ساختار جمله ساده انگلیسی؛ جایگاه فاعل، فعل و مفعول

ساختار جمله ساده انگلیسی؛ جایگاه فاعل، فعل و مفعول

یادگیری ساختار جمله ساده انگلیسی یکی از مهم‌ترین مراحل در آموزش زبان انگلیسی، به‌ویژه در سطح A1 است. بسیاری از زبان‌آموزان واژگان زیادی می‌دانند، اما هنگام صحبت‌کردن یا نوشتن نمی‌توانند آن کلمات را با ترتیب درست کنار هم قرار دهند. دلیل اصلی این مشکل، ناآشنایی با جایگاه فاعل، فعل و مفعول در جمله انگلیسی است.

در زبان انگلیسی، ترتیب کلمات اهمیت زیادی دارد. برخلاف زبان فارسی که در بعضی جمله‌ها می‌توان جای اجزای جمله را تغییر داد و همچنان منظور را منتقل کرد، در انگلیسی تغییر ترتیب کلمات ممکن است جمله را نادرست کند یا معنای آن را کاملاً تغییر دهد. به همین دلیل، شناخت الگوی اصلی جمله‌سازی انگلیسی به زبان‌آموز کمک می‌کند جمله‌هایی درست، روشن و طبیعی بسازد.

ساده‌ترین و پرکاربردترین الگوی جمله در انگلیسی به شکل زیر است:

فاعل + فعل + مفعول

برای مثال:

Sara reads books.

در این جمله، Sara فاعل، reads فعل و books مفعول است. اگر این سه بخش را به‌درستی بشناسیم، می‌توانیم تعداد بسیار زیادی جمله ساده و کاربردی تولید کنیم.

ساختار اصلی جمله ساده انگلیسی چیست؟

جمله ساده در زبان انگلیسی جمله‌ای است که دست‌کم یک فاعل و یک فعل دارد و یک مفهوم کامل را بیان می‌کند. این جمله ممکن است مفعول، صفت، قید، عبارت مکانی یا عبارت زمانی نیز داشته باشد، اما هسته اصلی آن معمولاً از فاعل و فعل تشکیل می‌شود.

برای نمونه:

Ali works.

علی کار می‌کند.

این جمله فقط دو بخش اصلی دارد:

  • Ali: فاعل

  • works: فعل

با وجود کوتاه‌بودن، جمله کامل است؛ زیرا مشخص می‌کند چه کسی چه کاری انجام می‌دهد.

حال به جمله زیر توجه کنید:

Ali reads a book.

علی یک کتاب می‌خواند.

در این جمله یک بخش دیگر نیز اضافه شده است:

  • Ali: فاعل

  • reads: فعل

  • a book: مفعول

بنابراین، یکی از مهم‌ترین الگوهای جمله‌سازی در انگلیسی چنین است:

جایگاه

جزء جمله

پرسش راهنما

مثال

اول

فاعل

چه کسی یا چه چیزی؟

Ali

دوم

فعل

چه کاری انجام می‌دهد؟

reads

سوم

مفعول

چه کسی یا چه چیزی را؟

a book

این ترتیب در جمله‌های خبری مثبت انگلیسی بسیار ثابت و مهم است.

فاعل در جمله انگلیسی چیست؟

فاعل شخص، حیوان، شیء یا مفهومی است که کاری را انجام می‌دهد یا جمله درباره آن اطلاعاتی ارائه می‌کند. در بیشتر جمله‌های ساده انگلیسی، فاعل در ابتدای جمله قرار می‌گیرد.

به مثال‌های زیر توجه کنید:

Mary cooks dinner.

مری شام می‌پزد.

The dog runs.

سگ می‌دود.

My brother plays football.

برادر من فوتبال بازی می‌کند.

در این جمله‌ها، فاعل‌ها عبارت‌اند از:

    • Mary

    • The dog

    • My brother

برای پیداکردن فاعل می‌توانیم از خود بپرسیم:

چه کسی یا چه چیزی این کار را انجام می‌دهد؟

در جمله My brother plays football، چه کسی فوتبال بازی می‌کند؟ پاسخ My brother است؛ بنابراین، این عبارت فاعل جمله محسوب می‌شود.

فاعل می‌تواند یک اسم باشد

گاهی فاعل فقط یک اسم است:

Reza studies.

رضا درس می‌خواند.

Birds fly.

پرندگان پرواز می‌کنند.

Children laugh.

کودکان می‌خندند.

در این مثال‌ها، Reza، Birds و Children فاعل هستند.

فاعل می‌تواند یک عبارت اسمی باشد

فاعل همیشه یک کلمه نیست. گاهی چند کلمه در کنار هم یک فاعل را تشکیل می‌دهند:

The young teacher speaks English.

معلم جوان انگلیسی صحبت می‌کند.

فاعل این جمله فقط teacher نیست، بلکه عبارت کامل The young teacher است.

مثال دیگر:

My best friend lives in Tehran.

بهترین دوست من در تهران زندگی می‌کند.

فاعل جمله عبارت My best friend است.

در عبارت اسمی، معمولاً یک اسم اصلی وجود دارد و کلمات دیگر آن را توضیح می‌دهند. برای مثال، در عبارت my new English teacher، کلمه teacher اسم اصلی است و کلمات دیگر اطلاعات بیشتری درباره آن می‌دهند.

ضمایر فاعلی در انگلیسی

به‌جای تکرار اسم‌ها می‌توان از ضمایر فاعلی استفاده کرد. ضمایر فاعلی انگلیسی عبارت‌اند از:

ضمیر

معنی

I

من

You

تو، شما

He

او برای مرد

She

او برای زن

It

آن برای حیوان، شیء یا مفهوم

We

ما

They

آن‌ها

مثال:

I study English.

من انگلیسی می‌خوانم.

She works in a bank.

او در یک بانک کار می‌کند.

They play tennis.

آن‌ها تنیس بازی می‌کنند.

در زبان فارسی گاهی می‌توان فاعل را حذف کرد، زیرا شکل فعل نشان می‌دهد چه کسی کار را انجام داده است. برای مثال، در فارسی می‌گوییم «رفتم» و نیازی نیست حتماً بگوییم «من رفتم». اما در انگلیسی، فاعل معمولاً نباید حذف شود.

جمله زیر نادرست است:

Am tired.

شکل درست:

I am tired.

من خسته هستم.

بنابراین، یکی از تفاوت‌های مهم انگلیسی و فارسی این است که در بیشتر جمله‌های انگلیسی باید فاعل را به‌صورت مشخص بیان کنیم.

فعل در جمله انگلیسی چه جایگاهی دارد؟

فعل نشان می‌دهد فاعل چه کاری انجام می‌دهد، در چه وضعیتی قرار دارد یا چه ویژگی‌ای دارد. در جمله خبری ساده انگلیسی، فعل معمولاً بلافاصله بعد از فاعل قرار می‌گیرد.

برای مثال:

I drink water.

من آب می‌نوشم.

در این جمله:

    • I: فاعل

    • drink: فعل

    • water: مفعول

مثال دیگر:

The baby sleeps.

نوزاد می‌خوابد.

در این جمله، sleeps فعل است و بعد از فاعل The baby قرار گرفته است.

فعل‌های عملی

فعل‌های عملی فعالیت یا کاری را نشان می‌دهند که فاعل انجام می‌دهد:

    • eat: خوردن

    • read: خواندن

    • write: نوشتن

    • speak: صحبت‌کردن

    • open: بازکردن

    • watch: تماشا‌کردن

    • buy: خریدن

    • study: مطالعه‌کردن

    • play: بازی‌کردن

    • clean: تمیزکردن

مثال:

Nina opens the window.

نینا پنجره را باز می‌کند.

We watch television.

ما تلویزیون تماشا می‌کنیم.

The students write sentences.

دانش‌آموزان جمله می‌نویسند.

فعل‌های حالتی

همه فعل‌ها یک حرکت یا فعالیت قابل مشاهده را نشان نمی‌دهند. بعضی فعل‌ها بیانگر حالت، احساس، مالکیت یا فکر هستند:

    • know: دانستن

    • like: دوست‌داشتن

    • love: عاشق‌بودن

    • need: نیازداشتن

    • want: خواستن

    • understand: فهمیدن

    • have: داشتن

مثال:

I like coffee.

من قهوه دوست دارم.

She knows the answer.

او پاسخ را می‌داند.

They need help.

آن‌ها به کمک نیاز دارند.

جایگاه این فعل‌ها نیز معمولاً بعد از فاعل است.

فعل be در جمله ساده

فعل be یکی از مهم‌ترین فعل‌های انگلیسی است. شکل‌های رایج آن در زمان حال عبارت‌اند از:

    • am

    • is

    • are

این فعل معمولاً به معنی «بودن» است و برای معرفی، توصیف وضعیت، بیان شغل، سن، ملیت، مکان و ویژگی‌ها استفاده می‌شود.

فاعل

شکل فعل be

I

am

He, She, It

is

You, We, They

are

مثال:

I am a student.

من دانش‌آموز یا دانشجو هستم.

She is happy.

او خوشحال است.

They are at home.

آن‌ها در خانه هستند.

در جمله‌هایی که فعل be دارند، معمولاً بعد از فعل یک صفت، اسم یا عبارت مکانی می‌آید:

فاعل + فعل be + صفت

The room is clean.

اتاق تمیز است.

فاعل + فعل be + اسم

My father is a doctor.

پدر من پزشک است.

فاعل + فعل be + عبارت مکان

The keys are on the table.

کلیدها روی میز هستند.

نکته مهم این است که عبارت بعد از فعل be همیشه مفعول نیست. برای مثال، در جمله Sara is a teacher، عبارت a teacher مفعول محسوب نمی‌شود؛ بلکه اطلاعاتی درباره فاعل ارائه می‌کند.

مفعول در جمله انگلیسی چیست؟

مفعول شخص یا چیزی است که عمل فعل روی آن انجام می‌شود. مفعول معمولاً بعد از فعل قرار می‌گیرد.

برای مثال:

Tom eats an apple.

تام یک سیب می‌خورد.

در این جمله، عمل خوردن روی an apple انجام می‌شود؛ بنابراین، an apple مفعول است.

برای پیداکردن مفعول می‌توانیم بعد از فعل بپرسیم:

چه کسی را؟
یا
چه چیزی را؟

در جمله Sara reads a book می‌پرسیم:

سارا چه چیزی را می‌خواند؟

پاسخ: a book

پس a book مفعول است.

مثال‌های بیشتر:

I clean my room.

من اتاقم را تمیز می‌کنم.

چه چیزی را تمیز می‌کنم؟ my room

They watch a movie.

آن‌ها یک فیلم تماشا می‌کنند.

چه چیزی را تماشا می‌کنند؟ a movie

The teacher helps the students.

معلم به دانش‌آموزان کمک می‌کند.

معلم به چه کسانی کمک می‌کند؟ the students

همه جمله‌ها مفعول ندارند

بعضی فعل‌ها برای کامل‌شدن به مفعول نیاز ندارند:

The baby cries.

نوزاد گریه می‌کند.

Birds fly.

پرندگان پرواز می‌کنند.

My grandfather sleeps.

پدربزرگ من می‌خوابد.

در این جمله‌ها، فعل بدون مفعول نیز مفهوم کاملی دارد. نمی‌توانیم به‌طور طبیعی بپرسیم «نوزاد چه چیزی را گریه می‌کند؟» بنابراین، جمله مفعول ندارد.

در مقابل، بعضی فعل‌ها معمولاً به مفعول نیاز دارند:

She buys.

این جمله از نظر دستوری ممکن است در موقعیت خاصی استفاده شود، اما در حالت عادی ناقص به نظر می‌رسد، زیرا شنونده انتظار دارد بداند او چه چیزی می‌خرد.

شکل کامل‌تر:

She buys fresh vegetables.

او سبزیجات تازه می‌خرد.

تفاوت ترتیب کلمات در فارسی و انگلیسی

یکی از دلایل اشتباه فارسی‌زبانان در جمله‌سازی انگلیسی، تفاوت ترتیب فاعل، فعل و مفعول در دو زبان است.

در فارسی، الگوی رایج جمله چنین است:

فاعل + مفعول + فعل

مثال:

من کتاب می‌خوانم.

  • من: فاعل

  • کتاب: مفعول

  • می‌خوانم: فعل

اما در انگلیسی، الگوی رایج چنین است:

فاعل + فعل + مفعول

I read a book.

  • I: فاعل

  • read: فعل

  • a book: مفعول

مقایسه دو زبان:

زبان

ترتیب معمول

مثال

فارسی

فاعل + مفعول + فعل

من کتاب می‌خوانم.

انگلیسی

فاعل + فعل + مفعول

I read a book.

به همین دلیل، ترجمه کلمه‌به‌کلمه از فارسی به انگلیسی معمولاً باعث اشتباه می‌شود. زبان‌آموز ممکن است بر اساس ترتیب فارسی بگوید:

I a book read.

این جمله نادرست است. شکل صحیح آن:

I read a book.

راه بهتر این است که به‌جای ترجمه جداگانه هر کلمه، الگوی انگلیسی را از ابتدا در ذهن داشته باشیم:

چه کسی؟ + چه کاری انجام می‌دهد؟ + چه چیزی را؟

My sister + drinks + tea.

خواهر من چای می‌نوشد.

ساخت جمله مثبت ساده در زمان حال

برای ساخت جمله مثبت در زمان حال ساده، معمولاً از ساختار زیر استفاده می‌کنیم:

فاعل + شکل ساده فعل + مفعول یا ادامه جمله

مثال:

I speak English.

من انگلیسی صحبت می‌کنم.

You study grammar.

تو گرامر مطالعه می‌کنی.

We live in Iran.

ما در ایران زندگی می‌کنیم.

They play volleyball.

آن‌ها والیبال بازی می‌کنند.

اما وقتی فاعل he، she، it یا یک اسم مفرد باشد، معمولاً به فعل s یا es اضافه می‌شود.

He speaks English.

او انگلیسی صحبت می‌کند.

Sara studies grammar.

سارا گرامر مطالعه می‌کند.

The cat sleeps on the sofa.

گربه روی مبل می‌خوابد.

مقایسه کنید:

فاعل

فعل

مثال

I

work

I work here.

You

work

You work here.

We

work

We work here.

They

work

They work here.

He

works

He works here.

She

works

She works here.

It

works

It works well.

یکی از اشتباه‌های رایج زبان‌آموزان این است که برای فاعل سوم‌شخص مفرد، علامت s را فراموش می‌کنند:

نادرست:

She work in a hospital.

درست:

She works in a hospital.

همچنین نباید برای فاعل‌های جمع یا ضمایر I، you، we و they به فعل s اضافه کنیم:

نادرست:

They works in a hospital.

درست:

They work in a hospital.

جایگاه صفت در جمله ساده انگلیسی

صفت کلمه‌ای است که ویژگی یک اسم را بیان می‌کند. جایگاه صفت در انگلیسی با فارسی تفاوت دارد. در فارسی معمولاً صفت بعد از اسم می‌آید:

کتاب جدید

خانه بزرگ

دانش‌آموز باهوش

اما در انگلیسی، صفت معمولاً پیش از اسم قرار می‌گیرد:

a new book

یک کتاب جدید

a big house

یک خانه بزرگ

a smart student

یک دانش‌آموز باهوش

وقتی اسم دارای صفت نقش فاعل را دارد، کل عبارت در ابتدای جمله قرار می‌گیرد:

The smart student answers the question.

دانش‌آموز باهوش به سؤال پاسخ می‌دهد.

وقتی اسم دارای صفت نقش مفعول را دارد، کل عبارت بعد از فعل قرار می‌گیرد:

I read an interesting book.

من یک کتاب جالب می‌خوانم.

ساختار جمله دوم چنین است:

  • I: فاعل

  • read: فعل

  • an interesting book: مفعول

در این عبارت، interesting صفت و book اسم اصلی است.

صفت همچنین می‌تواند بعد از فعل be قرار بگیرد:

The book is interesting.

کتاب جالب است.

در این حالت، صفت مستقیماً فاعل را توصیف می‌کند.

مقایسه کنید:

I read an interesting book.

من یک کتاب جالب می‌خوانم.

The book is interesting.

کتاب جالب است.

جایگاه قیدهای مکان و زمان

پس از فاعل، فعل و مفعول، ممکن است اطلاعاتی درباره مکان یا زمان انجام کار اضافه کنیم. در جمله‌های ساده، عبارت مکان معمولاً بعد از مفعول قرار می‌گیرد و عبارت زمان اغلب در پایان جمله می‌آید.

الگوی رایج:

فاعل + فعل + مفعول + مکان + زمان

مثال:

I study English at home every night.

من هر شب در خانه انگلیسی مطالعه می‌کنم.

اجزای جمله:

  • I: فاعل

  • study: فعل

  • English: مفعول

  • at home: مکان

  • every night: زمان

مثال دیگر:

She meets her friends at the café on Fridays.

او جمعه‌ها دوستانش را در کافه ملاقات می‌کند.

    • She: فاعل

    • meets: فعل

    • her friends: مفعول

    • at the café: مکان

    • on Fridays: زمان

جدول زیر ترتیب رایج اجزای جمله را نشان می‌دهد:

ترتیب

بخش جمله

مثال

۱

فاعل

She

۲

فعل

reads

۳

مفعول

a book

۴

مکان

in the library

۵

زمان

every afternoon

جمله کامل:

She reads a book in the library every afternoon.

او هر بعدازظهر در کتابخانه یک کتاب می‌خواند.

البته عبارت زمان می‌تواند در ابتدای جمله نیز قرار بگیرد:

Every afternoon, she reads a book in the library.

هر بعدازظهر، او در کتابخانه یک کتاب می‌خواند.

در این حالت، بهتر است پس از عبارت زمانی ابتدایی از ویرگول استفاده شود، به‌ویژه زمانی که عبارت بیش از یک کلمه است.

ساخت جمله با دو مفعول

بعضی فعل‌ها می‌توانند دو مفعول داشته باشند. یکی از مفعول‌ها شخصی است که چیزی را دریافت می‌کند و دیگری چیزی است که داده، ارسال یا نشان داده می‌شود.

برای مثال:

Sara gives me a book.

سارا به من یک کتاب می‌دهد.

در این جمله:

    • Sara: فاعل

    • gives: فعل

    • me: مفعول شخص

    • a book: مفعول چیز

ساختار این نوع جمله معمولاً چنین است:

فاعل + فعل + شخص + چیز

مثال:

My mother tells me a story.

مادرم برای من یک داستان تعریف می‌کند.

The teacher asks us a question.

معلم از ما یک سؤال می‌پرسد.

He sends his friend a message.

او برای دوستش یک پیام می‌فرستد.

همین مفهوم را می‌توان در بسیاری از موارد با to نیز بیان کرد:

He sends a message to his friend.

او یک پیام برای دوستش می‌فرستد.

در این ساختار، ترتیب اجزا تغییر می‌کند:

فاعل + فعل + چیز + to + شخص

مقایسه:

ساختار اول

ساختار دوم

She gives me the key.

She gives the key to me.

He sends Sara an email.

He sends an email to Sara.

I show my friend the photo.

I show the photo to my friend.

برای سطح مقدماتی، یادگیری هر دو الگو مفید است؛ اما مهم است که کلمات را بدون توجه به ساختار جابه‌جا نکنیم.

ساخت جمله منفی ساده

برای منفی‌کردن جمله‌هایی که فعل اصلی دارند، در زمان حال ساده از do not یا does not استفاده می‌کنیم.

ساختار:

فاعل + do not/does not + شکل ساده فعل + مفعول

برای فاعل‌های I، you، we و they از do not یا شکل کوتاه don’t استفاده می‌شود:

I do not drink coffee.

من قهوه نمی‌نوشم.

They don’t watch television.

آن‌ها تلویزیون تماشا نمی‌کنند.

برای فاعل‌های he، she و it از does not یا شکل کوتاه doesn’t استفاده می‌شود:

She does not drink coffee.

او قهوه نمی‌نوشد.

He doesn’t watch television.

او تلویزیون تماشا نمی‌کند.

پس از does not، فعل اصلی بدون s می‌آید.

نادرست:

She doesn’t drinks coffee.

درست:

She doesn’t drink coffee.

دلیل این موضوع آن است که نشانه سوم‌شخص مفرد در does ظاهر شده و نباید دوباره به فعل اصلی اضافه شود.

منفی‌کردن جمله‌های دارای فعل be

در جمله‌هایی که فعل اصلی آن‌ها am، is یا are است، نیازی به do یا does نداریم. کافی است not را بعد از فعل be قرار دهیم:

I am not tired.

من خسته نیستم.

She is not at home.

او در خانه نیست.

They are not ready.

آن‌ها آماده نیستند.

شکل‌های کوتاه رایج:

    • is not → isn’t

    • are not → aren’t

مثال:

He isn’t busy.

او مشغول نیست.

We aren’t late.

ما دیر نکرده‌ایم.

ساخت جمله پرسشی ساده

در پرسش‌های بله یا خیر با فعل‌های اصلی، do یا does در ابتدای جمله قرار می‌گیرد.

ساختار:

Do/Does + فاعل + شکل ساده فعل + مفعول؟

مثال:

Do you speak English?

آیا انگلیسی صحبت می‌کنی؟

Do they live here?

آیا آن‌ها اینجا زندگی می‌کنند؟

Does she read books?

آیا او کتاب می‌خواند؟

Does Amir work in this office?

آیا امیر در این اداره کار می‌کند؟

در سؤال‌هایی که با does ساخته می‌شوند، فعل اصلی بدون s می‌آید:

نادرست:

Does she reads books?

درست:

Does she read books?

در جمله خبری می‌گوییم:

She reads books.

اما در سؤال می‌گوییم:

Does she read books?

پرسشی‌کردن جمله‌های دارای فعل be

در جمله‌هایی که am، is یا are دارند، فعل be به ابتدای جمله منتقل می‌شود:

جمله خبری:

She is happy.

او خوشحال است.

جمله پرسشی:

Is she happy?

آیا او خوشحال است؟

مثال‌های دیگر:

Are you a student?

آیا دانش‌آموز یا دانشجو هستی؟

Is the book on the table?

آیا کتاب روی میز است؟

Are they at work?

آیا آن‌ها سر کار هستند؟

در این سؤال‌ها از do یا does استفاده نمی‌کنیم.

نادرست:

Does she is happy?

درست:

Is she happy?

ضمایر مفعولی و جایگاه آن‌ها

هنگامی که یک ضمیر نقش مفعول را دارد، باید از شکل مفعولی آن استفاده کنیم. ضمایر فاعلی و مفعولی انگلیسی یکسان نیستند.

ضمیر فاعلی

ضمیر مفعولی

معنی

I

me

من، مرا

You

you

تو، شما

He

him

او، او را برای مرد

She

her

او، او را برای زن

It

it

آن، آن را

We

us

ما، ما را

They

them

آن‌ها، آن‌ها را

مثال:

She knows me.

او مرا می‌شناسد.

I help him.

من به او کمک می‌کنم.

We see them every day.

ما هر روز آن‌ها را می‌بینیم.

The teacher asks us a question.

معلم از ما یک سؤال می‌پرسد.

یکی از اشتباه‌های رایج استفاده از ضمیر فاعلی در جایگاه مفعول است:

نادرست:

She helps I.

درست:

She helps me.

نادرست:

I know he.

درست:

I know him.

برای انتخاب ضمیر درست، ابتدا مشخص کنید ضمیر قبل از فعل قرار دارد یا بعد از آن. ضمیر پیش از فعل معمولاً فاعلی است و ضمیر پس از فعل معمولاً مفعولی است.

جمله‌های امری و حذف فاعل

در بیشتر جمله‌های انگلیسی، وجود فاعل ضروری است؛ اما جمله امری یکی از مهم‌ترین استثناهاست. در جمله امری، فاعل معمولاً you است، اما در ظاهر جمله نوشته یا گفته نمی‌شود.

Open the door.

در را باز کن.

ساختار ظاهری:

فعل + مفعول

فاعل پنهان این جمله you است:

You open the door.

اما در دستور مستقیم، ضمیر you حذف می‌شود.

مثال‌های دیگر:

Read the text.

متن را بخوان.

Write your name.

نامت را بنویس.

Please close the window.

لطفاً پنجره را ببند.

برای منفی‌کردن جمله امری از don’t استفاده می‌کنیم:

Don’t open the door.

در را باز نکن.

Don’t touch the computer.

به کامپیوتر دست نزن.

Don’t speak loudly.

بلند صحبت نکن.

اشتباه‌های رایج فارسی‌زبانان در جمله‌سازی انگلیسی

شناخت اشتباه‌های رایج باعث می‌شود زبان‌آموز هنگام نوشتن یا صحبت‌کردن با دقت بیشتری ساختار جمله را بررسی کند.

قراردادن فعل در انتهای جمله

به دلیل تأثیر ساختار فارسی، بعضی زبان‌آموزان فعل را در پایان جمله انگلیسی قرار می‌دهند.

نادرست:

I English study.

درست:

I study English.

در انگلیسی، فعل معمولاً بعد از فاعل می‌آید.

حذف فاعل

در فارسی می‌توان گفت «خسته هستم»، اما در انگلیسی باید فاعل بیان شود.

نادرست:

Am tired.

درست:

I am tired.

نادرست:

Goes to school every day.

درست:

He goes to school every day.

استفاده هم‌زمان از دو فعل صرف‌شده

نادرست:

She is work in a bank.

در این جمله، هم is و هم work به‌عنوان فعل اصلی استفاده شده‌اند.

اگر منظور «او در بانک کار می‌کند» باشد:

She works in a bank.

اگر منظور «او در حال کارکردن در بانک است» باشد:

She is working in a bank.

فراموش‌کردن s سوم‌شخص

نادرست:

My father drive a taxi.

درست:

My father drives a taxi.

فاعل My father مفرد و سوم‌شخص است، بنابراین فعل در زمان حال ساده به s نیاز دارد.

افزودن s اضافی پس از does

نادرست:

Does he likes tea?

درست:

Does he like tea?

پس از does، فعل باید به شکل ساده بیاید.

استفاده نادرست از صفت بعد از اسم

نادرست:

I have a car red.

درست:

I have a red car.

صفت در انگلیسی معمولاً قبل از اسم قرار می‌گیرد.

استفاده از ضمیر فاعلی به‌جای مفعولی

نادرست:

My sister helps he.

درست:

My sister helps him.

استفاده از do با فعل be

نادرست:

Do you are happy?

درست:

Are you happy?

فعل be برای پرسشی‌شدن به do یا does نیاز ندارد.

چگونه اجزای جمله را سریع تشخیص دهیم؟

برای تحلیل یک جمله ساده، بهتر است آن را مرحله‌به‌مرحله بررسی کنیم.

جمله زیر را در نظر بگیرید:

My younger brother plays computer games at home every evening.

مرحله اول: فاعل را پیدا کنید.

چه کسی بازی می‌کند؟

My younger brother

مرحله دوم: فعل را پیدا کنید.

چه کاری انجام می‌دهد؟

plays

مرحله سوم: مفعول را پیدا کنید.

چه چیزی را بازی می‌کند؟

computer games

مرحله چهارم: اطلاعات تکمیلی را مشخص کنید.

کجا؟

at home

چه زمانی؟

every evening

ساختار کامل:

جزء

عبارت

فاعل

My younger brother

فعل

plays

مفعول

computer games

مکان

at home

زمان

every evening

با این روش می‌توان جمله‌های طولانی‌تر را نیز به بخش‌های ساده تقسیم کرد.

مثال دیگر:

The new English teacher teaches grammar in our class on Mondays.

    • فاعل: The new English teacher

    • فعل: teaches

    • مفعول: grammar

    • مکان: in our class

    • زمان: on Mondays

هرچند جمله نسبتاً بلند است، هسته آن همچنان ساده است:

Teacher teaches grammar.

بقیه کلمات فقط اطلاعات بیشتری درباره فاعل، مکان و زمان ارائه می‌کنند.

روش گسترش یک جمله ساده

یکی از بهترین تمرین‌ها برای تقویت جمله‌سازی، شروع از یک جمله بسیار کوتاه و افزودن تدریجی اطلاعات است.

مرحله اول:

Sara reads.

سارا مطالعه می‌کند.

مرحله دوم؛ افزودن مفعول:

Sara reads books.

سارا کتاب می‌خواند.

مرحله سوم؛ افزودن صفت:

Sara reads English books.

سارا کتاب‌های انگلیسی می‌خواند.

مرحله چهارم؛ افزودن مکان:

Sara reads English books in the library.

سارا در کتابخانه کتاب‌های انگلیسی می‌خواند.

مرحله پنجم؛ افزودن زمان:

Sara reads English books in the library every afternoon.

سارا هر بعدازظهر در کتابخانه کتاب‌های انگلیسی می‌خواند.

در تمام این مراحل، ترتیب اصلی حفظ شده است:

فاعل + فعل + مفعول + مکان + زمان

می‌توان همین تمرین را با جمله دیگری انجام داد:

They play.

They play football.

They play football in the park.

They play football in the park on Fridays.

این روش به زبان‌آموز کمک می‌کند بدون ساختن جمله‌های پیچیده، به‌تدریج جمله‌هایی کامل‌تر و طبیعی‌تر بسازد.

تمرین تبدیل کلمات به جمله درست

برای ساخت جمله از کلمات پراکنده، ابتدا فاعل، سپس فعل و بعد مفعول را پیدا کنید.

کلمات:

coffee / drinks / Mina

فاعل: Mina
فعل: drinks
مفعول: coffee

جمله درست:

Mina drinks coffee.

کلمات:

every day / English / study / we

فاعل: we
فعل: study
مفعول: English
زمان: every day

جمله درست:

We study English every day.

کلمات:

in the garden / plays / the child

فاعل: the childفعل: plays
مکان: in the garden

جمله درست:

The child plays in the garden.

کلمات:

a new phone / has / my friend

فاعل: my friend
فعل: has
مفعول: a new phone

جمله درست:

My friend has a new phone.

هنگام مرتب‌کردن کلمات، ابتدا نباید به ترجمه فارسی جمله فکر کرد. بهتر است نقش هر کلمه یا عبارت را مشخص کنیم و سپس آن‌ها را بر اساس ساختار انگلیسی کنار هم قرار دهیم.

تمرین ساخت جمله با الگوهای آماده

الگوهای ثابت، فرایند جمله‌سازی را ساده‌تر می‌کنند. زبان‌آموز می‌تواند یک ساختار را حفظ کند و فقط واژه‌های آن را تغییر دهد.

الگوی اول:

I like + اسم

I like music.

من موسیقی دوست دارم.

I like English.

من زبان انگلیسی دوست دارم.

I like this book.

من این کتاب را دوست دارم.

الگوی دوم:

She plays + ورزش یا بازی

She plays tennis.

او تنیس بازی می‌کند.

She plays chess.

او شطرنج بازی می‌کند.

الگوی سوم:

They live in + مکان

They live in Tehran.

آن‌ها در تهران زندگی می‌کنند.

They live in a small village.

آن‌ها در یک روستای کوچک زندگی می‌کنند.

الگوی چهارم:

My + عضو خانواده + فعل

My mother cooks dinner.

مادرم شام می‌پزد.

My brother studies English.

برادرم انگلیسی می‌خواند.

My father drives a bus.

پدرم اتوبوس می‌راند.

تمرین با الگوها باعث می‌شود ترتیب کلمات به‌مرور به یک عادت ذهنی تبدیل شود.

نکات مهم برای جمله‌سازی بهتر

هنگام ساخت جمله ساده انگلیسی، چند اصل پایه را همیشه در نظر داشته باشید.

ابتدا فاعل را مشخص کنید. پیش از انتخاب فعل، بدانید چه کسی یا چه چیزی موضوع جمله است. سپس فعل مناسب را بلافاصله بعد از فاعل قرار دهید. اگر فعل به مفعول نیاز دارد، مفعول را پس از آن بیاورید.

در زمان حال ساده، فاعل جمله را از نظر مفرد یا جمع‌بودن بررسی کنید. اگر فاعل he، she، it یا یک اسم مفرد است، فعل معمولاً به s یا es نیاز دارد.

جمله را مستقیماً با ساختار انگلیسی بسازید. ترجمه کلمه‌به‌کلمه از فارسی معمولاً باعث انتقال ترتیب فارسی به جمله انگلیسی می‌شود.

در آغاز یادگیری، جمله‌های کوتاه بسازید. یک جمله کوتاه و درست از یک جمله بلند و پرخطا ارزش بیشتری دارد. پس از تسلط بر ساختار پایه، می‌توانید صفت، قید، مکان، زمان و اطلاعات تکمیلی را به جمله اضافه کنید.

در پایان، جمله را با چند سؤال ساده بررسی کنید:

  • آیا جمله فاعل دارد؟

  • آیا فعل بعد از فاعل آمده است؟

  • آیا مفعول پس از فعل قرار دارد؟

  • آیا برای he، she و it فعل درست صرف شده است؟

  • آیا صفت پیش از اسم آمده است؟

  • آیا از ضمیر فاعلی و مفعولی درست استفاده شده است؟

جمع‌بندی ساختار فاعل، فعل و مفعول

اساس جمله‌سازی انگلیسی در سطح مقدماتی، شناخت جایگاه اجزای اصلی جمله است. در یک جمله خبری مثبت، فاعل معمولاً در ابتدای جمله می‌آید، فعل پس از آن قرار می‌گیرد و مفعول در صورت نیاز بعد از فعل ظاهر می‌شود.

الگوی پایه:

فاعل + فعل + مفعول

I read books.

من کتاب می‌خوانم.

اگر جمله به اطلاعات بیشتری نیاز داشته باشد، معمولاً مکان و زمان پس از مفعول اضافه می‌شوند:

فاعل + فعل + مفعول + مکان + زمان

I read books at home every night.

من هر شب در خانه کتاب می‌خوانم.

در جمله‌های دارای فعل be، پس از فاعل یکی از شکل‌های am، is یا are می‌آید:

She is happy.

او خوشحال است.

برای منفی‌کردن و پرسشی‌کردن جمله‌های دارای فعل اصلی، از do و does استفاده می‌کنیم؛ اما جمله‌های دارای فعل be بدون do و does منفی یا پرسشی می‌شوند.

تسلط بر همین ساختارهای ساده، پایه یادگیری بخش‌های پیشرفته‌تر گرامر انگلیسی است. زمانی که زبان‌آموز بتواند فاعل، فعل و مفعول را سریع تشخیص دهد، ساخت جمله‌های منفی، پرسشی، گذشته، آینده و حتی جمله‌های پیچیده‌تر نیز برای او آسان‌تر خواهد شد. بهترین راه برای تثبیت این مهارت، ساختن جمله‌های کوتاه روزانه، تغییر فاعل و مفعول، تبدیل جمله مثبت به منفی و پرسشی و بررسی مداوم ترتیب کلمات است.

منتشر شده توسط هم‌زبان در پلتفرم رسانیکا