تفاوت زبان رسمی، خنثی و محاورهای در انگلیسی
منبع: https://rasanika.com
یادگیری زبان انگلیسی در سطوح متوسط معمولاً بر گرامر، واژگان، تلفظ و توانایی انتقال مفهوم متمرکز است؛ اما هرچه زبانآموز به سطوح پیشرفتهتر، بهویژه سطح C1، نزدیک میشود، مسئله مهمتری مطرح میشود: «یک جمله را در چه موقعیتی و با چه سبکی باید بیان کرد؟»
ممکن است یک جمله از نظر گرامری کاملاً صحیح باشد، اما برای محیط کاری بیش از حد صمیمی به نظر برسد. جملهای دیگر شاید برای یک مقاله دانشگاهی مناسب باشد، اما در گفتوگوی روزمره خشک، سنگین یا حتی غیرطبیعی شنیده شود. تفاوت میان زبان رسمی، خنثی و محاورهای دقیقاً در همین نقطه اهمیت پیدا میکند.
در انگلیسی، انتخاب سبک زبانی یا همان register فقط به استفاده از چند واژه رسمی یا عامیانه محدود نمیشود. نوع فعل، ساختار جمله، ضمایر، عبارتهای کوتاهشده، افعال عبارتی، شیوه درخواست کردن، نحوه مخالفت، میزان صراحت و حتی طول جمله میتوانند نشان دهند که فرد در حال استفاده از زبان رسمی، خنثی یا محاورهای است.
برای کسی که قصد دارد مکالمه پیشرفته انگلیسی داشته باشد، ایمیل حرفهای بنویسد، در دانشگاه تحصیل کند، در محیط بینالمللی کار کند یا مانند یک انگلیسیزبان باتجربه میان موقعیتهای مختلف زبانی جابهجا شود، شناخت این سه سبک ضروری است.
زبان رسمی، خنثی و محاورهای در انگلیسی دقیقاً چه تفاوتی دارند؟
بهطور کلی میتوان زبان انگلیسی را از نظر میزان رسمیت روی یک طیف تصور کرد. در یک سوی این طیف زبان بسیار رسمی قرار دارد، در میانه زبان خنثی یا استاندارد و در سوی دیگر زبان محاورهای و صمیمانه.
زبان رسمی یا Formal English بیشتر در موقعیتهایی استفاده میشود که فاصله اجتماعی، اهمیت موضوع یا ضرورت رعایت چارچوبهای حرفهای بالاست. گزارشهای رسمی، نامههای اداری، مقالات دانشگاهی، قراردادها، سخنرانیهای رسمی، ارتباط با مقامات و برخی ایمیلهای کاری نمونههایی از این فضا هستند.
زبان خنثی یا Neutral English سبکی است که نه بیش از حد رسمی است و نه بیش از اندازه صمیمی. این سبک در بسیاری از مکالمات روزانه، جلسات کاری، آموزش، رسانهها، ارتباط با افراد ناآشنا و مکاتبات معمول حرفهای کاربرد دارد.
زبان محاورهای یا Informal/Colloquial English بیشتر در ارتباط با دوستان، اعضای خانواده، همکاران صمیمی، پیامهای شخصی و مکالمات روزمره دیده میشود. در این سبک، جملات کوتاهتر هستند، افعال عبارتی بیشتر استفاده میشوند و گاهی بخشهایی از جمله که از متن قابل حدس هستند حذف میشوند.
سبک زبان | فضای معمول استفاده | ویژگی اصلی | نمونه |
|---|---|---|---|
رسمی | دانشگاه، نامه اداری، گزارش، مکاتبه رسمی | دقیق، محتاط و ساختاریافته | I would appreciate your assistance. |
خنثی | محیط کاری، آموزش، گفتوگوی عمومی | طبیعی، واضح و متعادل | Could you help me with this? |
محاورهای | دوستان، خانواده، گفتوگوی صمیمی | کوتاه، مستقیم و دوستانه | Can you give me a hand? |
نکته مهم این است که هیچیک از این سه سبک بهخودیخود «بهتر» از دیگری نیست. مهارت واقعی زمانی شکل میگیرد که بتوانید سبک مناسب را برای موقعیت مناسب انتخاب کنید.
زبان رسمی انگلیسی چه ویژگیهایی دارد؟
زبان رسمی معمولاً دقیقتر، کنترلشدهتر و از نظر ساختار کاملتر است. در این سبک تلاش میشود از عبارتهایی استفاده شود که احتمال سوءبرداشت را کاهش دهند و نوعی فاصله حرفهای میان گوینده و مخاطب ایجاد کنند.
برای مثال، فرض کنید میخواهید از کسی درخواست کنید گزارشی را برای شما ارسال کند.
در یک موقعیت رسمی ممکن است بگویید:
I would be grateful if you could send me the report at your earliest convenience.
این جمله در مقایسه با:
Send me the report when you can.
طولانیتر و غیرمستقیمتر است، اما همین غیرمستقیم بودن در بسیاری از موقعیتهای رسمی به ایجاد احترام کمک میکند.
استفاده کمتر از شکلهای کوتاهشده
در نگارش رسمی معمولاً استفاده از شکل کامل افعال رایجتر است.
محاورهای یا خنثی:
I can't attend the meeting.
رسمیتر:
I cannot attend the meeting.
یا:
We don't believe this approach will work.
در سبک رسمیتر:
We do not believe that this approach will be effective.
البته استفاده از contractions مانند can't، don't، won't در محیطهای کاری امروزی کاملاً ممنوع نیست. بسیاری از ایمیلهای حرفهای از این شکلها استفاده میکنند. مسئله اصلی شدت رسمیت متن است. هرچه سند رسمیتر، دانشگاهیتر یا حقوقیتر باشد، احتمال استفاده از شکلهای کامل بیشتر میشود.
استفاده بیشتر از واژگان دقیق و رسمی
در زبان رسمی، بسیاری از افعال ساده یا عبارتی با واژههای دقیقتر جایگزین میشوند.
محاورهای یا خنثی | رسمیتر |
|---|---|
find out | discover / determine |
look into | investigate |
put off | postpone |
get | obtain / receive |
help | assist |
ask for | request |
deal with | address |
go up | increase |
go down | decrease |
show | demonstrate / indicate |
برای مثال:
We need to find out what happened.
نسخه رسمیتر:
We need to determine what occurred.
یا:
The company will look into the issue.
نسخه رسمی:
The company will investigate the issue.
این تفاوت به معنای آن نیست که افعال عبارتی نادرست هستند. اتفاقاً phrasal verbs بخش بسیار طبیعی زبان انگلیسی محسوب میشوند؛ اما در نوشتههای دانشگاهی و اسناد رسمی معمولاً واژههای لاتینریشه و دقیقتر بیشتر دیده میشوند.
زبان خنثی انگلیسی چیست و چرا اهمیت زیادی دارد؟
بسیاری از زبانآموزان تصور میکنند هدف نهایی، صحبت کردن با رسمیترین شکل ممکن است. این تصور میتواند باعث شود انگلیسی آنها سنگین و غیرطبیعی شود.
در واقع، برای بیشتر موقعیتهای روزمره و حرفهای، زبان خنثی بهترین انتخاب است.
زبان خنثی همان سبکی است که میتوانید با یک همکار جدید، فروشنده، استاد، مشتری معمولی یا فردی که تازه ملاقات کردهاید استفاده کنید، بدون اینکه بیش از حد خشک یا صمیمی به نظر برسید.
برای مثال:
Could you send me the updated file?
این جمله مؤدبانه، طبیعی و حرفهای است.
نسخه رسمیتر میتواند چنین باشد:
I would appreciate it if you could provide me with the updated version of the document.
نسخه محاورهای:
Can you send me the new file?
هر سه جمله درست هستند؛ فقط موقعیت استفاده از آنها متفاوت است.
زبان خنثی بهخصوص برای زبانآموزان بسیار ارزشمند است، زیرا دامنه کاربرد گستردهای دارد. اگر درباره میزان رسمیت یک موقعیت مطمئن نیستید، انتخاب سبک خنثی معمولاً کمریسکترین گزینه است.
زبان محاورهای انگلیسی چگونه ساخته میشود؟
زبان محاورهای صرفاً مجموعهای از اصطلاحات عامیانه نیست. در بسیاری از مواقع، تفاوت اصلی در ساختار جمله و انتخاب واژههای روزمره است.
برای مثال:
I am going to contact him later.
جملهای نسبتاً خنثی است.
در مکالمه طبیعی احتمالاً میشنوید:
I'll call him later.
یا حتی:
I'll give him a call later.
در گفتار سریع ممکن است going to نیز به شکل gonna شنیده شود:
I'm gonna call him later.
البته شکلهایی مانند gonna، wanna، gotta بیشتر بازتاب تلفظ محاورهای هستند و استفاده از آنها در نگارش رسمی مناسب نیست.
افعال عبارتی در مکالمه
یکی از واضحترین تفاوتهای انگلیسی رسمی و محاورهای، میزان استفاده از phrasal verbs است.
در مکالمه روزمره میگوییم:
We need to figure this out.
در متن رسمیتر:
We need to resolve this issue.
محاورهای:
They put off the meeting.
رسمی:
They postponed the meeting.
محاورهای:
Can you look over this document?
رسمی:
Could you review this document?
افعال عبارتی باعث میشوند مکالمه طبیعیتر به نظر برسد. به همین دلیل، زبانآموزانی که تنها افعال رسمی را میآموزند، ممکن است از نظر گرامری بسیار قوی باشند اما گفتارشان شبیه زبان کتابهای درسی باقی بماند.
مقایسه یک مفهوم در سه سطح رسمی، خنثی و محاورهای
برای درک بهتر تفاوت سبک زبان انگلیسی، مفید است که یک پیام واحد را در سه شکل متفاوت ببینیم.
مفهوم | رسمی | خنثی | محاورهای |
|---|---|---|---|
درخواست کمک | I would appreciate your assistance. | Could you help me? | Can you give me a hand? |
درخواست صبر | I would appreciate your patience. | Please wait a moment. | Hang on a second. |
بررسی موضوع | We will investigate the matter. | We will check the issue. | We'll look into it. |
لغو جلسه | The meeting has been cancelled. | We cancelled the meeting. | We called the meeting off. |
اطلاع دادن | Please inform me. | Please let me know. | Just give me a heads-up. |
درک کردن | I understand your concern. | I see what you mean. | I get what you're saying. |
رد پیشنهاد | I am afraid I must decline. | I don't think I can accept. | I'll have to pass. |
ترک کردن | I must leave now. | I need to go now. | I've gotta go. |
این جدول نشان میدهد که تفاوت register اغلب از ترکیب واژگان، ساختار جمله و میزان مستقیم بودن ایجاد میشود.
میزان مستقیم بودن در زبان رسمی و محاورهای
یکی از ظریفترین تفاوتهایی که در سطح C1 باید به آن توجه کرد، directness یا میزان مستقیم بودن است.
فرض کنید مدیر یک شرکت از کارمند خود میخواهد گزارش را اصلاح کند.
جمله زیر از نظر دستوری صحیح است:
Change this section.
اما بسیار مستقیم است و بسته به رابطه میان افراد ممکن است دستوری به نظر برسد.
نسخه خنثیتر:
Could you change this section?
نسخه حرفهایتر:
Could you revise this section before the final version is submitted?
در انگلیسی رسمی، بهخصوص در فرهنگهای کاری، از ساختارهایی برای کاهش شدت درخواست استفاده میشود.
عبارتهایی مانند:
Would you mind…?
Could you possibly…?
I was wondering if…
Would it be possible to…?
به همین منظور کاربرد دارند.
برای نمونه:
I was wondering if you could send me the figures by Thursday.
این جمله بسیار نرمتر از:
Send me the figures by Thursday.
است.
تفاوت زبان رسمی و محاورهای هنگام مخالفت کردن
توانایی مخالفت مؤدبانه یکی از مهارتهای مهم در مکالمه پیشرفته انگلیسی است.
در مکالمه دوستانه ممکن است بهراحتی بگویید:
I don't agree.
یا:
I don't think that's right.
اما در یک جلسه کاری مهم، شکلهای محتاطانهتر اغلب مناسبتر هستند:
I'm not sure I completely agree with that point.
یا:
I see your point, but I would interpret the situation differently.
در محیط دانشگاهی میتوان رسمیتر گفت:
This interpretation does not appear to be fully supported by the available evidence.
نکته جالب این است که فرد در سبک رسمی لزوماً نظر خود را ضعیفتر بیان نمیکند؛ بلکه آن را از نظر زبانی کنترلشدهتر مطرح میکند.
به همین دلیل عبارتهایی مانند It seems، It appears، It could be argued، This may suggest در نگارش رسمی انگلیسی بسیار متداول هستند.
تفاوت سبکها در ایمیل انگلیسی
ایمیل یکی از موقعیتهایی است که انتخاب register اهمیت زیادی پیدا میکند. سبک مناسب ایمیل بستگی به رابطه شما با دریافتکننده دارد.
اگر برای اولین بار به فردی در یک سازمان پیام میدهید، ممکن است بنویسید:
Dear Mr Brown,
I am writing to inquire about the position advertised on your website.
اما اگر چند ماه است با یکی از همکاران خود در ارتباط هستید، احتمالاً چنین جملهای بیش از حد رسمی خواهد بود.
میتوانید بنویسید:
Hi David,
I'm just checking whether you had a chance to review the document I sent yesterday.
برای یک دوست صمیمی:
Hey, did you get a chance to check the file I sent you?
هیچکدام از این نمونهها ذاتاً غلط نیستند. انتخاب درست کاملاً به رابطه میان فرستنده و دریافتکننده بستگی دارد.
واژگان رسمی همیشه بهتر نیستند
یکی از اشتباهات رایج زبانآموزان پیشرفته استفاده افراطی از کلمات رسمی است.
برای مثال، utilize رسمیتر از use است، اما این بدان معنا نیست که در هر جمله باید use را با utilize جایگزین کرد.
جمله:
We use this software to manage customer data.
کاملاً طبیعی و حرفهای است.
نسخه:
We utilize this software to facilitate the management of customer data.
اگرچه از نظر گرامری صحیح است، اما بدون نیاز واقعی ممکن است سنگین و مصنوعی به نظر برسد.
همین موضوع درباره واژههایی مانند commence بهجای start یا terminate بهجای end نیز صدق میکند.
هدف نگارش رسمی انگلیسی استفاده از پیچیدهترین کلمات ممکن نیست. هدف، انتقال دقیق، روشن و مناسب مفهوم است.
نقش اصطلاحات و اسلنگ در زبان محاورهای
زبان محاورهای را نباید با slang یا زبان عامیانه یکسان دانست.
جمله:
Can you help me out?
محاورهای و کاملاً استاندارد است.
اما عبارتهایی که متعلق به گروههای اجتماعی خاص، نسلهای خاص یا دورههای زمانی خاص هستند ممکن است slang محسوب شوند.
برای مثال، بعضی اصطلاحات اینترنتی یا جوانپسند ممکن است در گفتوگوی دوستانه رایج باشند، اما در ارتباط حرفهای مناسب نباشند.
از طرف دیگر، اسلنگ خیلی سریع تغییر میکند. استفاده بیش از حد از عباراتی که زبانآموز تنها در شبکههای اجتماعی دیده است میتواند نتیجه معکوس داشته باشد.
برای داشتن مکالمه پیشرفته انگلیسی، ابتدا باید بر انگلیسی محاورهای استاندارد مسلط شد و سپس بهتدریج اصطلاحات عامیانه را با توجه به موقعیت و جامعه زبانی آموخت.
تفاوت ساختار جمله در نگارش رسمی و مکالمه
جملات رسمی معمولاً ساختار کاملتر و گاهی پیچیدهتری دارند.
محاورهای:
We couldn't finish because we didn't have enough time.
رسمیتر:
The project could not be completed due to insufficient time.
در مثال دوم، ساختار اسمی insufficient time جایگزین عبارت فعلی و روزمره we didn't have enough time شده است.
یکی از ویژگیهای رایج نگارش دانشگاهی استفاده بیشتر از nominalization یا اسمیسازی است.
برای مثال:
The company decided to expand.
میتواند در سبک رسمیتر تبدیل شود به:
The company's decision to expand…
یا:
People reacted negatively to the announcement.
میتواند به شکل زیر نوشته شود:
The announcement received a negative reaction.
اسمیسازی در حد متعادل میتواند نوشته را رسمی و فشرده کند؛ اما استفاده بیش از اندازه از آن متن را دشوار و خشک میکند.
تفاوت زبان رسمی و محاورهای در بیان نظر
در مکالمه دوستانه معمولاً نظرات مستقیمتر هستند:
I think it's a bad idea.
در محیط حرفهای ممکن است گفته شود:
I don't think this would be the best approach.
در متن دانشگاهی:
This approach may not provide the most effective solution.
توجه کنید که معنای اصلی تقریباً یکسان است، اما میزان شخصی بودن جمله کاهش پیدا میکند.
در زبان رسمی، بهخصوص نگارش دانشگاهی، گاهی تمرکز از «گوینده» به «موضوع» منتقل میشود.
به جای:
I think the results show that…
ممکن است نوشته شود:
The results suggest that…
این تغییر کوچک باعث میشود تمرکز جمله بر شواهد باشد، نه شخص نویسنده.
آیا مجهول همیشه رسمیتر است؟
ساختار مجهول یا passive voice در متون رسمی بیشتر از مکالمات روزمره دیده میشود، اما این قاعده مطلق نیست.
فعال:
We conducted the experiment in May.
مجهول:
The experiment was conducted in May.
نسخه دوم توجه را از انجامدهنده عمل به خود آزمایش منتقل میکند. به همین دلیل در متون علمی مفید است.
اما استفاده بیش از حد از passive voice میتواند نوشته را مبهم کند.
مثلاً:
Several mistakes were made.
مشخص نمیکند چه کسی اشتباه کرده است.
گاهی شکل فعال شفافتر است:
The research team made several errors during data collection.
بنابراین رسمی بودن نباید به قیمت کاهش وضوح تمام شود.
انگلیسی رسمی در مکالمه با انگلیسی رسمی در نوشتار یکسان نیست
یکی از نکات مهم این است که Formal English در گفتار و نوشتار دقیقاً یک شکل ندارد.
در یک سخنرانی رسمی ممکن است فرد بگوید:
I'd like to begin by thanking everyone for being here today.
استفاده از I'd در این جمله کاملاً طبیعی است.
اگر تصور کنیم هر نوع زبان رسمی الزاماً باید از contractions دوری کند، ممکن است آن را به شکل:
I would like to begin by thanking everyone for being here today.
تبدیل کنیم. این نسخه نیز صحیح است، اما تفاوت میان آنها بسیار کمتر از چیزی است که بعضی زبانآموزان تصور میکنند.
رسمیت حاصل مجموعهای از انتخابهاست و نباید آن را به یک قانون ساده، مانند «هرگز از شکل کوتاه استفاده نکن»، محدود کرد.
زبان خنثی؛ انتخاب امن در موقعیتهای نامشخص
فرض کنید وارد یک محیط کاری جدید شدهاید و هنوز نمیدانید فرهنگ ارتباطی سازمان رسمی است یا دوستانه.
استفاده از عبارت بسیار رسمی:
I would be most grateful if you could provide clarification regarding this matter.
ممکن است غیرضروری باشد.
از سوی دیگر:
Hey, what's up with this?
ممکن است بیش از حد صمیمی باشد.
عبارت خنثی:
Could you clarify this for me?
تقریباً در هر محیط حرفهای قابل استفاده است.
به همین دلیل بهتر است زبانآموز ابتدا برای هر مفهوم یک نسخه خنثی و مطمئن یاد بگیرد و سپس نسخههای رسمی و محاورهای آن را به دایره زبانی خود اضافه کند.
تغییر سبک زبان بر اساس رابطه با مخاطب
انتخاب سبک فقط به مکان بستگی ندارد؛ رابطه افراد نیز مهم است.
دو مدیر ارشد ممکن است در یک شرکت رسمی، پس از سالها همکاری با یکدیگر بسیار محاورهای صحبت کنند. در مقابل، دو دانشجو هنگام ارائه یک پروژه دانشگاهی ممکن است از سبک رسمیتری استفاده کنند.
برای انتخاب درست، چند عامل را باید در نظر گرفت:
آیا مخاطب را میشناسید؟
رابطه شما صمیمی است یا حرفهای؟
اختلاف جایگاه سازمانی وجود دارد؟
پیام شفاهی است یا کتبی؟
موضوع چقدر جدی است؟
آیا پیام ممکن است به افراد دیگری منتقل شود؟
هدف شما اطلاعرسانی، درخواست، انتقاد یا مذاکره است؟
برای مثال، ممکن است با همکار صمیمی خود در چت شرکت بنویسید:
Can you take a quick look at this?
اما همان درخواست در ایمیلی که مدیران دیگر نیز آن را دریافت میکنند، به شکل زیر مناسبتر باشد:
Could you please review the attached document and share your feedback?
اشتباه رایج زبانآموزان: ترجمه مستقیم میزان ادب از فارسی
میزان رسمیت و ادب در زبانها دقیقاً بر هم منطبق نیست. عبارتی که در فارسی بسیار مؤدبانه و طبیعی است ممکن است اگر کلمهبهکلمه به انگلیسی ترجمه شود، بیش از حد رسمی یا حتی عجیب به نظر برسد.
گاهی زبانآموز برای مؤدب بودن جملهای بسیار طولانی میسازد، در حالی که یک انگلیسیزبان در همان شرایط فقط میگوید:
Could you please send me the file?
این جمله کوتاه است، اما کاملاً محترمانه محسوب میشود.
از طرف دیگر، استفاده مداوم از please نیز همیشه ضروری نیست. ساختارهایی مانند Could you…? یا Would you mind…? خود به اندازه کافی مؤدب هستند.
عبارتهای رایج در سه سبک مختلف
شناخت مجموعههایی از عبارتهای معادل، یکی از بهترین راهها برای افزایش انعطاف زبانی است.
موقعیت | رسمی | خنثی | محاورهای |
|---|---|---|---|
شروع صحبت | I would like to discuss… | I'd like to talk about… | Let's talk about… |
درخواست توضیح | Could you elaborate on this point? | Could you explain this? | What do you mean? |
موافقت | I completely agree with your assessment. | I agree with you. | Totally. |
مخالفت | I would respectfully disagree. | I'm not sure I agree. | I don't think so. |
پایان ایمیل | I look forward to your response. | Hope to hear from you soon. | Let me know. |
عذرخواهی | Please accept my sincere apologies. | I'm sorry about the inconvenience. | Sorry about that. |
تشکر | I greatly appreciate your assistance. | Thank you for your help. | Thanks a lot. |
یادگیری این عبارتها به صورت «خانوادههای زبانی» بسیار مؤثرتر از حفظ کردن فهرستهای جداگانه واژگان است.
چگونه مهارت تغییر سبک را تمرین کنیم؟
برای رسیدن به سطح پیشرفته، فقط شناخت تفاوتها کافی نیست. باید بتوانید یک مفهوم را آگاهانه از یک سبک به سبک دیگر تبدیل کنید.
یک تمرین مؤثر این است که جملهای خنثی انتخاب کنید:
Can you explain why the project was delayed?
سپس آن را رسمیتر کنید:
Could you provide an explanation for the delay in the project?
و بعد نسخه محاورهای بسازید:
Do you know why the project got held up?
تمرین دیگری که بسیار مفید است، توجه به نوع محتوا هنگام مطالعه یا تماشای ویدئو است. هنگام خواندن گزارشهای رسمی، بررسی کنید نویسنده چگونه درخواست، انتقاد یا نتیجهگیری را بیان میکند. هنگام تماشای سریال یا گفتوگوی روزمره، به افعال عبارتی، حذف کلمات و عبارتهای کوتاه توجه کنید.
به مرور زمان، به جای اینکه فقط معنای یک کلمه را بدانید، متوجه خواهید شد آن کلمه «متعلق به چه فضایی» است.
برای مثال، دانستن اینکه purchase به معنای خریدن است کافی نیست. باید بدانید buy در مکالمه طبیعیتر است، در حالی که purchase در اسناد تجاری یا زبان رسمی بیشتر دیده میشود.
آیا در سطح C1 باید بتوانیم هر سه سبک را استفاده کنیم؟
یکی از نشانههای واقعی زبان انگلیسی سطح C1، داشتن دایره لغات بزرگ نیست؛ بلکه انعطاف در استفاده از زبان است.
زبانآموز پیشرفته باید بتواند تشخیص دهد چرا:
I require further information.
در یک گفتوگوی دوستانه عجیب به نظر میرسد و چرا:
I need some more info.
برای یک گزارش دانشگاهی بیش از حد غیررسمی است.
در سطح C1 انتظار میرود فرد بتواند واژگان، ساختارها و لحن خود را متناسب با مخاطب و هدف تغییر دهد.
این همان تفاوت میان «دانستن انگلیسی» و «استفاده حرفهای از انگلیسی» است.
چگونه بفهمیم یک کلمه رسمی یا محاورهای است؟
همیشه نمیتوان فقط با نگاه کردن به یک واژه میزان رسمیت آن را تشخیص داد. بهترین روش، توجه به محیطهایی است که آن واژه در آنها دیده یا شنیده میشود.
اگر یک عبارت را بیشتر در مقالات دانشگاهی، قراردادها و گزارشها میبینید، احتمالاً رسمیتر است.
اگر بیشتر در مکالمات، فیلمها و پیامهای شخصی دیده میشود، احتمالاً محاورهایتر است.
همچنین بعضی کلمات کاملاً خنثی هستند و تقریباً در همه موقعیتها کاربرد دارند.
برای نمونه:
children واژهای خنثی است.
kids محاورهایتر است.
minors معنای تخصصیتر و در برخی زمینهها حقوقی دارد.
بنابراین صرف دانستن ترجمه فارسی این سه واژه برای استفاده صحیح از آنها کافی نیست.
آیا میتوان زبان رسمی و محاورهای را در یک متن ترکیب کرد؟
بله، و در بسیاری از موقعیتهای واقعی دقیقاً همین اتفاق میافتد.
یک ارائه کاری ممکن است بیشتر خنثی و حرفهای باشد، اما گوینده برای ارتباط بهتر با مخاطبان گاهی از عبارتهای محاورهای استفاده کند.
برای مثال:
The results indicate a significant increase in customer engagement. So, what does this actually mean for us?
جمله اول رسمیتر است، در حالی که جمله دوم حالت گفتاری و نزدیکتری دارد.
چنین تغییرهایی اگر آگاهانه انجام شوند میتوانند ارتباط را طبیعیتر کنند.
مشکل زمانی ایجاد میشود که تغییر register تصادفی باشد.
مثلاً در یک گزارش دانشگاهی جملهای مانند:
The results were pretty bad, so the researchers decided to figure out what was going on.
بیش از حد مکالمهای است.
نسخه مناسبتر:
The results were unsatisfactory; therefore, the researchers attempted to identify the underlying causes.
مهمترین اصل در انتخاب سبک زبان انگلیسی
برای انتخاب میان انگلیسی رسمی و محاورهای نباید فقط از خود بپرسید: «کدام جمله پیشرفتهتر است؟»
پرسش بهتر این است:
کدام جمله برای این مخاطب، در این موقعیت و با این هدف طبیعیتر است؟
گاهی سادهترین جمله بهترین انتخاب است.
گاهی یک درخواست باید با احتیاط بیان شود.
گاهی لازم است متن کاملاً رسمی باشد.
و گاهی استفاده از زبان رسمی باعث ایجاد فاصلهای غیرضروری میان افراد میشود.
یک کاربر مسلط زبان انگلیسی کسی نیست که همیشه پیچیده صحبت میکند؛ بلکه کسی است که میتواند میزان پیچیدگی، رسمیت و صمیمیت زبان خود را کنترل کند.
جمعبندی
تفاوت زبان رسمی، خنثی و محاورهای در انگلیسی تنها در چند کلمه یا اصطلاح خلاصه نمیشود. این تفاوت مجموعهای از انتخابهای زبانی را شامل میشود: از نوع واژگان و افعال عبارتی گرفته تا طول جمله، میزان مستقیم بودن، نحوه بیان درخواست، شیوه مخالفت و مقدار فاصلهای که میان گوینده و مخاطب ایجاد میشود.
زبان رسمی بیشتر برای موقعیتهای دانشگاهی، اداری، حقوقی و حرفهای جدی مناسب است. زبان محاورهای در ارتباطهای دوستانه و مکالمات روزمره طبیعیتر عمل میکند و زبان خنثی حد وسطی کاربردی است که در بخش بزرگی از ارتباطات روزمره و کاری میتوان از آن استفاده کرد.
برای رسیدن به تسلط واقعی، بهتر است واژگان را نه بهصورت جداگانه، بلکه همراه با سطح رسمیت آنها یاد بگیرید. برای هر مفهوم مهم، چند شکل مختلف بشناسید و تمرین کنید که یک جمله را از رسمی به خنثی و از خنثی به محاورهای تبدیل کنید.
در نهایت، مهارت در سبک زبان انگلیسی یعنی بدانید چه چیزی را، چگونه، برای چه کسی و در چه موقعیتی بیان کنید. همین توانایی است که باعث میشود انگلیسی شما نهتنها از نظر گرامری صحیح، بلکه طبیعی، حرفهای و متناسب با موقعیت باشد.
