پژوهش جدید: کمخوابی در خردسالی میتواند خطر افسردگی در نوجوانی را دو برابر کند
محققان میگویند کمخوابی مداوم کودکان در سنین ۶ ماهگی تا ۷ سالگی، خطر ابتلا به افسردگی در دوران نوجوانی و جوانی را دو برابر میکند.منبع: https://rasanika.com
مشکلات مداوم خواب در سالهای اولیه زندگی کودکان میتواند عواقب سنگین و جبرانناپذیری برای سلامت روان آنها در سالهای آینده داشته باشد. یک مطالعه گسترده و جدید نشان میدهد کودکانی که در خردسالی خواب کافی ندارند، در سنین نوجوانی و جوانی با خطرات بسیار بالاتری برای ابتلا به اختلالات روانی روبهرو میشوند.
به گفته محققان دانشگاه بیرمنگام، کودکان دارای کمبود خواب مداوم از ۶ ماهگی تا ۷ سالگی، تقریباً دو برابر بیشتر از سایرین در معرض ابتلا به افسردگی شدید در بازه زمانی ۱۳ تا ۲۲ سالگی قرار میگیرند. محققان میگویند رفع مشکلات خواب در کودکی بسیار آسانتر از درمان علائم پیچیده احساسی و افسردگی در بزرگسالی است.
تأثیر کمخوابی خردسالان بر افسردگی در نوجوانی
پژوهشگران با بررسی دقیق دادههای بلندمدت بیش از ۱۵ هزار کودک، این الگوهای رفتاری و روانی را کشف و تحلیل کردند. آنها اطلاعات مربوط به مدت زمان خواب شبانه این افراد را در مقاطع مختلف (از ۶ ماهگی تا ۷ سالگی) ثبت کردند و سپس بروز علائم افسردگی در آنها را تا سن ۲۲ سالگی مورد ارزیابی قرار دادند.
نتایج نشان داد کودکانی که بهطور مداوم خواب شبانه کوتاهتری (حدود ۹ تا ۹.۵ ساعت به جای میانگین ۱۱ ساعت) داشتند، با ضریب خطر ۱.۹۹ (یعنی دو برابر احتمال بیشتر) برای ابتلا به علائم افسردگی مواجه شدند.
دانشمندان معتقدند که خواب ضعیف مزمن از طریق مسیرهای بیولوژیکی مانند ایجاد التهاب در بدن، به مشکلات سلامت روان در بلندمدت دامن میزند. آنها با آزمایش نمونه خون کودکان در سن ۹ سالگی دریافتند که یک نشانگر التهابی خاص به نام IL-6 نقش مهمی در این ارتباط ایفا میکند. این التهابها که در پاسخ به خواب ناکافی در سیستم ایمنی کودک شکل میگیرند، اثرات مستقیمی بر رشد مغز میگذارند و نوجوانان را در برابر ابتلا به افسردگی آسیبپذیر میکنند. محققان همچنین متوجه شدند که عواملی مانند جنسیت (خطر بیشتر برای دختران) و ناملایمات خانوادگی نیز درصد این خطر را کمی افزایش میدهند.
والدین میتوانند با تعیین زمان خواب زودتر و ثابت، محدودکردن استفاده از صفحهنمایش (گوشی و تلویزیون) پیش از خواب، تشویق کودک به فعالیتهای بدنی و ایجاد یک محیط آرام، الگوی خواب فرزندان خود را به راحتی اصلاح کنند.
محققان میگویند برخلاف بسیاری از اختلالات روانی، بهبود خواب کودکان یک عامل قابل تغییر است که لزوماً نیازی به مداخلات پزشکی و دارویی ندارد. متخصصان به خانوادهها توصیه میکنند که با آموزش و اجرای عادات سالم خواب در خردسالی، از خطرات احتمالی و آسیبهای روانی به فرزندان خود در دوران بلوغ پیشگیری کنند.
یافتههای این پژوهش در ژورنال European Child & Adolescent Psychiatry منتشر شده است.