ضمایر فاعلی انگلیسی؛ کاربرد I، you، he، she، it، we و they
منبع: https://rasanika.com
ضمایر فاعلی انگلیسی از نخستین مباحثی هستند که هر زبانآموز در سطح مقدماتی با آنها آشنا میشود. این ضمایر در ظاهر فقط چند واژه کوتاهاند، اما تقریباً در تمام جملههای انگلیسی حضور دارند و بدون شناخت درست آنها، جملهسازی، صرف فعلها و حتی درک متنهای ساده دشوار میشود.
واژههای I، you، he، she، it، we و they به جای اسم شخص، حیوان، شیء یا گروهی از افراد و اشیا قرار میگیرند و نقش فاعل جمله را بر عهده دارند. فاعل همان شخص یا چیزی است که کاری را انجام میدهد یا جمله درباره او اطلاعاتی ارائه میکند.
برای مثال، در جمله زیر نام «Sara» فاعل است:
Sara is a student.
سارا دانشآموز است.
اگر نخواهیم نام سارا را دوباره تکرار کنیم، میتوانیم از ضمیر فاعلی she استفاده کنیم:
She is a student.
او دانشآموز است.
شناخت ضمایر فاعلی فقط به حفظ کردن ترجمه آنها محدود نمیشود. هر ضمیر با فعلهای خاصی همراه میشود، کاربردهای متفاوتی دارد و گاهی ترجمه مستقیم فارسی نمیتواند تمام معنای آن را منتقل کند. در ادامه، کاربرد هر یک از ضمایر فاعلی انگلیسی را با مثالهای فراوان، نکات مهم و اشتباهات رایج بررسی میکنیم.
ضمیر فاعلی در انگلیسی چیست؟
ضمیر فاعلی یا Subject Pronoun کلمهای است که به جای فاعل جمله قرار میگیرد. فاعل میتواند نام یک شخص، حیوان، شیء، مکان یا مجموعهای از آنها باشد.
به جمله زیر توجه کنید:
Tom works in a bank.
تام در یک بانک کار میکند.
در این جمله، Tom فاعل است؛ زیرا جمله درباره تام صحبت میکند و او انجامدهنده کار است. حال میتوانیم نام Tom را با ضمیر مناسب جایگزین کنیم:
He works in a bank.
او در یک بانک کار میکند.
ضمیر he به جای نام یک مرد یا پسر به کار میرود. به همین ترتیب، برای یک زن از she، برای یک شیء از it و برای چند نفر از they استفاده میکنیم.
ضمایر فاعلی اصلی در زبان انگلیسی عبارتاند از:
ضمیر فاعلی | معنی رایج فارسی | کاربرد اصلی |
I | من | گوینده |
you | تو، شما | مخاطب مفرد یا جمع |
he | او | مرد یا پسر |
she | او | زن یا دختر |
it | آن، این | شیء، حیوان یا پدیده |
we | ما | گوینده همراه با افراد دیگر |
they | آنها | چند شخص، حیوان یا شیء |
جایگاه ضمایر فاعلی در جمله
ضمیر فاعلی معمولاً پیش از فعل اصلی جمله قرار میگیرد. در جملههای ساده انگلیسی، ساختار رایج به شکل زیر است:
فاعل + فعل + ادامه جمله
برای مثال:
I study English.
من انگلیسی میخوانم.
She likes music.
او موسیقی دوست دارد.
They live in Tehran.
آنها در تهران زندگی میکنند.
در تمام این جملهها، ضمیر فاعلی پیش از فعل آمده است. برخلاف زبان فارسی، در زبان انگلیسی معمولاً نمیتوان فاعل را حذف کرد. در فارسی میتوانیم بگوییم:
«به مدرسه میروم.»
در این جمله، از شکل فعل متوجه میشویم که فاعل «من» است. اما در انگلیسی نمیتوان فقط گفت:
Go to school.
این ساختار معمولاً بهصورت جمله امری فهمیده میشود؛ یعنی «به مدرسه برو». برای بیان جمله خبری باید ضمیر فاعلی را بیاوریم:
I go to school.
من به مدرسه میروم.
بنابراین، استفاده از فاعل در جمله انگلیسی اهمیت زیادی دارد و حذف آن یکی از اشتباهات رایج زبانآموزان فارسیزبان است.
ضمیر فاعلی I
ضمیر I به معنی «من» است و زمانی استفاده میشود که گوینده درباره خودش صحبت میکند.
I am a teacher.
من معلم هستم.
I live in Shiraz.
من در شیراز زندگی میکنم.
I like coffee.
من قهوه دوست دارم.
I speak Persian.
من فارسی صحبت میکنم.
یکی از مهمترین نکات مربوط به ضمیر I این است که همیشه با حرف بزرگ نوشته میشود؛ حتی اگر در وسط جمله قرار بگیرد.
درست:
My brother and I play football.
من و برادرم فوتبال بازی میکنیم.
نادرست:
My brother and i play football.
در انگلیسی، نوشتن i با حرف کوچک اشتباه املایی محسوب میشود.
فعل be با ضمیر I
ضمیر I در زمان حال با شکل am از فعل be همراه میشود:
I am happy.
من خوشحال هستم.
I am tired.
من خستهام.
I am at home.
من در خانه هستم.
شکل کوتاه I am نیز به صورت I’m نوشته میشود:
I’m ready.
من آمادهام.
I’m a student.
من دانشآموز هستم.
نباید از is یا are بعد از I استفاده کرد.
نادرست:
I is happy.
I are happy.
درست:
I am happy.
کاربرد I همراه با افراد دیگر
هنگامی که از خودمان و شخص دیگری صحبت میکنیم، معمولاً نام شخص دیگر را پیش از I میآوریم:
Sara and I are classmates.
من و سارا همکلاسی هستیم.
My father and I go shopping on Fridays.
من و پدرم جمعهها به خرید میرویم.
در انگلیسی معیار، استفاده از ساختارهایی مانند me and Sara در جایگاه فاعل مناسب نیست. شکل درست آن Sara and I است.
ضمیر فاعلی you
ضمیر you میتواند به معنی «تو»، «شما» یا حتی «شماها» باشد. برخلاف فارسی، انگلیسی برای مخاطب مفرد، جمع، رسمی و غیررسمی ضمیرهای جداگانهای ندارد. در تمام این حالتها از you استفاده میشود.
خطاب به یک دوست:
You are my best friend.
تو بهترین دوست من هستی.
خطاب محترمانه به یک مشتری:
You are our important customer.
شما مشتری مهم ما هستید.
خطاب به چند نفر:
You are good students.
شما دانشآموزان خوبی هستید.
تشخیص مفرد یا جمع بودن you معمولاً از بافت جمله و موقعیت گفتگو انجام میشود.
فعل be با ضمیر you
ضمیر you همیشه با are همراه میشود؛ چه مخاطب یک نفر باشد و چه چند نفر.
You are kind.
تو مهربان هستی.
You are late.
شما دیر کردهاید.
You are welcome.
خواهش میکنم؛ خوش آمدید.
شکل کوتاه you are به صورت you’re نوشته میشود:
You’re right.
حق با توست.
You’re very helpful.
شما بسیار کمککننده هستید.
تفاوت you’re و your
یکی از اشتباهات رایج در نوشتار انگلیسی، اشتباه گرفتن you’re و your است.
You’re شکل کوتاه you are است:
You’re a good teacher.
شما معلم خوبی هستید.
اما your صفت ملکی و به معنی «مال تو» یا «مال شما» است:
Your teacher is kind.
معلم شما مهربان است.
برای تشخیص درست، میتوان بررسی کرد که آیا عبارت you are در جمله معنا دارد یا نه. اگر معنا داشت، باید از you’re استفاده شود.
کاربرد عمومی you
گاهی you به شخص مشخصی اشاره نمیکند و معنایی عمومی دارد؛ تقریباً مانند «آدم» یا «انسان» در فارسی.
You need water to live.
انسان برای زنده ماندن به آب نیاز دارد.
You can learn a language with regular practice.
با تمرین منظم میتوان یک زبان را یاد گرفت.
در این جملهها، مخاطب فقط یک فرد خاص نیست، بلکه مفهوم جمله برای همه افراد کاربرد دارد.
ضمیر فاعلی he
ضمیر he به معنی «او» است و برای یک مرد یا پسر استفاده میشود.
Ali is my brother. He is 20 years old.
علی برادر من است. او ۲۰ سال دارد.
Reza works in a hospital. He is a doctor.
رضا در بیمارستان کار میکند. او پزشک است.
That boy is Amir. He plays basketball.
آن پسر امیر است. او بسکتبال بازی میکند.
در زبان فارسی، «او» جنسیت را مشخص نمیکند؛ اما در انگلیسی باید با توجه به جنسیت شخص، میان he و she انتخاب کنیم.
فعل be با ضمیر he
ضمیر he در زمان حال با is همراه میشود:
He is tall.
او قدبلند است.
He is at work.
او در محل کار است.
He is my uncle.
او عموی من است.
شکل کوتاه he is به صورت he’s نوشته میشود:
He’s busy.
او سرش شلوغ است.
فعلهای زمان حال ساده با he
در زمان حال ساده، بیشتر فعلها برای he به s یا es ختم میشوند:
He works every day.
او هر روز کار میکند.
He speaks English.
او انگلیسی صحبت میکند.
He watches TV at night.
او شبها تلویزیون تماشا میکند.
He goes to school by bus.
او با اتوبوس به مدرسه میرود.
این تغییر فعل فقط برای ضمیرهای he، she و it رخ میدهد. بنابراین جمله زیر نادرست است:
He work every day.
شکل درست:
He works every day.
استفاده از he برای حیوانات
گاهی برای حیوانی که جنسیت آن مشخص است و رابطه نزدیکی با انسان دارد، میتوان از he استفاده کرد.
My dog is Max. He is very friendly.
سگ من مکس است. او بسیار مهربان است.
با این حال، اگر جنسیت حیوان مشخص نباشد یا اهمیتی نداشته باشد، معمولاً از it استفاده میشود.
ضمیر فاعلی she
ضمیر she به معنی «او» است و برای یک زن یا دختر به کار میرود.
Mary is my friend. She lives in London.
مری دوست من است. او در لندن زندگی میکند.
My mother is a nurse. She works in a clinic.
مادرم پرستار است. او در یک درمانگاه کار میکند.
That girl is my cousin. She is ten years old.
آن دختر دخترخاله یا دخترعمه من است. او ده سال دارد.
فعل be با ضمیر she
ضمیر she نیز مانند he با is همراه میشود:
She is happy.
او خوشحال است.
She is a manager.
او مدیر است.
She is in the kitchen.
او در آشپزخانه است.
شکل کوتاه she is به صورت she’s نوشته میشود:
She’s my sister.
او خواهر من است.
فعلهای زمان حال ساده با she
در زمان حال ساده، فعل اصلی با ضمیر she معمولاً s یا es میگیرد:
She reads every night.
او هر شب مطالعه میکند.
She teaches English.
او انگلیسی تدریس میکند.
She goes to the gym.
او به باشگاه میرود.
She studies at university.
او در دانشگاه تحصیل میکند.
در فعلهایی که به حرف y ختم میشوند، اگر پیش از y حرف بیصدا باشد، معمولاً y به ies تبدیل میشود:
study → studies
She studies French.
او زبان فرانسه میخواند.
اما اگر پیش از y حرف صدادار باشد، فقط s اضافه میشود:
play → plays
She plays tennis.
او تنیس بازی میکند.
استفاده از she برای حیوانات
برای حیوان مادهای که جنسیتش مشخص است، بهویژه حیوان خانگی، میتوان از she استفاده کرد:
My cat is Luna. She is very calm.
گربه من لونا است. او بسیار آرام است.
در بعضی متنهای ادبی یا سنتی ممکن است برای کشتی، کشور یا وسیلهای خاص از she استفاده شود، اما در زبان انگلیسی روزمره و آموزشی، بهتر است برای اشیا از it استفاده شود.
ضمیر فاعلی it
ضمیر it یکی از پرکاربردترین و درعینحال چالشبرانگیزترین ضمایر فاعلی انگلیسی است. این ضمیر معمولاً برای اشیا، حیوانات، شرایط، آبوهوا، زمان، فاصله و مفاهیم غیرانسانی استفاده میشود.
استفاده از it برای اشیا
This is my phone. It is new.
این تلفن من است. جدید است.
The book is on the table. It is very useful.
کتاب روی میز است. بسیار مفید است.
I have a car. It is white.
من یک ماشین دارم. سفید است.
در فارسی ممکن است ضمیر را حذف کنیم، اما در انگلیسی حضور آن ضروری است.
استفاده از it برای حیوانات
وقتی جنسیت حیوان مشخص نیست یا مهم نیست، از it استفاده میکنیم:
Look at that bird. It is beautiful.
به آن پرنده نگاه کن. زیباست.
The cat is under the chair. It is sleeping.
گربه زیر صندلی است. خوابیده است.
برای حیوان خانگی یا حیوانی که جنسیتش را میدانیم، استفاده از he یا she طبیعیتر است.
استفاده از it برای آبوهوا
در جملههای مربوط به آبوهوا، it فاعل ظاهری جمله است:
It is cold today.
امروز هوا سرد است.
It is raining.
باران میبارد.
It is sunny.
هوا آفتابی است.
It is very hot in summer.
در تابستان هوا بسیار گرم است.
در این ساختارها، it به شیء مشخصی اشاره نمیکند، اما از نظر دستوری حضور آن لازم است.
استفاده از it برای زمان
برای گفتن ساعت، روز، تاریخ یا زمان از it استفاده میشود:
It is seven o’clock.
ساعت هفت است.
It is Monday.
دوشنبه است.
It is time to leave.
وقت رفتن است.
It is late.
دیر شده است.
استفاده از it برای فاصله
برای بیان فاصله میان دو مکان نیز از it استفاده میکنیم:
It is five kilometers from here to the airport.
از اینجا تا فرودگاه پنج کیلومتر فاصله است.
It is a long way to the city center.
تا مرکز شهر راه زیادی است.
فعل be با ضمیر it
ضمیر it در زمان حال با is همراه میشود:
It is expensive.
گران است.
It is easy.
آسان است.
شکل کوتاه آن it’s است:
It’s cold outside.
بیرون سرد است.
تفاوت it’s و its
It’s شکل کوتاه it is یا گاهی it has است:
It’s a beautiful day.
روز زیبایی است.
اما its صفت ملکی و به معنی «مال آن» است:
The dog is eating its food.
سگ غذای خود را میخورد.
وجود یا نبودن علامت آپاستروف در این دو کلمه معنای آنها را تغییر میدهد.
ضمیر فاعلی we
ضمیر we به معنی «ما» است و زمانی استفاده میشود که گوینده خود را همراه با یک یا چند نفر دیگر در نظر میگیرد.
We are friends.
ما دوست هستیم.
We live in Iran.
ما در ایران زندگی میکنیم.
We study English together.
ما با هم انگلیسی میخوانیم.
We have two children.
ما دو فرزند داریم.
فعل be با ضمیر we
ضمیر we با are همراه میشود:
We are ready.
ما آمادهایم.
We are at school.
ما در مدرسه هستیم.
We are happy to see you.
از دیدن شما خوشحالیم.
شکل کوتاه we are به صورت we’re نوشته میشود:
We’re busy today.
امروز سرمان شلوغ است.
کاربرد we برای گروهها و سازمانها
گاهی گوینده از طرف یک شرکت، خانواده، تیم یا سازمان صحبت میکند و از we استفاده میکند:
We offer online English courses.
ما دورههای آنلاین زبان انگلیسی ارائه میدهیم.
We are pleased to welcome you.
خوشحالیم که به شما خوشامد میگوییم.
We need to improve our services.
ما باید خدمات خود را بهبود دهیم.
تفاوت we و us
We ضمیر فاعلی است و پیش از فعل قرار میگیرد:
We like music.
ما موسیقی دوست داریم.
اما us ضمیر مفعولی است و معمولاً پس از فعل یا حرف اضافه میآید:
They know us.
آنها ما را میشناسند.
Come with us.
با ما بیا.
بنابراین جمله زیر اشتباه است:
Us are students.
شکل درست:
We are students.
ضمیر فاعلی they
ضمیر they به معنی «آنها» است و برای چند شخص، حیوان یا شیء به کار میرود.
برای افراد:
0
برای اشیا:
The books are new. They are on the desk.
کتابها جدید هستند. آنها روی میز قرار دارند.
برای حیوانات:
The dogs are hungry. They need food.
سگها گرسنهاند. آنها به غذا نیاز دارند.
ضمیر they برخلاف he، she و it فقط به انسان اشاره نمیکند و میتواند جانشین هر اسم جمعی شود.
فعل be با ضمیر they
ضمیر they با are همراه میشود:
They are students.
آنها دانشآموز هستند.
They are at home.
آنها در خانه هستند.
They are very friendly.
آنها بسیار دوستانه رفتار میکنند.
شکل کوتاه they are به صورت they’re نوشته میشود:
They’re from Canada.
آنها اهل کانادا هستند.
تفاوت they’re، their و there
این سه واژه تلفظ تقریباً یکسانی دارند، اما معنا و کاربردشان متفاوت است:
واژه | معنی و کاربرد | مثال |
they’re | شکل کوتاه they are | They’re happy. |
their | صفت ملکی آنها | Their house is big. |
there | آنجا یا ساختار «وجود داشتن» | The book is there. |
مثالها:
They’re my classmates.
آنها همکلاسیهای من هستند.
Their teacher is very kind.
معلم آنها بسیار مهربان است.
Their bags are over there.
کیفهای آنها آنجاست.
کاربرد they برای فردی با جنسیت نامشخص
در انگلیسی امروزی، they گاهی برای یک فرد نیز استفاده میشود؛ بهویژه زمانی که جنسیت شخص مشخص نیست، اهمیتی ندارد یا فرد ترجیح میدهد با این ضمیر خطاب شود.
Someone left their phone. They may come back for it.
یک نفر تلفن خود را جا گذاشته است. شاید برای برداشتن آن برگردد.
در این جمله، نمیدانیم آن شخص مرد است یا زن؛ بنابراین they انتخابی طبیعی و رایج است.
Every student should bring their book.
هر دانشآموز باید کتاب خود را بیاورد.
در گذشته در چنین ساختارهایی بیشتر از he or she استفاده میشد، اما کاربرد مفرد they در زبان امروز بسیار رایج است.
صرف فعل be با ضمایر فاعلی
فعل be در زمان حال سه شکل اصلی دارد: am، is و are. انتخاب شکل درست آن به ضمیر فاعلی بستگی دارد.
ضمیر فاعلی | شکل فعل be | شکل کوتاه |
I | am | I’m |
you | are | you’re |
he | is | he’s |
she | is | she’s |
it | is | it’s |
we | are | we’re |
they | are | they’re |
مثال:
I am tired.
من خستهام.
You are tired.
تو خستهای.
He is tired.
او خسته است.
She is tired.
او خسته است.
It is old.
آن قدیمی است.
We are tired.
ما خستهایم.
They are tired.
آنها خستهاند.
برای حفظ کردن این ساختار میتوان ضمایر را در سه گروه قرار داد:
I + am
he، she، it + is
you، we، they + are
ساخت جمله مثبت با ضمایر فاعلی
برای ساخت جمله مثبت با فعل be، از ساختار زیر استفاده میکنیم:
ضمیر فاعلی + am/is/are + ادامه جمله
مثال:
I am a student.
من دانشآموز هستم.
You are kind.
تو مهربان هستی.
He is a driver.
او راننده است.
She is at home.
او در خانه است.
It is cold.
هوا سرد است.
We are friends.
ما دوست هستیم.
They are busy.
آنها مشغولاند.
در جملههایی که فعل اصلی غیر از be دارند، ساختار کلی چنین است:
ضمیر فاعلی + فعل اصلی + ادامه جمله
I work in an office.
من در یک اداره کار میکنم.
You speak English well.
تو خوب انگلیسی صحبت میکنی.
We play football on Fridays.
ما جمعهها فوتبال بازی میکنیم.
They study at university.
آنها در دانشگاه تحصیل میکنند.
برای he، she و it، فعل در زمان حال ساده معمولاً s یا es میگیرد:
He works in an office.
She speaks English well.
It looks beautiful.
ساخت جمله منفی با ضمایر فاعلی
برای منفی کردن جملههای دارای فعل be، واژه not را پس از am، is یا are قرار میدهیم:
I am not tired.
من خسته نیستم.
You are not late.
تو دیر نکردهای.
He is not at home.
او در خانه نیست.
She is not a doctor.
او پزشک نیست.
It is not expensive.
آن گران نیست.
We are not ready.
ما آماده نیستیم.
They are not busy.
آنها مشغول نیستند.
شکلهای کوتاه رایج عبارتاند از:
شکل کامل | شکل کوتاه |
is not | isn’t |
are not | aren’t |
مثال:
He isn’t here.
او اینجا نیست.
We aren’t hungry.
ما گرسنه نیستیم.
برای am not شکل کوتاه استانداردی مشابه isn’t وجود ندارد. معمولاً میگوییم:
I’m not angry.
من عصبانی نیستم.
برای منفی کردن جملههایی که فعل اصلی دارند، از do not یا does not استفاده میکنیم:
I do not like tea.
من چای دوست ندارم.
You do not work here.
تو اینجا کار نمیکنی.
We do not live in this city.
ما در این شهر زندگی نمیکنیم.
They do not know me.
آنها من را نمیشناسند.
برای he، she و it از does not استفاده میشود:
He does not play tennis.
او تنیس بازی نمیکند.
She does not speak French.
او فرانسوی صحبت نمیکند.
It does not work.
آن کار نمیکند.
پس از does not، فعل اصلی بدون s یا es میآید. بنابراین شکل زیر اشتباه است:
He does not works here.
شکل درست:
He does not work here.
ساخت جمله پرسشی با ضمایر فاعلی
برای پرسشی کردن جملههای دارای فعل be، جای فعل و ضمیر فاعلی را عوض میکنیم:
Am/Is/Are + ضمیر فاعلی + ادامه جمله؟
مثال:
Am I late?
آیا من دیر کردهام؟
Are you ready?
آیا آمادهای؟
Is he your brother?
آیا او برادر توست؟
Is she at work?
آیا او در محل کار است؟
Is it cold outside?
آیا بیرون سرد است؟
Are we in the right place?
آیا در جای درستی هستیم؟
Are they students?
آیا آنها دانشآموز هستند؟
پاسخ کوتاه این پرسشها معمولاً با همان ضمیر داده میشود:
Is he a teacher?
Yes, he is. / No, he isn’t.
Are they at home?
Yes, they are. / No, they aren’t.
برای پرسشی کردن جملههای دارای فعل اصلی، از do یا does استفاده میکنیم:
Do I need a ticket?
آیا من به بلیت نیاز دارم؟
Do you speak English?
آیا انگلیسی صحبت میکنی؟
Does he work here?
آیا او اینجا کار میکند؟
Does she live in Tehran?
آیا او در تهران زندگی میکند؟
Does it open at nine?
آیا آن ساعت نه باز میشود؟
Do we have enough time?
آیا وقت کافی داریم؟
Do they know you?
آیا آنها تو را میشناسند؟
تبدیل اسم به ضمیر فاعلی
یکی از مهارتهای مهم در سطح مقدماتی، انتخاب ضمیر مناسب برای اسمهاست.
اسم یا عبارت | ضمیر مناسب |
John | he |
Mary | she |
the book | it |
my father | he |
my mother | she |
Ali and Sara | they |
the books | they |
my friends and I | we |
you and Reza | you |
the dog | it، he یا she |
مثال:
Mina is a teacher. → She is a teacher.
The computer is new. → It is new.
Ali and Hassan are friends. → They are friends.
My sister and I are students. → We are students.
You and your brother are kind. → You are kind.
در مثال آخر، چون مخاطب همراه با شخص دیگری در نظر گرفته شده است، همچنان از you استفاده میکنیم.
تفاوت ضمایر فاعلی و ضمایر مفعولی
ضمایر فاعلی انجامدهنده کار هستند، اما ضمایر مفعولی دریافتکننده کار محسوب میشوند.
ضمیر فاعلی | ضمیر مفعولی | معنی |
I | me | من، مرا |
you | you | تو، شما |
he | him | او، او را برای مرد |
she | her | او، او را برای زن |
it | it | آن، آن را |
we | us | ما، ما را |
they | them | آنها، آنها را |
مقایسه کنید:
I know him.
من او را میشناسم.
در این جمله، I فاعل و him مفعول است.
She helps me.
او به من کمک میکند.
در این جمله، she فاعل و me مفعول است.
They visit us every week.
آنها هر هفته به دیدن ما میآیند.
We call them every day.
ما هر روز با آنها تماس میگیریم.
نباید ضمیر مفعولی را به جای ضمیر فاعلی به کار برد:
نادرست:
Me am a student.
درست:
I am a student.
نادرست:
Him is my friend.
درست:
He is my friend.
تفاوت ضمایر فاعلی و صفات ملکی
صفات ملکی مالکیت را نشان میدهند و پیش از اسم قرار میگیرند.
ضمیر فاعلی | صفت ملکی | مثال |
I | my | my book |
you | your | your car |
he | his | his phone |
she | her | her bag |
it | its | its color |
we | our | our house |
they | their | their teacher |
مثال:
I am a student. My school is near my house.
من دانشآموز هستم. مدرسه من نزدیک خانهام است.
He is Ali. His brother is a doctor.
او علی است. برادرش پزشک است.
She is Sara. Her mother is a teacher.
او سارا است. مادرش معلم است.
They are my friends. Their names are Reza and Amir.
آنها دوستان من هستند. نامهایشان رضا و امیر است.
ضمیر فاعلی به تنهایی پیش از فعل قرار میگیرد، اما صفت ملکی باید پیش از یک اسم بیاید.
اشتباهات رایج در استفاده از ضمایر فاعلی
حذف ضمیر فاعلی
فارسیزبانان گاهی به دلیل ساختار زبان فارسی، فاعل انگلیسی را حذف میکنند.
نادرست:
Is happy.
درست:
She is happy.
نادرست:
Live in Tehran.
درست:
I live in Tehran.
استفاده نادرست از is، am و are
نادرست:
I is a teacher.
درست:
I am a teacher.
نادرست:
They is at home.
درست:
They are at home.
نادرست:
He are busy.
درست:
He is busy.
فراموش کردن s سوم شخص مفرد
نادرست:
She work in a bank.
درست:
She works in a bank.
نادرست:
He go to school.
درست:
He goes to school.
نادرست:
It look good.
درست:
It looks good.
استفاده از he یا she برای اشیا
در حالت عادی، برای اشیا از it استفاده میشود.
نادرست:
My car is old. He is very slow.
درست:
My car is old. It is very slow.
استفاده از it برای افراد
برای یک فرد مشخص معمولاً نباید از it استفاده کرد؛ زیرا ممکن است بیادبانه یا غیرطبیعی به نظر برسد.
نادرست:
This is my sister. It is a doctor.
درست:
This is my sister. She is a doctor.
در بعضی موقعیتها، مانند زمانی که هویت شخص هنوز مشخص نیست، ممکن است در ساختارهای خاص از it استفاده شود:
Who is it?
چه کسی است؟
It’s me.
من هستم.
این کاربرد با استفاده از it برای توصیف مستقیم یک شخص تفاوت دارد.
اشتباه گرفتن they و we
We شامل گوینده میشود، اما they شامل گوینده نیست.
We are students.
ما دانشآموز هستیم؛ یعنی من و افراد دیگری دانشآموز هستیم.
They are students.
آنها دانشآموز هستند؛ یعنی گروهی دیگر، بدون حضور من.
استفاده از me به جای I
در زبان محاوره ممکن است عباراتی مانند me and my friend شنیده شود، اما در نگارش صحیح و رسمی باید از I در جایگاه فاعل استفاده کرد:
نادرست:
Me and my friend are classmates.
درست:
My friend and I are classmates.
ضمایر فاعلی در معرفی خود و دیگران
یکی از نخستین کاربردهای ضمایر فاعلی، معرفی خود و دیگران است.
I am Nima. I am 25 years old. I live in Tabriz.
من نیما هستم. ۲۵ سال دارم. در تبریز زندگی میکنم.
برای معرفی شخص دیگر:
This is my friend, Arman. He is an engineer. He works in a large company.
این دوست من آرمان است. او مهندس است. در یک شرکت بزرگ کار میکند.
This is my sister, Leila. She is a student. She studies biology.
این خواهر من لیلا است. او دانشجو است. زیستشناسی میخواند.
برای معرفی یک گروه:
These are my classmates. They are very friendly.
اینها همکلاسیهای من هستند. آنها بسیار صمیمیاند.
ضمایر فاعلی در مکالمات روزمره
ضمایر فاعلی در سادهترین مکالمات انگلیسی نیز بهطور مداوم استفاده میشوند.
A: Are you tired?
آیا خستهای؟
B: Yes, I am.
بله، خستهام.
A: Is Sara at home?
آیا سارا در خانه است؟
B: No, she is at work.
نه، او در محل کار است.
A: Where are Ali and Reza?
علی و رضا کجا هستند؟
B: They are in the garden.
آنها در باغ هستند.
A: Is your phone new?
آیا تلفن تو جدید است؟
B: Yes, it is.
بله، جدید است.
در پاسخهای کوتاه باید همان ضمیری را به کار برد که با فاعل سؤال هماهنگ است.
تمرین انتخاب ضمیر مناسب
برای هر اسم یا عبارت، ضمیر فاعلی مناسب را انتخاب کنید:
Mina
My father
The table
Sara and Mary
My brother and I
The children
You and your sister
The weather
Mr. Brown
The cats
پاسخها:
she
he
it
they
we
they
you
it
he
they
حالا جملههای زیر را با ضمیر مناسب کامل کنید:
Reza is my friend. ___ is very kind.
My mother is a teacher. ___ works at a school.
This is my bag. ___ is black.
Ali and I are classmates. ___ study together.
The students are in the classroom. ___ are quiet.
Mary, are ___ ready?
I have a dog. ___ is three years old.
پاسخها:
He
She
It
We
They
you
It، یا در صورت مشخص بودن جنسیت حیوان he یا she
تمرین فعل be با ضمایر فاعلی
جای خالی را با am، is یا are کامل کنید:
I ___ happy.
You ___ my friend.
He ___ a doctor.
She ___ at home.
It ___ cold today.
We ___ ready.
They ___ students.
پاسخها:
am
are
is
is
is
are
are
برای تسلط بیشتر، جملهها را منفی و سپس پرسشی کنید.
مثال:
She is at home.
منفی:
She is not at home.
پرسشی:
Is she at home?
مثال دیگر:
They are ready.
منفی:
They are not ready.
پرسشی:
Are they ready?
نکات مهم برای یادگیری بهتر ضمایر فاعلی
حفظ کردن جدول ضمایر فاعلی ضروری است، اما برای استفاده درست از آنها باید هر ضمیر را در جملههای واقعی تمرین کرد. بهتر است برای هر ضمیر چند جمله درباره زندگی روزمره خود بنویسید.
برای I:
I am a student.
I like music.
I live in Iran.
برای he:
My brother is Amir. He works in a shop. He likes football.
برای she:
My mother is a teacher. She works at a school. She reads many books.
برای it:
I have a laptop. It is new. It works well.
برای we:
My friend and I study English. We practice every day.
برای they:
My parents live in Isfahan. They have a small house.
همچنین بهتر است هنگام خواندن متنهای ساده انگلیسی، ضمایر فاعلی را پیدا کرده و مشخص کنید هر ضمیر به چه اسم یا شخصی اشاره دارد. این کار به درک بهتر ارتباط میان اسمها و ضمایر کمک میکند.
جمعبندی
ضمایر فاعلی I، you، he، she، it، we و they از بنیادیترین عناصر جملهسازی در زبان انگلیسی هستند. این ضمایر به جای اسمها قرار میگیرند و مشخص میکنند چه کسی یا چه چیزی انجامدهنده کار یا موضوع جمله است.
I برای گوینده، you برای مخاطب، he برای مرد یا پسر، she برای زن یا دختر، it برای اشیا و بسیاری از مفاهیم غیرانسانی، we برای گوینده همراه با دیگران و they برای چند شخص یا شیء استفاده میشود.
در کنار حفظ معنی هر ضمیر، باید هماهنگی آن را با فعل نیز یاد گرفت. I با am، ضمیرهای he، she و it با is و ضمیرهای you، we و they با are به کار میروند. همچنین در زمان حال ساده، فعلهای مربوط به he، she و it معمولاً به s یا es ختم میشوند.
تسلط بر ضمایر فاعلی پایهای محکم برای یادگیری فعل be، زمان حال ساده، جملههای منفی، جملههای پرسشی و مکالمات روزمره ایجاد میکند. هرچه این ضمایر بیشتر در جملههای واقعی تمرین شوند، انتخاب و استفاده از آنها طبیعیتر و سریعتر خواهد شد.
