هم‌زبانهم‌زبان @hamzaban
آموزش زبان‌ها
4 روز قبل↶   3 روز قبل

آموزش فعل be در زمان حال؛ کاربرد am، is و are

آموزش فعل be در زمان حال؛ کاربرد am، is و are

فعل be یکی از مهم‌ترین و پرکاربردترین فعل‌ها در زبان انگلیسی است. تقریباً از همان نخستین جلسه‌های آموزش زبان انگلیسی مقدماتی با شکل‌های مختلف این فعل، یعنی am، is و are روبه‌رو می‌شویم. این سه کلمه در ظاهر ساده‌اند، اما نقش بسیار مهمی در جمله‌سازی انگلیسی دارند و بدون شناخت دقیق آن‌ها نمی‌توان جمله‌های پایه، معرفی افراد، بیان ویژگی‌ها، صحبت درباره شغل، ملیت، سن، مکان و بسیاری از موضوعات روزمره را به‌درستی ساخت.

در زبان فارسی معمولاً از شکل‌های مختلف فعل «بودن» مانند «هستم»، «است»، «هستند» یا گاهی فعل‌های چسبیده‌ای مانند «خوبم»، «خسته‌ای» و «دانش‌آموز است» استفاده می‌کنیم. در زبان انگلیسی نیز برای رساندن همین معنا باید از شکل مناسب فعل be استفاده شود. تفاوت مهم این است که در انگلیسی نمی‌توان این فعل را به‌سادگی حذف کرد. برای مثال، جمله «من خسته» در فارسی ناقص به نظر می‌رسد، اما در گفت‌وگوی محاوره‌ای ممکن است منظور را منتقل کند؛ در انگلیسی جمله I tired از نظر دستوری نادرست است و باید بگوییم:

I am tired.
من خسته هستم.

در این مقاله، کاربرد فعل be در زمان حال را به‌صورت کامل بررسی می‌کنیم. با تفاوت am، is و are، ساخت جمله مثبت، منفی و پرسشی، شکل‌های کوتاه، پاسخ‌های کوتاه، کاربردهای رایج، اشتباهات متداول و روش‌های ساده برای یادگیری بهتر آن‌ها آشنا خواهید شد.

فعل be چیست؟

فعل be در حالت اصلی به معنای «بودن» است. این فعل در زمان حال ساده، برخلاف بیشتر فعل‌های انگلیسی، یک شکل ثابت ندارد و با توجه به فاعل جمله تغییر می‌کند. شکل‌های فعل be در زمان حال عبارت‌اند از:

فاعل

شکل فعل be

مثال

I

am

I am happy.

He

is

He is happy.

She

is

She is happy.

It

is

It is cold.

You

are

You are happy.

We

are

We are happy.

They

are

They are happy.

بنابراین انتخاب میان am، is و are کاملاً به فاعل جمله بستگی دارد. اگر فاعل I باشد، فقط از am استفاده می‌کنیم. اگر فاعل مفرد سوم‌شخص، یعنی he، she یا it باشد، از is استفاده می‌کنیم. برای you، we و they نیز شکل صحیح فعل are است.

فعل be در زبان انگلیسی ممکن است به‌تنهایی معنای «بودن» بدهد، اما اغلب به‌عنوان پیوندی میان فاعل و اطلاعاتی که درباره آن ارائه می‌شود عمل می‌کند. این اطلاعات می‌توانند صفت، اسم، مکان، سن، ملیت یا وضعیت باشند.

به نمونه‌های زیر توجه کنید:

Sara is a teacher.

سارا معلم است.

The room is clean.

اتاق تمیز است.

We are at home.

ما در خانه هستیم.

I am twenty years old.

من بیست ساله هستم.

در تمام این جمله‌ها، فعل be فاعل را به بخش بعدی جمله مرتبط کرده است.

کاربرد am در زمان حال

کلمه am فقط و فقط با ضمیر I به کار می‌رود. این نکته یکی از ساده‌ترین قوانین گرامر انگلیسی سطح A1 است:

I + am

مثال:

I am a student.
من دانش‌آموز هستم.

I am tired.
من خسته هستم.

I am in the kitchen.
من در آشپزخانه هستم.

I am from Iran.
من اهل ایران هستم.

هیچ فاعل دیگری با am نمی‌آید. بنابراین جمله‌های زیر نادرست‌اند:

He am happy.
They am ready.
Sara am here.

شکل صحیح آن‌ها به این صورت است:

He is happy.
او خوشحال است.

They are ready.
آن‌ها آماده‌اند.

Sara is here.
سارا اینجاست.

شکل کوتاه I am

در مکالمه و نوشتار غیررسمی، I am معمولاً به شکل کوتاه I’m نوشته و تلفظ می‌شود:

I’m fine.
من خوبم.

I’m busy.
من مشغولم.

I’m a doctor.
من پزشک هستم.

I’m at work.
من در محل کار هستم.

شکل کامل I am در متن‌های رسمی‌تر یا زمانی که بخواهیم روی جمله تأکید کنیم، بیشتر به کار می‌رود. بااین‌حال، هر دو شکل از نظر دستوری صحیح‌اند.

کاربرد is در زمان حال

فعل is با فاعل‌های مفرد سوم‌شخص به کار می‌رود. مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

  • He

  • She

  • It

  • نام یک شخص

  • نام یک مکان

  • نام یک شیء

  • هر اسم مفرد

مثال با ضمیرها:

He is my brother.
او برادر من است.

She is very kind.
او بسیار مهربان است.

It is expensive.
آن گران است.

مثال با اسم مفرد:

Ali is a student.
علی دانش‌آموز است.

Mary is at school.
مری در مدرسه است.

The book is interesting.
کتاب جالب است.

Tehran is a large city.
تهران شهر بزرگی است.

نکته مهم این است که هرگاه فاعل جمله یک شخص، حیوان، شیء یا مفهوم مفرد باشد، معمولاً باید از is استفاده کنیم.

شکل کوتاه is

فعل is در کنار ضمیرها و بسیاری از اسم‌ها به شکل کوتاه نوشته می‌شود:

شکل کامل

شکل کوتاه

He is

He’s

She is

She’s

It is

It’s

Ali is

Ali’s

The book is

The book’s

مثال:

He’s my friend.
او دوست من است.

She’s happy.
او خوشحال است.

It’s cold today.
امروز هوا سرد است.

Ali’s at home.
علی در خانه است.

در مثال آخر، Ali’s به معنی Ali is است. البته ترکیب «اسم + ’s» گاهی مالکیت را نیز نشان می‌دهد. برای تشخیص معنای درست باید به ادامه جمله توجه کرد:

Ali’s car is new.
ماشین علی نو است.

در این جمله، Ali’s مالکیت را نشان می‌دهد.

Ali’s tired.
علی خسته است.

در این جمله، Ali’s شکل کوتاه Ali is است.

کاربرد are در زمان حال

فعل are با فاعل‌های زیر به کار می‌رود:

    • You

    • We

    • They

  • اسم‌های جمع

  • دو یا چند اسم که با and به هم متصل شده‌اند

مثال:

You are my friend.

تو دوست من هستی.

We are ready.

ما آماده هستیم.

They are at school.

آن‌ها در مدرسه هستند.

The children are happy.

بچه‌ها خوشحال‌اند.

Ali and Reza are brothers.

علی و رضا برادر هستند.

نکته مهم درباره you این است که این ضمیر هم برای «تو» و هم برای «شما» استفاده می‌شود، اما در هر دو حالت فعل آن are است:

You are a good student.
تو دانش‌آموز خوبی هستی.

You are good students.
شما دانش‌آموزان خوبی هستید.

در جمله اول، you مفرد است و در جمله دوم معنای جمع دارد، اما شکل فعل در هر دو جمله تغییر نمی‌کند.

شکل کوتاه are

شکل کامل

شکل کوتاه

You are

You’re

We are

We’re

They are

They’re

مثال:

You’re welcome.

خواهش می‌کنم.

We’re busy.

ما مشغول هستیم.

They’re at the park.

آن‌ها در پارک هستند.

در نوشتار رسمی ممکن است شکل‌های کامل بیشتر دیده شوند، اما در مکالمه روزمره شکل‌های کوتاه بسیار رایج‌ترند.

ساختار جمله مثبت با am، is و are

ساختار اصلی جمله مثبت با فعل be بسیار ساده است:

فاعل + am / is / are + ادامه جمله

ادامه جمله می‌تواند صفت، اسم، عبارت مکانی، سن، ملیت یا اطلاعات دیگری درباره فاعل باشد.

فعل be همراه با صفت

یکی از رایج‌ترین کاربردهای فعل be، قرار گرفتن پیش از صفت است:

I am happy.
من خوشحال هستم.

She is tired.
او خسته است.

They are hungry.
آن‌ها گرسنه‌اند.

The room is quiet.
اتاق ساکت است.

در زبان انگلیسی نمی‌توان صفت را مستقیماً بعد از فاعل قرار داد. بنابراین جمله She happy نادرست است و باید گفت:

She is happy.

فعل be همراه با اسم

از فعل be برای معرفی شغل، نقش، هویت یا رابطه افراد نیز استفاده می‌شود:

I am a teacher.

من معلم هستم.

He is a doctor.

او پزشک است.

They are students.

آن‌ها دانش‌آموز هستند.

Sara is my sister.

سارا خواهر من است.

وقتی اسم مفرد و قابل‌شمارش باشد، معمولاً باید پیش از آن از a یا an استفاده کنیم:

He is teacher. نادرست است.
He is a teacher.

صحیح است.

She is engineer. نادرست است.
She is an engineer.

صحیح است.

فعل be همراه با مکان

برای بیان محل قرار گرفتن اشخاص و اشیا از am، is و are استفاده می‌کنیم:

I am at home.

من در خانه هستم.

The keys are on the table.

کلیدها روی میز هستند.

My mother is in the kitchen.

مادرم در آشپزخانه است.

We are at the bus stop.

ما در ایستگاه اتوبوس هستیم.

در این ساختار معمولاً پس از فعل be یک حرف اضافه مکان مانند in، on، at، under یا near می‌آید.

فعل be همراه با سن

در انگلیسی برای بیان سن از فعل be استفاده می‌شود، نه از فعل have. این تفاوت برای فارسی‌زبانان اهمیت زیادی دارد.

I am 25 years old.
من ۲۵ ساله هستم.

She is ten.
او ده ساله است.

They are eighteen years old.
آن‌ها هجده ساله هستند.

جمله I have 25 years در انگلیسی معیار نادرست است، حتی اگر در برخی زبان‌ها ساختاری مشابه وجود داشته باشد.

فعل be همراه با ملیت و محل تولد

برای گفتن ملیت یا کشور محل تولد نیز از فعل be استفاده می‌کنیم:

I am Iranian.
من ایرانی هستم.

He is Italian.
او ایتالیایی است.

We are from Turkey.
ما اهل ترکیه هستیم.

Sara is from Shiraz.
سارا اهل شیراز است.

تفاوت دو ساختار زیر را در نظر بگیرید:

I am Iranian.

من ایرانی هستم.

I am from Iran.

من اهل ایران هستم.

در جمله اول از صفت ملیت و در جمله دوم از نام کشور بعد از from استفاده شده است.

منفی کردن am، is و are

برای منفی کردن جمله‌هایی که فعل be دارند، کافی است کلمه not را بعد از am، is یا are قرار دهیم.

ساختار جمله منفی:

فاعل + am / is / are + not + ادامه جمله

مثال:

I am not tired.
من خسته نیستم.

He is not at home.
او در خانه نیست.

She is not a nurse.
او پرستار نیست.

We are not late.
ما دیر نکرده‌ایم یا دیر نرسیده‌ایم.

They are not ready.
آن‌ها آماده نیستند.

شکل‌های کوتاه منفی

برای is not و are not دو نوع شکل کوتاه رایج وجود دارد:

شکل کامل

شکل کوتاه اول

شکل کوتاه دوم

is not

isn’t

’s not

are not

aren’t

’re not

مثال:

He isn’t busy.

او مشغول نیست.

He’s not busy.

او مشغول نیست.

They aren’t here.

آن‌ها اینجا نیستند.

They’re not here.

آن‌ها اینجا نیستند.

هر دو نوع کوتاه‌سازی صحیح‌اند و تفاوت معنایی مهمی ندارند. انتخاب میان آن‌ها بیشتر به سبک گفتار یا تأکید گوینده مربوط می‌شود.

برای am not شکل amn’t در انگلیسی معیار رایج نیست. بنابراین می‌گوییم:

I’m not angry.
من عصبانی نیستم.

نه:

I amn’t angry.

در جمله‌های معمولی، شکل I’m not طبیعی‌ترین گزینه است.

ساخت جمله پرسشی با am، is و are

برای پرسشی کردن جمله‌هایی که فعل be دارند، نیازی به استفاده از do یا does نیست. فقط کافی است جای فاعل و فعل be را عوض کنیم.

ساختار جمله پرسشی:

Am / Is / Are + فاعل + ادامه جمله؟

جمله خبری:

She is happy.
او خوشحال است.

جمله پرسشی:

Is she happy?
آیا او خوشحال است؟

نمونه‌های بیشتر:

Am I late?

آیا من دیر کرده‌ام؟

Is he your teacher?

آیا او معلم شماست؟

Is the food ready?

آیا غذا آماده است؟

Are you tired?

آیا خسته هستی؟

Are they at home?

آیا آن‌ها در خانه هستند؟

Are the children hungry?

آیا بچه‌ها گرسنه‌اند؟

این جابه‌جایی یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های فعل be با فعل‌های معمولی است. برای مثال، با فعل like می‌گوییم:

Do you like coffee?

اما با فعل be می‌گوییم:

Are you happy?

استفاده از do همراه با am، is و are در این نوع جمله‌ها نادرست است:

Do you are happy? نادرست
Are you happy? صحیح

پاسخ کوتاه به سؤال‌های دارای فعل be

برای پاسخ کوتاه به سؤال‌هایی که با am، is یا are شروع می‌شوند، از همان فعل موجود در سؤال استفاده می‌کنیم.

سؤال

پاسخ مثبت

پاسخ منفی

Am I late?

Yes, you are.

No, you aren’t.

Is he busy?

Yes, he is.

No, he isn’t.

Is she a doctor?

Yes, she is.

No, she isn’t.

Is it cold?

Yes, it is.

No, it isn’t.

Are you ready?

Yes, I am.

No, I’m not.

Are we late?

Yes, we are.

No, we aren’t.

Are they at home?

Yes, they are.

No, they aren’t.

در پاسخ مثبت کوتاه، معمولاً شکل کوتاه فعل به کار نمی‌رود. برای مثال:

Yes, he is. صحیح است.
Yes, he’s. نادرست است.

همچنین:

Yes, they are. صحیح است.
Yes, they’re. نادرست است.

علت این موضوع آن است که شکل کوتاه مانند he’s یا they’re معمولاً باید با کلمه یا عبارت دیگری ادامه پیدا کند.

سؤال‌سازی با کلمات پرسشی

کلمات پرسشی مانند what، where، who، how، why و when نیز می‌توانند با فعل be به کار روند. در این حالت، ابتدا کلمه پرسشی، سپس فعل be و بعد فاعل قرار می‌گیرد.

ساختار:

کلمه پرسشی + am / is / are + فاعل + ادامه جمله؟

مثال:

What is your name?

نام شما چیست؟

Where are you?

کجا هستی؟

How are you?

حالت چطور است؟

Who is that man?

آن مرد کیست؟

Why is she sad?

چرا او ناراحت است؟

Where are the children?

بچه‌ها کجا هستند؟

How old are you?

چند سالت است؟

در سؤال What is your name? فاعل جمله your name است، بنابراین از is استفاده شده است. در سؤال Where are the children? فاعل children جمع است، پس are به کار می‌رود.

کاربرد فعل be برای معرفی خود و دیگران

یکی از نخستین موقعیت‌هایی که به فعل be نیاز داریم، معرفی خود یا افراد دیگر است. برای معرفی نام، شغل، سن، ملیت و محل زندگی می‌توان از ساختارهای زیر استفاده کرد:

I am Nima.
من نیما هستم.

I am 28 years old.
من ۲۸ ساله هستم.

I am an accountant.
من حسابدار هستم.

I am from Tabriz.
من اهل تبریز هستم.

I am married.
من متأهل هستم.

برای معرفی شخص دیگر:

This is my friend, Mina.
این دوست من، مینا، است.

She is a graphic designer.
او طراح گرافیک است.

She is from Mashhad.
او اهل مشهد است.

She is very creative.
او بسیار خلاق است.

فعل be در چنین جمله‌هایی امکان می‌دهد چند نوع اطلاعات مختلف را به شکلی ساده و منظم بیان کنیم.

کاربرد am، is و are برای توصیف افراد و اشیا

برای توصیف ظاهر، شخصیت، کیفیت، اندازه، رنگ و وضعیت از فعل be همراه با صفت استفاده می‌کنیم.

توصیف ظاهر

He is tall.

او قدبلند است.

She is young.

او جوان است.

They are beautiful.

آن‌ها زیبا هستند.

His hair is black.

موهای او مشکی است.

توصیف شخصیت

Mina is friendly.

مینا خوش‌برخورد است.

My teacher is patient.

معلم من صبور است.

They are honest.

آن‌ها صادق هستند.

You are very helpful.

تو بسیار کمک‌کننده هستی.

توصیف اشیا

The bag is heavy.
کیف سنگین است.

The shoes are new.
کفش‌ها نو هستند.

This phone is expensive.
این تلفن گران است.

The windows are clean.
پنجره‌ها تمیز هستند.

در تمام این موارد باید به مفرد یا جمع بودن فاعل توجه کنیم. برای نمونه، bag مفرد است و is می‌گیرد، اما shoes جمع است و با are می‌آید.

کاربرد فعل be برای بیان احساس و وضعیت

بسیاری از احساس‌ها و وضعیت‌های جسمی یا ذهنی در انگلیسی با صفت بیان می‌شوند و پیش از آن‌ها از فعل be استفاده می‌شود:

I am tired.
من خسته‌ام.

She is worried.
او نگران است.

We are excited.
ما هیجان‌زده‌ایم.

They are afraid.
آن‌ها ترسیده‌اند.

He is sick.
او بیمار است.

You are calm.
تو آرام هستی.

یکی از اشتباهات رایج زبان‌آموزان این است که این صفت‌ها را فعل تصور می‌کنند و فعل be را حذف می‌کنند. برای مثال:

I tired. نادرست
I am tired.

صحیح

She worried. نادرست
She is worried.

صحیح

They happy. نادرست
They are happy.

صحیح

تفاوت مفرد و جمع در انتخاب is و are

تشخیص مفرد یا جمع بودن فاعل نقش مهمی در انتخاب is یا are دارد.

نوع فاعل

فعل مناسب

مثال

یک شخص

is

The man is tall.

یک حیوان

is

The cat is hungry.

یک شیء

is

The chair is old.

چند شخص

are

The men are tall.

چند حیوان

are

The cats are hungry.

چند شیء

are

The chairs are old.

گاهی فاعل از چند کلمه تشکیل شده است، اما هسته اصلی آن همچنان مفرد است:

The color of the walls is beautiful.
رنگ دیوارها زیباست.

در این جمله، فاعل اصلی color است، نه walls. چون color مفرد است، از is استفاده می‌کنیم.

در مقابل:

The walls of the room are white.
دیوارهای اتاق سفید هستند.

در این جمله، فاعل walls است و چون جمع است، are به کار می‌رود.

اسم‌های غیرقابل‌شمارش و فعل be

اسم‌های غیرقابل‌شمارش مانند water، information، money، furniture و advice در زبان انگلیسی معمولاً از نظر دستوری مفرد محسوب می‌شوند. بنابراین با is می‌آیند:

The water is cold.

آب سرد است.

The information is useful.

اطلاعات مفید است.

The furniture is new.

وسایل خانه نو هستند.

The advice is helpful.

توصیه مفید است.

ممکن است ترجمه فارسی برخی از این کلمات حالت جمع داشته باشد، اما در انگلیسی باید ساختار مفرد را رعایت کرد. برای مثال، جمله زیر نادرست است:

The information are useful.

شکل صحیح:

The information is useful.

کاربرد this، that، these و those با فعل be

کلمات اشاره نیز در انتخاب is یا are تأثیر دارند:

کلمه اشاره

معنا

فعل مناسب

This

این

is

That

آن

is

These

این‌ها

are

Those

آن‌ها

are

مثال:

This is my book.
این کتاب من است.

That is your car.
آن ماشین تو است.

These are my keys.
این‌ها کلیدهای من هستند.

Those are beautiful flowers.
آن‌ها گل‌های زیبایی هستند.

شکل‌های کوتاه this is و that is نیز رایج‌اند:

This is معمولاً به شکل this’s کوتاه نمی‌شود.

That is می‌تواند به شکل that’s بیاید:

That’s my bag.
آن کیف من است.

فعل be همراه با there

ساختارهای there is و there are برای بیان وجود داشتن چیزی استفاده می‌شوند.

There is برای اسم مفرد:

There is a book on the table.

یک کتاب روی میز است.

There is a problem.

یک مشکل وجود دارد.

There are برای اسم جمع:

There are two books on the table.

دو کتاب روی میز هستند.

There are many students in the class.

دانش‌آموزان زیادی در کلاس هستند.

شکل منفی:

There isn’t a bank near here.
نزدیک اینجا بانکی نیست.

There aren’t any chairs in the room.
هیچ صندلی‌ای در اتاق نیست.

شکل پرسشی:

Is there a bathroom here?
آیا اینجا سرویس بهداشتی وجود دارد؟

Are there any shops nearby?
آیا نزدیک اینجا فروشگاهی وجود دارد؟

گرچه there is و there are ساختار ویژه‌ای دارند، همچنان از همان قانون مفرد و جمع پیروی می‌کنند.

تفاوت فعل be با فعل‌های معمولی

فعل be از چند جهت با فعل‌های معمولی مانند work، live، like و study تفاوت دارد. مهم‌ترین تفاوت در ساخت جمله منفی و پرسشی است.

با فعل معمولی می‌گوییم:

I work here.

من اینجا کار می‌کنم.

منفی:

I do not work here.

پرسشی:

Do you work here?

اما با فعل be:

I am here.

من اینجا هستم.

منفی:

I am not here.

پرسشی:

Are you here?

بنابراین هنگامی که am، is یا are فعل اصلی جمله هستند، نباید برای منفی یا پرسشی کردن از do و does استفاده کنیم.

نوع جمله

فعل be

فعل معمولی

مثبت

She is happy.

She works here.

منفی

She is not happy.

She does not work here.

پرسشی

Is she happy?

Does she work here?

این تفاوت پایه‌ای را باید از همان ابتدای آموزش زبان انگلیسی به‌خوبی یاد گرفت.

فعل be در زمان حال استمراری

am، is و are فقط برای بیان «بودن» استفاده نمی‌شوند. این فعل‌ها در ساخت زمان حال استمراری نیز نقش فعل کمکی دارند.

ساختار زمان حال استمراری:

فاعل + am / is / are + فعل با ing

مثال:

I am studying.

من در حال درس خواندن هستم.

She is cooking.

او در حال آشپزی است.

They are playing football.

آن‌ها در حال فوتبال بازی کردن هستند.

در این جمله‌ها، am، is و are به‌تنهایی فعل اصلی نیستند؛ بلکه همراه با فعل ing‌دار، زمان حال استمراری را می‌سازند.

تفاوت دو جمله زیر را ببینید:

He is tired.

او خسته است.

He is working.

او در حال کار کردن است.

در جمله اول، tired صفت است و is فعل اصلی محسوب می‌شود. در جمله دوم، is فعل کمکی و working فعل اصلی است.

ترتیب کلمات در جمله‌های دارای فعل be

در جمله‌های مثبت، ترتیب کلمات معمولاً به شکل زیر است:

فاعل + فعل be + اطلاعات تکمیلی

My father is at work.

در جمله‌های منفی:

فاعل + فعل be + not + اطلاعات تکمیلی

My father is not at work.

در جمله‌های پرسشی بله یا خیر:

فعل be + فاعل + اطلاعات تکمیلی؟

Is my father at work?

در سؤال با کلمه پرسشی:

کلمه پرسشی + فعل be + فاعل + اطلاعات تکمیلی؟

Where is my father?

این الگوها را می‌توان برای تمام فاعل‌ها استفاده کرد:

نوع جمله

مثال

مثبت

They are in the garden.

منفی

They are not in the garden.

پرسشی

Are they in the garden?

پرسشی با کلمه پرسشی

Where are they?

اشتباهات رایج در کاربرد am، is و are

شناخت خطاهای رایج به تثبیت بهتر این مبحث کمک می‌کند.

حذف فعل be

نادرست:

She beautiful.

صحیح:

She is beautiful.

در انگلیسی، میان فاعل و صفت باید فعل be قرار گیرد.

استفاده از شکل اشتباه فعل

نادرست:

I is ready.

صحیح:

I am ready.

نادرست:

They is here.

صحیح:

They are here.

نادرست:

He are busy.

صحیح:

He is busy.

استفاده از do یا does با فعل be

نادرست:

Do you are tired?

صحیح:

Are you tired?

نادرست:

She doesn’t is happy.

صحیح:

She isn’t happy.

فراموش کردن a یا an پیش از شغل مفرد

نادرست:

I am teacher.

صحیح:

I am a teacher.

نادرست:

She is architect.

صحیح:

She is an architect.

استفاده از are با اسم غیرقابل‌شمارش

نادرست:

The money are on the table.

صحیح:

The money is on the table.

اشتباه در پاسخ کوتاه

نادرست:

Is he your brother? Yes, he’s.

صحیح:

Is he your brother? Yes, he is.

استفاده از amn’t

نادرست در انگلیسی معیار:

I amn’t busy.

صحیح:

I’m not busy.

روش ساده برای انتخاب am، is و are

برای انتخاب سریع شکل درست فعل be، می‌توانید فاعل‌ها را در سه گروه به خاطر بسپارید:

گروه اول: فقط I

I → am

I am

گروه دوم: مفرد سوم‌شخص

He / She / It / اسم مفرد → is

He is
She is

It is

Reza is

The car is

گروه سوم: you و فاعل‌های جمع

You / We / They / اسم جمع → are

You are
We are

They are

The students are

یک عبارت آهنگین و ساده برای حفظ کردن این ساختار چنین است:

I am، He is، She is، It is، You are، We are، They are

تکرار روزانه این الگو باعث می‌شود انتخاب فعل مناسب به‌تدریج به یک مهارت خودکار تبدیل شود.

نمونه جمله‌های کاربردی با فعل be

در ادامه چند نمونه پرکاربرد برای موقعیت‌های روزمره آمده است.

معرفی و اطلاعات شخصی

I am Amir.

من امیر هستم.

I am from Iran.

من اهل ایران هستم.

I am 30 years old.

من ۳۰ ساله هستم.

I am a software developer.

من توسعه‌دهنده نرم‌افزار هستم.

صحبت درباره خانواده

This is my mother.

این مادر من است.

She is a teacher.

او معلم است.

My parents are at home.

والدین من در خانه هستند.

My brother is married.

برادرم متأهل است.

محیط کار و تحصیل

I am at the office.

من در اداره هستم.

My manager is busy.

مدیر من مشغول است.

The students are in the classroom.

دانش‌آموزان در کلاس هستند.

The lesson is easy.

درس آسان است.

وضعیت آب‌وهوا

It is hot today.

امروز هوا گرم است.

It is cloudy.

هوا ابری است.

The streets are wet.

خیابان‌ها خیس هستند.

The weather is nice.

هوا خوب است.

خرید و قیمت

This shirt is expensive.

این پیراهن گران است.

These shoes are cheap.

این کفش‌ها ارزان هستند.

The shop is open.

فروشگاه باز است.

The bags are on sale.

کیف‌ها در تخفیف هستند.

تمرین تبدیل جمله مثبت به منفی و پرسشی

یکی از مؤثرترین روش‌ها برای یادگیری فعل be این است که هر جمله مثبت را به شکل منفی و پرسشی تبدیل کنید.

جمله مثبت:

She is a doctor.

جمله منفی:

She is not a doctor.

جمله پرسشی:

Is she a doctor?

مثال دوم:

They are tired.

منفی:

They are not tired.

پرسشی:

Are they tired?

مثال سوم:

I am late.

منفی:

I am not late.

پرسشی:

Am I late?

مثال چهارم:

The book is interesting.

منفی:

The book is not interesting.

پرسشی:

Is the book interesting?

این تمرین ساده کمک می‌کند هم جایگاه فعل را یاد بگیرید و هم تفاوت ساختار خبری، منفی و پرسشی را بهتر درک کنید.

تمرین تشخیص فعل مناسب

جای خالی را با am، is یا are کامل کنید:

    • I ___ happy.

    • She ___ my sister.

    • They ___ at school.

    • The cat ___ under the table.

    • We ___ ready.

    • You ___ very kind.

    • My parents ___ busy.

    • Reza ___ a doctor.

    • The books ___ new.

    • It ___ cold today.

پاسخ‌ها:

    • am

    • is

    • are

    • is

    • are

    • are

    • are

    • is

    • are

    • is

برای پاسخ دادن، ابتدا فاعل هر جمله را پیدا کنید. سپس بررسی کنید فاعل در کدام گروه قرار می‌گیرد: I، مفرد سوم‌شخص یا گروه you و فاعل‌های جمع.

تمرین اصلاح جمله‌های اشتباه

جمله‌های زیر دارای خطا هستند:

I is a student.
شکل صحیح: I am a student.

She are tired.
شکل صحیح: She is tired.

They is at home.
شکل صحیح: They are at home.

He not is busy.
شکل صحیح: He is not busy.

Do you are ready?
شکل صحیح: Are you ready?

We am friends.
شکل صحیح: We are friends.

The children is hungry.
شکل صحیح: The children are hungry.

My phone are new.
شکل صحیح: My phone is new.

چگونه فعل be را بهتر یاد بگیریم؟

حفظ کردن جدول am، is و are ضروری است، اما به‌تنهایی برای تسلط کافی نیست. باید این ساختارها را در جمله‌های واقعی به کار ببرید.

ابتدا درباره خودتان ده جمله بنویسید:

I am a student.
I am from Isfahan.

I am interested in music.

I am at home.

I am tired.

سپس درباره یکی از اعضای خانواده یا دوستانتان جمله بسازید:

My sister is a teacher.
She is 27 years old.

She is friendly.

She is at work.

در مرحله بعد، درباره چند نفر یا چند شیء بنویسید:

My friends are kind.
They are busy.

The books are on the desk.

The rooms are clean.

پس از جمله‌های مثبت، همان جمله‌ها را منفی و پرسشی کنید. این روش باعث می‌شود قواعد گرامری از حالت حفظی خارج شوند و در ذهن تثبیت شوند.

همچنین هنگام گوش دادن به مکالمه‌های ساده انگلیسی، به شکل‌های کوتاه مانند I’m، he’s، she’s، we’re و they’re توجه کنید. زبان‌آموزان معمولاً شکل کامل را به‌خوبی تشخیص می‌دهند، اما در شنیدن شکل کوتاه مشکل دارند. تکرار جمله‌ها با صدای بلند، به‌ویژه همراه با فایل صوتی، به تقویت این مهارت کمک می‌کند.

جمع‌بندی کاربرد am، is و are

فعل be یکی از پایه‌های اصلی جمله‌سازی انگلیسی است و شکل‌های زمان حال آن شامل am، is و are می‌شود. انتخاب شکل درست به فاعل جمله بستگی دارد:

فاعل

فعل مناسب

I

am

He, She, It، اسم مفرد

is

You, We, They، اسم جمع

are

برای ساخت جمله مثبت، فعل be پس از فاعل قرار می‌گیرد:

She is happy.

برای منفی کردن، not را بعد از فعل می‌آوریم:

She is not happy.

برای پرسشی کردن، جای فعل و فاعل عوض می‌شود:

Is she happy?

am فقط با I، فعل is با فاعل‌های مفرد سوم‌شخص و are با you، we، they و فاعل‌های جمع استفاده می‌شود. این فعل برای بیان هویت، شغل، ویژگی، احساس، سن، ملیت، مکان و وضعیت کاربرد دارد و همچنین در ساخت زمان حال استمراری به‌عنوان فعل کمکی به کار می‌رود.

تسلط بر am، is و are ممکن است در ابتدا ساده به نظر برسد، اما اهمیت آن بسیار بیشتر از حجم ظاهری این مبحث است. هرچه جمله‌های بیشتری با این سه فعل بسازید و آن‌ها را در حالت مثبت، منفی و پرسشی تمرین کنید، پایه گرامر و جمله‌سازی شما محکم‌تر خواهد شد. این مهارت نه‌تنها در سطح مقدماتی، بلکه در تمام مراحل یادگیری زبان انگلیسی همراه شما خواهد بود.

منتشر شده توسط هم‌زبان در پلتفرم رسانیکا