ساخت جمله منفی و پرسشی با فعل be
منبع: https://rasanika.com
فعل be یکی از مهمترین و پرکاربردترین فعلها در زبان انگلیسی است. تقریباً هر زبانآموزی از همان روزهای ابتدایی آموزش زبان انگلیسی با شکلهای مختلف این فعل، یعنی am، is و are آشنا میشود. با این حال، بسیاری از اشتباهات رایج در گرامر انگلیسی سطح A1 دقیقاً به همین فعل مربوط هستند؛ بهویژه زمانی که زبانآموز میخواهد یک جمله را منفی یا پرسشی کند.
ساخت جمله منفی و پرسشی با فعل be نسبت به بسیاری از فعلهای دیگر سادهتر است، زیرا برای منفی کردن یا سوالی کردن جمله نیازی به استفاده از فعل کمکی do یا does نداریم. خود فعل be نقش فعل اصلی یا فعل ربطی جمله را دارد و مستقیماً تغییر میکند.
برای یادگیری صحیح این مبحث باید ابتدا بدانیم فعل be در زمان حال ساده چگونه صرف میشود، سپس روش منفی کردن جمله، ساخت سوال بله یا خیر، ساخت سوال با کلمات پرسشی و پاسخ کوتاه را بهصورت مرحلهبهمرحله بررسی کنیم.
فعل be چیست و چه کاربردی دارد؟
فعل be در زبان انگلیسی معمولاً به معنای «بودن» است. این فعل برای بیان هویت، شغل، سن، ملیت، احساس، وضعیت، ویژگی، مکان و بسیاری از اطلاعات پایه به کار میرود.
در زمان حال ساده، فعل be سه شکل اصلی دارد:
فاعل | شکل فعل be | مثال |
I | am | I am happy. |
He / She / It | is | She is a teacher. |
You / We / They | are | They are at home. |
در فارسی معمولاً فعل «هستم»، «هستی»، «است»، «هستیم» یا «هستند» در پایان جمله قرار میگیرد، اما در انگلیسی فعل be بعد از فاعل میآید.
برای مثال:
I am tired.
من خسته هستم.
Sara is a student.
سارا دانشآموز است.
We are ready.
ما آماده هستیم.
فعل be ممکن است پیش از صفت، اسم، مکان یا عبارتهای مختلف قرار بگیرد.
فعل be پیش از صفت
وقتی میخواهیم یک ویژگی، احساس یا وضعیت را بیان کنیم، فعل be پیش از صفت میآید.
He is tall.
او قدبلند است.
I am nervous.
من مضطرب هستم.
They are busy.
آنها مشغول هستند.
فعل be پیش از اسم یا شغل
برای معرفی هویت، شغل یا نقش یک شخص نیز از فعل be استفاده میشود.
She is a doctor.
او پزشک است.
I am a student.
من دانشآموز هستم.
They are my friends.
آنها دوستان من هستند.
فعل be پیش از مکان
برای بیان محل قرار گرفتن فرد یا شیء نیز میتوان از فعل be استفاده کرد.
The book is on the table.
کتاب روی میز است.
We are at school.
ما در مدرسه هستیم.
Ali is in the kitchen.
علی در آشپزخانه است.
شکل کامل و کوتاه فعل be در جمله مثبت
پیش از یادگیری منفی کردن جمله انگلیسی، بهتر است شکل کامل و کوتاه فعل be را بشناسیم. در مکالمه و نوشتههای غیررسمی، شکل کوتاه این فعل بسیار رایج است.
شکل کامل | شکل کوتاه | مثال |
I am | I’m | I’m tired. |
You are | You’re | You’re kind. |
He is | He’s | He’s my brother. |
She is | She’s | She’s at work. |
It is | It’s | It’s cold. |
We are | We’re | We’re ready. |
They are | They’re | They’re students. |
هر دو شکل کامل و کوتاه از نظر دستوری صحیح هستند. شکل کامل معمولاً در نوشتههای رسمیتر یا زمانی که میخواهیم روی فعل تأکید کنیم به کار میرود. شکل کوتاه در مکالمات روزمره طبیعیتر است.
برای مثال:
She is very friendly.
She’s very friendly.
هر دو جمله به معنی «او بسیار خوشبرخورد است» هستند.
ساخت جمله منفی با فعل be
برای منفی کردن جملهای که فعل آن am، is یا are است، کافی است کلمه not را بلافاصله بعد از فعل be قرار دهیم.
فرمول کلی جمله منفی به این صورت است:
فاعل + فعل be + not + ادامه جمله
مثال:
I am not tired.
من خسته نیستم.
He is not a teacher.
او معلم نیست.
They are not at home.
آنها در خانه نیستند.
در این ساختار، ترتیب اصلی جمله تغییر نمیکند. تنها کلمه not بعد از فعل be اضافه میشود.
جمله مثبت | جمله منفی |
I am happy. | I am not happy. |
She is busy. | She is not busy. |
It is cold. | It is not cold. |
We are ready. | We are not ready. |
They are students. | They are not students. |
منفی کردن جمله با am
برای فاعل I از am not استفاده میکنیم.
I am not angry.
من عصبانی نیستم.
I am not at school.
من در مدرسه نیستم.
I am not a doctor.
من پزشک نیستم.
نکته مهم این است که در انگلیسی معیار، شکل کوتاه مستقیمی مانند amn’t وجود ندارد. بنابراین نمیتوان گفت:
I amn’t tired.
این ساختار در انگلیسی معیار نادرست است. شکلهای صحیح عبارتاند از:
I am not tired.
I’m not tired.
در مکالمه، شکل I’m not بسیار رایجتر است.
منفی کردن جمله با is
برای فاعلهای he، she، it و اسمهای مفرد از is not استفاده میکنیم.
He is not hungry.
او گرسنه نیست.
She is not at home.
او در خانه نیست.
It is not expensive.
آن گران نیست.
Reza is not a teacher.
رضا معلم نیست.
The room is not clean.
اتاق تمیز نیست.
منفی کردن جمله با are
برای فاعلهای you، we، they و اسمهای جمع از are not استفاده میکنیم.
You are not late.
تو دیر نکردهای یا شما دیر نکردهاید.
We are not busy.
ما مشغول نیستیم.
They are not in the office.
آنها در اداره نیستند.
The children are not tired.
بچهها خسته نیستند.
شکل کوتاه جملههای منفی با فعل be
در جملههای منفی، فعل be را میتوان به دو روش کوتاه کرد. البته برای am not فقط یک شکل کوتاه رایج وجود دارد.
شکل کوتاه am not
I am not → I’m not
مثال:
I’m not sad.
من ناراحت نیستم.
I’m not a student.
من دانشآموز نیستم.
شکل کوتاه is not
برای is not دو ساختار رایج داریم:
is not → isn’t
یا فعل را به فاعل میچسبانیم:
She is not → She’s not
مثال:
He isn’t busy.
He’s not busy.
هر دو جمله صحیح هستند و معنی یکسانی دارند: «او مشغول نیست.»
مثالهای بیشتر:
It isn’t cold.
هوا سرد نیست.
Sara’s not at work.
سارا در محل کار نیست.
The car isn’t new.
ماشین نو نیست.
شکل کوتاه are not
برای are not نیز دو شکل کوتاه رایج وجود دارد:
are not → aren’t
یا:
They are not → They’re not
مثال:
We aren’t ready.
We’re not ready.
هر دو جمله به معنی «ما آماده نیستیم» هستند.
مثالهای بیشتر:
You aren’t wrong.
تو اشتباه نمیکنی یا شما اشتباه نمیکنید.
They’re not at home.
آنها در خانه نیستند.
The books aren’t expensive.
کتابها گران نیستند.
تفاوت isn’t و ’s not
از نظر معنایی تفاوت مهمی میان isn’t و ’s not وجود ندارد. هر دو شکل برای منفی کردن فعل is به کار میروند.
She isn’t tired.
She’s not tired.
هر دو یعنی: «او خسته نیست.»
با این حال، شکل دوم گاهی برای تأکید روی بخش بعد از فعل طبیعیتر است.
She’s not angry; she’s just tired.
او عصبانی نیست؛ فقط خسته است.
همین موضوع درباره aren’t و ’re not نیز صدق میکند.
They aren’t ready.
They’re not ready.
هر دو به معنی «آنها آماده نیستند» هستند.
جایگاه not در جمله
یکی از اشتباهات رایج زبانآموزان، قرار دادن not در جای نادرست است. کلمه not باید بعد از فعل be قرار بگیرد.
درست:
He is not happy.
نادرست:
He not is happy.
درست:
They are not here.
نادرست:
They not are here.
درست:
I am not busy.
نادرست:
I not am busy.
بنابراین هنگام منفی کردن جمله انگلیسی با فعل be، همیشه ابتدا فاعل، سپس فعل be و بعد کلمه not را قرار دهید.
سوالی کردن جمله انگلیسی با فعل be
برای سوالی کردن جملهای که فعل آن am، is یا are است، باید جای فاعل و فعل be را عوض کنیم.
فرمول جمله مثبت:
فاعل + فعل be + ادامه جمله
فرمول جمله پرسشی:
فعل be + فاعل + ادامه جمله + ?
برای مثال:
جمله مثبت:
She is happy.
جمله پرسشی:
Is she happy?
جمله مثبت:
They are at home.
جمله پرسشی:
Are they at home?
جمله مثبت:
I am late.
جمله پرسشی:
Am I late?
این نوع سوالها معمولاً با yes یا no پاسخ داده میشوند و به آنها سوالهای بله یا خیر گفته میشود.
ساخت سوال با am
وقتی فاعل جمله I است، برای سوالی کردن جمله، am را به ابتدای جمله میبریم.
جمله مثبت:
I am early.
من زود رسیدهام.
جمله پرسشی:
Am I early?
آیا من زود رسیدهام؟
مثالهای بیشتر:
Am I right?
آیا حق با من است؟
Am I late?
آیا دیر کردهام؟
Am I in the right room?
آیا من در اتاق درست هستم؟
Am I your student?
آیا من دانشآموز شما هستم؟
در پاسخ کوتاه مثبت به سوالهایی که با Am I شروع میشوند، معمولاً مخاطب از you are استفاده میکند.
Am I late?
Yes, you are.
Am I wrong?
No, you aren’t.
ساخت سوال با is
برای فاعلهای he، she، it و اسمهای مفرد، فعل is را به ابتدای جمله میبریم.
جمله مثبت:
He is tired.
جمله پرسشی:
Is he tired?
مثالهای بیشتر:
Is she a doctor?
آیا او پزشک است؟
Is Ali at home?
آیا علی در خانه است؟
Is the food ready?
آیا غذا آماده است؟
Is it cold outside?
آیا بیرون سرد است؟
Is your brother a student?
آیا برادر تو دانشآموز است؟
در تمام این جملهها، فعل is پیش از فاعل قرار گرفته است.
ساخت سوال با are
برای فاعلهای you، we، they و اسمهای جمع، فعل are را به ابتدای جمله میبریم.
جمله مثبت:
They are busy.
جمله پرسشی:
Are they busy?
مثالهای بیشتر:
Are you ready?
آیا آمادهای؟
Are we late?
آیا ما دیر کردهایم؟
Are they at school?
آیا آنها در مدرسه هستند؟
Are the children hungry?
آیا بچهها گرسنهاند؟
Are your parents at home?
آیا والدینت در خانه هستند؟
تبدیل جمله مثبت به پرسشی
برای تبدیل جمله مثبت به پرسشی، ابتدا فعل be را پیدا کنید. سپس آن را به ابتدای جمله انتقال دهید. سایر اجزای جمله معمولاً در جای خود باقی میمانند.
جمله مثبت | جمله پرسشی |
I am ready. | Am I ready? |
He is your teacher. | Is he your teacher? |
She is tired. | Is she tired? |
It is hot. | Is it hot? |
You are busy. | Are you busy? |
We are in the classroom. | Are we in the classroom? |
They are from Iran. | Are they from Iran? |
مثلاً در جمله زیر:
Mina is at work.
فعل be برابر با is است. برای سوالی کردن، is را به ابتدای جمله میبریم:
Is Mina at work?
در جمله زیر نیز:
The students are ready.
فعل be برابر با are است:
Are the students ready?
پاسخ کوتاه به سوالهای فعل be
سوالهایی که با am، is یا are شروع میشوند معمولاً با پاسخ کوتاه مثبت یا منفی جواب داده میشوند.
ساختار پاسخ کوتاه مثبت:
Yes, + فاعل ضمیری + فعل be.
ساختار پاسخ کوتاه منفی:
No, + فاعل ضمیری + فعل be + not.
پاسخ کوتاه با is
Is he tired?
Yes, he is.
بله، خسته است.
Is he tired?
No, he isn’t.
خیر، خسته نیست.
Is Sara at home?
Yes, she is.
توجه کنید که در پاسخ کوتاه، نام شخص معمولاً با ضمیر مناسب جایگزین میشود. برای مثال، به جای تکرار Sara از she استفاده میکنیم.
Is the book expensive?
No, it isn’t.
در اینجا به جای the book از ضمیر it استفاده شده است.
پاسخ کوتاه با are
Are you ready?
Yes, I am.
Are you ready?
No, I’m not.
Are they students?
Yes, they are.
Are they at school?
No, they aren’t.
Are Reza and Ali brothers?
Yes, they are.
چون Reza and Ali به دو نفر اشاره میکند، در پاسخ کوتاه از ضمیر they استفاده میشود.
پاسخ کوتاه به Am I
Am I late?
Yes, you are.
Am I in the correct class?
No, you aren’t.
وقتی فردی درباره خودش سوال میپرسد، مخاطب در پاسخ از ضمیر you استفاده میکند.
چرا در پاسخ مثبت از شکل کوتاه استفاده نمیکنیم؟
در پاسخ کوتاه مثبت، معمولاً فعل be را به ضمیر نمیچسبانیم.
درست:
Is she happy?
Yes, she is.
نادرست:
Yes, she’s.
درست:
Are they ready?
Yes, they are.
نادرست:
Yes, they’re.
دلیل این موضوع آن است که شکل کوتاه فعل be معمولاً نمیتواند بهتنهایی در پایان یک پاسخ کوتاه مثبت قرار بگیرد. اما در پاسخ منفی، استفاده از شکل کوتاه کاملاً طبیعی است.
No, she isn’t.
No, they aren’t.
No, I’m not.
ساخت سوال منفی با فعل be
گاهی میخواهیم یک سوال را به شکل منفی بیان کنیم. سوال منفی معمولاً زمانی استفاده میشود که گوینده انتظار دارد پاسخ مثبت باشد، از موضوعی تعجب کرده است یا میخواهد چیزی را تأیید کند.
ساختار رایج سوال منفی:
شکل منفی کوتاه فعل be + فاعل + ادامه جمله؟
مثال:
Isn’t he your brother?
مگر او برادر تو نیست؟
Aren’t they at home?
مگر آنها در خانه نیستند؟
Isn’t Sara a doctor?
مگر سارا پزشک نیست؟
Aren’t you tired?
مگر خسته نیستی؟
سوال منفی با am کمی متفاوت است. در انگلیسی رسمی، ممکن است از ساختار زیر استفاده شود:
Am I not invited?
آیا من دعوت نشدهام؟
اما در مکالمه روزمره، ساختار زیر بسیار رایج است:
Aren’t I invited?
مگر من دعوت نشدهام؟
با اینکه فاعل I معمولاً با am میآید، در سوال منفی کوتاه از aren’t I استفاده میشود.
مثال:
Aren’t I right?
مگر حق با من نیست؟
Aren’t I your friend?
مگر من دوست تو نیستم؟
ساخت سوال با کلمات پرسشی و فعل be
همه سوالها با yes یا no پاسخ داده نمیشوند. گاهی برای دریافت اطلاعات مشخص از کلمات پرسشی استفاده میکنیم.
مهمترین کلمات پرسشی عبارتاند از:
کلمه پرسشی | معنی |
What | چه، چه چیزی |
Where | کجا |
Who | چه کسی |
Why | چرا |
How | چگونه، چطور |
When | چه زمانی |
How old | چند ساله |
What color | چه رنگی |
What time | چه ساعتی |
ساختار کلی این سوالها معمولاً به صورت زیر است:
کلمه پرسشی + فعل be + فاعل + ادامه جمله؟
مثال:
Where are you?
کجا هستی؟
Why is she sad?
چرا او ناراحت است؟
What is your name?
نام تو چیست؟
How old are they?
آنها چند ساله هستند؟
سوال با What
از what برای پرسیدن درباره چیزها، اطلاعات، نام، شغل یا موضوعات مختلف استفاده میکنیم.
What is your name?
نام تو چیست؟
What is this?
این چیست؟
What are those?
آنها چه هستند؟
What is his job?
شغل او چیست؟
What is your favorite color?
رنگ مورد علاقه تو چیست؟
شکل کوتاه What is در مکالمه و نوشتار غیررسمی معمولاً What’s است.
What’s your name?
What’s this?
با این حال، برای What are شکل کوتاه رایجی مشابه What’s وجود ندارد.
سوال با Where
از where برای پرسیدن درباره مکان استفاده میشود.
Where are you?
کجا هستی؟
Where is my phone?
گوشی من کجاست؟
Where are the children?
بچهها کجا هستند؟
Where is your school?
مدرسه تو کجاست؟
Where are we now?
الان کجا هستیم؟
شکل کوتاه Where is میتواند به صورت Where’s نوشته شود.
Where’s Ali?
علی کجاست؟
سوال با Who
از who برای پرسیدن درباره افراد استفاده میکنیم.
Who is she?
او چه کسی است؟
Who are they?
آنها چه کسانی هستند؟
Who is your teacher?
معلم تو چه کسی است؟
Who are those people?
آن افراد چه کسانی هستند؟
در مکالمه، Who is معمولاً به صورت Who’s کوتاه میشود.
Who’s that man?
آن مرد چه کسی است؟
سوال با Why
از why برای پرسیدن دلیل استفاده میشود.
Why are you tired?
چرا خستهای؟
Why is he angry?
چرا او عصبانی است؟
Why are they late?
چرا آنها دیر کردهاند؟
Why is the door open?
چرا در باز است؟
پاسخ این نوع سوالها اغلب با because به معنی «زیرا» یا «چون» آغاز میشود.
Why are you tired?
Because I am very busy.
چون خیلی مشغول هستم.
سوال با How
از how برای پرسیدن درباره حالت، وضعیت یا چگونگی استفاده میشود.
How are you?
حال شما چطور است؟
How is your mother?
حال مادرت چطور است؟
How are the children?
حال بچهها چطور است؟
برای پرسیدن سن نیز از ترکیب how old استفاده میکنیم.
How old are you?
چند سال داری؟
How old is your sister?
خواهرت چند سال دارد؟
How old are they?
آنها چند ساله هستند؟
سوال با When
از when برای پرسیدن زمان استفاده میشود.
When is the meeting?
جلسه چه زمانی است؟
When is your birthday?
تولد تو چه زمانی است؟
When are the classes?
کلاسها چه زمانی هستند؟
در سطح مقدماتی، این ساختار بیشتر برای پرسیدن زمان رویدادها و برنامهها به کار میرود.
تفاوت سوال بله یا خیر و سوال اطلاعاتی
در سوال بله یا خیر، فعل be در ابتدای جمله قرار میگیرد.
Is she at home?
پاسخ:
Yes, she is.
یا
No, she isn’t.
اما در سوال اطلاعاتی، یک کلمه پرسشی پیش از فعل be میآید.
Where is she?
پاسخ:
She is at home.
مقایسه این دو نوع سوال:
نوع سوال | ساختار | مثال |
بله یا خیر | be + فاعل + ادامه جمله؟ | Is he tired? |
اطلاعاتی | کلمه پرسشی + be + فاعل؟ | Why is he tired? |
در سوال اول فقط میخواهیم بدانیم او خسته است یا خیر. در سوال دوم میخواهیم دلیل خستگی او را بدانیم.
سوال با who بهعنوان فاعل
در بعضی سوالها، کلمه who خودش فاعل جمله است. در این حالت، ساختار جمله کمی متفاوت به نظر میرسد.
Who is in the room?
چه کسی در اتاق است؟
در این جمله، who جای شخصی را گرفته که در اتاق است. بنابراین دیگر فاعل جداگانهای بعد از is نمیآید.
مثالهای بیشتر:
Who is your English teacher?
معلم انگلیسی تو چه کسی است؟
Who is at the door?
چه کسی پشت در است؟
Who is ready?
چه کسی آماده است؟
اگر درباره چند نفر سوال کنیم، ممکن است از are استفاده شود، هرچند در بسیاری از ساختارهای رایج، who is رایجتر است.
Who are those people?
آن افراد چه کسانی هستند؟
در این جمله، those people فاعل جمله است و who درباره هویت آنها سوال میکند.
استفاده از فعل be با اسم مفرد و جمع
برای انتخاب درست بین is و are باید بدانیم فاعل مفرد است یا جمع.
اسم مفرد با is میآید:
The student is ready.
اسم جمع با are میآید:
The students are ready.
در جمله منفی:
The student is not ready.
The students are not ready.
در جمله پرسشی:
Is the student ready?
Are the students ready?
جدول مقایسه:
نوع فاعل | مثبت | منفی | پرسشی |
اسم مفرد | The car is new. | The car is not new. | Is the car new? |
اسم جمع | The cars are new. | The cars are not new. | Are the cars new? |
باید توجه داشت که بعضی اسمها از نظر معنایی به چند نفر اشاره میکنند، اما از نظر دستوری ممکن است مفرد باشند. برای مثال، در انگلیسی آمریکایی کلمه family اغلب مفرد در نظر گرفته میشود.
My family is at home.
اما اسامی مانند people، children، men و women جمع هستند و با are میآیند.
The children are happy.
The people are friendly.
استفاده از this، that، these و those با فعل be
کلمات اشاره نیز در انتخاب is و are اهمیت دارند.
This و that مفرد هستند و با is میآیند.
شکل منفی:
This is not my book.
That is not your car.
شکل پرسشی:
Is this your book?
Is that your car?
کلمات these و those جمع هستند و با are میآیند.
These are my shoes.
اینها کفشهای من هستند.
Those are your keys.
آنها کلیدهای تو هستند.
شکل منفی:
These are not my shoes.
Those are not your keys.
شکل پرسشی:
Are these your shoes?
Are those your keys?
استفاده از there is و there are
ساختارهای there is و there are برای بیان وجود داشتن چیزی یا کسی استفاده میشوند.
There is a book on the table.
یک کتاب روی میز وجود دارد.
There are two books on the table.
دو کتاب روی میز وجود دارد.
برای منفی کردن، not را بعد از is یا are میآوریم.
There is not a book on the table.
There are not any books on the table.
شکل کوتاه:
There isn’t a book on the table.
There aren’t any books on the table.
برای سوالی کردن، is یا are را به ابتدای جمله میبریم.
Is there a book on the table?
Are there any books on the table?
پاسخ کوتاه:
Is there a bank near here?
Yes, there is.
Are there any students in the class?
No, there aren’t.
تفاوت فعل be با فعلهای معمولی
یکی از مهمترین نکات در آموزش زبان انگلیسی مقدماتی، درک تفاوت میان فعل be و فعلهای معمولی مانند work، live، study و like است.
برای منفی کردن فعل be نیازی به do یا does نداریم.
درست:
She is not tired.
نادرست:
She does not be tired.
برای سوالی کردن فعل be نیز do یا does به کار نمیرود.
درست:
Is she tired?
نادرست:
Does she be tired?
اما برای فعلهای معمولی در زمان حال ساده، از do یا does استفاده میکنیم.
She works here.
She does not work here.
Does she work here?
مقایسه:
نوع فعل | مثبت | منفی | پرسشی |
فعل be | He is busy. | He is not busy. | Is he busy? |
فعل معمولی | He works here. | He does not work here. | Does he work here? |
بنابراین پیش از منفی یا سوالی کردن جمله، باید فعل اصلی را تشخیص دهید. اگر جمله دارای am، is یا are باشد و این کلمات فعل اصلی جمله باشند، نباید از do یا does استفاده کنید.
اشتباهات رایج در منفی کردن جمله با فعل be
حذف فعل be
نادرست:
She not happy.
درست:
She is not happy.
در انگلیسی نمیتوان در چنین جملهای فعل be را حذف کرد. برخلاف فارسی که گاهی فعل در گفتار قابل تشخیص است، جمله انگلیسی به فعل نیاز دارد.
استفاده همزمان از be و do
نادرست:
He doesn’t is tired.
درست:
He isn’t tired.
وقتی جمله با is ساخته شده است، برای منفی کردن فقط not را به آن اضافه میکنیم.
انتخاب شکل نادرست فعل be
نادرست:
They is not ready.
درست:
They are not ready.
فاعل they همیشه با are میآید.
نادرست:
She are not at home.
درست:
She is not at home.
فاعل she با is استفاده میشود.
قرار دادن not پیش از فعل be
نادرست:
I not am busy.
درست:
I am not busy.
کلمه not باید پس از فعل be قرار بگیرد.
اشتباهات رایج در سوالی کردن جمله با فعل be
استفاده از do یا does
نادرست:
Does she is a teacher?
درست:
Is she a teacher?
نادرست:
Do they are at home?
درست:
Are they at home?
تغییر ندادن جای فاعل و فعل
نادرست:
She is happy?
در مکالمه ممکن است جمله خبری با آهنگ پرسشی شنیده شود، اما ساختار استاندارد سوال به صورت زیر است:
Is she happy?
استفاده از فعل نامناسب
نادرست:
Is they ready?
درست:
Are they ready?
نادرست:
Are he at school?
درست:
Is he at school?
استفاده از شکل کوتاه در ابتدای سوال
نادرست:
She’s happy?
ساختار استاندارد:
Is she happy?
در سوال مستقیم، شکل کوتاه she’s را نمیتوان به ابتدای جمله منتقل کرد. باید شکل کامل is را پیش از فاعل قرار داد.
روش مرحلهبهمرحله برای منفی کردن جمله
برای منفی کردن جملههای دارای فعل be، میتوانید از این مراحل استفاده کنید:
مرحله اول: فاعل را پیدا کنید
در جمله زیر، فاعل she است:
She is a nurse.
مرحله دوم: فعل be را مشخص کنید
فعل be در این جمله is است.
مرحله سوم: not را بعد از فعل قرار دهید
She is not a nurse.
مثال دیگر:
They are tired.
فاعل: they
فعل be: are
جمله منفی:
They are not tired.
روش مرحلهبهمرحله برای سوالی کردن جمله
مرحله اول: فعل be را پیدا کنید
در جمله زیر، فعل be برابر با are است:
The students are ready.
مرحله دوم: فعل be را به ابتدای جمله ببرید
Are the students ready?
مرحله سوم: علامت سوال را اضافه کنید
در نوشتار، قرار دادن علامت سوال در پایان جمله ضروری است.
مثال دیگر:
Your mother is at home.
فعل be: is
سوال:
Is your mother at home?
مثالهای کاربردی در موقعیتهای روزمره
معرفی خود
I am Amir.
من امیر هستم.
I am not a teacher.
من معلم نیستم.
Am I in the right class?
آیا در کلاس درست هستم؟
صحبت درباره شغل
She is an engineer.
او مهندس است.
She is not a doctor.
او پزشک نیست.
Is she an engineer?
آیا او مهندس است؟
صحبت درباره مکان
They are at the airport.
آنها در فرودگاه هستند.
They are not at the hotel.
آنها در هتل نیستند.
Are they at the airport?
آیا آنها در فرودگاه هستند؟
Where are they?
آنها کجا هستند؟
صحبت درباره احساسات
I am happy.
من خوشحال هستم.
I am not worried.
من نگران نیستم.
Are you nervous?
آیا مضطرب هستی؟
Why are you sad?
چرا ناراحت هستی؟
توصیف آبوهوا
It is cold.
هوا سرد است.
It is not sunny.
هوا آفتابی نیست.
Is it rainy?
آیا هوا بارانی است؟
Why is it so cold?
چرا هوا اینقدر سرد است؟
تمرین تشخیص am، is و are
برای انتخاب شکل مناسب فعل be، فاعل را بررسی کنید.
I ___ tired.
She ___ my sister.
They ___ at school.
The book ___ expensive.
We ___ ready.
You ___ very kind.
Reza ___ a student.
The children ___ hungry.
پاسخها:
I am tired.
She is my sister.
They are at school.
The book is expensive.
We are ready.
You are very kind.
Reza is a student.
The children are hungry.
تمرین منفی کردن جملهها
جملههای زیر را منفی کنید:
He is busy.
I am angry.
They are at home.
Sara is a teacher.
We are late.
The food is hot.
پاسخها:
He is not busy.
I am not angry.
They are not at home.
Sara is not a teacher.
We are not late.
The food is not hot.
شکل کوتاه پاسخها نیز به صورت زیر است:
He isn’t busy.
I’m not angry.
They aren’t at home.
Sara isn’t a teacher.
We aren’t late.
The food isn’t hot.
تمرین سوالی کردن جملهها
جملههای زیر را به سوال بله یا خیر تبدیل کنید:
She is happy.
They are students.
You are tired.
Ali is at work.
We are early.
The rooms are clean.
پاسخها:
Is she happy?
Are they students?
Are you tired?
Is Ali at work?
Are we early?
Are the rooms clean?
تمرین ساخت سوال با کلمه پرسشی
با توجه به پاسخ، سوال مناسب را بسازید.
I am at home.
سوال: Where are you?She is sad because she is tired.
سوال: Why is she sad?He is twenty years old.
سوال: How old is he?My name is Neda.
سوال: What is your name?They are my classmates.
سوال: Who are they?The meeting is on Monday.
سوال: When is the meeting?
نمونه مکالمه با جملههای مثبت، منفی و پرسشی
A: Are you a new student?
آیا دانشآموز جدید هستی؟
B: Yes, I am. My name is Arman.
بله، هستم. نام من آرمان است.
A: Are you from Tehran?
آیا اهل تهران هستی؟
B: No, I’m not. I’m from Shiraz.
نه، نیستم. من اهل شیراز هستم.
A: Is your brother a student too?
آیا برادرت هم دانشآموز است؟
B: No, he isn’t. He is a teacher.
نه، نیست. او معلم است.
در این مکالمه، هم سوال بله یا خیر، هم پاسخ کوتاه، هم جمله منفی و هم جمله مثبت به کار رفتهاند.
نمونه دیگر:
A: Where is Mina?
مینا کجاست؟
B: She is at the library.
او در کتابخانه است.
A: Is she alone?
آیا تنهاست؟
B: No, she isn’t. Her friends are with her.
نه، تنها نیست. دوستانش همراه او هستند.
A: Are they busy?
آیا آنها مشغول هستند؟
B: Yes, they are.
بله، هستند.
نکات کلیدی برای یادگیری سریعتر
مهمترین نکته این است که شکل فعل be را با فاعل هماهنگ کنید. برای I همیشه am، برای فاعل مفرد سومشخص is و برای you، we، they و فاعلهای جمع are به کار میرود.
برای منفی کردن، تنها کافی است not را بعد از فعل قرار دهید:
is → is not
are → are not
am → am not
برای سوالی کردن، جای فعل be و فاعل را عوض کنید:
She is ready. → Is she ready?
در جملههایی که فعل be دارند، از do و does استفاده نکنید. این تفاوت یکی از اساسیترین نکات گرامر انگلیسی سطح A1 است.
همچنین پاسخ کوتاه را با همان فعل سوال بسازید:
Is he busy?
Yes, he is.
Are they ready?
No, they aren’t.
تمرین کردن جملههای مثبت، منفی و پرسشی در کنار یکدیگر باعث میشود ساختارها بهتر در ذهن تثبیت شوند. برای مثال، هر جمله جدید را به سه شکل بنویسید:
She is at home.
She is not at home.
Is she at home?
یا:
They are happy.
They are not happy.
Are they happy?
این روش ساده کمک میکند تفاوت ترتیب کلمات در هر ساختار را بهخوبی مشاهده کنید.
جمعبندی ساخت جمله منفی و پرسشی با فعل be
فعل be در زمان حال ساده به سه شکل am، is و are استفاده میشود. انتخاب شکل مناسب این فعل به فاعل جمله بستگی دارد. I با am، فاعلهای مفرد مانند he، she و it با is و فاعلهایی مانند you، we و they با are میآیند.
برای منفی کردن جمله انگلیسی با فعل be، کلمه not بعد از فعل قرار میگیرد:
I am not tired.
She is not busy.
They are not at home.
برای سوالی کردن جمله انگلیسی، فعل be پیش از فاعل قرار میگیرد:
Am I late?
Is she busy?
Are they at home?
در سوالهایی که با کلمات پرسشی ساخته میشوند، ابتدا کلمه پرسشی، سپس فعل be و بعد فاعل قرار میگیرد:
Where are you?
Why is he sad?
How old is she?
فعل be برخلاف فعلهای معمولی برای منفی یا پرسشی شدن به do و does نیاز ندارد. همین ویژگی باعث میشود ساخت جمله منفی و پرسشی با این فعل، پس از یادگیری ترتیب صحیح کلمات، بسیار ساده و قابل پیشبینی باشد. با تمرین منظم و تبدیل جملههای مثبت به شکلهای منفی و پرسشی، میتوان این ساختار پایه و ضروری را بهخوبی در مکالمه و نوشتار انگلیسی به کار برد.
