مصدر و اسم مصدر در انگلیسی؛ کاربرد infinitive و gerund

مصدر و اسم مصدر در انگلیسی؛ کاربرد infinitive و gerund رسانیکامنبع: https://rasanika.com

یکی از مباحث مهم و در عین حال چالش‌برانگیز در گرامر انگلیسی، تفاوت میان infinitive و gerund است. زبان‌آموزان معمولاً در سطح متوسط، به‌ویژه در گرامر انگلیسی سطح B1، با جمله‌هایی روبه‌رو می‌شوند که در آن‌ها بعد از یک فعل باید از مصدر با to استفاده شود، در حالی که بعد از فعل دیگری شکل -ing به کار می‌رود. گاهی نیز هر دو ساختار امکان‌پذیر هستند، اما انتخاب میان آن‌ها می‌تواند معنی جمله را تغییر دهد.

برای مثال، هر دو جمله زیر از نظر دستوری صحیح هستند:

- I like reading.
- I like to read.

اما در جمله‌های زیر، تغییر ساختار باعث تغییر معنی می‌شود:

- I stopped smoking.
- I stopped to smoke.

در جمله اول، فرد سیگار کشیدن را ترک کرده است؛ اما در جمله دوم، فرد کاری را متوقف کرده تا سیگار بکشد.

به همین دلیل، یادگیری مصدر انگلیسی و gerund تنها به حفظ کردن چند فعل محدود نمی‌شود. برای استفاده درست از این ساختارها باید نقش آن‌ها در جمله، افعالی که قبل از آن‌ها می‌آیند، کاربردشان بعد از صفت‌ها و حروف اضافه و همچنین تفاوت‌های معنایی مهم میان آن‌ها را شناخت.

infinitive در انگلیسی چیست؟

Infinitive یا مصدر در انگلیسی، شکل پایه فعل است. این ساختار معمولاً با to دیده می‌شود:

- to go
- to study
- to work
- to learn
- to speak

برای مثال:

I want to learn English.

من می‌خواهم انگلیسی یاد بگیرم.

در این جمله، to learn مصدر است.

با این حال، باید توجه داشت که infinitive همیشه همراه با to نیست. در انگلیسی دو نوع اصلی مصدر وجود دارد:

to-infinitive مانند to study
bare infinitive یا مصدر بدون to مانند study

در این مقاله تمرکز اصلی بر کاربرد infinitive در مقایسه با gerund است، اما برای درک کامل موضوع لازم است هر دو نوع را بشناسیم.

gerund در انگلیسی چیست؟

Gerund شکلی از فعل است که با اضافه شدن -ing ساخته می‌شود، اما در جمله نقش اسم دارد.

برای مثال:

Swimming is good exercise.

شنا کردن ورزش خوبی است.

در این جمله، swimming از فعل swim ساخته شده، اما نقش آن فعل نیست؛ بلکه به‌عنوان اسم و فاعل جمله عمل می‌کند.

مثال دیگر:

I enjoy reading.

من از مطالعه کردن لذت می‌برم.

در این جمله نیز reading یک gerund است.

یکی از دلایلی که gerund برای زبان‌آموزان گیج‌کننده می‌شود این است که شکل ظاهری آن دقیقاً شبیه فعل در زمان‌های استمراری است.

برای مثال:

I am reading a book.

من در حال خواندن یک کتاب هستم.

در این جمله reading بخشی از فعل است و gerund محسوب نمی‌شود.

اما در جمله زیر:

Reading books is useful.

کتاب خواندن مفید است.

کلمه Reading نقش اسم دارد و gerund است.

بنابراین، برای تشخیص gerund نباید فقط به پسوند -ing نگاه کرد؛ بلکه باید نقش کلمه را در جمله بررسی کرد.

تفاوت اصلی infinitive و gerund چیست؟

از نظر معنایی، هر دو ساختار می‌توانند مفهومی شبیه «انجام دادن یک کار» داشته باشند، اما نقش و کاربرد آن‌ها در جمله متفاوت است.

به‌صورت ساده می‌توان گفت:

ساختار	شکل	مثال	معنی تقریبی
Infinitive	to + verb	to study	درس خواندن
Gerund	verb + ing	studying	درس خواندن
Bare infinitive	verb	study	شکل پایه فعل

برای مثال:

I want to study.

می‌خواهم درس بخوانم.

I enjoy studying.

از درس خواندن لذت می‌برم.

نکته مهم این است که نمی‌توان همیشه infinitive و gerund را جایگزین یکدیگر کرد. فعل قبل از آن‌ها معمولاً تعیین می‌کند که کدام ساختار باید استفاده شود.

کاربرد infinitive بعد از بعضی افعال

تعداد زیادی از افعال انگلیسی معمولاً بعد از خود to + verb می‌گیرند.

برای مثال:

I decided to leave.

تصمیم گرفتم بروم.

She hopes to find a better job.

او امیدوار است شغل بهتری پیدا کند.

They agreed to help us.

آن‌ها موافقت کردند به ما کمک کنند.

برخی از رایج‌ترین افعالی که بعد از آن‌ها infinitive استفاده می‌شود عبارت‌اند از:

فعل	معنی	مثال
want	خواستن	I want to go.
need	نیاز داشتن	We need to talk.
decide	تصمیم گرفتن	She decided to stay.
hope	امیدوار بودن	I hope to see you.
plan	برنامه داشتن	They plan to travel.
promise	قول دادن	He promised to call.
agree	موافقت کردن	We agreed to wait.
refuse	رد کردن	She refused to answer.
learn	یاد گرفتن	He learned to drive.
manage	موفق شدن	I managed to finish.
expect	انتظار داشتن	We expect to arrive early.
choose	انتخاب کردن	She chose to leave.
offer	پیشنهاد دادن	He offered to help.
afford	از عهده هزینه برآمدن	I can't afford to buy it.
seem	به نظر رسیدن	He seems to understand.

در آموزش زبان انگلیسی متوسط، بهتر است این افعال به‌صورت عبارت کامل یاد گرفته شوند. به جای اینکه فقط واژه decide را حفظ کنید، ترکیب decide to do something را یاد بگیرید.

کاربرد gerund بعد از بعضی افعال

گروه دیگری از افعال معمولاً بعد از خود gerund می‌گیرند.

برای مثال:

I enjoy learning English.

من از یادگیری انگلیسی لذت می‌برم.

She avoided answering the question.

او از پاسخ دادن به سؤال خودداری کرد.

They suggested going by train.

آن‌ها پیشنهاد کردند با قطار برویم.

برخی از افعال رایج این گروه عبارت‌اند از:

فعل	معنی	مثال
enjoy	لذت بردن	I enjoy cooking.
avoid	اجتناب کردن	Avoid touching this.
finish	تمام کردن	She finished writing.
suggest	پیشنهاد کردن	He suggested leaving early.
consider	در نظر گرفتن	I'm considering moving.
mind	ناراحت شدن / اهمیت دادن	Do you mind waiting?
keep	ادامه دادن	Keep trying.
practice	تمرین کردن	Practice speaking English.
miss	دلتنگ بودن / از دست دادن	I miss seeing my friends.
admit	اعتراف کردن	He admitted lying.
deny	انکار کردن	She denied taking it.
imagine	تصور کردن	Imagine living there.
risk	به خطر انداختن	You risk losing everything.
postpone	به تعویق انداختن	We postponed meeting them.

یکی از خطاهای رایج زبان‌آموزان این است که پس از این افعال از infinitive استفاده می‌کنند.

برای مثال:

Incorrect: I enjoy to read.

Correct: I enjoy reading.

بنابراین ساختار صحیح enjoy doing something است، نه enjoy to do something.

کاربرد gerund به‌عنوان فاعل جمله

Gerund می‌تواند در ابتدای جمله قرار بگیرد و نقش فاعل را داشته باشد.

برای مثال:

Learning English takes time.

یادگیری انگلیسی زمان می‌برد.

Walking every day is good for your health.

هر روز پیاده‌روی کردن برای سلامتی مفید است.

Reading improves your vocabulary.

مطالعه کردن دایره واژگان شما را تقویت می‌کند.

در چنین جمله‌هایی، فعالیت موردنظر به‌عنوان یک مفهوم یا موضوع کلی مطرح می‌شود.

به همین دلیل، gerund در جمله‌هایی که درباره فعالیت‌ها، عادت‌ها یا موضوعات کلی صحبت می‌کنند بسیار رایج است.

کاربرد gerund بعد از حرف اضافه

یکی از مهم‌ترین قواعد gerund در انگلیسی این است که بعد از حرف اضافه معمولاً از فعل با -ing استفاده می‌شود.

برای مثال:

I'm interested in learning English.

من به یادگیری انگلیسی علاقه‌مندم.

She left without saying goodbye.

او بدون خداحافظی رفت.

Thank you for helping me.

از اینکه به من کمک کردی ممنونم.

He is good at solving problems.

او در حل مسائل خوب است.

در همه این نمونه‌ها، قبل از gerund یک حرف اضافه وجود دارد:

in
without
for
at

قاعده کلی به این صورت است:

preposition + gerund

برای مثال:

after eating
before leaving
without asking
by practicing
in learning
at speaking

این قانون اهمیت زیادی دارد، زیرا حتی اگر قبل از حرف اضافه یک صفت یا فعل وجود داشته باشد، بعد از حرف اضافه معمولاً gerund می‌آید.

برای نمونه:

I'm afraid of flying.

من از پرواز کردن می‌ترسم.

She apologized for being late.

او بابت دیر رسیدن عذرخواهی کرد.

مراقب to به‌عنوان حرف اضافه باشید

یکی از نکات مهم و نسبتاً پیشرفته این مبحث آن است که to همیشه علامت infinitive نیست.

گاهی to یک حرف اضافه است و در این حالت، بعد از آن باید gerund بیاید.

برای مثال:

I'm looking forward to seeing you.

مشتاق دیدنت هستم.

در این جمله، گفتن عبارت زیر اشتباه است:

I’m looking forward to see you.

زیرا to در عبارت look forward to حرف اضافه است.

نمونه‌های دیگر:

I'm used to waking up early.

من به زود بیدار شدن عادت دارم.

She objected to paying extra.

او به پرداخت هزینه اضافه اعتراض کرد.

They are committed to improving the service.

آن‌ها متعهد به بهبود خدمات هستند.

بنابراین هنگام دیدن to نباید به‌صورت خودکار تصور کنید که فعل بعدی باید در شکل پایه باشد.

کاربرد infinitive برای بیان هدف

یکی از رایج‌ترین کاربردهای مصدر انگلیسی، بیان هدف انجام یک کار است.

برای مثال:

I went to the supermarket to buy some milk.

برای خرید مقداری شیر به سوپرمارکت رفتم.

در این جمله، to buy توضیح می‌دهد که چرا فرد به سوپرمارکت رفته است.

نمونه دیگر:

She called me to ask a question.

او با من تماس گرفت تا سؤالی بپرسد.

We exercise to stay healthy.

ما ورزش می‌کنیم تا سالم بمانیم.

He went to the library to study.

او برای درس خواندن به کتابخانه رفت.

در چنین مواردی، infinitive را می‌توان در فارسی معمولاً با «برای اینکه»، «تا» یا «به‌منظور» ترجمه کرد.

infinitive بعد از صفت‌ها

یکی دیگر از کاربردهای بسیار رایج infinitive، استفاده از آن بعد از صفت است.

برای مثال:

I'm happy to see you.

از دیدنت خوشحالم.

It is difficult to understand.

فهمیدن آن دشوار است.

She was surprised to hear the news.

او از شنیدن خبر متعجب شد.

ساختار رایج:

adjective + to-infinitive

نمونه‌های دیگر:

It's important to practice every day.

مهم است که هر روز تمرین کنید.

I'm ready to leave.

آماده رفتن هستم.

He was pleased to meet you.

از ملاقات با شما خوشحال شد.

This book is easy to read.

خواندن این کتاب آسان است.

این ساختار به‌خصوص در مکالمات و نوشته‌های رسمی بسیار پرکاربرد است.

infinitive بعد از کلمات پرسشی

مصدر می‌تواند بعد از برخی کلمات پرسشی نیز بیاید؛ به‌ویژه زمانی که درباره نحوه انجام کار، زمان انجام آن یا انتخاب میان چند گزینه صحبت می‌کنیم.

برای مثال:

I don't know what to do.

نمی‌دانم چه کار کنم.

Can you show me how to use this?

می‌توانی به من نشان بدهی چگونه از این استفاده کنم؟

She hasn't decided where to go.

او هنوز تصمیم نگرفته کجا برود.

We need to know when to start.

باید بدانیم چه زمانی شروع کنیم.

کلمات رایج در این ساختار عبارت‌اند از:

- what
- where
- when
- how
- which
- who

برای مثال:

I can't decide which one to buy.

نمی‌توانم تصمیم بگیرم کدام را بخرم.

فعل + مفعول + infinitive

بعضی فعل‌ها به این صورت استفاده می‌شوند:

verb + object + to-infinitive

برای مثال:

I asked him to help me.

از او خواستم به من کمک کند.

She told me to wait.

او به من گفت منتظر بمانم.

They invited us to stay.

آن‌ها از ما دعوت کردند بمانیم.

افعال رایج این گروه شامل موارد زیر هستند:

فعل	ساختار نمونه
ask	ask someone to do
tell	tell someone to do
want	want someone to do
invite	invite someone to do
advise	advise someone to do
encourage	encourage someone to do
remind	remind someone to do
allow	allow someone to do
persuade	persuade someone to do
expect	expect someone to do

برای مثال:

My teacher encouraged me to speak English.

معلمم مرا تشویق کرد انگلیسی صحبت کنم.

Please remind me to call Sarah.

لطفاً به من یادآوری کن با سارا تماس بگیرم.

مصدر بدون to یا bare infinitive

همان‌طور که گفته شد، همیشه قبل از infinitive کلمه to قرار نمی‌گیرد. در برخی ساختارها باید از فعل پایه بدون to استفاده کنیم.

یکی از مهم‌ترین موارد، بعد از افعال modal است.

برای مثال:

I can swim.

من می‌توانم شنا کنم.

You should study more.

باید بیشتر درس بخوانی.

We must leave now.

باید اکنون برویم.

بعد از افعالی مانند موارد زیر، فعل بدون to می‌آید:

- can
- could
- should
- must
- may
- might
- will
- would

بنابراین نمی‌گوییم:

Incorrect: You should to study.

بلکه می‌گوییم:

Correct: You should study.

bare infinitive بعد از let و make

دو فعل مهم let و make نیز معمولاً با مصدر بدون to استفاده می‌شوند.

برای مثال:

My parents let me stay out late.

والدینم اجازه دادند تا دیر بیرون بمانم.

The teacher made us rewrite the essay.

معلم ما را مجبور کرد مقاله را دوباره بنویسیم.

ساختار:

let + object + verb

make + object + verb

مثال:

Let me explain.

اجازه بده توضیح بدهم.

That movie made me cry.

آن فیلم باعث شد گریه کنم.

البته باید توجه داشت که در ساختار مجهول با make، معمولاً to دوباره ظاهر می‌شود:

We were made to wait.

ما مجبور شدیم منتظر بمانیم.

فعل‌هایی که هم gerund و هم infinitive می‌گیرند

برخی افعال می‌توانند هم با gerund و هم با infinitive استفاده شوند. در بعضی موارد تفاوت معنی بسیار کم است و در بعضی موارد تفاوت معنی کاملاً جدی است.

افعالی مانند موارد زیر معمولاً می‌توانند هر دو ساختار را بپذیرند:

- like
- love
- hate
- prefer
- start
- begin
- continue

برای مثال:

I like reading.

I like to read.

هر دو جمله صحیح هستند.

یا:

It started raining.

It started to rain.

هر دو جمله به معنی «باران شروع شد» هستند.

با این حال، در برخی موقعیت‌ها تفاوت ظریفی وجود دارد. gerund بیشتر می‌تواند به علاقه کلی نسبت به یک فعالیت اشاره کند، در حالی که infinitive گاهی به انتخاب یا عادت در موقعیتی مشخص‌تر اشاره دارد.

برای مثال:

I like swimming.

من به‌طور کلی شنا کردن را دوست دارم.

I like to swim in the morning.

دوست دارم صبح‌ها شنا کنم.

این تفاوت همیشه قطعی نیست، اما در بسیاری از جمله‌ها قابل مشاهده است.

تفاوت remember doing و remember to do

فعل remember یکی از معروف‌ترین افعالی است که با تغییر ساختار، معنی آن تغییر می‌کند.

remember doing

این ساختار یعنی خاطره انجام کاری را به یاد داشتن.

I remember meeting him.

یادم می‌آید که او را ملاقات کردم.

در اینجا ملاقات در گذشته اتفاق افتاده و فرد آن را به یاد می‌آورد.

remember to do

این ساختار یعنی فراموش نکردن انجام یک کار.

Remember to lock the door.

یادت باشد در را قفل کنی.

در این حالت، انجام کار معمولاً بعد از عمل remember اتفاق می‌افتد.

پس تفاوت اصلی چنین است:

ساختار	مفهوم
remember doing	به یاد داشتن کاری که انجام شده
remember to do	به خاطر داشتن اینکه باید کاری انجام شود

تفاوت forget doing و forget to do

فعل forget نیز الگوی مشابهی دارد.

I forgot to call him.

فراموش کردم به او زنگ بزنم.

یعنی تماس گرفتن انجام نشده است.

اما:

I'll never forget visiting Paris.

هرگز سفرم به پاریس را فراموش نمی‌کنم.

یعنی سفر انجام شده و خاطره آن باقی مانده است.

در نتیجه:

forget to do معمولاً درباره کاری است که قرار بوده انجام شود اما فراموش شده است.

forget doing درباره فراموش کردن خاطره یک اتفاق یا فعالیت گذشته است.

تفاوت stop doing و stop to do

این تفاوت از مهم‌ترین بخش‌های آموزش gerund در انگلیسی است.

stop doing

یعنی یک فعالیت را متوقف کردن.

He stopped smoking.

او سیگار کشیدن را ترک کرد.

She stopped talking.

او صحبت کردن را متوقف کرد.

stop to do

یعنی یک فعالیت را متوقف کردن تا کار دیگری انجام شود.

He stopped to smoke.

او توقف کرد تا سیگار بکشد.

We stopped to have lunch.

توقف کردیم تا ناهار بخوریم.

بنابراین جمله‌های زیر معنی کاملاً متفاوتی دارند:

He stopped drinking coffee.

او نوشیدن قهوه را کنار گذاشت.

He stopped to drink coffee.

او توقف کرد تا قهوه بنوشد.

تفاوت try doing و try to do

فعل try نیز بسته به ساختار، مفهوم متفاوتی پیدا می‌کند.

try to do

یعنی تلاش کردن برای انجام کاری که ممکن است دشوار باشد.

I tried to open the door.

سعی کردم در را باز کنم.

در این جمله مشخص نیست که فرد موفق شده یا نه.

try doing

یعنی امتحان کردن یک راه یا روش برای دیدن نتیجه آن.

If you can't sleep, try drinking some warm milk.

اگر نمی‌توانی بخوابی، نوشیدن مقداری شیر گرم را امتحان کن.

در این جمله، نوشیدن شیر به‌عنوان یک راه‌حل پیشنهاد شده است.

مقایسه:

I tried to restart the computer.

سعی کردم کامپیوتر را دوباره راه‌اندازی کنم.

Try restarting the computer.

دوباره راه‌اندازی کردن کامپیوتر را امتحان کن.

تفاوت regret doing و regret to do

فعل regret نیز می‌تواند با هر دو ساختار ظاهر شود.

regret doing

یعنی از انجام کاری در گذشته پشیمان بودن.

I regret saying that.

از گفتن آن حرف پشیمانم.

She regrets leaving her job.

او از ترک شغلش پشیمان است.

regret to do

این ساختار بیشتر در زبان رسمی استفاده می‌شود و معمولاً هنگام اعلام یک خبر ناخوشایند دیده می‌شود.

We regret to inform you that your application was unsuccessful.

متأسفیم که به اطلاع شما می‌رسانیم درخواست شما پذیرفته نشده است.

در این حالت، regret به معنای «متأسف بودن از اینکه اکنون باید خبری را اعلام کنیم» است.

تفاوت go on doing و go on to do

عبارت go on نیز با توجه به ساختار بعد از آن معنی متفاوتی دارد.

go on doing

یعنی به انجام همان کار ادامه دادن.

He went on talking for an hour.

او یک ساعت دیگر به صحبت کردن ادامه داد.

go on to do

یعنی پس از تمام کردن یک کار، سراغ کار دیگری رفتن.

He talked about his childhood and went on to explain his career.

او درباره کودکی‌اش صحبت کرد و سپس به توضیح مسیر شغلی خود پرداخت.

تفاوت mean doing و mean to do

کلمه mean نیز مثال دیگری از تغییر معنی بر اساس gerund یا infinitive است.

mean doing

یعنی مستلزم چیزی بودن یا نتیجه‌ای را به همراه داشتن.

Being a doctor means working long hours.

پزشک بودن به معنی ساعت‌های طولانی کار کردن است.

mean to do

یعنی قصد انجام کاری داشتن.

I meant to call you yesterday.

قصد داشتم دیروز به تو زنگ بزنم.

تفاوت need doing و need to do

در بیشتر موارد، فعل need با infinitive استفاده می‌شود.

I need to clean the car.

باید ماشین را تمیز کنم.

در این جمله، فاعل باید خودش کاری انجام دهد.

اما گاهی ساختار need + gerund نیز دیده می‌شود:

The car needs cleaning.

ماشین نیاز به تمیز شدن دارد.

این جمله تقریباً معادل جمله زیر است:

The car needs to be cleaned.

پس در ساختار need + gerund، gerund معمولاً مفهوم مجهول دارد.

نمونه دیگر:

The windows need washing.

پنجره‌ها باید شسته شوند.

gerund بعد از عبارت‌های ثابت

در انگلیسی چندین عبارت پرکاربرد وجود دارد که بعد از آن‌ها gerund می‌آید. یادگیری این ترکیب‌ها برای مکالمه طبیعی بسیار مفید است.

be worth doing

This book is worth reading.

این کتاب ارزش خواندن دارد.

have difficulty doing

I have difficulty understanding fast English.

در فهم انگلیسی سریع مشکل دارم.

spend time doing

She spends a lot of time studying.

او زمان زیادی را صرف درس خواندن می‌کند.

waste time doing

Don't waste time arguing.

وقتت را با بحث کردن تلف نکن.

can't help doing

I couldn't help laughing.

نتوانستم جلوی خنده‌ام را بگیرم.

feel like doing

I feel like going for a walk.

دلم می‌خواهد برای قدم زدن بیرون بروم.

کاربرد possessive قبل از gerund

در انگلیسی رسمی‌تر، گاهی قبل از gerund از صفت ملکی یا حالت ملکی اسم استفاده می‌شود.

برای مثال:

I appreciate your helping me.

از کمک شما قدردانی می‌کنم.

Do you mind my opening the window?

اشکالی ندارد پنجره را باز کنم؟

در زبان روزمره معمولاً شکل مفعولی نیز رایج است:

Do you mind me opening the window?

هر دو ساختار دیده می‌شوند، اما استفاده از my opening از نظر سنتی رسمی‌تر است.

ساختار منفی infinitive و gerund

برای منفی کردن infinitive، معمولاً not قبل از to قرار می‌گیرد:

I decided not to go.

تصمیم گرفتم نروم.

She told me not to worry.

او به من گفت نگران نباشم.

برای منفی کردن gerund نیز not قبل از gerund می‌آید:

He admitted not telling the truth.

او اعتراف کرد که حقیقت را نگفته است.

She regrets not studying harder.

او از اینکه بیشتر درس نخوانده پشیمان است.

شکل گذشته infinitive و gerund

در سطوح بالاتر زبان انگلیسی ممکن است با ساختارهایی روبه‌رو شوید که نشان می‌دهند فعالیت infinitive یا gerund قبل از فعل اصلی اتفاق افتاده است.

perfect infinitive

ساختار:

to have + past participle

برای مثال:

He seems to have forgotten.

به نظر می‌رسد فراموش کرده باشد.

She is happy to have finished the project.

او خوشحال است که پروژه را تمام کرده است.

perfect gerund

ساختار:

having + past participle

برای مثال:

He denied having stolen the money.

او دزدیدن پول را انکار کرد.

She regretted having left so early.

او از اینکه آن‌قدر زود رفته بود پشیمان شد.

این ساختارها بیشتر در زبان رسمی، متون آکادمیک و سطوح بالاتر دیده می‌شوند، اما آشنایی با آن‌ها برای درک کامل infinitive و gerund مفید است.

شکل مجهول infinitive و gerund

هر دو ساختار می‌توانند حالت مجهول داشته باشند.

passive infinitive

to be + past participle

برای مثال:

Everyone wants to be respected.

همه دوست دارند مورد احترام قرار بگیرند.

This work needs to be finished today.

این کار باید امروز تمام شود.

passive gerund

being + past participle

برای مثال:

He hates being criticized.

او از مورد انتقاد قرار گرفتن متنفر است.

She enjoys being invited to events.

او از دعوت شدن به رویدادها لذت می‌برد.

چگونه بفهمیم بعد از یک فعل gerund بیاوریم یا infinitive؟

واقعیت این است که برای بسیاری از افعال انگلیسی یک قانون معنایی صددرصد قابل اعتماد وجود ندارد. بخش مهمی از یادگیری این موضوع به شناخت الگوی هر فعل بستگی دارد.

برای مثال هیچ قاعده‌ای وجود ندارد که فقط با نگاه کردن به معنی فعل بتوانیم مطمئن شویم:

enjoy + gerund

اما:

want + infinitive

است.

بهترین روش این است که فعل را همراه با ساختارش یاد بگیریم:

- enjoy doing
- avoid doing
- suggest doing
- decide to do
- want to do
- promise to do

I look forward to meet you.

Correct:

I look forward to meeting you.

دلیل اشتباه اخیر این است که to در این عبارت حرف اضافه است، نه علامت infinitive.

یک روش کاربردی برای انتخاب ساختار درست

هنگامی که در جمله‌ای باید میان infinitive و gerund انتخاب کنید، می‌توانید چند مرحله ساده را بررسی کنید.

ابتدا ببینید آیا قبل از فعل موردنظر یک حرف اضافه وجود دارد یا خیر. اگر حرف اضافه وجود دارد، معمولاً gerund لازم است:

after eating

without talking

before leaving

اگر حرف اضافه وجود ندارد، فعل قبلی را بررسی کنید. بعضی فعل‌ها الگوی مشخصی دارند:

want to go

enjoy going

اگر فعل جزو افعالی باشد که هر دو ساختار را می‌پذیرند، باید بررسی کنید آیا تغییر ساختار باعث تغییر معنی می‌شود یا خیر.

برای مثال:

remember doing

با:

remember to do

معنی متفاوتی دارد.

در نهایت اگر قبل از فعل یک modal مانند can، should یا must باشد، مصدر بدون to استفاده می‌شود.

آیا gerund واقعاً اسم است؟

از نظر دستوری، gerund ویژگی جالبی دارد؛ زیرا از یک فعل ساخته شده، اما می‌تواند نقش‌هایی شبیه اسم داشته باشد.

برای مثال:

Swimming is fun.

در این جمله swimming فاعل است.

I enjoy swimming.

در اینجا swimming مفعول فعل enjoy است.

اما gerund همچنان برخی ویژگی‌های فعلی خود را حفظ می‌کند.

برای مثال:

Reading English books helps you learn vocabulary.

در عبارت reading English books، کلمه reading یک مفعول به نام English books دارد.

به همین دلیل، gerund را می‌توان ساختاری میان فعل و اسم در نظر گرفت؛ شکلی که از فعل ساخته شده اما در جایگاه اسمی ظاهر می‌شود.

تفاوت gerund با present participle

Gerund و present participle از نظر شکل کاملاً شبیه یکدیگر هستند و هر دو با -ing ساخته می‌شوند، اما نقش متفاوتی دارند.

برای مثال:

Swimming is good for you.

در این جمله swimming یک gerund و فاعل جمله است.

اما:

The boy swimming in the pool is my brother.

در این جمله swimming بخشی از عبارتی است که boy را توصیف می‌کند و نقش participle دارد.

همچنین در جمله:

He is swimming.

کلمه swimming بخشی از زمان حال استمراری است.

بنابراین هر کلمه‌ای که به -ing ختم شود الزاماً gerund نیست.

آیا infinitive می‌تواند نقش فاعل داشته باشد؟

بله. infinitive نیز می‌تواند در جایگاه فاعل جمله قرار بگیرد.

برای مثال:

To learn a language takes time.

یادگیری یک زبان زمان می‌برد.

این جمله از نظر دستوری صحیح است، اما در انگلیسی روزمره معمولاً ساختار gerund طبیعی‌تر به نظر می‌رسد:

Learning a language takes time.

همچنین انگلیسی‌زبانان اغلب از ساختار it + adjective + infinitive استفاده می‌کنند.

به جای:

To learn English is important.

طبیعی‌تر است بگوییم:

It is important to learn English.

تفاوت معنایی کلی gerund و infinitive

اگرچه نمی‌توان برای همه موارد یک قانون معنایی ثابت تعریف کرد، یک گرایش کلی وجود دارد که می‌تواند در درک این دو ساختار کمک‌کننده باشد.

Gerund اغلب فعالیت را به‌عنوان یک تجربه، فعالیت واقعی یا مفهوم کلی نشان می‌دهد:

I enjoy cooking.

من از آشپزی لذت می‌برم.

Infinitive در بسیاری از جمله‌ها با قصد، برنامه، هدف یا عملی که هنوز قرار است انجام شود ارتباط دارد:

I want to cook.

می‌خواهم آشپزی کنم.

این تفاوت همیشه صدق نمی‌کند، اما می‌تواند به درک شهودی ساختارها کمک کند.

برای مثال:

She decided to leave.

تصمیم مربوط به عملی است که بعداً انجام می‌شود.

She enjoys traveling.

صحبت درباره یک فعالیت و تجربه کلی است.

چگونه infinitive و gerund را بهتر یاد بگیریم؟

برای تسلط بر این مبحث، حفظ کردن قواعد به‌تنهایی کافی نیست. بهتر است ساختارها را در قالب عبارت و جمله یاد بگیرید.

به جای حفظ کردن:

enjoy = لذت بردن

عبارت زیر را یاد بگیرید:

enjoy doing something

به جای حفظ کردن:

decide = تصمیم گرفتن

این الگو را یاد بگیرید:

decide to do something

همچنین هنگام خواندن متن انگلیسی، به ترکیب فعل‌ها توجه کنید. هر بار که ترکیبی مانند avoid doing یا plan to do می‌بینید، آن را به‌عنوان یک واحد زبانی ثبت کنید.

روش دیگر، ساختن جمله‌های شخصی است.

برای مثال:

I enjoy listening to music.

I decided to study English every day.

I avoid using my phone while studying.

I hope to travel next year.

جمله‌هایی که به زندگی و تجربه شخصی شما مربوط باشند معمولاً بهتر در حافظه باقی می‌مانند.

جدول جمع‌بندی افعال مهم

جدول زیر می‌تواند به‌عنوان مرجع سریع برای مرور این مبحث استفاده شود.

ساختار	افعال رایج	مثال
verb + gerund	enjoy, avoid, finish, suggest, mind, keep	I enjoy reading.
verb + infinitive	want, decide, hope, plan, promise, agree	I decided to leave.
verb + object + infinitive	ask, tell, invite, advise, encourage	She told me to wait.
modal + bare infinitive	can, should, must, may, will	You should study.
preposition + gerund	in, on, at, for, without, after	He left without saying goodbye.

افعالی مانند remember، forget، stop، try، regret، mean و go on نیز باید جداگانه مطالعه شوند، زیرا تغییر gerund به infinitive در آن‌ها می‌تواند معنی جمله را تغییر دهد.

چند مثال مقایسه‌ای برای تثبیت مطلب

برای درک بهتر، به جمله‌های زیر توجه کنید:

I want to learn English.

می‌خواهم انگلیسی یاد بگیرم.

I enjoy learning English.

از یادگیری انگلیسی لذت می‌برم.

I decided to take a course.

تصمیم گرفتم در یک دوره شرکت کنم.

I considered taking a course.

به شرکت در یک دوره فکر کردم.

She stopped talking.

او صحبت کردن را متوقف کرد.

She stopped to talk to me.

او توقف کرد تا با من صحبت کند.

I remembered locking the door.

یادم آمد که در را قفل کرده بودم.

I remembered to lock the door.

یادم بود که در را قفل کنم.

Try restarting your phone.

ری‌استارت کردن گوشی را امتحان کن.

Try to restart your phone.

سعی کن گوشی را ری‌استارت کنی.

همین مقایسه‌ها نشان می‌دهند که یادگیری infinitive و gerund فقط یک موضوع شکلی نیست؛ انتخاب ساختار در برخی جمله‌ها مستقیماً بر معنی اثر می‌گذارد.

جمع‌بندی

مصدر و اسم مصدر در انگلیسی از پایه‌های مهم گرامر سطح متوسط هستند و تسلط بر آن‌ها نقش قابل توجهی در طبیعی‌تر شدن مکالمه و نوشتار انگلیسی دارد. Infinitive معمولاً به شکل to + verb ساخته می‌شود و در موقعیت‌هایی مانند بعد از افعال want، decide و hope، پس از بسیاری از صفت‌ها و برای بیان هدف کاربرد دارد. در مقابل، gerund با verb + ing ساخته می‌شود و می‌تواند نقش اسم داشته باشد، بعد از بسیاری از افعال مانند enjoy و avoid بیاید و تقریباً همیشه بعد از حرف اضافه استفاده شود.

در کنار این دو، bare infinitive یا مصدر بدون to نیز اهمیت دارد و به‌ویژه بعد از افعال modal مانند can، should و must دیده می‌شود.

بخش مهم‌تر این مبحث مربوط به افعالی است که می‌توانند هم gerund و هم infinitive بگیرند. در افعالی مانند like، love، start و begin معمولاً تفاوت معنایی زیادی ایجاد نمی‌شود، اما در افعالی مانند stop، remember، forget، try و regret انتخاب ساختار می‌تواند معنی جمله را کاملاً تغییر دهد.

برای تسلط واقعی بر gerund در انگلیسی و infinitive در انگلیسی، بهتر است افعال را همراه با الگوی دستوری آن‌ها یاد بگیرید. عبارت‌هایی مانند enjoy doing، decide to do، avoid doing، want to do و ask someone to do در حافظه بسیار ماندگارتر از فهرست‌های جداگانه قواعد هستند. همچنین مطالعه مثال‌های واقعی و ساختن جمله‌های شخصی باعث می‌شود انتخاب ساختار مناسب به‌مرور از یک فرایند حفظی به یک مهارت طبیعی در استفاده از زبان انگلیسی تبدیل شود.