کاربرد this، that، these و those در انگلیسی
منبع: https://rasanika.com
واژههای this، that، these و those از پرکاربردترین کلمات در زبان انگلیسی هستند. زبانآموزان از همان سطح مبتدی با این چهار واژه روبهرو میشوند، زیرا برای اشاره به اشخاص، اشیا، مکانها، موقعیتها و حتی موضوعات مختلف به کار میروند. با وجود ظاهر ساده، انتخاب میان آنها همیشه هم آسان نیست؛ چون هنگام استفاده باید هم به مفرد یا جمع بودن اسم و هم به فاصله آن از گوینده توجه کرد.
برای مثال، وقتی کتابی نزدیک ما قرار دارد، میگوییم:
This book is interesting.
این کتاب جالب است.
اما اگر همان کتاب دورتر باشد، باید از that استفاده کنیم:
That book is interesting.
آن کتاب جالب است.
در حالت جمع نیز these برای افراد یا اشیای نزدیک و those برای افراد یا اشیای دور استفاده میشود. در ادامه، کاربرد این چهار واژه را بهصورت دقیق، همراه با مثالهای متعدد، نکات مهم، اشتباهات رایج و تمرینهای کاربردی بررسی میکنیم.
تفاوت کلی this، that، these و those
برای انتخاب درست میان این چهار کلمه باید دو پرسش ساده از خودمان بپرسیم:
آیا شخص یا شیء موردنظر مفرد است یا جمع؟
آیا به گوینده نزدیک است یا از او فاصله دارد؟
جدول زیر تفاوت اصلی این چهار واژه را نشان میدهد:
واژه | تعداد | فاصله | معنی رایج |
this | مفرد | نزدیک | این |
that | مفرد | دور | آن |
these | جمع | نزدیک | اینها |
those | جمع | دور | آنها |
بنابراین، this و that برای اسمهای مفرد به کار میروند، در حالی که these و those مخصوص اسمهای جمع هستند.
به مثالهای زیر توجه کنید:
This chair is comfortable.
این صندلی راحت است.
That chair is broken.
آن صندلی شکسته است.
These chairs are comfortable.
این صندلیها راحت هستند.
Those chairs are broken.
آن صندلیها شکسته هستند.
در این مثالها، علاوه بر تغییر واژه اشاره، فعل جمله نیز تغییر کرده است. برای اسم مفرد از is و برای اسم جمع از are استفاده میکنیم.
کاربرد this در انگلیسی
واژه this برای اشاره به یک شخص، شیء، مکان یا موضوع مفرد و نزدیک استفاده میشود. نزدیک بودن همیشه به معنای فاصله فیزیکی نیست؛ گاهی چیزی از نظر زمانی، ذهنی یا گفتوگویی به گوینده نزدیک است.
استفاده از this برای یک شیء نزدیک
رایجترین کاربرد this زمانی است که یک شیء نزدیک گوینده قرار دارد.
This pen is blue.
این خودکار آبی است.
This bag is heavy.
این کیف سنگین است.
This phone is expensive.
این تلفن گران است.
در هر سه جمله، اسم بعد از this مفرد است. به همین دلیل نمیتوان گفت:
This pens are blue.
این جمله نادرست است، زیرا pens جمع است. شکل صحیح آن چنین خواهد بود:
These pens are blue.
این خودکارها آبی هستند.
استفاده از this برای معرفی افراد
هنگام معرفی یک نفر، بهویژه در مکالمه یا تماس تلفنی، میتوان از this استفاده کرد.
This is my brother, Amir.
این برادر من، امیر، است.
This is our new teacher.
این معلم جدید ماست.
در مکالمات تلفنی نیز گوینده برای معرفی خود میتواند بگوید:
Hello, this is Sara.
سلام، سارا هستم.
در این نوع جمله، ترجمه تحتاللفظی «این سارا است» در فارسی طبیعی نیست؛ بنابراین معمولاً آن را به شکل «سارا هستم» ترجمه میکنیم.
استفاده از this برای زمان نزدیک
واژه this برای اشاره به زمانی که در حال حاضر در آن هستیم یا به زمان حال نزدیک است نیز به کار میرود.
This week is very busy.
این هفته خیلی شلوغ است.
I have an exam this month.
این ماه امتحان دارم.
We are traveling this summer.
ما این تابستان سفر میکنیم.
ترکیبهای رایج زمانی با this عبارتاند از:
عبارت | معنی |
this morning | امروز صبح |
this afternoon | امروز بعدازظهر |
this evening | امروز عصر |
this week | این هفته |
this month | این ماه |
this year | امسال |
this weekend | این آخر هفته |
باید توجه داشت که در بسیاری از عبارتهای زمانی با this از حرف اضافه استفاده نمیشود. برای مثال میگوییم:
I am busy this week.
نه:
I am busy in this week.
استفاده از this برای موضوعی که اکنون مطرح میشود
گاهی this به موضوع، موقعیت یا اتفاقی اشاره میکند که در همان لحظه درباره آن صحبت میکنیم.
This is a serious problem.
این یک مشکل جدی است.
Listen to this.
به این گوش کن.
This is what I mean.
منظورم این است.
در این جملهها ممکن است شیء مشخصی در نزدیکی گوینده وجود نداشته باشد. this به یک ایده، حرف، خبر یا موقعیت اشاره میکند.
کاربرد that در انگلیسی
واژه that برای اشاره به یک شخص، شیء، مکان یا موضوع مفرد و دور استفاده میشود. این فاصله میتواند فیزیکی، زمانی یا ذهنی باشد.
استفاده از that برای یک شیء دور
وقتی شیء موردنظر از گوینده فاصله دارد، از that استفاده میکنیم.
That car is very fast.
آن ماشین خیلی سریع است.
That building is a hospital.
آن ساختمان یک بیمارستان است.
That dog is friendly.
آن سگ مهربان است.
در این جملهها، اسم بعد از that مفرد است. اگر اسم جمع باشد، باید از those استفاده کنیم.
Those cars are very fast.
آن ماشینها خیلی سریع هستند.
استفاده از that برای اشاره به شخص دور
برای اشاره به فردی که از گوینده فاصله دارد نیز میتوان از that استفاده کرد.
Who is that man?
آن مرد کیست؟
That woman is my manager.
آن زن مدیر من است.
Is that your teacher?
آیا آن شخص معلم توست؟
در مکالمات روزمره ممکن است شخص موردنظر در سوی دیگر اتاق، خیابان یا تصویر قرار داشته باشد.
استفاده از that برای زمان گذشته یا دور
that میتواند به زمانی اشاره کند که از زمان حال فاصله دارد.
That day was unforgettable.
آن روز فراموشنشدنی بود.
I was very tired that night.
آن شب خیلی خسته بودم.
Life was different in those days.
زندگی در آن روزها متفاوت بود.
در دو مثال اول، that با اسم مفرد آمده است. در مثال سوم، چون days جمع است، از those استفاده شده است.
استفاده از that برای اشاره به حرف یا اتفاق قبلی
گاهی that به چیزی اشاره میکند که قبلاً گفته یا شنیده شده است.
That is a good idea.
آن ایده خوبی است.
I didn’t know that.
من آن را نمیدانستم.
Why did you say that?
چرا آن حرف را زدی؟
در این مثالها، that لزوماً به یک شیء فیزیکی اشاره نمیکند. ممکن است منظور یک جمله، نظر، خبر یا اتفاق باشد.
کاربرد that در واکنشهای روزمره
در مکالمه، that در جملههای کوتاه و کاربردی زیادی دیده میشود:
That’s right.
درست است.
That’s great.
عالی است.
That’s enough.
کافی است.
That’s okay.
اشکالی ندارد.
That’s impossible.
این غیرممکن است.
شکل کوتاه that is به صورت that’s نوشته و تلفظ میشود. این شکل در مکالمه بسیار رایج است.
کاربرد these در انگلیسی
واژه these شکل جمع this است و برای اشاره به چند شخص یا چند شیء نزدیک استفاده میشود.
استفاده از these برای چند شیء نزدیک
These books are useful.
این کتابها مفید هستند.
These shoes are new.
این کفشها نو هستند.
These apples are fresh.
این سیبها تازه هستند.
از آنجا که اسم بعد از these جمع است، فعل نیز معمولاً جمع میآید:
These books are interesting.
نه:
These books is interesting.
استفاده از these برای معرفی چند نفر
These are my friends.
اینها دوستان من هستند.
These are our new students.
اینها دانشآموزان جدید ما هستند.
These people work with me.
این افراد با من کار میکنند.
در جمله اول و دوم، these بهتنهایی نقش ضمیر دارد. در جمله سوم، قبل از اسم people قرار گرفته و آن را توصیف کرده است.
استفاده از these برای روزها و شرایط فعلی
واژه these در بعضی عبارتهای زمانی به دورهای نزدیک به زمان حال اشاره میکند.
These days, I work from home.
این روزها از خانه کار میکنم.
Things are expensive these days.
این روزها همهچیز گران است.
عبارت these days یکی از پرکاربردترین ترکیبها در زبان انگلیسی است و معمولاً به شرایط فعلی یا دوره معاصر اشاره دارد.
کاربرد those در انگلیسی
واژه those شکل جمع that است و برای اشاره به چند شخص یا چند شیء دور استفاده میشود.
استفاده از those برای چند شیء دور
Those houses are beautiful.
آن خانهها زیبا هستند.
Those mountains are very high.
آن کوهها بسیار بلند هستند.
Those boxes are empty.
آن جعبهها خالی هستند.
مانند these، پس از those نیز اسم جمع و فعل جمع میآید.
استفاده از those برای اشاره به چند نفر
Who are those people?
آن افراد چه کسانی هستند؟
Those students are from Spain.
آن دانشآموزان اهل اسپانیا هستند.
Are those your parents?
آیا آنها والدین تو هستند؟
در جمله آخر، those به افرادی اشاره میکند که از گوینده فاصله دارند.
استفاده از those برای زمان یا خاطرات گذشته
Those years were difficult.
آن سالها سخت بودند.
I remember those days.
آن روزها را به یاد میآورم.
Those were happy times.
آن زمانها دوران خوشی بودند.
در این کاربرد، فاصله بیشتر زمانی و ذهنی است تا فیزیکی.
صفات اشاره و ضمایر اشاره در انگلیسی
واژههای this، that، these و those میتوانند به دو شکل اصلی در جمله ظاهر شوند:
صفت اشاره
ضمیر اشاره
تشخیص این دو کاربرد به ساختار جمله بستگی دارد.
صفات اشاره انگلیسی
وقتی یکی از این چهار واژه مستقیماً قبل از اسم بیاید، نقش صفت اشاره یا تعیینکننده اشاره دارد.
This book is useful.
این کتاب مفید است.
That car is expensive.
آن ماشین گران است.
These flowers are beautiful.
این گلها زیبا هستند.
Those children are playing.
آن بچهها در حال بازی هستند.
در این جملهها، واژههای اشاره درباره اسم بعد از خود اطلاعات میدهند و مشخص میکنند که منظور کدام کتاب، ماشین، گلها یا بچههاست.
ساختار کلی این جملهها چنین است:
this / that + اسم مفرد
these / those + اسم جمع
مثال:
this chair
این صندلی
that house
آن خانه
these chairs
این صندلیها
those houses
آن خانهها
ضمایر اشاره انگلیسی
وقتی this، that، these یا those بدون اسم بعد از خود استفاده شوند، نقش ضمیر اشاره دارند.
This is my book.
این کتاب من است.
That is your seat.
آن صندلی توست.
These are delicious.
اینها خوشمزه هستند.
Those are too expensive.
آنها بیش از حد گران هستند.
در این مثالها، واژه اشاره جای اسم را گرفته است. برای نمونه، در جمله These are delicious، ممکن است گوینده به چند کیک یا میوه اشاره کند، اما نام آنها را تکرار نمیکند.
جدول زیر تفاوت این دو نقش را روشنتر میکند:
نوع کاربرد | ساختار | مثال |
صفت اشاره | واژه اشاره + اسم | This book is mine. |
ضمیر اشاره | واژه اشاره بدون اسم | This is mine. |
صفت اشاره | واژه اشاره + اسم | Those shoes are new. |
ضمیر اشاره | واژه اشاره بدون اسم | Those are new. |
ساختار جمله با this، that، these و those
این چهار واژه در جملههای مثبت، منفی و پرسشی بهکار میروند. شناخت ساختار هر نوع جمله به زبانآموز کمک میکند جملههای صحیحتری بسازد.
جمله مثبت با فعل be
ساختار جمله مثبت مفرد:
This/That + is + مکمل
مثال:
This is my room.
این اتاق من است.
That is a good restaurant.
آن رستوران خوبی است.
ساختار جمله مثبت جمع:
These/Those + are + مکمل
مثال:
These are my keys.
اینها کلیدهای من هستند.
Those are old pictures.
آنها عکسهای قدیمی هستند.
شکل کوتاه this is معمولاً به صورت this’s نوشته نمیشود. بنابراین باید همان this is را بهکار برد. اما that is اغلب به شکل that’s کوتاه میشود.
That’s my bag.
آن کیف من است.
برای these are و those are نیز شکل کوتاه رایج و استانداردی وجود ندارد.
جمله منفی
ساختار منفی مفرد:
This/That + is not + مکمل
This is not my coat.
این کت من نیست.
That is not correct.
آن درست نیست.
ساختار منفی جمع:
These/Those + are not + مکمل
These are not my glasses.
اینها عینک من نیستند.
Those are not clean.
آنها تمیز نیستند.
در مکالمه میتوان از شکلهای کوتاه استفاده کرد:
That isn’t my car.
آن ماشین من نیست.
These aren’t ready.
اینها آماده نیستند.
Those aren’t expensive.
آنها گران نیستند.
جمله پرسشی
در جمله پرسشی، فعل is یا are در ابتدای جمله قرار میگیرد.
ساختار پرسشی مفرد:
Is + this/that + مکمل?
Is this your phone?
آیا این تلفن توست؟
Is that your house?
آیا آن خانه توست؟
ساختار پرسشی جمع:
Are + these/those + مکمل?
Are these your shoes?
آیا اینها کفشهای تو هستند؟
Are those your children?
آیا آنها فرزندان تو هستند؟
پاسخ کوتاه نیز باید با مفرد یا جمع بودن جمله هماهنگ باشد:
Is this your bag?
Yes, it is. / No, it isn’t.
Are these your books?
Yes, they are. / No, they aren’t.
نکته مهم این است که در پاسخ کوتاه معمولاً از it برای مفرد و they برای جمع استفاده میکنیم، نه از خود واژههای this و these.
کاربرد this و that در مکالمه تلفنی
در مکالمات تلفنی، انگلیسیزبانان برای معرفی خود معمولاً از this و برای پرسیدن هویت طرف مقابل از that استفاده میکنند.
Hello, this is Reza.
سلام، رضا هستم.
Is that Mary?
آیا شما مری هستید؟
Who is that?
چه کسی پشت خط است؟
این کاربرد ممکن است برای فارسیزبانان غیرمعمول به نظر برسد، زیرا در فارسی معمولاً میگوییم «من رضا هستم» یا «شما مری هستید؟». با این حال، در انگلیسی استفاده از this و that در تماس تلفنی طبیعی و رایج است.
نمونه مکالمه:
A: Hello, this is Daniel. Is that Emma?
سلام، دنیل هستم. شما اما هستید؟
B: Yes, this is Emma.
بله، اما هستم.
استفاده از this و that برای بیان احساس و نگرش
فاصله در زبان انگلیسی همیشه فیزیکی نیست. گاهی گوینده با انتخاب this یا that میزان نزدیکی ذهنی، عاطفی یا نگرش خود را نشان میدهد.
I love this song.
من این آهنگ را دوست دارم.
ممکن است آهنگ در حال پخش باشد و از نظر زمانی و ذهنی نزدیک باشد.
I don’t like that idea.
من آن ایده را دوست ندارم.
در این جمله، that ممکن است نوعی فاصله ذهنی یا مخالفت با ایده را نشان دهد.
مثال دیگر:
This is amazing!
این فوقالعاده است!
That was terrible.
آن خیلی بد بود.
جمله اول معمولاً درباره تجربه یا اتفاقی است که در حال حاضر رخ میدهد. جمله دوم بیشتر به اتفاقی اشاره میکند که تمام شده یا از نظر زمانی دورتر است.
تفاوت this و it
یکی از اشتباهات رایج زبانآموزان، یکسان دانستن this و it است. هر دو ممکن است در فارسی «این» ترجمه شوند، اما کاربرد آنها متفاوت است.
از this معمولاً هنگام معرفی یا مشخص کردن یک چیز استفاده میکنیم:
This is my new laptop.
این لپتاپ جدید من است.
پس از آنکه موضوع مشخص شد، معمولاً برای ادامه صحبت از it استفاده میکنیم:
It is very fast.
آن خیلی سریع است.
مثال کامل:
This is my new laptop. It is light and fast.
این لپتاپ جدید من است. سبک و سریع است.
در جمله اول، لپتاپ معرفی میشود؛ بنابراین this مناسب است. در جمله دوم، لپتاپ قبلاً مشخص شده و برای جلوگیری از تکرار از it استفاده میشود.
برای حالت جمع نیز پس از معرفی با these یا those، معمولاً از they استفاده میکنیم:
These are my new shoes. They are very comfortable.
اینها کفشهای جدید من هستند. خیلی راحتاند.
تفاوت that و it
that برای اشاره، معرفی یا تأکید روی چیزی به کار میرود، اما it معمولاً جایگزین اسمی میشود که قبلاً مشخص شده است.
What is that?
آن چیست؟
It is a camera.
یک دوربین است.
در پرسش، گوینده با that به یک شیء دور اشاره میکند. در پاسخ، چون شیء مشخص شده است، از it استفاده میشود.
در جملههای واکنشی نیز گاهی هر دو کلمه امکانپذیرند، اما معنی و موقعیت آنها کمی متفاوت است:
That is interesting.
آن موضوع جالب است.
It is interesting.
آن جالب است.
جمله اول تأکید بیشتری بر موضوعی دارد که بهتازگی گفته یا نشان داده شده است. جمله دوم معمولاً ادامه صحبت درباره موضوعی شناختهشده است.
تفاوت تلفظ this، that، these و those
هر چهار کلمه با صدای th صدادار آغاز میشوند. هنگام تلفظ، نوک زبان کمی بین دندانهای بالا و پایین قرار میگیرد و همزمان صدا تولید میشود.
واژه | تلفظ تقریبی |
this | ذیس |
that | ذَت |
these | ذیز |
those | ذوز |
تفاوت تلفظ this و these اهمیت زیادی دارد. this صدای کوتاهتری دارد و با صدای س پایان مییابد، اما these کشیدهتر است و در پایان صدای ز شنیده میشود.
this /ðɪs/
these /ðiːz/
همچنین that و those از نظر صدای واکه متفاوتاند:
that /ðæt/
those /ðəʊz/
تمرین با جملههای کوتاه میتواند به تثبیت تلفظ کمک کند:
This is mine.
That is yours.
These are mine.
Those are yours.
اشتباهات رایج در استفاده از this، that، these و those
شناخت خطاهای متداول باعث میشود زبانآموزان سریعتر ساختار صحیح را یاد بگیرند.
استفاده از this با اسم جمع
نادرست:
This books are new.
صحیح:
These books are new.
این کتابها جدید هستند.
this فقط با اسم مفرد استفاده میشود.
استفاده از these با اسم مفرد
نادرست:
These book is useful.
صحیح:
This book is useful.
این کتاب مفید است.
اگر اسم مفرد باشد، باید از this یا that استفاده شود.
استفاده از those با فعل مفرد
نادرست:
Those is my shoes.
صحیح:
Those are my shoes.
آنها کفشهای من هستند.
those جمع است و به فعل are نیاز دارد.
استفاده از that برای چند شیء
نادرست:
That cars are expensive.
صحیح:
Those cars are expensive.
آن ماشینها گران هستند.
استفاده نادرست از a و an
پس از this، that، these و those نمیتوان مستقیماً از a یا an استفاده کرد.
نادرست:
This a book is interesting.
صحیح:
This book is interesting.
این کتاب جالب است.
یا:
This is an interesting book.
این یک کتاب جالب است.
دلیل این موضوع آن است که this و a هر دو تعیینکننده اسم هستند و معمولاً نمیتوانند همزمان قبل از یک اسم قرار بگیرند.
فراموش کردن جمع بستن اسم بعد از these و those
نادرست:
These student are smart.
صحیح:
These students are smart.
این دانشآموزان باهوش هستند.
پس از these و those، اسم قابلشمارش باید جمع باشد.
کاربرد this، that، these و those با one و ones
گاهی برای جلوگیری از تکرار اسم، از one برای اسم مفرد و از ones برای اسم جمع استفاده میکنیم.
Which shirt do you want?
کدام پیراهن را میخواهی؟
I want this one.
این یکی را میخواهم.
در این جمله، one جایگزین shirt شده است.
Do you like these shoes or those ones?
این کفشها را دوست داری یا آنها را؟
در زبان طبیعی، گاهی ones حذف میشود:
Do you like these or those?
اینها را دوست داری یا آنها را؟
مثالهای بیشتر:
That one is cheaper.
آن یکی ارزانتر است.
These ones are too small.
اینها بیش از حد کوچک هستند.
I prefer those.
من آنها را ترجیح میدهم.
کاربرد در فروشگاه و خرید
این چهار واژه در موقعیت خرید بسیار کاربردی هستند، زیرا مشتری باید بتواند به کالاها اشاره کند.
How much is this shirt?
این پیراهن چقدر است؟
How much are these shoes?
این کفشها چقدر هستند؟
Can I see that bag?
میتوانم آن کیف را ببینم؟
I would like those glasses.
آن عینک را میخواهم.
در فروشگاه، معمولاً از this و these برای کالاهایی استفاده میشود که در دست یا نزدیک مشتری هستند. that و those به کالاهایی اشاره میکنند که در قفسه، ویترین یا فاصلهای دورتر قرار دارند.
نمونه گفتوگو:
Customer: How much is this jacket?
مشتری: این کت چقدر است؟
Seller: It is eighty dollars.
فروشنده: هشتاد دلار است.
Customer: And how much are those shoes?
مشتری: و آن کفشها چقدر هستند؟
Seller: They are fifty dollars.
فروشنده: پنجاه دلار هستند.
کاربرد در کلاس درس
در کلاس زبان نیز جملههای زیادی با این چهار واژه ساخته میشود:
What is this?
این چیست؟
This is a pencil.
این یک مداد است.
What are these?
اینها چیستند؟
These are pencils.
اینها مداد هستند.
Who is that?
آن شخص کیست؟
That is our teacher.
آن شخص معلم ماست.
Who are those people?
آن افراد چه کسانی هستند؟
Those are the new students.
آنها دانشآموزان جدید هستند.
این الگوها برای آموزش واژگان، نام اشیا و ساخت جمله در سطح A1 بسیار مناسباند.
کاربرد در معرفی اشیا و افراد
یکی از اولین مهارتهای جملهسازی انگلیسی، معرفی اشخاص و اشیاست.
برای معرفی یک مورد نزدیک:
This is my mother.
این مادر من است.
برای معرفی یک مورد دور:
That is my school.
آن مدرسه من است.
برای معرفی چند مورد نزدیک:
These are my classmates.
اینها همکلاسیهای من هستند.
برای معرفی چند مورد دور:
Those are our bicycles.
آنها دوچرخههای ما هستند.
الگوی ساده زیر را میتوان برای تمرین به کار برد:
نوع | ساختار | نمونه |
مفرد نزدیک | This is + اسم | This is my desk. |
مفرد دور | That is + اسم | That is the library. |
جمع نزدیک | These are + اسم جمع | These are my notes. |
جمع دور | Those are + اسم جمع | Those are old buildings. |
انتخاب صحیح بر اساس موقعیت
برای انتخاب سریع کلمه مناسب، میتوان از این روش استفاده کرد:
ابتدا تعداد را مشخص کنید. اگر فقط یک شخص یا شیء وجود دارد، میان this و that انتخاب کنید. اگر چند شخص یا شیء وجود دارد، میان these و those انتخاب کنید.
سپس فاصله را در نظر بگیرید. اگر مورد نزدیک است، از this یا these استفاده کنید. اگر دور است، از that یا those کمک بگیرید.
برای مثال، فرض کنید دو کتاب روی میز کنار شما قرار دارند. چون تعداد کتابها بیشتر از یکی و فاصله نزدیک است، جمله صحیح چنین خواهد بود:
These books are mine.
این کتابها مال من هستند.
حال اگر یک ساختمان در آن سوی خیابان باشد، چون اسم مفرد و فاصله دور است، میگوییم:
That building is a bank.
آن ساختمان یک بانک است.
نمونه جملههای پرکاربرد
جملههای زیر در مکالمات روزمره کاربرد زیادی دارند:
What is this?
این چیست؟
What is that?
آن چیست؟
What are these?
اینها چیستند؟
What are those?
آنها چیستند؟
This is for you.
این برای توست.
That sounds good.
آن خوب به نظر میرسد.
These are my favorite books.
اینها کتابهای موردعلاقه من هستند.
Those look beautiful.
آنها زیبا به نظر میرسند.
I like this color.
من این رنگ را دوست دارم.
I don’t understand that question.
من آن سؤال را متوجه نمیشوم.
These children are very polite.
این بچهها بسیار مؤدب هستند.
Those trees are very old.
آن درختها بسیار قدیمی هستند.
Is this seat free?
آیا این صندلی خالی است؟
Are those bags yours?
آیا آن کیفها متعلق به تو هستند؟
تمرین تشخیص واژه مناسب
جای خالی را با this، that، these یا those کامل کنید.
_____ book in my hand is very useful.
_____ cars across the street are expensive.
_____ is my best friend standing next to me.
_____ flowers here smell wonderful.
Who is _____ man near the door?
_____ shoes on my feet are new.
Look at _____ mountain in the distance.
_____ are my keys here on the table.
Are _____ your children over there?
_____ phone in my hand belongs to Sara.
پاسخها:
This
Those
This
These
that
These
that
These
those
This
در جمله پنجم، man مفرد است و نزدیک در قرار دارد، اما از دید گوینده احتمالاً فاصله دارد؛ بنابراین that مناسب است. در جمله هشتم، keys جمع هستند و روی میز نزدیک گوینده قرار دارند؛ به همین دلیل از these استفاده میشود.
تمرین تبدیل مفرد به جمع
جملههای زیر را از حالت مفرد به جمع تبدیل کنید.
This book is interesting.
These books are interesting.
That chair is broken.
Those chairs are broken.
This apple is fresh.
These apples are fresh.
That student is clever.
Those students are clever.
هنگام تبدیل جمله مفرد به جمع، سه تغییر اصلی اتفاق میافتد:
حالت مفرد | حالت جمع |
this | these |
that | those |
اسم مفرد | اسم جمع |
is | are |
برای مثال:
This cat is small.
در حالت جمع میشود:
These cats are small.
فقط تغییر this به these کافی نیست؛ باید cat نیز به cats و is به are تبدیل شود.
تمرین جملهسازی
با الگوهای زیر میتوان جملههای متنوعی ساخت:
This is my + اسم مفرد
This is my notebook.
این دفتر من است.
That is a + اسم مفرد
That is a museum.
آن یک موزه است.
These are my + اسم جمع
These are my pencils.
اینها مدادهای من هستند.
Those are + صفت
Those are beautiful.
آنها زیبا هستند.
همچنین میتوانید با اشیای واقعی اطراف خود تمرین کنید. به یک شیء نزدیک اشاره کنید و جملهای با this بسازید. سپس به چند شیء نزدیک اشاره کنید و از these استفاده کنید. همین کار را برای اشیای دور با that و those انجام دهید.
برای نمونه:
This is my cup.
These are my books.
That is the window.
Those are tall buildings.
این نوع تمرین ساده باعث میشود تفاوت مفرد، جمع، نزدیک و دور بهتدریج در ذهن تثبیت شود.
نکات مهم برای یادگیری بهتر
بهترین راه یادگیری this، that، these و those حفظ کردن ترجمه آنها بهتنهایی نیست. باید این واژهها را در موقعیت واقعی و در کنار اسمها یاد گرفت.
هنگام تمرین، همیشه چهار عامل را بررسی کنید:
تعداد شخص یا شیء
فاصله از گوینده
مفرد یا جمع بودن فعل
مفرد یا جمع بودن اسم
برای نمونه، در جمله زیر همه اجزا با یکدیگر هماهنگاند:
Those houses are old.
those جمع است، houses نیز جمع آمده و فعل are با آنها هماهنگ شده است.
اما جمله زیر نادرست است:
Those house is old.
در این جمله، واژه اشاره جمع است، اما اسم و فعل مفرد هستند.
همچنین بهتر است عبارتها را به صورت گروهی یاد بگیرید:
this book
that book
these books
those books
سپس همان الگو را با اسمهای دیگر تکرار کنید:
this chair / that chair / these chairs / those chairs
this student / that student / these students / those students
this picture / that picture / these pictures / those pictures
تکرار الگوها با واژگان مختلف، سرعت جملهسازی را افزایش میدهد.
جمعبندی کاربرد this، that، these و those
چهار واژه this، that، these و those برای اشاره به اشخاص، اشیا، مکانها، زمانها و موضوعات استفاده میشوند. تفاوت آنها بر اساس تعداد و فاصله مشخص میشود.
this برای یک مورد نزدیک، that برای یک مورد دور، these برای چند مورد نزدیک و those برای چند مورد دور به کار میرود.
این واژهها میتوانند قبل از اسم قرار بگیرند و نقش صفت اشاره داشته باشند:
This book is useful.
همچنین میتوانند بدون اسم استفاده شوند و نقش ضمیر اشاره بگیرند:
This is useful.
هنگام جملهسازی باید هماهنگی میان واژه اشاره، اسم و فعل رعایت شود. this و that معمولاً با اسم مفرد و فعل is میآیند، در حالی که these و those با اسم جمع و فعل are استفاده میشوند.
با تمرین موقعیتهای واقعی، ساخت سؤال، تبدیل مفرد به جمع و تکرار جملههای کوتاه، استفاده از این چهار واژه بهتدریج طبیعی و آسان میشود. تسلط بر این مبحث پایه، نقش مهمی در یادگیری گرامر مبتدی انگلیسی دارد و به زبانآموز کمک میکند درباره افراد و اشیای اطراف خود دقیقتر، روانتر و صحیحتر صحبت کند.
