حروف تعریف a، an و the در انگلیسی؛ کاربردهای پایه
منبع: https://rasanika.com
حروف تعریف در زبان انگلیسی کلمات کوتاهی هستند که پیش از اسم قرار میگیرند و به ما نشان میدهند درباره یک چیز نامشخص، یک چیز مشخص یا یک مفهوم کلی صحبت میکنیم. سه حرف تعریف اصلی در انگلیسی a، an و the هستند. شاید این کلمات در نگاه اول ساده به نظر برسند، اما انتخاب درست میان آنها نقش مهمی در طبیعی و دقیق بودن جمله دارد.
برای زبانآموزان سطح مقدماتی، بهویژه سطح A1، یادگیری حروف تعریف یکی از پایههای مهم گرامر انگلیسی است. بسیاری از جملههای روزمره بدون استفاده صحیح از a، an و the ناقص یا غیرطبیعی به نظر میرسند. برای مثال، میان جملههای زیر تفاوت معنایی مهمی وجود دارد:
I saw a dog in the park.
I saw the dog in the park.
در جمله اول، گوینده درباره یک سگ نامشخص صحبت میکند؛ سگی که شنونده از قبل آن را نمیشناسد. در جمله دوم، منظور یک سگ مشخص است؛ احتمالاً سگی که قبلاً درباره آن صحبت شده یا برای هر دو طرف شناختهشده است.
در ادامه، کاربردهای پایه و مهم a، an و the را بهصورت مرحلهبهمرحله بررسی میکنیم.
حرف تعریف چیست؟
حرف تعریف یا Article کلمهای است که معمولاً قبل از اسم میآید و وضعیت آن اسم را مشخص میکند. در زبان انگلیسی، حروف تعریف به دو گروه اصلی تقسیم میشوند:
نوع حرف تعریف | حروف تعریف | کاربرد کلی |
حرف تعریف نامعین | a و an | برای اسم مفرد و نامشخص |
حرف تعریف معین | the | برای اسم مشخص و شناختهشده |
در زبان فارسی، معمولاً معادل مستقیمی برای حروف تعریف وجود ندارد. به همین دلیل، فارسیزبانان ممکن است هنگام ساخت جمله انگلیسی این کلمات را فراموش کنند. برای نمونه، در فارسی میگوییم:
«من یک کتاب خریدم.»
در انگلیسی باید بگوییم:
I bought a book.
در این جمله، book یک اسم قابل شمارش و مفرد است. همچنین کتاب برای شنونده مشخص نیست. به همین دلیل، استفاده از a ضروری است.
کاربرد a و an در انگلیسی
حروف تعریف a و an حرف تعریف نامعین هستند. از آنها زمانی استفاده میکنیم که درباره یک شخص، حیوان، شیء یا مکان نامشخص صحبت میکنیم.
هر دو تقریباً معنای «یک» میدهند، اما همیشه نمیتوان آنها را بهطور مستقیم با عدد one جایگزین کرد. کاربرد اصلی آنها این است که نشان دهند اسم موردنظر مفرد، قابل شمارش و نامشخص است.
به مثالهای زیر توجه کنید:
I have a sister.
She bought a dress.
He is an engineer.
We saw an elephant.
در همه این جملهها، اسم بعد از a یا an مفرد و قابل شمارش است.
تفاوت a و an چیست؟
تفاوت میان a و an به صدای ابتدای کلمه بعدی مربوط است، نه صرفاً حرف اول آن کلمه.
از a پیش از کلماتی استفاده میکنیم که با صدای بیصدا یا consonant sound شروع میشوند:
a book
a car
a teacher
a house
a university
از an پیش از کلماتی استفاده میکنیم که با صدای صدادار یا vowel sound شروع میشوند:
an apple
an egg
an orange
an umbrella
an idea
حروف صدادار انگلیسی عبارتاند از:
a, e, i, o, u
با این حال، نکته اصلی تلفظ کلمه است، نه شکل نوشتاری آن.
استفاده از a قبل از صدای بیصدا
بیشتر کلماتی که با حروف بیصدا آغاز میشوند، با a میآیند:
a student
a doctor
a table
a city
a phone
a garden
مثال:
She is a student.
او دانشآموز یا دانشجو است.
I need a phone.
من به یک تلفن نیاز دارم.
He lives in a small city.
او در یک شهر کوچک زندگی میکند.
در مثال آخر، a پیش از صفت small آمده است، اما همچنان به اسم city مربوط میشود. زمانی که پیش از اسم یک صفت وجود دارد، باید به صدای ابتدای صفت توجه کنیم.
مقایسه کنید:
a small house
an old house
در عبارت اول، small با صدای بیصدا آغاز میشود، بنابراین a به کار میرود. در عبارت دوم، old با صدای صدادار شروع میشود، بنابراین an درست است.
استفاده از an قبل از صدای صدادار
از an پیش از کلماتی استفاده میکنیم که صدای ابتدایی آنها یکی از صداهای صدادار باشد:
an animal
an actor
an office
an answer
an interesting story
مثال:
He is an actor.
او بازیگر است.
She gave me an answer.
او یک پاسخ به من داد.
This is an interesting book.
این یک کتاب جالب است.
در عبارت an interesting book، کلمه بعد از حرف تعریف، صفت interesting است. چون این صفت با صدای صدادار آغاز میشود، از an استفاده میکنیم.
چرا میگوییم a university اما an hour؟
یکی از اشتباههای رایج زبانآموزان این است که فقط به حرف اول کلمه توجه میکنند. در حالی که انتخاب a یا an بر اساس صدا انجام میشود.
کلمه university با حرف u آغاز میشود، اما تلفظ آن با صدای «ی» شروع میشود:
university /juːnɪˈvɜːrsəti/
صدای «ی» یک صدای بیصدا محسوب میشود. بنابراین میگوییم:
a university
a university student
a useful book
a European country
در مقابل، حرف h در کلمه hour تلفظ نمیشود. این کلمه با صدای «آ» آغاز میشود:
hour /aʊər/
بنابراین میگوییم:
an hour
an honest person
an honor
جدول زیر چند نمونه مهم را نشان میدهد:
عبارت درست | دلیل |
a university | تلفظ کلمه با صدای «ی» شروع میشود |
a useful idea | useful با صدای «ی» آغاز میشود |
a European city | European با صدای «ی» شروع میشود |
an hour | حرف h تلفظ نمیشود |
an honest man | حرف h تلفظ نمیشود |
an MBA student | حرف M بهصورت /em/ تلفظ میشود |
در عبارت an MBA student، حرف M هنگام خواندن بهصورت «اِم» تلفظ میشود. چون این تلفظ با صدای صدادار شروع میشود، an به کار میرود.
a و an فقط با اسم مفرد قابل شمارش میآیند
یکی از مهمترین قوانین این است که a و an فقط پیش از اسمهای مفرد و قابل شمارش استفاده میشوند.
اسم قابل شمارش اسمی است که بتوان آن را شمرد:
one book
two books
three books
پس میتوان گفت:
a book
an apple
a chair
an idea
اما نمیتوان a یا an را مستقیماً پیش از اسم جمع قرار داد:
نادرست:
a books
an apples
a students
درست:
books
some books
apples
some apples
students
some students
همچنین a و an معمولاً پیش از اسمهای غیرقابل شمارش به کار نمیروند.
نادرست:
a water
an information
a money
a rice
درست:
some water
some information
some money
some rice
اگر بخواهیم برای این اسمها واحد مشخصی بیان کنیم، میتوانیم از یک اسم قابل شمارش کمک بگیریم:
a glass of water
a piece of information
a bag of rice
a cup of coffee
a bottle of milk
کاربرد a و an برای معرفی یک چیز برای اولین بار
وقتی برای نخستین بار درباره شخص یا چیزی صحبت میکنیم، معمولاً از a یا an استفاده میکنیم.
مثال:
I saw a man near the door.
من مردی را نزدیک در دیدم.
در این جمله، شنونده هنوز نمیداند آن مرد چه کسی است. بنابراین از a استفاده میشود.
حالا اگر در جمله بعد دوباره درباره همان مرد صحبت کنیم، از the استفاده میکنیم:
The man was wearing a black jacket.
آن مرد یک کت مشکی پوشیده بود.
این الگو در مکالمه و داستانگویی بسیار رایج است:
I bought a book yesterday. The book is about history.
من دیروز یک کتاب خریدم. آن کتاب درباره تاریخ است.
در جمله اول، کتاب برای اولین بار معرفی میشود و نامشخص است. در جمله دوم، همان کتاب مشخص شده است؛ بنابراین the به کار میرود.
استفاده از a و an برای بیان شغل
برای معرفی شغل یک فرد، معمولاً از a یا an استفاده میکنیم:
I am a teacher.
She is a doctor.
He is an engineer.
My sister is an artist.
Tom is a police officer.
مثال:
My father is a driver.
پدر من راننده است.
Sara is an architect.
سارا معمار است.
اشتباه رایج این است که حرف تعریف حذف شود:
نادرست:
She is doctor.
درست:
She is a doctor.
چون doctor یک اسم مفرد قابل شمارش است، به حرف تعریف نیاز دارد.
استفاده از a و an به معنای «یکی از»
گاهی a و an به این معنا هستند که شخص یا چیز موردنظر یکی از اعضای یک گروه است.
مثال:
A whale is a mammal.
نهنگ یک پستاندار است.
در این جمله، منظور یک نهنگ خاص نیست. جمله بیان میکند که هر نهنگ عضوی از گروه پستانداران است.
مثالهای بیشتر:
A cat is an animal.
A rose is a flower.
A pilot flies airplanes.
An elephant is a large animal.
این نوع کاربرد در تعریفها، توضیحهای علمی ساده و بیان ویژگیهای عمومی رایج است.
استفاده از a و an برای بیان تعداد یا مقدار
در بعضی عبارتها، a و an معنایی نزدیک به «یک» دارند:
a hundred
a thousand
a million
an hour
a day
a week
مثال:
There are a hundred students in the school.
صد دانشآموز در مدرسه وجود دارد.
I waited for an hour.
من یک ساعت منتظر ماندم.
She visits us twice a week.
او هفتهای دو بار به دیدن ما میآید.
در عبارتهایی مانند twice a week، حرف تعریف a معنای «در هر» یا «به ازای هر» دارد.
نمونههای دیگر:
three times a day
once a month
four days a week
sixty kilometers an hour
کاربرد the در انگلیسی
حرف تعریف the حرف تعریف معین است. زمانی از آن استفاده میکنیم که شخص یا چیز موردنظر برای گوینده و شنونده مشخص باشد.
the را میتوان با اسم مفرد، اسم جمع و برخی اسمهای غیرقابل شمارش به کار برد:
the book
the books
the water
the students
the information
این ویژگی، the را از a و an متمایز میکند؛ زیرا a و an فقط با اسم مفرد قابل شمارش میآیند.
استفاده از the برای چیزی که قبلاً ذکر شده است
یکی از اصلیترین کاربردهای the زمانی است که اسم قبلاً در گفتگو یا متن معرفی شده باشد.
مثال:
I saw a cat in the garden. The cat was sleeping.
من یک گربه در باغ دیدم. آن گربه خوابیده بود.
در جمله اول، گربه برای نخستین بار معرفی میشود، پس a به کار میرود. در جمله دوم، شنونده میداند منظور کدام گربه است، پس the استفاده میشود.
مثال دیگر:
She bought a dress. The dress was very expensive.
او یک لباس خرید. آن لباس بسیار گران بود.
این قانون ساده را میتوان به شکل زیر خلاصه کرد:
وضعیت اسم | حرف تعریف |
اولین بار و نامشخص | a یا an |
بار دوم و مشخص | the |
استفاده از the برای یک چیز مشخص
اگر گوینده و شنونده هر دو بدانند درباره چه چیزی صحبت میشود، از the استفاده میکنیم؛ حتی اگر آن اسم قبلاً در همان گفتگو ذکر نشده باشد.
مثال:
Close the door, please.
لطفاً در را ببند.
در این جمله، احتمالاً در مشخصی در اتاق وجود دارد و هر دو نفر میدانند منظور کدام در است.
Turn off the light.
چراغ را خاموش کن.
Pass me the salt, please.
لطفاً نمک را به من بده.
در این موقعیتها، محیط گفتگو باعث مشخص شدن اسم میشود.
استفاده از the برای چیزهای منحصربهفرد
برای چیزهایی که در جهان یا در یک موقعیت خاص تنها یکی از آنها وجود دارد، معمولاً از the استفاده میکنیم:
the sun
the moon
the sky
the earth
the world
مثال:
The sun is very bright today.
خورشید امروز بسیار درخشان است.
The moon looks beautiful tonight.
ماه امشب زیبا به نظر میرسد.
در این جملهها، خورشید و ماه برای همه مشخص هستند و بهصورت عادی تنها یک نمونه شناختهشده از آنها در نظر گرفته میشود.
گاهی یک چیز در محدودهای خاص منحصربهفرد است:
the manager of this store
the kitchen in our house
the tallest student in the class
ممکن است در جهان مدیران زیادی وجود داشته باشند، اما در عبارت the manager of this store منظور مدیر مشخص همان فروشگاه است.
استفاده از the همراه با صفت عالی
پیش از صفتهای عالی معمولاً از the استفاده میکنیم:
the best
the biggest
the smallest
the oldest
the most beautiful
مثال:
Ali is the tallest student in the class.
علی قدبلندترین دانشآموز کلاس است.
This is the best restaurant in the city.
این بهترین رستوران شهر است.
She is the most careful person in our team.
او دقیقترین فرد تیم ما است.
دلیل استفاده از the این است که صفت عالی معمولاً یک فرد یا چیز را از میان یک گروه مشخص میکند.
استفاده از the همراه با اعداد ترتیبی
پیش از اعداد ترتیبی نیز معمولاً the میآید:
the first
the second
the third
the fourth
the last
مثال:
This is the first lesson.
این اولین درس است.
She was the second person to arrive.
او دومین نفری بود که رسید.
Today is the last day of the course.
امروز آخرین روز دوره است.
استفاده از the با نام برخی مکانها
بسیاری از نامهای خاص بدون حرف تعریف استفاده میشوند، اما بعضی نامهای جغرافیایی به the نیاز دارند.
معمولاً پیش از موارد زیر از the استفاده میکنیم:
نام رودخانهها
نام دریاها و اقیانوسها
نام رشتهکوهها
نام گروه جزایر
نام کشورهایی که ساختار جمع یا عنوان رسمی دارند
مثالها:
the Nile
the Amazon
the Persian Gulf
the Atlantic Ocean
the Alps
the United States
the United Kingdom
the Netherlands
اما نام بیشتر کشورها، شهرها و قارهها بدون the میآیند:
Iran
France
Japan
Tehran
London
Asia
Europe
مقایسه کنید:
She lives in France.
She lives in the United States.
They traveled to Asia.
They sailed across the Atlantic Ocean.
برای زبانآموزان مبتدی بهتر است این نامها بهتدریج و در قالب عبارت کامل یاد گرفته شوند.
استفاده از the با نام بعضی مکانهای عمومی
در برخی موارد، برای اشاره به یک مکان یا ساختمان مشخص از the استفاده میکنیم:
the bank
the post office
the station
the airport
the hospital
the cinema
مثال:
I need to go to the bank.
من باید به بانک بروم.
We met at the station.
ما در ایستگاه همدیگر را دیدیم.
She is waiting at the airport.
او در فرودگاه منتظر است.
در این جملهها معمولاً منظور یک مکان مشخص و قابل شناسایی در موقعیت گفتگو است.
استفاده از the با اعضای خانواده بهصورت جمع
گاهی برای اشاره به همه اعضای یک خانواده از the به همراه نام خانوادگی جمع استفاده میکنیم:
the Smiths
the Browns
the Wilsons
مثال:
The Smiths live next door.
خانواده اسمیت در خانه کناری زندگی میکنند.
در این ساختار، نام خانوادگی معمولاً s جمع میگیرد و the پیش از آن قرار میگیرد.
چه زمانی از هیچ حرف تعریفی استفاده نمیکنیم؟
در زبان انگلیسی همیشه لازم نیست پیش از اسم از a، an یا the استفاده کنیم. گاهی اسم بدون حرف تعریف میآید. به این حالت گاهی «حرف تعریف صفر» گفته میشود.
شناخت این موارد بهاندازه یادگیری کاربرد حروف تعریف اهمیت دارد.
اسمهای جمع با معنای کلی
وقتی درباره یک گروه بهطور کلی صحبت میکنیم، معمولاً پیش از اسم جمع از حرف تعریف استفاده نمیکنیم:
Cats are intelligent animals.
Books are useful.
Children need sleep.
Cars are expensive.
در جمله Cats are intelligent animals، منظور گربههای مشخصی نیست؛ بلکه درباره گربهها بهطور کلی صحبت میکنیم.
اما اگر منظور گروه مشخصی باشد، از the استفاده میشود:
The cats in my garden are hungry.
گربههای داخل باغ من گرسنه هستند.
مقایسه:
Dogs are friendly.
سگها بهطور کلی حیوانات مهربانی هستند.The dogs next door are noisy.
سگهای خانه کناری سروصدا میکنند.
اسمهای غیرقابل شمارش با معنای کلی
اسمهای غیرقابل شمارش زمانی که معنای عمومی دارند، معمولاً بدون حرف تعریف میآیند:
Water is important.
Milk is good for children.
Information is useful.
Music helps me relax.
Money cannot buy happiness.
اما اگر منظور مقدار یا نمونه مشخصی باشد، از the استفاده میکنیم:
The water in this bottle is cold.
The milk in the fridge is fresh.
The information in this email is important.
مقایسه کنید:
معنای کلی | معنای مشخص |
Water is necessary. | The water on the table is mine. |
Music is relaxing. | The music in this café is loud. |
Coffee is popular. | The coffee in my cup is cold. |
Information is valuable. | The information you sent was helpful. |
نام اشخاص و بیشتر نامهای خاص
معمولاً پیش از نام افراد از حرف تعریف استفاده نمیکنیم:
Sara is my friend.
John lives in London.
Mary is a teacher.
همچنین بیشتر نام شهرها، کشورها، قارهها و خیابانها بدون حرف تعریف میآیند:
Tehran
Rome
China
Brazil
Africa
Oxford Street
مثال:
Reza lives in Tehran.
رضا در تهران زندگی میکند.
They traveled to Italy.
آنها به ایتالیا سفر کردند.
با این حال، همانطور که گفته شد، بعضی نامهای خاص مانند the United Kingdom یا the Netherlands استثنا هستند.
نام زبانها و درسها
نام زبانها و بیشتر درسهای تحصیلی معمولاً بدون حرف تعریف میآیند:
English
Persian
French
mathematics
history
science
مثال:
I study English.
من انگلیسی میخوانم.
She likes history.
او تاریخ را دوست دارد.
اما زمانی که نام زبان با کلمه language همراه شود، ممکن است the استفاده شود:
The English language is spoken in many countries.
زبان انگلیسی در کشورهای زیادی صحبت میشود.
نام وعدههای غذایی
معمولاً پیش از نام وعدههای غذایی حرف تعریف نمیآید:
breakfast
lunch
dinner
مثال:
I have breakfast at seven.
من ساعت هفت صبحانه میخورم.
We had lunch together.
ما با هم ناهار خوردیم.
Dinner is ready.
شام آماده است.
اما اگر وعده غذایی با صفت یا توضیح مشخصی همراه باشد، ممکن است از a یا the استفاده شود:
We had a delicious breakfast.
ما یک صبحانه خوشمزه خوردیم.
The dinner at the hotel was excellent.
شام هتل عالی بود.
تفاوت a، an و the در یک نگاه
جدول زیر مهمترین تفاوتهای این سه حرف تعریف را نشان میدهد:
حرف تعریف | نوع اسم | وضعیت اسم | مثال |
a | مفرد و قابل شمارش | نامشخص، شروع با صدای بیصدا | a book |
an | مفرد و قابل شمارش | نامشخص، شروع با صدای صدادار | an apple |
the | مفرد، جمع یا غیرقابل شمارش | مشخص و شناختهشده | the book |
بدون حرف تعریف | جمع یا غیرقابل شمارش | معنای کلی | Books are useful. |
مقایسه معنایی a و the
برای درک بهتر، به این دو جمله توجه کنید:
I need a pen.
من به یک خودکار نیاز دارم.
در این جمله، هر خودکاری میتواند مناسب باشد. گوینده خودکار مشخصی را در نظر ندارد.
I need the pen.
من به آن خودکار نیاز دارم.
در این جمله، یک خودکار مشخص موردنظر است. احتمالاً گوینده و شنونده هر دو میدانند درباره کدام خودکار صحبت میشود.
مثال دیگر:
Can you open a window?
میتوانی یک پنجره را باز کنی؟
هر پنجرهای مناسب است.
Can you open the window?
میتوانی پنجره را باز کنی؟
منظور پنجره مشخصی است.
بنابراین، تفاوت اصلی میان a یا an و the در «مشخص بودن» اسم است.
جایگاه حرف تعریف در جمله
حرف تعریف معمولاً پیش از اسم میآید:
a car
an apple
the house
اگر پیش از اسم صفت وجود داشته باشد، حرف تعریف قبل از صفت قرار میگیرد:
a red car
an old house
the beautiful garden
ساختار کلی چنین است:
حرف تعریف + صفت + اسم
مثال:
She has a new phone.
او یک تلفن جدید دارد.
He lives in an old building.
او در یک ساختمان قدیمی زندگی میکند.
We visited the famous museum.
ما از موزه معروف بازدید کردیم.
در انتخاب میان a و an، باید به صدای ابتدای کلمهای توجه کرد که بلافاصله پس از حرف تعریف میآید.
مثال:
a car
an expensive car
a beautiful apple
an unusual idea
ممکن است اسم با صدای صدادار آغاز شود، اما چون صفت پیش از آن آمده، انتخاب حرف تعریف بر اساس صفت انجام میشود:
a big apple
an old car
اشتباههای رایج در کاربرد a و an
حذف حرف تعریف پیش از اسم مفرد قابل شمارش
نادرست:
I have car.
درست:
I have a car.
اسم car مفرد و قابل شمارش است. بنابراین نمیتواند در این جمله بدون حرف تعریف بیاید.
نادرست:
She is teacher.
درست:
She is a teacher.
استفاده از a بهجای an
نادرست:
a apple
درست:
an apple
نادرست:
a old house
درست:
an old house
استفاده از an فقط بر اساس حرف اول
نادرست:
an university
درست:
a university
زیرا university با صدای «ی» آغاز میشود.
نادرست:
a hour
درست:
an hour
زیرا h در hour تلفظ نمیشود.
استفاده از a یا an با اسم جمع
نادرست:
a students
درست:
students
some students
نادرست:
an oranges
درست:
oranges
some oranges
استفاده از a یا an با اسم غیرقابل شمارش
نادرست:
an information
درست:
some informationa piece of information
نادرست:
a bread
درست:
some bread
a piece of bread
a loaf of bread
اشتباههای رایج در کاربرد the
استفاده بیش از حد از the
برخی زبانآموزان تصور میکنند هر اسمی باید با the بیاید. این موضوع باعث ساخت جملههای غیرطبیعی میشود.
نادرست:
The cats are friendly.
این جمله فقط زمانی درست است که منظور گربههای مشخصی باشد.
اگر درباره همه گربهها بهطور کلی صحبت کنیم، میگوییم:
Cats are friendly.
نادرست:
I like the music.
اگر منظور موسیقی بهطور کلی باشد:
I like music.
اما اگر منظور موسیقی مشخصی باشد:
I like the music in this film.
حذف the برای اسم مشخص
نادرست:
Please close door.
درست:
Please close the door.
در این موقعیت، منظور در مشخص اتاق است.
نادرست:
Sun is hot.
درست:
The sun is hot.
روش ساده برای انتخاب حرف تعریف مناسب
برای انتخاب درست میان a، an، the یا بدون حرف تعریف، میتوان چند سؤال ساده پرسید.
آیا اسم قابل شمارش و مفرد است؟
اگر پاسخ مثبت است، اسم معمولاً به a، an، the یا کلمه دیگری مانند my و this نیاز دارد.
مثال:
a book
the book
my book
this book
نمیتوان در یک جمله عادی گفت:
I bought book.
آیا اسم برای شنونده مشخص است؟
اگر اسم مشخص باشد، معمولاً از the استفاده میکنیم:
the book on the table
the teacher in our class
the car outside
اگر اسم مشخص نباشد و مفرد و قابل شمارش باشد، از a یا an استفاده میکنیم:
a book
a teacher
a car
کلمه بعدی با چه صدایی آغاز میشود؟
اگر اسم نامشخص و مفرد باشد، برای انتخاب میان a و an به صدای کلمه بعدی توجه میکنیم:
a new idea
an interesting idea
a useful tool
an expensive tool
آیا درباره یک مفهوم کلی صحبت میکنیم؟
اگر اسم جمع یا غیرقابل شمارش باشد و معنای کلی داشته باشد، معمولاً هیچ حرف تعریفی لازم نیست:
Teachers help students.
Water is important.
Exercise is good for you.
Computers are useful.
نمونههای کاربردی در مکالمات روزمره
در مکالمات روزانه، حروف تعریف تقریباً در همه موضوعات دیده میشوند.
معرفی افراد
This is a friend of mine.
این یکی از دوستان من است.
She is an English teacher.
او معلم زبان انگلیسی است.
The teacher is in the classroom.
آن معلم در کلاس است.
خرید
I want a sandwich.
من یک ساندویچ میخواهم.
Can I have an orange juice?
میتوانم یک آبپرتقال داشته باشم؟
How much is the blue shirt?
قیمت آن پیراهن آبی چقدر است؟
در مکالمه روزمره، عبارت an orange juice ممکن است به معنای یک لیوان یا یک واحد آبپرتقال باشد؛ یعنی اسم غیرقابل شمارش در مفهوم یک سفارش یا یک واحد قابل شمارش استفاده شده است.
توصیف خانه
We live in a small apartment.
ما در یک آپارتمان کوچک زندگی میکنیم.
There is a kitchen and a living room.
یک آشپزخانه و یک اتاق نشیمن وجود دارد.
The kitchen is very bright.
آشپزخانه بسیار روشن است.
در جمله دوم، kitchen برای نخستین بار معرفی میشود، بنابراین a میگیرد. در جمله بعد، همان آشپزخانه مشخص شده است و the میگیرد.
صحبت درباره وسایل
I need a computer.
من به یک کامپیوتر نیاز دارم.
Where is the computer?
کامپیوتر کجاست؟
She bought an expensive laptop.
او یک لپتاپ گران خرید.
The laptop is very fast.
آن لپتاپ بسیار سریع است.
تمرین تشخیص a، an و the
در جملههای زیر، حرف تعریف مناسب را در نظر بگیرید:
I have ___ dog.
She is ___ artist.
Please open ___ window.
We saw ___ elephant at the zoo.
He bought ___ new phone. ___ phone is black.
___ sun is shining.
My brother is ___ engineer.
They live in ___ small house.
I waited for ___ hour.
She studies English at ___ university.
پاسخها:
a
an
the
an
a / the
the
an
a
an
a
در جمله پنجم، phone ابتدا با a معرفی میشود و در جمله بعد با the به همان تلفن اشاره میشود.
در جمله دهم، university با صدای «ی» آغاز میشود؛ بنابراین a درست است.
مثالهای ترکیبی برای درک بهتر
به متن کوتاه زیر توجه کنید:
Yesterday, I went to a café near my office. The café was small, but it had a beautiful garden. I ordered a cup of coffee and an egg sandwich. The coffee was hot, and the sandwich was delicious. There was a man at the next table. The man was reading a newspaper.
در این متن، هر اسم در اولین معرفی با a یا an آمده است:
a café
a beautiful garden
a cup of coffee
an egg sandwich
a man
a newspaper
زمانی که دوباره به همان اسم اشاره شده، the استفاده شده است:
the café
the coffee
the sandwich
the man
این الگو یکی از بهترین روشها برای فهم کاربرد حروف تعریف در متنهای واقعی است.
نکات مهم برای یادگیری بهتر حروف تعریف
حروف تعریف را بهتر است همراه با اسم و در قالب عبارت یاد بگیرید. بهجای حفظ کردن جداگانه کلمه apple، عبارت an apple را تمرین کنید. بهجای یادگیری کلمه teacher بهتنهایی، جمله She is a teacher را چند بار بخوانید و تکرار کنید.
همچنین هنگام مطالعه متنهای ساده انگلیسی، به اسمها توجه کنید. بررسی کنید چرا نویسنده در یک جمله از a استفاده کرده و در جمله بعد the را به کار برده است. این نوع توجه به ساختار جمله، درک شما را عمیقتر میکند.
تمرین ساخت جمله نیز بسیار مؤثر است. برای نمونه، یک شیء را ابتدا معرفی کنید و سپس در جمله دوم دوباره درباره آن صحبت کنید:
I have a bag. The bag is brown.
She bought a book. The book is interesting.
We saw an old house. The house was empty.
با تکرار این الگو، تفاوت اسم نامشخص و اسم مشخص بهمرور برای شما طبیعی میشود.
جمعبندی کاربرد حروف تعریف a، an و the
حروف تعریف a، an و the بخش کوچکی از جمله هستند، اما تأثیر زیادی بر معنا و درستی ساختار دارند. a و an برای اسمهای مفرد، قابل شمارش و نامشخص به کار میروند. تفاوت آنها به صدای ابتدای کلمه بعدی بستگی دارد؛ a پیش از صدای بیصدا و an پیش از صدای صدادار استفاده میشود.
the زمانی به کار میرود که اسم مشخص، شناختهشده، قبلاً ذکرشده یا در موقعیت موردنظر منحصربهفرد باشد. همچنین the با صفتهای عالی، اعداد ترتیبی و بعضی نامهای جغرافیایی استفاده میشود.
در مقابل، اسمهای جمع و غیرقابل شمارش زمانی که معنای کلی دارند، معمولاً بدون حرف تعریف میآیند. نام بیشتر افراد، کشورها، شهرها، زبانها و درسها نیز به حرف تعریف نیاز ندارند.
برای انتخاب صحیح، همیشه به سه موضوع توجه کنید: آیا اسم مفرد و قابل شمارش است، آیا برای شنونده مشخص است و کلمه بعدی با چه صدایی آغاز میشود. با تمرین مداوم و مشاهده این ساختارها در جملههای واقعی، کاربرد a، an و the بهتدریج سادهتر و طبیعیتر خواهد شد.
