چرا موقع عصبانیت بدنم میلرزد؟
منبع: https://rasanika.com
اضطراب مزمن: علل، علائم و راهکارهای مقابلهای
اضطراب مزمن نوعی اضطراب است که برای مدت طولانی ادامه مییابد و ممکن است با درمان بهبود یابد اما همیشه به طور کامل از بین نمیرود. هر کسی هر از گاهی احساس اضطراب میکند. اکثر مردم گاهی اوقات در مورد کار، مدرسه، امور مالی، خانواده، دوستان یا سلامتی نگران میشوند. با این حال، اگر اغلب احساس ترس یا اضطراب میکنید یا به طور مداوم نگران هستید، ممکن است دچار اختلال اضطراب باشید.
ایمی داراموس، روانشناس بالینی، میگوید: «اضطراب مزمن نوعی اضطراب است که برای مدت زمان بسیار طولانی ادامه مییابد. درمان میتواند آن را بهبود بخشد اما ممکن است به طور کامل از بین نرود.»
مطالعات نشان میدهند که اختلالات اضطرابی معمولاً مزمن و طولانیمدت هستند و علائم آنها میتواند در طول زمان شدتهای متفاوتی داشته باشد. اضطراب مزمن میتواند به طور قابل توجهی بر زندگی فرد تأثیر بگذارد و عملکرد او در خانه، محل کار و محیطهای اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهد.
انواع اضطراب مزمن
چند نوع اختلال اضطرابی میتواند باعث اضطراب مزمن شود:
اختلال اضطراب فراگیر (GAD)
اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)
اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
اختلال اضطراب اجتماعی (SAD)
اختلال هراس
دکتر داراموس میگوید اضطراب مزمن اغلب ناشی از اضطراب عمومی است و میتواند از سایر اختلالات اضطرابی یا برخی اختلالات شخصیتی نیز ناشی شود.
علائم اضطراب مزمن
علائم اضطراب مزمن میتواند شامل موارد زیر باشد:
افکار اضطرابآور و نگرانی بیمورد
ترس یا وحشت
افکار وسواسی و تکراری
دشواری در کنترل اضطراب
بیقراری و مشکل در استراحت
تحریکپذیری
ضربان قلب سریع و تنگی نفس
خشکی دهان، حالت تهوع
تنش یا درد عضلانی، سردرد، درد معده
اختلالات خواب
خستگی و کوفتگی
این علائم معمولاً برای مدت طولانی پایدار هستند و اغلب از دوران کودکی شروع میشوند، اگرچه شدت و نوع آنها ممکن است با گذشت زمان تغییر کند.
علل اضطراب مزمن
اضطراب مزمن معمولاً نتیجه ترکیبی از عوامل زیر است:
عوامل ژنتیکی: اگر یکی از بستگان بیولوژیکی اضطراب داشته باشد، احتمال ابتلا بیشتر است، اما محیط خانوادگی پایدار میتواند این خطر را کاهش دهد.
عوامل محیطی: تروما، استرس و شرایط منفی محیطی میتوانند ابتلا به اضطراب مزمن را افزایش دهند.
مسائل اجتماعی: مشکلات اجتماعی بزرگ مانند تبعیض، تغییرات اقلیمی، عوامل سیاسی یا بیماریهای همهگیر میتوانند اضطراب را تشدید کنند.
ویژگیهای شخصیتی: افرادی که در کودکی خجالتی یا در موقعیتهای جدید مضطرب بودهاند، ممکن است در بزرگسالی بیشتر دچار اضطراب شوند.
تشخیص اضطراب مزمن
تشخیص اضطراب مزمن ممکن است شامل موارد زیر باشد:
مصاحبه بالینی طولانی برای بررسی علائم، تأثیر آنها بر زندگی و سابقه شخصی و خانوادگی
پر کردن پرسشنامههای مربوط به علائم
معاینه پزشکی و آزمایشهای مرتبط برای بررسی مشکلات پزشکی که میتوانند علائم اضطراب را تقلید کنند
اگر مشکوک هستید که خودتان یا عزیزتان دچار اضطراب مزمن هستید، باید در اسرع وقت به یک متخصص بهداشت روان مراجعه کنید.
درمان اضطراب مزمن
درمان میتواند به مدیریت افکار اضطرابآور و کاهش شدت وحشت کمک کند. روشهای درمانی شامل:
رواندرمانی: درمان شناختی-رفتاری، رفتاردرمانی دیالکتیکی و درمانهای مبتنی بر ذهنآگاهی
دارودرمانی:
داروهای ضد افسردگی برای اختلالات خلقی و برخی اختلالات اضطرابی
داروهای ضد اضطراب (در شرایط خاص و کوتاهمدت، به دلیل خطر اعتیاد)
مقابله با اضطراب مزمن
راهکارهای زیر میتوانند به کاهش اضطراب مزمن کمک کنند:
ایجاد ثبات: محیط و روابط پایدار، ایجاد روال روزانه و حذف افراد سمی از زندگی
تشخیص افکار اضطرابآور: یادگیری تشخیص افکار غیرمنطقی و کاهش تأثیر آنها
توسعه روشهای مقابلهای: استفاده از تکنیکهای مختلف متناسب با سطح اضطراب
تمرین یوگا و مدیتیشن: تمرینهای ذهنآگاهی و مدیتیشن میتوانند به کاهش اضطراب کمک کنند
زندگی با اضطراب مزمن ممکن است دشوار باشد، اما درمان مناسب و توسعه مهارتهای مقابلهای میتواند علائم را کاهش دهد و مدیریت زندگی روزمره را آسانتر کند.
