ملاقات دارم.

این جمله نشان می‌دهد ملاقات از قبل برنامه‌ریزی شده است.

در مقابل:

• I’ll meet my manager tomorrow.

این جمله بسته به موقعیت می‌تواند تصمیم، قول یا پیش‌بینی باشد، اما به‌اندازه جمله حال استمراری بر هماهنگی قبلی تأکید نمی‌کند.

درک این تفاوت‌ها باعث می‌شود انتخاب ساختار آینده طبیعی‌تر و دقیق‌تر باشد.

تفاوت will و be going to در یک نگاه

مثال تصمیم لحظه‌ای:

• I’m thirsty.

• I’ll get you some water.

مثال برنامه قبلی:

• I’m going to visit my aunt this weekend.

مثال پیش‌بینی بر اساس نظر:

• I think the movie will be successful.

مثال پیش‌بینی بر اساس مدرک:

• Look at that car! It’s going to crash.

فعل be بعد از will

فعل be نیز بعد از will به شکل ساده استفاده می‌شود.

• I will be there.

• She will be happy.

• They will be busy.

• It will be difficult.

شکل کوتاه:

• I’ll be there.

• She’ll be happy.

• They’ll be busy.

• It’ll be difficult.

جمله منفی:

• I won’t be late.

• She won’t be available.

• They won’t be at home.

جمله پرسشی:

• Will you be there?

• Will she be ready?

• Will they be busy tomorrow?

نباید بعد از will از am، is یا are استفاده شود.

نادرست:

• She will is happy.

• They will are ready.

درست:

• She will be happy.

• They will be ready.

there will be برای بیان وجود داشتن در آینده

ساختار there will be برای صحبت درباره وجود داشتن چیزی در آینده به کار می‌رود.

• There will be a meeting tomorrow.
  فردا یک جلسه وجود خواهد داشت.

• There will be many changes next year.
  سال آینده تغییرات زیادی وجود خواهد داشت.

• There will be a lot of traffic tonight.
  امشب ترافیک زیادی وجود خواهد داشت.

• There won’t be enough time.
  زمان کافی وجود نخواهد داشت.

• Will there be any food at the party?
  آیا در مهمانی غذایی وجود خواهد داشت؟

این ساختار در خبرها، اعلام برنامه‌ها، پیش‌بینی‌ها و توصیف آینده بسیار کاربردی است.

عبارت‌های زمانی رایج با will

برای مشخص کردن زمان آینده می‌توان از عبارت‌های مختلفی استفاده کرد.

مثال:

• I’ll see you tomorrow.

• She’ll call later.

• We’ll move next year.

• The meeting will start in an hour.

• One day, people will live on other planets.

البته وجود این عبارت‌ها به‌تنهایی تعیین نمی‌کند که حتماً باید از will استفاده کنیم. نوع تصمیم و منظور گوینده مهم‌تر است.

برای مثال:

• I’ll travel next week.
  ممکن است تصمیم لحظه‌ای یا قول باشد.

• I’m going to travel next week.
  سفر از قبل برنامه‌ریزی شده است.

• I’m traveling next week.
  برنامه سفر مشخص و احتمالاً هماهنگ‌شده است.

اشتباهات رایج در استفاده از will

یادگیری اشتباهات رایج می‌تواند از تکرار آن‌ها در مکالمه و نوشتار جلوگیری کند.

اضافه کردن s به فعل

نادرست:

• He will goes to work.

درست:

• He will go to work.

بعد از will همیشه فعل ساده می‌آید.

استفاده از to بعد از will

نادرست:

• We will to meet tomorrow.

درست:

• We will meet tomorrow.

استفاده از گذشته فعل

نادرست:

• She will went home.

درست:

• She will go home.

استفاده اشتباه از فعل be

نادرست:

• I will am busy.

• He will is ready.

درست:

• I will be busy.

• He will be ready.

استفاده از will برای همه برنامه‌های آینده

بعضی زبان‌آموزان برای هر اتفاق آینده از will استفاده می‌کنند.

مثلاً:

• I will meet my doctor at 10 tomorrow.

این جمله ممکن است از نظر دستوری درست باشد، اما اگر وقت پزشک از قبل رزرو شده باشد، جمله زیر طبیعی‌تر است:

• I’m meeting my doctor at 10 tomorrow.

استفاده از will بعد از if

نادرست:

• If you will come, I will be happy.

درست:

• If you come, I will be happy.

دو بار استفاده کردن از will

نادرست:

• I will will call you.

درست:

• I will call you.

کاربردهای مکالمه‌ای مهم با will

برای تقویت مکالمه انگلیسی، بهتر است will را در قالب عبارت‌های آماده یاد بگیریم.

I’ll see

عبارت I’ll see یعنی «بررسی می‌کنم»، «ببینم چه می‌شود» یا «فکر می‌کنم».

• I’ll see what I can do.
  می‌بینم چه کاری می‌توانم انجام دهم.

• I’ll see if she is available.
  بررسی می‌کنم ببینم او در دسترس است یا نه.

I’ll let you know

این عبارت یعنی «به تو اطلاع می‌دهم».

• I’ll let you know tomorrow.

• I’ll let you know when I have more information.

• Don’t worry. I’ll let you know.

I’ll take care of it

این عبارت یعنی «من به آن رسیدگی می‌کنم».

• The customer has a problem.

• I’ll take care of it.

I’ll get back to you

این عبارت در محیط کار و ارتباطات رسمی بسیار رایج است و یعنی «بعداً پاسخ می‌دهم» یا «بعد از بررسی به شما خبر می‌دهم».

• I’ll check the details and get back to you.

• I’ll get back to you by Monday.

I won’t be long

این عبارت یعنی «زیاد طول نمی‌کشد» یا «زود برمی‌گردم».

• Wait here. I won’t be long.

That’ll be fine

یعنی «خوب است» یا «مناسب خواهد بود».

• Can we meet at four?

• Yes, that’ll be fine.

تلفظ will و شکل کوتاه آن

در مکالمه سریع، will اغلب به شکل کوتاه تلفظ می‌شود.

• I’ll

• you’ll

• he’ll

• she’ll

• we’ll

• they’ll

برای مثال، جمله زیر در مکالمه معمولاً با شکل کوتاه گفته می‌شود:

• I will call you later.

شکل طبیعی‌تر:

• I’ll call you later.

همچنین won’t تلفظ مشخصی دارد و نباید مانند want ادا شود.

• won’t: /woʊnt/

• want: /wɑːnt/ یا /wɒnt/

تمرین شنیداری این شکل‌های کوتاه اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در فیلم‌ها و مکالمات روزمره، شکل کامل will کمتر شنیده می‌شود.

مثال‌های مکالمه با آینده will

تصمیم لحظه‌ای

• A: It’s very dark in here.

• B: I’ll turn on the light.

الف: اینجا خیلی تاریک است.
ب: چراغ را روشن می‌کنم.

پیشنهاد کمک

• A: These boxes are heavy.

• B: I’ll help you carry them.

الف: این جعبه‌ها سنگین هستند.
ب: کمکت می‌کنم آن‌ها را حمل کنی.

قول دادن

• A: Please don’t forget the meeting.

• B: I won’t forget. I promise.

الف: لطفاً جلسه را فراموش نکن.
ب: فراموش نمی‌کنم. قول می‌دهم.

پیش‌بینی

• A: Do you think Reza will pass the exam?

• B: Yes, I think he’ll pass easily.

الف: فکر می‌کنی رضا در امتحان قبول شود؟
ب: بله، فکر می‌کنم به‌راحتی قبول می‌شود.

درخواست

• A: Will you send me the report?

• B: Sure. I’ll send it this afternoon.

الف: گزارش را برایم می‌فرستی؟
ب: حتماً. امروز بعدازظهر آن را می‌فرستم.

تمرین تشخیص کاربرد will

در جمله‌های زیر مشخص کنید will برای پیش‌بینی، تصمیم لحظه‌ای، قول یا پیشنهاد کمک استفاده شده است.

1. I think prices will increase next year.

2. Don’t worry. I’ll help you.

3. The phone is ringing. I’ll answer it.

4. I’ll never lie to you again.

5. You look tired. I’ll make you some coffee.

6. I’m sure they’ll win the match.

پاسخ‌ها:

1. پیش‌بینی

2. قول یا پیشنهاد کمک

3. تصمیم لحظه‌ای

4. قول

5. پیشنهاد کمک

6. پیش‌بینی

گاهی یک جمله می‌تواند بیش از یک مفهوم داشته باشد. برای مثال I’ll help you هم می‌تواند پیشنهاد کمک باشد و هم نوعی قول. موقعیت مکالمه مشخص می‌کند کدام معنا پررنگ‌تر است.

تمرین ساخت جمله

جمله‌های زیر را با will کامل کنید.

1. I think she ______ the job.

2. Don’t worry. I ______ you.

3. It’s cold. I ______ the window.

4. They probably ______ on time.

5. ______ you call me later?

6. I promise I ______ anyone.

پاسخ‌های پیشنهادی:

1. I think she will get the job.

2. Don’t worry. I will help you.

3. It’s cold. I will close the window.

4. They probably won’t arrive on time.

5. Will you call me later?

6. I promise I won’t tell anyone.

تبدیل جمله‌های مثبت به منفی و پرسشی

جمله مثبت:

• She will come tomorrow.

جمله منفی:

• She won’t come tomorrow.

جمله پرسشی:

• Will she come tomorrow?

مثال دیگر:

جمله مثبت:

• They will finish the project.

جمله منفی:

• They won’t finish the project.

جمله پرسشی:

• Will they finish the project?

تمرین این سه شکل کمک می‌کند ساختار will در ذهن تثبیت شود.

چگونه بین will و سایر ساختارهای آینده انتخاب کنیم؟

برای انتخاب درست، بهتر است قبل از ساخت جمله از خود بپرسیم منظور اصلی چیست.

اگر تصمیم همین الان گرفته شده است:

• I’ll do it now.

اگر از قبل قصد انجام کار را داریم:

• I’m going to do it tomorrow.

اگر برنامه مشخص و هماهنگ‌شده داریم:

• I’m doing it at 10 tomorrow.

اگر نظر یا پیش‌بینی شخصی داریم:

• I think it will work.

اگر مدرک آشکاری برای پیش‌بینی وجود دارد:

• It’s going to fall.

اگر قول می‌دهیم:

• I’ll be there.

اگر داوطلب کمک می‌شویم:

• I’ll help you.

جدول زیر می‌تواند انتخاب ساختار را ساده‌تر کند:

نکات مهم برای استفاده طبیعی‌تر از will

برای صحبت کردن طبیعی‌تر، بهتر است همیشه از شکل کامل I will استفاده نکنید. در مکالمه، شکل‌های کوتاه رایج‌تر هستند.

به‌جای:

• I will call you later.

در مکالمه بگویید:

• I’ll call you later.

همچنین بهتر است will را در قالب جمله‌های کاربردی تمرین کنید، نه فقط به‌صورت فرمول دستوری.

عبارت‌های زیر را می‌توان به‌عنوان الگوهای آماده یاد گرفت:

• I’ll let you know.

• I’ll call you back.

• I’ll think about it.

• I’ll check.

• I’ll be there.

• I’ll help you.

• I won’t forget.

• I won’t tell anyone.

• Will you help me?

• Will you be there?

یادگیری این عبارت‌ها باعث می‌شود هنگام مکالمه، ساختارها سریع‌تر و بدون ترجمه کلمه‌به‌کلمه در ذهن ظاهر شوند.

جمع‌بندی آینده با will

ساختار will یکی از مهم‌ترین روش‌های صحبت کردن درباره آینده در زبان انگلیسی است. بعد از will همیشه شکل ساده فعل قرار می‌گیرد و این ساختار برای همه فاعل‌ها یکسان است.

کاربردهای اصلی آن شامل پیش‌بینی بر اساس نظر شخصی، تصمیم‌گیری در لحظه، قول دادن، پیشنهاد کمک، درخواست و بیان هشدار است.

ساختار مثبت آن به شکل زیر است:

فاعل + will + فعل ساده

ساختار منفی:

فاعل + will not یا won’t + فعل ساده

ساختار پرسشی:

Will + فاعل + فعل ساده؟

مهم‌ترین نکته در استفاده درست از will، تشخیص تفاوت آن با سایر ساختارهای آینده است. برای تصمیم لحظه‌ای، قول، پیشنهاد کمک و پیش‌بینی ذهنی، will معمولاً بهترین انتخاب است. برای برنامه قبلی از be going to و برای برنامه‌های قطعی و هماهنگ‌شده اغلب از زمان حال استمراری استفاده می‌شود.

با تمرین جمله‌های واقعی و توجه به موقعیت مکالمه، می‌توان به‌تدریج بدون فکر کردن به فرمول‌ها از آینده با will استفاده کرد. هدف نهایی این است که هنگام بیان یک پیش‌بینی، گرفتن یک تصمیم فوری یا دادن یک قول، ساختار مناسب به‌صورت طبیعی در ذهن شکل بگیرد.